ความเห็น


ขอบคุณ "สงสัยมานาน" ที่เขียนมาถามนะครับ

จะลองตอบทีละข้อนะครับ

"อยากรู้จังว่า แล้วตัวอาจารย์เองจะตอบว่าอย่างไร"

สำหรับคำถามว่า ถ้าไม่สอนแปรงฟัน เหลืออะไรให้ทำ

ตามแนวคิดนี้ ถ้าผมเป็นนักเรียนทันตแพทย์ (แล้วอาจารย์ไม่บังคับให้สอนแปรงฟัน แต่ให้ทำอะไรก็ได้)

สิ่งที่ผมจะทำคือ ผมจะ"ถาม"ครับ

ผมจะถามประสบการณ์ของคนในชุมชนที่ผมไปทำงาน, ผมจะศึกษาว่าเขาเป็นทุกข์ด้วยเรื่องอะไรบ้าง ผมจะลองเชื่อมโยงสุขภาพช่องปากว่ามันเกี่ยวพันกับความทุกข์ในชีวิตของเขาอย่างไร ผมอยากรู้ว่าเมื่อผมจบเป็นทันตแพทย์แล้ว ทำอย่างไรถึงจะไม่เอาความทุกข์ไปทับถมให้พวกเขาอีก

"การเปลี่ยนท่าที...ทำยังไง อาจารย์เคยทำแล้วได้ผลหรือป่าว ถ้าทำได้ดีจริง บอกวิธีการชัดเจนได้มั้ยคะ"

ุถ้ามันมีสูตรสำเร็จ วิธีการที่ชัดเจน หรือเทคนิกพิเศษ ที่ทำให้นักศึกษาเป็นอย่างนั้นได้ ก็คงจะบรรจุไว้ในหลักสูตรทันตกรรมชุมชนแล้วล่ะครับ แต่การเปลี่ยนท่าที และวิธีการมองโลกเนี่ยมันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย สิ่งที่เราทำได้ก็คือ จัดให้นักศึกษาได้ไปสัมผัสกับชีวิตคนที่จะมาเป็นคนไข้ของเราหรือสัมผัสกับชุมชนที่มีลักษณะคล้ายคลึงกับชุมชนที่เขาต้องรับผิดชอบในอนาคต ในกรณีที่ต้องไปทำงานในโรงพยาบาลชุมชน ให้เขาได้สัมผัสชีวิตคนชนบทที่ไม่ใช่คนเมือง ให้นักศึกษาได้เรียนรู้ว่าคนไทยอีกกลุ่มใหญ่ๆ มีวิถีชีวิตที่แตกต่างจากที่เขาคุ้นเคย ที่เหลือก็ได้แต่ภาวนาครับ ว่าพวกเขาจะเข้าใจและรู้สึกว่า คนเหล่านั้นเป็น "เพื่อนร่วมทุกข์" ไม่ใช่ "ลูกค้า"

ส่วนคำถามว่าได้ผลหรือเปล่าผมตอบไม่ได้ครับ เพราะเรายังไม่มีวิธีประเมิน "ท่าที และมุมมองในการมองโลก" เลย แม้กระทั่งการประเมินพฤติกรรมสุขภาพที่เปลี่ยนไป ก็ไม่มีการวัดผลอย่างจริงๆ จังๆ และเป็นวิชาการ ตอบยากครับ แต่การทำแบบนี้ ผมว่าผลที่ได้คือ ได้เพื่อนเพิ่มขึ้นครับ (ต่อให้เพื่อนคนนั้นจะแปรงฟันไม่สะอาดก็เถอะ)

ไม่รู้ว่าที่ตอบไปจะให้ความกระจ่าง หรือจะเพิ่มความสงสัยให้อีก

อ่านแล้วคิดยังไงก็บอกมาได้นะครับ

ขอบคุณครับ

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี