ความเห็น


  • ผมพยายามนึก คุณครูอ้อยบอกว่าเป็นเพื่อนรุ่นอาจารย์กู้เกียรติ อาจารย์กู้เกียรติบอกว่าเป็นรุ่นน้องผมที่สาขาจิตรกรรมสากล เพาะช่าง แต่เรื่องราวชีวิตที่ผ่านเข้ามาในประสบการณ์ของคุณครูอ้อยนี่มันรุ่นเก่าอย่างรุ่นผมมากเลยนะครับ ไม่ว่าจะเป็น หุงข้าวเตาถ่านและมีน้ำข้าวกิน และลูกไข่เน่า ซึ่งเป็นต้นไม้ยืนต้นและมีผลเป็นยา ใช้เป็นสมุนไพรได้ รวมทั้งชุบน้ำเกลือแล้วตากแดดพอหมาดๆ ทำเป็นของกินเล่นได้ เดี๋ยวนี้ไม่มีแล้ว คนรุ่นใหม่ไม่น่าจะรู้จัก เหล่านี้เป็นต้น
  • แต่ก็พอจะเป็นไปได้ เพราะแถวอำเภอพุทธมณฑล เมื่อ ๔-๕ ปีท่ี่ผ่านมา แม้กระทั่งบัดนี้ ชาวบ้านบางรายในรอบนอก ยังคงใช้น้ำคลองและอยู่กับวิถีชีวิตดั้งเดิมอยู่อย่างไม่น่าเชื่อ เคยมีงานศึกษาของชาวต่างประเทศแนววัฒนธรรมชุมชน เคยตั้งข้อสังเกตไว้เหมือนกันว่า ชุมชนและพื้นทีบริเวณชายขอบของเขตการปกครอง หรือชายขอบองค์กรที่รับผิดชอบงานสาธารณะ จะมีลักษณะเหมือนต้นไม้และผืนดินในพื้นที่ไหล่เขา แดด ฝน หรือโอกาสการพัฒนาต่างๆมักผ่านเลยไปหมด ทำให้บางเรื่องมีกันดารและยังคงมีความดั้งเดิมกว่าพื้นที่ห่างไกลเสียอีก แถวบ้านคุณครูอ้อยอาจจะเป็นอย่างนี้มั๊ง
  • ได้มองเด็กชายปัญญา-เด็กหญิงเรณูในปี ๒๐๐๙ ตอบคุณครูอ้อยเล็กและชวนทุกท่านขึ้นรถไฟไปเที่ยวบ้านลุงที่ในชนบทด้วยครับ
พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี