ความเห็น 1540155

สามีนอกใจ..ความผิดหวังที่รับไม่ได้

IP: xxx.55.106.241
เขียนเมื่อ 

ได้รู้ว่าสามีนอกใจเมื่อประมาณ 3 เดือนผ่านมาแล้วค่ะ อาการแรกที่เกิดขี้นคือโกรธมากจนไม่อยากจะพูดด้วย เพราะรู้ว่าคงไม่มีสติมากพอที่จะพูดกันรู้เรื่องแน่ๆ ผ่านไปหนึ่งวันจึงเริ่มหันหน้ามาคุยกันถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้น ตั้งแต่ต้นเลยว่ามันเกิดขึ้นได้อย่างไร

ผู้หญิงคนนั้นเค้าเป็นแฟนเก่าของสามีดิฉัน เป็นคนก่อนหน้าที่จะมารู้จักและคบกับดิฉัน เค้าเลิกรากันไปโดยผู้หญิงเป็นฝ่ายทิ้งไปก่อน

แล้วหลังจากนั้นก็มารู้จักกับดิฉัน เราคบกันมา 10 ปี โดยที่ปีแรกสามีเรียนอยู่ที่เมืองไทย ต่อมา 9 ปีที่เหลือเค้าต้องเดินทางไปเรียนที่ต่างประเทศ ส่วนตัวดิฉันก็เรียนหนังสือจบและทำงานอยู่ที่เมืองไทย เราสองคนติดต่อกันมาตลอดเวลา มีโอกาสเจอกันปีละครั้ง ตลอดเวลา 10 ปีที่รู้จักและรักกัน ดิฉันไม่เคยแม้แต่จะคิดที่จะมีใครใหม่เลย มั่นคงกับเค้ามาตลอด แต่ตัวเค้าเองมีคนอื่นตลอดเวลา แต่ดิฉันถือว่ามันเป็นเรื่องของผู้ชายที่จะต้องมีเรื่องอย่างนี้เป็นธรรมชาติ แรกๆก็เสียใจ และคิดมาก แต่ก็พยายามเข้าใจในความเป็นผู้ชายของเค้า และก็หวังว่าการที่เราให้โอกาสเค้าได้มีชีวิตที่อิสระเสรีก่อนแต่งงานแล้ว จะทำให้เค้าอิ่มกับชีวิตแบบนั้น แล้วเป็นสามีที่ดีของเราหลังแต่งงานแล้ว หลังจากที่แต่งงานแล้วก็ย้ายมาอยู่ที่ต่างประเทศ ดิฉันต้องลาออกจากงานที่มีรายได้ดีมากๆ จากครอบครัวที่รัก จากเพื่อนๆ เพื่อมาอยู่กับเค้า ถึงแม้ว่าเราสองคนรักและเข้าใจกันมากๆ แต่สิ่งที่เริ่มเข้ามาเป็นปัญหากวนใจดิฉันตลอดเวลาคือแม่,น้องๆเค้าไม่ยอมแยกออกไปอยู่เอง เค้าต้องรับผิดชอบค่าใช้จ่ายในบ้าน ทุกอย่าง และดิฉันต้องคอยเทคแคร์ครอบครัวของเค้า เราไม่เคยได้มีโอกาสที่จะมีเวลาส่วนตัวกันสองคนเลยหลังจากแต่งงานกันมา เราเริ่มมีปัญหากันมาโดยตลอด เค้าเองก็ไม่พอใจที่ดิฉันเข้ากับครอบครัวเค้าไม่ได้ เพราะตัวดิฉันเองเป็นคนที่ไม่ชอบความวุ่นวาย ไม่ชอบอยู่กับคนเยอะๆ เวลาที่อยู่บ้านก็อยากอยู่เงียบๆสบายๆ แต่เค้าก้ไม่เข้าใจหาว่าเราใจแคบกับครอบครัวเค้า จนเราไม่สามารถจะคุยกันรู้เรื่อง เพราะต่างคนก็ต่างมีความคิดเป็นของตัวเอง ปล่อยให้ความห่างเหินมันค่อยๆเข้ามาอยู่ระหว่างเรามากขึ้นทุกทีๆ

ทั้งๆที่เรารักกันมากๆ แต่ก็ไม่วายที่จะต้องเจอกับปัญหาที่หนักหนาที่สุดในชีวิตเมื่อได้รู้ว่าเค้ากลับไปยุ่งกับแฟนเก่าของเค้าที่เพิ่งมาจากเมืองไทย ทุกๆคนในครอบครัวเค้ารู้หมด ตั้งแต่ต้น ทุกคนทำเหมือนเป็นเรื่องปกติ ไม่มีใครคิดถึงเด็กเล็กๆอีกสองคนที่เป็นลูกของดิฉันกับสามีแม้แต่นิดเดียว ไม่คิดกันบ้างเลยว่าถ้าปล่อยให้เกิดเรื่องอย่างนี้ต่อไป มันจะมีผลกระทบกับลูกของดิฉันอย่างไรบ้าง ถ้าดิฉันทนที่จะอยู่กับสามีต่อไปไม่ได้ เด็กๆก็ต้องไปกับดิฉัน โตขึ้นมาโดยไม่มีพ่อ หรือว่าถ้าดิฉันทนอยู่กับเค้าต่อไป เด็กๆจะต้องทนรับรู้ถึงความกดดันที่เกิดขี้นระหว่างพ่อกับแม่ ไม่ว่าดิฉันจะเลือกทางไหน ก็มีผลกระทบต่อเด็กๆอยู่ดี