ความเห็น


คนเรามักจะปล่อยให้เมล็ดพันธุ์แห่งความสุข
ที่นอนเนื่องอยู่ในจิตใจได้แห้งเหี่ยว
โดยไม่มีการรดน้ำให้ชุ่มชื่น
แต่กลับพยายามบ่มเพาะกล้าพันธุ์แห่งความทุกข์
ความไม่พอใจ...ในสิ่งรอบข้าง
จนกลายเป็นอารมณ์แห่งความโกรธ..
ที่เปรียบเสมือนดังพันธนาการที่ผูกมัดตนเองอย่างเจ็บปวด

*ดังนั้น ประเด็นที่คุณชายขอบ เสนอเพิ่มที่ว่า  "ขอเพิ่มให้ใช้ “ความรัก” ในการดำเนินการ แต่มุ่งเสนอว่าทุก ๆ ข้อ ทุก ๆ กระบวนการต้องใช้ “ความรัก” ที่ “จริงใจ” ไม่ใช่เสแสร้ง ค่อย ๆ พัฒนาขึ้นมาเป็นความไว้วางใจกันในสังคม" นั้น เห็นสอดคล้องด้วยอย่างยิ่งค่ะเพราะ..ความรักอย่างแท้จริงโดยปราศจากเงื่อนไขใดใดนั้นสามารถปลดปล่อยให้เราหลุดพ้นจากพันธการที่ผูกมัดตนเองอย่างเจ็บปวดได้

 

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี