ความเห็น 15311

จิตกับกาย...(Mind and Physical)

ชายขอบ
IP: xxx.170.228.172
เขียนเมื่อ 

“จิต” กับ “กาย” ในความเป็นมนุษย์

     “ความเป็นมนุษย์” เพียงอย่างเดียวไม่น่าจะใช่ “ที่มีกระบวนการทางปัญญา” ขอตั้งข้อสังเกต และจะบอก...ผมเชื่อว่าสิ่งมีชีวิตก็น่าจะมีเช่นกัน เป็นการมีอย่างไร้ระบบ ไร้ระเบียบ ในสรรพสิ่งทั้งมวลนี้ จึงอยู่กันได้อย่างสมดุล การเสียสมดุลตรงนี้ (ที่เราอ้างอิงในปัจจุบัน) ก็เพียงเพื่อรักษาสมดุลของสรรพสิ่งในภาพรวม แต่เราอ้างอิงไปไม่ถึง เพราะแท้จริงคือยังไม่รู้ (แต่อวดว่ารู้ เพราะรู้ไม่หมด) การสูญพันธุ์ของไดโนเสาร์ ก็อธิบายได้ในลักษณะเช่นนี้ว่า...เป็นไปเพื่อรักษา “สมดุล” ของสรรพสิ่งในภาพรวมไว้ เป็นตัวอย่าง มาเอ่ยอีกสีกเล็กน้อย “มวล” เพียงน้อยนิด นับเป็นความสำคัญของ “สมดุล” ความฉลาด (โดยไม่เฉลียว หรือเฉลียวแล้วแต่ กิเลส ที่ต้องการชื่อเสียง ทำให้เลือกผิดโดยไม่สนใจ) ของมนุษย์กำลังนำมวลไปทิ้งนอกโลกมากขึ้นเรื่อย ๆ สรรพสิ่งจะปรับเพื่อความสมดุล โลกจึงจึงเปลี่ยนไปเร็ว และเรา “มนุษย์” จะปรับไม่ทัน เพื่ออยู่ในสมดุลใหม่ ให้ระวัง...โปรดพิจารณา เป็นอีกตัวอย่างหนึ่ง ที่เชื่อว่าเรารับรู้ร่วมกันอยู่ เช่น แผ่นดินไหว ภัยพิบัติ ฯลฯ และขอพักไว้ก่อน เพราะยังไม่ถึงเวลา...ดังที่เพื่อนที่รักคนดีคนหนึ่ง (เจ้าของบันทึกนี้) ได้เตือนสติผมไว้เสมอ ๆ

     กล่าวเฉพาะในความเป็นมนุษย์ในระดับปัจเจกบุคคล “จิต” กับ “กาย” ก็ต้องสมดุล กาย (ป่วย) <---> จิต (ป่วย), กาย (สบาย) <---> จิต (สบาย) ฉะนั้น กาย (ดูแล) <---> จิต (ดูแล) แล้วจึง วิญญาณ (ความสุข)
สมดุลจึงเป็นดังนี้
                   กาย  <--->  วิญญาณ  <--->  จิต
                    V                    ^                 V
                        --> กระบวนการเรียนรู้ <--

     ในมุมมองผมจึงมองเห็นความเป็นมนุษย์ในระดับสังคมว่า เราจะยกระดับวิญญาณของมนุษย์ได้อย่างสมดุลร่วมกัน ด้วยการสัมผัสกัน (คล้าย ๆ ปฏิสัมพันธ์ แต่ลึกล้ำกว่า) ด้วยกาย จิต และวิญญาณ ก็จะเกิดการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ (ระดับสังคม) ซึ่งเป็นกลไกสำคัญของกระบวนการเรียนรู้ หลังจากที่ได้เรียนรู้มาแล้วด้วยตนเอง (ระดับปัจเจกบุคคล) ฉะนั้นใน Model ที่ผมคิดนึกและไตร่ตรองอยู่นี้ จึงไม่มี และไม่เห็นความสำคัญของการรับรองวิทยฐานะ “แต่อย่างไร” กลับเห็นความสำคัญของการสัมผัสกัน ด้วยกาย จิต และวิญญาณ อย่างจริงใจมากกว่าครับ