ความเห็น 1518401

มีเรื่องจาก"สามก๊ก" มาฝาก : สงครามลิ้น

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ  อาจารย์ beeman 吴联乐 และ พี่ 43. แม่นางเตียว [IP: 203.107.202.143]

ขอบคุณค่ะ 

คราวที่แล้ว นีนานันท์หยุดพูดถึงสิ่งที่เห็นไว้ที่ ปากัว และคนที่ใช้ปากัว เป็นเครื่องมือเบียดเบียนเพื่อนมนุษย์ด้วยจิตใจที่มีความโลภเป็นใหญ่.. การที่ฟ้าให้มาเกิด ฟ้าก็กำหนดหน้าที่แต่ละคนด้วยเช่นกัน.. ให้พรสวรรค์มาให้แต่ละคนด้วยค่ะ จึงสมควรที่จะใช้พรสวรรค์ของตัวเองในการเกื้อกูลกันมากกว่าที่จะเบียดเบียนกัน..

ที่จริงแล้ว เมื่อฟ้าลิขิตชีวิตแต่ละคนลงมาเกิด นอกจากมอบหน้าที่แล้ว..  ฟ้าก็จะจัดกำลังให้ทุกคนมีเสบียงติดตัวมาด้วย  เช่น  เกี่ยวกับเรื่องอาหาร.. นีนานันท์เคยอ่านหนังสือเกี่ยวกับอาหารแมคโครไบโอติกส์ ซึ่งมีสาระหนึ่งพูดไว้ว่า เมื่อชีวิตมาเกิด.. ฟ้าก็ได้ให้อาหารเป็นเสบียงติดตัวมาด้วย  บางคนก็ใช้อาหารของตัวเองแบบทนุถนอมการกินการอยู่ ก็จะอุดมสมบูรณ์อยู่ตลอดเวลา..  บางคนก็ใช้อาหารของตัวเองหมดตั้งแต่ยังเยาว์วัย เช่น กินทิ้งกินขว้าง  บาปนั้นก็ทำให้เขาเกิดโรคภัย หรือ อื่นใดก็ตาม.. ที่ทำให้เขาหากินไม่ได้แม้จะมีเงินมากมายที่จะซื้อหาอาหาร..

หรือเรื่อง การทำอาชีพต่างๆ  คนจีนมักจะพูดคำว่า  คนนี้มีแบบอย่างที่ดี เช่น พูดว่า  อู่ซิงแซเอี่อย(แต้จิ๋ว)  ซึ่งหมายความว่า คนนี้เป็นคุณหมอที่มีแบบอย่างที่ดีของการเป็นคุณหมอที่เราสามารถมองเห็นแบบอย่างการเป็นคุณหมอที่ดีของเขาตั้งแต่ภายนอกเข้าไปถึงในจิตใจ.. ซึ่งเป็นที่รู้กันว่า บางคนสู่อาชีพต่างๆ ที่คิดว่าสามารถหาเงินได้มาก โดยไม่ได้มีใจที่อาชีพนั้น ก็จะฉาบฉวย ผ่านไปวันๆ โดยไม่ได้เห็นความสำคัญของชีวิตซึ่งเป็นหัวใจของอาชีพ.. 

ลูกสาวของเพื่อนรุ่นพี่ที่สนิทกันมากกับครอบครัวของนีนานันท์คนหนึ่ง สอบได้คณะเภสัช เรียนไปแล้ว 1 ปีเต็ม พอครบปี ก็กลับมาทบทวน เห็นภาพของตัวเองว่า ต่อไปทั้งชีวิตจะมีอาชีพ ที่กำชะตาชีวิตของคนอื่นไว้ในมือตลอดชีวิต ก็กลับมาบอกคุณแม่ว่า ไม่สามารถเป็นเภสัช เพราะไม่ชอบกำชีวิตคนอื่นไว้ในมือ..  สรุปแล้วก็ยอมเสียเวลาไป 1 ปี เอ็นทร้านซ์ใหม่  ตอนนี้เรียนจบแล้ว มีอาชีพเป็นโปรแกรมเมอร์ค่ะ.. เธอมีความสุขมากเลย...

นีนานันท์คิดว่า ที่ตัวเองสามารถมองเห็นอะไรๆ ได้ลึกกว่าคนอื่น (ไม่ได้โอ้อวดนะคะ แต่รู้สึกแบบนี้จริงๆ และบางทีพูดอะไรกับใครแล้ว เราก็ต้องรีบหยุด เก็บสิ่งที่เห็นไว้ในใจค่ะ อิ อิ)  เพราะสมัยเด็ก ไร้เดียงสา กลับมาถึงบ้าน ทำอะไรแล้ว อาจมีบางอย่างที่คุณพ่อไม่ชอบใจ (เพิ่งกลับมาคิดเองค่ะ)..  คุณพ่อก็ชอบถามว่า หนังสือไทย มีพูดเรื่องนั้น.. เรื่องนี้.. หรือเปล่า  ก็ไม่รู้หรอกว่าคุณพ่อถามทำไม จำได้แต่เรื่องที่คุณพ่อพูด และถาม..  คุณพ่อรักและเอ็นดูนีนานันท์ เพราะตอนเด็กๆ ไร้เดียงสานานมาก  ท่านเป็นห่วงเรามากกว่าใครๆ ค่ะ..

เรื่องไหว้พระ นีนานันท์ชอบไปเล่าสุขทุกข์ หรือสิ่งที่ไม่เข้าใจ กับพระพุทธรูป และทุกครั้งก็จะได้คำตอบค่ะ เช่น ครั้งหนึ่งตอนนั้นยังเป็นนักเรียนมัธยม..ไปไหว้ซำเปากง แล้วไม่สบายใจ รู้สึกว่าเราทำบุญด้วยเงินนิดเดียว เมื่อเทียบกับคนอื่น.. วันนั้นก็เกิดอยากเสี่ยงเซียมซี (ปกติก็ไม่เสี่ยงเซียมซีค่ะ) ด้วยจิตใจวุ่นวาย  ในเซียมซีพูดว่า  จงทำบุญแต่พอประมาณจิต...  มีอีกครั้ง ไม่สบายใจเรื่องน้องชาย ก็อธิษฐานขอให้น้องชาย พอเสร็จก็ลองเสี่ยงเซียมซี ที่วัดจีน  ในเซียมซีพูดว่า ชีวิตคนเป็นไปตามลิขิตฟ้าไม่ใช่สิ่งที่เราจะไปขอให้เป็นแบบนั้นแบบนี้..  ประมาณนี้น่ะค่ะ..  ดังนั้น การที่ฟ้าดินเมตตาเปิดช่องไว้ให้เราทำความดีเมื่อมีโอกาส.. ประดุจลมหายใจที่บริสุทธิ์ของเรา เป็นเงื่อนไขพิเศษเพื่อแก้ลิขิตฟ้าค่ะ.. เป็นนาทีทองของคนที่เห็นจริงๆ ค่ะ  อิ อิ   สิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่นีนานันท์เชื่อใจ มีพระพุทธรูป ทีกง กวงกง  และเหล่าเทพที่มีตำนาน  จะไม่สนใจสิ่งที่เป็นวัตถุ แม้ว่าจะมีข่าวเรื่องคนไปหลงใหลชื่นชมมากมาย เพราะในใจกลัวมาก.. กลัวว่าถ้าแม้แต่เราไปคิดถึง วัตถุนั้นๆ ก็จะมีกระแสจิต อาจมาเป็นภัยถึงเรา เพื่อความปลอดภัย จึงขออยู่ห่างๆ คนละโยชน์จะดีกว่า  อิ อิ

ขออนุญาตเล่านะคะ  ขอบคุณอีกครั้งค่ะ