ความเห็น


แต่เรื่องราวชีวิตที่ผ่านเข้ามาในประสบการณ์ของคุณครูอ้อยนี่มันรุ่นเก่าอย่างรุ่นผมมากเลยนะครับ .....................................ฮา.....

อาจเป็นเพราะสภาพแวดล้อม..หรือที่ท่านกู้เกียรติท่านชอบพูดว่าบริบท..ฮาๆ..ครูอ้อยเติบโตมากับคนรุ่นปู่ย่าตายายพี่ป้าน้าอาครบวงจร..เรียกว่าอบอุ่นเกินบรรยายทุกสิ่งอย่างที่เป็นภูมิปัญญาจะถูกถ่ายทอดโดยสายเลือด วัฒนธรรมและประเพณีดั้งเดิม..แบบไม่มีสารพิษทางวัฒนธรรมเมืองเข้าไปปนเลยถ้าเป็นศิลปะก็เป็นศิลปะบริสุทธิ์อย่างนั้นเลยค่ะครูม่อย..และที่สำคัญ memories ship ของครูอ้อยมันก็เก็บความทรงจำในช่วงนั้นๆได้ดีมากมายค่ะ..ไม่รู้เป็นเพราะอะไร..ระลึกได้..ระลึกถึงมันก็เหมือนร่างกายได้หลั่งสารเอ็นโดฟินด์เต็มพิกัดหล่อเลี้ยงร่างกายและจิตใจให้สู้ต่อไปค่ะ..ทุกวันนี้ทราบดีเสมอว่าได้ดีเพราะได้ผ่านความยากลำบากอย่างนั้นๆมาอย่างโชกโชน..ความสวยงามของร่างกายไม่ต้องหา..มีแต่ความแข็งแรงและสุขภาพใจภายในเท่านั้นที่เปล่งประกายความสุขออกมาโดยไม่สนใจและไปเปรียบเทียบกับผู้ใด..ไม่มีแม้แต่เวลาจะคิดอะไร..ความน้อยใจในโชคชะตาก็ไม่เคยมี..เพราะความสุขที่เราได้จากชีวิตมันมีค่ามากเกินพอแล้วสำหรับชีวิตหนึ่งที่ให้เกิดมา..พ่อจะบอกเสมอว่า กินเพื่ออยู่ ต่อสู้เพื่อการศึกษา...เล่ายาวอีกแล้ว..

http://www.oknation.net/blog/lelawadee/2009/06/23/entry-1

ขึ้นรถไฟไปแวะสามควายเผือกด้วยนะคะ...

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี