ความเห็น


พระมหาแล ขำสุข(อาสโย)

เจริญพรโยมอาจารย์วิรัตน์และผู้อ่านทุกท่าน

  • บนรถก็เหมือนหมู่บ้านหรือชุมชนจริง ๆ นั่นแหละอาจารย์
  • เคยไปงานฉันเพลทำบุญเลี้ยงพระที่บ้านของบุตรสาวหลวงตาในวัดซึ่งเธอเป็นครูซื้อบ้านในเมือง
  • เห็นคนที่บ้านอยู่ติดกันไม่ได้มาร่วมงานด้วยก็คิดว่าคงไม่คุ้นเคยกันก็เลยต่างคนต่างอยู่ กายใกล้กัน แต่ใจอาจจะสื่อไม่ถึงกันห่างกันเหมือนคนละหมู่บ้านเลย
  • แต่ผิดกับชาวบ้านโดยทั่วไปมีงานเห็นมากันทั้งซอยทั้งหมู่บ้านข้ามหมู่บ้านเลย
  • ประชากรหนาแน่นคืออยู่กันอย่างหนาแน่นแออัดยัดเยียด ไม่พอจะอยู่อาศัยแล้วที่อยู่ที่กิน
  • แต่ความหนาแน่นทางกายไม่เคยส่งผลหรือเป็นปัจจัยให้เกิดความหนาแน่นทางจิตใจหนาแน่นด้วยความอบอุ่นความผูกพันแม้แต่น้อย
  • แต่กลับตรงกันข้ามโดยสิ้นเชิงหนาแน่นแต่กายภาพ แต่จิตภาพกลับหลวมโพลกเพลกเปราะบาง อ่อนแอ เหมือนอยู่ผู้เดียวคล้าย ๆ อยู่บนรถโบกี้ชั้นหนึ่งชั้นสองไม่มีผิดเพี้ยนเลยแหละ
  • เมื่อสิบกว่าปีที่แล้วสถานีขนส่งสายใตยังอยู่ที่สามแยกไฟฉาย บางกอกน้อยนั้นตอนเดินทางไปภาคใตรถจะแน่นแออัดมาก แต่ส่วนมากคนก็โดยสารรถธรรมดาไม่มีแอร์นะเมื่อก่อน เป็นรถพัดลม
  • คราวหนึ่งนั่งรถพัดลมไปภูเก็ตเจอเด็กหนุ่มชาวอำเภอทุ่งใหญ่ นครศรีธรรมราช มาสอบถามพูดคุยด้วยอย่างนอบน้อมถ่อมตนมาก
  •  ได้ให้ชื่อและที่อยู่ไว้ต่อมาอีกสักห้าหกปี ได้อ่านข่าวจากหนังสือพิมพ์เดลินิวส์ ว่าเขาได้ประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตทางรถยนต์ ยังนึกถึงมิตรไตรตรีได้เลยตอนที่เจอกันที่กรุงเทพฯ
  • แกบอกว่าถ้าหลวงพี่ไปนครศรีธรรมราชให้ส่งข่าวติดต่อไปหาได้เลย พออ่านข่าวจึงได้ทราบว่าแกรับราชการอยู่กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ฯ
  • ขอรำลึกถึงชายหนุ่มผู้จากไป ที่รู้จักกันด้วยการเดินทางอย่างคนจน แต่มีน้ำใจ.

ขอเจริญพร

พระมหาแล ขำสุข(อาสโย)

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี