สวัสดีค่ะคุณ5. บ้าบิ่น(กระบี่)

การฟังเพลงได้ไพเราะเป็นคุณลักษณ์ของศิลปิน

ศิลปินอาจเล่นดนตรี ร้องเพลงไม่เป็น วาดภาพไม่ได้ แต่งกลอนไม่เก่ง ฯลฯ

แต่กลับฟัง ชม เข้าใจ งานศิลป์อย่างลึกซึ้งจับใจ

การฟังด้วยใจ ดูด้วยใจ วินิจฉัยด้วยใจ

จึงเป็นความละเอียดอ่อนของใจเช่นกันค่ะ

ครูน้อยเคยเล่นเพลงที่แต่งเอง แต่ชาวอิตาเลี่ยนได้ฟัง

และถามว่าครูน้อยบรรยายถึงสถานที่ที่ไหน

ดูเป็นเรื่องราวของป่าเขาลำเนาไพร มีสัตวืป่าตัวเล็กมากมาย

ในเพลงนี้ ทั้งที่ไม่มีคำร้อง

ครูน้อยจึงบอกว่า ชื่อเพลงโหมโรงทุ่งศุขลา

เป็นเรื่องราวของป่าน้อยและสรรพสัตว์จริงๆ

นี่คือตัวอย่างของคนแต่งและคนฟังเพลง

ที่มีความละเอียดอ่อนพอๆกันค่ะ

ขอบคุณที่เข้ามายืนยัยว่า การฟังเพลงด้วยใจนั้น

มีคุณค่ามากมาย