ความเห็น


วันนี้ได้คุยกับอาจารย์แหววผ่าน msn นิดหน่อย แล้วก็มีประเด็นเรื่องนี้ในการพูดคุยกัน..

เตือนเข้าใจอาจารย์ โดยใช้ผ่านประสบการณ์ของงานอันดามันที่ผ่านมา ว่า.. เรื่องงานบ้านเวียงพิงค์นั้น อาจารย์แหววก็คงอยากจะให้พี่ไหมเริ่มต้นมีผลงานและพิสูจน์ตัวเอง หากสนใจและอยากทำงานด้านนี้ต่อ โดยเฉพาะการจะไปเป็นอาจารย์ที่ ม.พายัพ แต่มันก็เป็นสิ่งที่อาจารย์แหววอยากและคาดหวังเท่านั้น แต่ก็ต้องขึ้นอยู่กับตัวพี่ไหมเองว่าจะคิดและตัดสินใจยังไง

อาจารย์ให้คำปรึกษาในฐานะทัพหลัง แต่ถ้าไม่มีทัพหน้าคอยทำงาน ทัพหลังก็คงไม่รู้จะให้คำปรึกษาใครล่ะมั่ง.. อาจารย์ถึงพยายามบอกว่า.. “ต้องชัดเจน” จะทำอะไร อย่างไร ก็คงต้องตัดสินใจและทำให้ชัดเจน

แล้วที่เตือนบอกว่า.. พูดโดยใช้ประสบการณ์จากงานอันดามัน ก็เพราะ.. ที่ผ่านมานั้นเตือนเป็นแม่งาน แต่ทำงานและวางแผนงานได้ไม่ชัดเจนเลย ผลที่ออกมาก็เลยทุลักทุเลอย่างที่เราๆ ก็รู้อยู่

อีกอย่าง คือ ถ้าเราตัดสินใจแล้ว ไม่ว่าผลจะออกมายังไงก็ต้องยอมรับ เพราะมันคือส่วนหนึ่งในความรับผิดชอบของเรา

ครั้งนี้..เรื่องงานบ้านเวียงพิงค์ก็เหมือนกัน ไม่ว่ามันจะไปอยู่ในความร่วมมือของใคร ม.พายัพ หรือ อนุฯเด็ก หรือจะร่วมมือกันหมดเลยก็ยิ่งดี.. แต่อย่างไรก็ตาม มันก็ต้องมีคนที่ออกหน้ารับผิดชอบงานเป็นตัวหลักคอยประสานให้งานมันเดินได้อยู่ดี.. ซึ่งตรงนี้พี่ไหมจะรับรึเปล่า?

พี่ไหมต้องระลึกตรงนี้ไว้นะ.. ไม่งั้น..งานก็อาจจะเป๋ๆ แบบอันดามันที่ผ่านมา

อีกอย่างที่เตือนอยากจะเตือน คือ พยายามสร้างความชัดเจนที่เริ่มต้นจากตัวเอง อย่าทำเพราะคนอื่นบอกว่าทำแล้วดี (อาจจะฟังคำแนะนำได้ แต่ก็ต้องชั่งใจและตัดสินใจเอง..) เพราะสุดท้ายตัวเราก็ต้องเป็นคนรับผิดชอบนะจ๊ะ

อ่อ..แต่นี่ไม่ได้หมายความว่าเราจะทิ้งให้พี่ไหมเผชิญอะไรอยู่คนเดียว แต่ตอนนี้เหมือนเราแตะมือเปลี่ยนตำแหน่งกันแล้ว พี่ไหมคงต้องมาเป็น “แม่งาน” แล้วเราก็จะลงมาเป็น “เพื่อนร่วมงาน” แบบเคยๆ เป็นน่ะ

ขอโค้ดที่อาจารย์แหววเขียนจากข้างบนนิดนึง.. มันคงจะบอกอะไรได้เป็นอย่างดีกว่าที่เตือนพูดมา..

“ส่วน อ.ไหม หากจะเริ่มต้นมีงานของตนเอง ก็ต้องตัดสินใจเอง เมื่องานบ้านเวียงพิงค์เป็นงานของครูหยุย ถ้าเขาไม่เปลี่ยนใจ และอาจเป็นงานของ อ.ต๊อก ถ้าเธอสนใจ อาจเป็นงานร่วมกัน ถ้าทั้งเขาและเธอสนใจร่วมกัน แต่อาจไม่เกิดอะไรเลย หากเขาทั้งสองเปลี่ยนใจ”

และ

“หากการกระทำของเราก็ไม่ชัด ผลของการกระทำก็ไม่ชัด ต้องเริ่มต้นจากเรา ที่ยาก ก็คือ หากเรามีหลายคน ทุกคนไม่ชัดร่วมกัน "ความเป็นเรา" ก็จะไม่เข้มแข็ง แม้คนอื่นมองเรา และเสนอแนะความชัดเจนให้เรา ความชัดเจนที่มาจากภายนอกก็จะเป็นมุมมองของคนอื่น ความชัดเจนของเราจึงไม่บริสุทธิ์ เพราะคนอื่นก็มีอัตตา ดังนั้น การมองผ่านอัตตา ก็จะได้ภาพอีกแบบ การแลกเปลี่ยนมุมมองระหว่างกัน จะได้ภาพที่สมบูรณ์มากกว่า”

รักนะ.. จุ๊บๆๆๆ

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี