"ผมไม่ต้องการฉลองอะไรในวันเกิด แค่ตอนนี้ยังมีพ่อแม่อยู่กับผม ผมก็พอใจแล้ว"


วันที่เราถือกำเนิดออกมาในโลกนี้ มนุษย์โดยส่วนใหญ่เรียกกันว่า "วันเกิด" เราถือกำเนิดจากความรักของพ่อและแม่ "ไม่ว่าลูกจะเป็นอย่างไร ความรักของพ่อแม่ก็ยังเต็มเปี่ยมเท่าเดิม"

หากเราได้ฟังวีดิทัศน์ของคุณหมอพงศักดิ์ ตั้งคณา คุณหมอจะเล่าให้ฟังว่า "วันเกิด คือ วันคล้ายวันตายของแม่เรา"

แต่ในวันเกิดของคนในสังคมไทยส่วนใหญ่ในปัจจุบันที่คอยเดินตามสังคมตะวันตก โดยเฉพาะวัยรุ่นที่เป็นวัยที่เห็นเพื่อนสำคัญกว่าพ่อแม่ วันเกิดคือ วันแห่งงานเลี้ยงใหญ่ วันที่ต้องไปทำกิจกรรมพิเศษกับเพื่อนนอกบ้าน ดึกดื่นค่ำคืนเท่าไหร่ก็ได้

หรือแม้กระทั่ง คนที่มีงานการทำ มีเงินเดือนเป็นของตัวเอง มีตำแหน่งการงานสูง ๆ "วันเกิด" คือ วันที่ต้องฉลองใหญ่ในการเกิดมาในโลกนี้กับ เพื่อน แฟน ลูกน้องที่คอยมาประจ๋อประแจ๋

"แม่" คนที่ให้กำเนิดเราอยู่ตรงไหนในหัวใจเขา "พ่อ" ผู้คอยประคบประหงมเราอยู่ส่วนใด

รู้สึกคิดถึงบันทึก "เวลาไม่มีเงิน.. คนแรกที่คิดถึงคือ พ่อและแม่" ... จากเศษกระดาษไร้ค่าในร้านก๋วยเตี๋ยว 

 

เมื่อสมัยตอนเป็นเด็ก หรือย่างเข้าสู่วัยรุ่น บ้านผม เมื่อถึงวันเกิดของลูก พ่อแม่ก็จะจัดงานเล็ก ๆ ตามอัตภาพให้กับลูก เพื่อเป็นการระลึกถึง "สิ่งที่มีค่าที่สุด" ของพ่อแม่ได้ถือกำเนิดขึ้นมาในชีวิตของพ่อกับแม่

เวลาจัดงานวันเกิด เราจะมีของกินที่พิเศษกว่าวันธรรมดา ขนมนมเนย น้ำหวาน และที่ขาดไม่ได้คือ เค้ก และ เทียน ซึ่งจะเป่าในตอนท้าย ๆ งาน อันเป็นไปวัฒนธรรมตะวันตกที่เราเดินตามกระแสอยู่

แต่ลูกไม่เคยคิดหรอกว่า วันที่เราเกิด คือ วันที่แม่ทรมานที่สุด มีโอกาสตายได้ทุกเมื่อในขณะที่คลอดเราออกมา

ลูกมัวแต่ดีใจที่มีงานวันเกิดที่พ่อแม่พยายามจัดให้ทัดเทียมลูกบ้านอื่น ให้ลูกรู้สึกไม่ด้อยไปกว่าเพื่อนคนอื่น

บางทีบ้านเราไม่ค่อยมีเงิน ก็จะเลี้ยงกันเงียบ ๆ พ่อ แม่ ลูก แค่นี้ก็พอแล้ว

 

เมื่อโตขึ้น การต้องมาใช้ชีวิตคนเดียวในต่างจังหวัดที่ไม่ได้อยู่กับพ่อแม่ ต้องอาศัยจิตใจที่เข้มแข็งพอสมควร มีเพื่อนบ้าง แต่ก็ไม่ได้ทำให้รู้สึกอบอุ่นใจมากนัก

เมื่อถึงวันเกิดส่วนใหญ่ในทุก ๆ ปี บ้านก็ไม่ได้กลับ อยู่ไกลกัน 700 กิโล ก็จะอาศัยเทคโนโลยีโทรศัพท์กลับไปหาพ่อกับแม่ เพื่อให้พ่อกับแม่ได้ยินเสียงว่า ลูกยังสบายดี พร้อมขออวยพรทุก ๆ ปี

ถามว่า อยากกลับบ้านไหม ก็ตอบว่า อยากกลับ แต่ไม่ได้ใช้งานเป็นข้ออ้าง

ก็ "ต้นทุน" ชีวิตมีแค่นี้ พ่อแม่ไม่ได้มี "มรดก" เหมือนเศรษฐีเขามีให้ลูกหลานกัน

แต่ "ต้นทุน" ชีวิตต้องสร้างเองกับมือ

 

ขึ้นมาอยู่เชียงใหม่ จากเรียนเป็นทำงาน ตามความหวังที่ตั้งไว้ หนีความจอแจในเมืองหลวง ... ตอนแรกไม่ได้คิดจะตั้งรกรากที่นี่ แต่ด้วยอะไรหลาย ๆ อย่าง คิดว่า คงต้องมีบ้านเป็นของตัวเองสักที หลังจากอยู่หอพักมานับสิบปี ... ด้วยความเป็นห่วงของแม่ แม่ขอว่า น่าจะซื้อบ้านได้แล้ว ... ใจจริงยังไม่อยากซื้อ เพราะเราต้องเป็นหนี้สิน อันหนี้สินคือ สิ่งที่อยากอยู่ไกลให้มากที่สุด เพราะจะทำให้ผมสามารถส่งเงินกลับบ้านให้แม่ได้เต็มเม็ดเต็มหน่วย พ่อแม่จะได้สบายขึ้น หากส่งบ้านไป เราเงินที่จะส่งกลับบ้านแทบจะไม่มี ... แต่ตัดสินใจซื้อผ่อนโดยมีเครดิตความเป็นอาจารย์นี่แหละ ทำให้พอมีหลักประกันให้ธนาคารได้บ้าง แต่บอกกับตัวเองว่า "บ้านที่ซื้อนี้ จะซื้อให้กับพ่อกับแม่ เป็นบ้านของท่าน ไม่ใช่ บ้านของเรา"

ก็เป็นจริง เมื่อตัดสินใจเริ่มผ่อนบ้าน เงินเดือนเกือบทั้งหมดถูกใช้ในการผ่อนบ้าน เงินส่งให้พ่อแม่ก็น้อยลง ความรู้สึกที่ทุกข์ใจในการไม่สามารถทำให้พ่อแม่สบายขึ้น มันทุกข์ใจที่สุด

เชื่อไหม ชอบมีคนมาถามว่า "เงินเดือนเป็นหมื่น เอาไปทำอะไรหมด" อยากตอกหน้าคนพวกนั้นกลับไปว่า "ซื้อบ้านให้พ่อแม่ไง แล้วที่พอเหลือก็ส่งกลับบ้านไปให้พ่อแม่ แล้วจะมีเงินอะไรเหลือใช้อะไรได้บ้างล่ะ"

คนพวกนี้ มักจะคิดว่า "คนที่เป็นอาจารย์มหาวิทยาลัยมันต้องเงินเดือนเยอะ เหลือกินเหลือใช้" อาจารย์พวกที่เป็นอย่างนั้นได้ คือ พวกมี "ต้นทุน" สูง มีมรดก พ่อแม่ร่ำรวย มีรถยนต์เป็นของตัวเองตั้งแต่เด็ก ไม่ได้ให้เงินพ่อแม่ ไม่ต้องใช้เงินนี้สำหรับพ่อแม่ตัวเอง

อีกพวกหนึ่งคือ "โกง" และ "เอาเปรียบ" คนอื่น ทำให้ตัวเองได้รับเงินจากส่วนอื่น ๆ มากกว่าคนอื่น เช่น กินค่าปูน ค่าหิน ค่าทราย หรือเอาเปรียบค่าสอนคนอื่น หรือเขียนระเบียบให้ตัวเองได้ประโยชน์ พวกค่าดำเนินการต่าง ๆ ของผู้บริหารนั่นแหละ ฯลฯ

ผมยังเคยถามตัวเองเลยว่า "ถ้าผมโกง ผมคงจะมีเงินให้พ่อแม่ผมอย่างแน่นอน" แต่ถ้าผมโกงจริง แล้วพ่อแม่จะภูมิใจในเงินที่ผมหามาได้อย่างนั้นหรือ

ผมไม่มีวันทำแบบนั้นเด็ดขาด "ดูถูกใครได้ อย่าดูถูกตัวเอง"

 

เมื่อถึงวันเกิดของผมเวียนมาบรรจบ ผมไม่เคยบอกใครว่า วันนี้วันเกิดผมจะได้มีเพื่อน ๆ น้อง ๆ เอาของขวัญมาให้ผม ผมไม่เคยมีปาร์ตี้ งานเลี้ยงฉลองวันเกิดตัวเอง สิ่งที่ผมจะทำทุกปี คือ การโทรศัพท์ไปขอคำอวยพรของพ่อกับแม่

ปีนี้ก็เช่นกัน 19 เมษายน เมื่อผมเสร็จภาระการทำงาน ผมได้โทรหาพ่อกับแม่

ผมขอพ่อแม่อวยพรวันเกิดของผมหน่อย

พ่อกับแม่ ก็ขอให้ผมมีสุขภาพแข็งแรง มีความก้าวหน้าในหน้าที่การงาน และสมความปรารถนาทุกประการ

พ่อกับแม่ถามว่า "ไม่ไปฉลองวันเกิดที่ไหนหรือ หรือทำอะไรกินเป็นพิเศษหรือเปล่า"

ผมตอบว่า "ไม่หรอก ฉลองทำไม แค่ตอนนี้ยังมีพ่อกับแม่อยู่กับผม ผมก็พอใจแล้ว ไม่อยากได้อะไรอีก"

พ่อ ตอบว่า "ขอบใจมากลูก"

น้ำตาเกือบไหลออกมา รู้สึกจุกที่อก อยากกลับไปกอดพ่อกับแม่จริง ๆ อยากกราบเท้าท่านบ้าง อยากบวชเรียนให้ตามที่สัญญา (แต่ก็มีมารผจญอยู่ทุกที คงเป็น "มาร" จริง ๆ นั่นแหละ)

แล้วก่อนวางสาย ผมก็บอก "รักพ่อกับแม่"

 

พ่อแม่ไม่ได้ต้องการอะไรจากลูกเลย นอกจาก "ความรัก การดูแลเอาใจใส่ของลูก"

 

คุณอย่าไปคิดนะว่า "พ่อแม่เขาไม่อยากได้เงินทองจากเรา แค่ความรักที่ลูกมีต่อพ่อแม่ ก็พอแล้ว"

ลูกที่คิดอกกตัญญูต่อพ่อแม่ของตัวเอง จะมีอันเป็นไปตามบาปกรรมที่เขาได้สร้างเอาไว้

 

ผมโชคดีที่พ่อแม่ยังอยู่ครบ ผมจะทำหน้าที่ของลูกให้ดีที่สุด เท่าที่ผมจะทำได้ ตาม "ต้นทุน" ที่ผมมี ผมเลือกที่เป็นคนดีเพื่อนท่าน ไม่มีวันที่ผมจะทำความชั่วร้ายหรือเบียดเบียนคนอื่นอีกต่อไป ผมอยากทำให้สังคมดีขึ้น สวยงามขึ้น

อีกโชคดีคือ ผมเป็นครู

ผมมีโอกาสได้สั่งสอนลูกศิษย์ให้ได้เห็นสัจธรรมในข้อนี้ จากการใช้วีดิทัศน์ของอาจารย์หมอพงศักดิ์ และสอนเสริมเข้าไปว่า

"วันนี้เราได้ทำอะไรตอบแทนพ่อแม่ของเราบ้างหรือยัง แค่มานั่งเรียนหนังสือยังไม่รู้ว่า มานั่งทำไม หากคิดไม่ได้ ลองกลับไปดูความลำบากของพ่อแม่ตัวเองหน่อยดีไหม"

"หากวันนี้พ่อแม่คุณยังอยู่ จะรีบทำอะไรก็รีบทำเสีย รีบทำก่อนที่จะไม่มีพ่อแม่ให้ทำ"

"อย่าคิดว่า เรียนจบแล้วจะทำให้พ่อแม่สบาย ทำดีกับพ่อแม่ก็ให้เริ่มแต่ตอนนี้ท่านยังอยู่ตอนนี้ หากมีอะไรเกิด อย่ามาพูดว่าเสียใจ เพราะไม่มีเสียใจมากเท่ากับตัวเอง"

 

ด้วยเหตุวันเกิดนี้ บันทึกนี้จึงเกิดขึ้น

มันบาดใจทุกครั้งที่เห็นคนขี้เหล้าเมายาเพื่อมาฉลองวันคล้ายวันตายของแม่ตัวเอง แทนที่จะเลี้ยงพ่อแม่ของตัวเอง กลับเอาเงินที่หามาได้มาเลี้ยงฉลองกันอยู่

น้อง ๆ เพื่อน ๆ ผมจะเตือนทุกครั้งที่เป็นวันเกิดว่า "โทรหาพ่อ โทรหาแม่หรือยัง หากกลับบ้านไปได้ ควรกลับไปที่บ้านนะ"

"ไม่มีใครรักเราจริงเท่าพ่อแม่ของเราหรอก จะบอกให้"

 

ผมมีความสุขที่สุด แค่ได้ยินเสียงพ่อกับแม่ ได้ยินเสียงคำอวยพรของท่าน

วันเกิดที่เฮฮาปาร์ตี้ ไม่มีวันเกิดขึ้นกับผมแน่นอน

 

แล้วคุณล่ะ วันเกิด..คุณทำอะไรให้กับพ่อแม่คุณบ้าง นอกจากเลี้ยงฉลองวันคล้ายวันตายของแม่ตัวเอง ?

 

บุญรักษา ลูกที่ดีทุกท่าน

ขอบคุณครับ ;)

 

 

หมายเลขบันทึก: 352691เขียนเมื่อ 20 เมษายน 2010 00:41 น. ()แก้ไขเมื่อ 6 กันยายน 2013 22:47 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกันจำนวนที่อ่านจำนวนที่อ่าน:


ความเห็น (86)

วันเกิดจริงนะ ?

ถ้างั้นก็ "สุขสันต์วันเกิดค่ะ"

ขออำนาจสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายในสากลโลก ช่วยดลบันดาลให้พี่วัส สุข สดชื่น แจ่มใสเด้อค่า :)

สวัสดีค่ะอาจารย์

  • สุขสันต์วันเกิดค่ะ
  • บันทึกของอาจารย์  น่าจะให้ใคร ๆ ได้อ่านกันมาก ๆนะคะ
  • พี่คิมก้ไม่เคยจัดวันเกิดค่ะ  ส่วนใหญ่ลืมไปเลยว่าเป็นวันเกิด
  • ตอนพ่อแม่ยังอยู่ ท่านจะโทรมาอวยพรให้ตอนเช้า ๆ เสมอค่ะ มีเพื่อนรักคนหนึ่งตั้งนาฬิกาปลุก  ให้ถึงตี ๑ วันที่ ๒๑ มีนาคม แล้วส่งข้อความมาอวยพรให้
  • ขออนุญาตไปขึ้นบันทึกอวยพรวันเกิดนะคะ  ที่บันทึกของพี่คิมนะคะ

พ่อแม่ยังอยู่ดูแลท่านให้มาก..ถูกต้องแล้วค่ะ

บางทีงานของเรา ทำให้เราไม่มีเวลาดูแลท่าน

แค่โทรศัพท์ไปหาท่านก็ดีใจแล้ว..ครู ป.1 ไม่มีใครให้ดูแล

หวังว่า..ลูกชายจะเติบโตและมีความคิดเหมือนอาจารย์..คงดีมาก

..ขอให้จิตใจที่ดี บันดาลให้มีความสุขใจ ในวันเกิดค่ะ..

สุขสันต์วันเกิดครับอาจารย์ ลูกเป็นของขวัญหนึงที่สุดวิเศษสำหรับพ่อแม่ครับ

  • เป็นบันทึกที่ได้ใจสุดๆ
  • สุขสันต์วันเกิดค่ะอาจารย์

... และแล้วหนุ่มเวียงพิงค์ผู้ลึกลับ ก็เปิดเผยว่าอุแว้ดูโลกจริงๆ ก็วันดีๆ วันนี้ ๒๐ อิ อิ  แหม จำได้ไหม ปีที่แล้วแฟนๆ ถาม ทำมาเป็นงงๆ จำไม่ได้ บอกว่า ๑๙ เมษ ๕ ๕ ... ตกลงวันนี้แน่ๆ นะคะ ? :)

... งั้น เย้  ยินดีด้วยค่ะท่านอ.เสือ  ปิดทองหลังถ้ำ  สุข ดั่งใจปรารถนาค่ะ …  เรามาทำความดีเพื่อพ่อแม่ ในหลวงของเรากันนะคร้าบบ ;) … วันนี้คุณกราบเท้าพ่อแม่ในวันคล้ายวันเกิดหรือยังเอ่ย ;)

สวัสดีค่ะอาจารย์

สุขสันต์วันเกิดค่ะอาจารย์

ขอบคุณข้อคิดดีๆค่ะ

อ่านแล้วซึ้งค่ะ

วันนี้ช่วงบ่ายก็จะกลับบ้านไปหาแม่ที่สกลนครค่ะ ไม่ใช่วันเกิดแม่แต่ก็จะไปกอดแม่ กราบแม่ค่ะ

ขอท่านอาจารย์

             มีความสุข  สุขภาพแข็งแรง

                            มีสิ่งดีๆในทุกก้าวย่าง  นะคะ ^-^

                                         ด้วยความเคารพค่ะ.........HAPPY BIRTHDAY...

                                    

สวัสดียามเช้าค่ะท่านอ. Wasawat Deemarn

อ่านแล้วจุก ๆ ที่คอ อยากให้ใครหลาย ๆ คนได้อ่านบ้างค่ะ

โดยเฉพาะหลาน ๆ วัยรุ่นและน้อง ๆ ใกล้ตัว

ผู้ให้ย่อมมีความสุขใจมากกว่านะคะ

ขอบพระคุณ คุณครูมากค่ะ...^_^

....สุขสันต์วันคล้ายวันเกิดนะคะ

ขอให้มีความสุข ความเจริญตลอดไปค่ะ

ให้แมวสามสี ไว้เลี้ยง ดู 1 ตัว...^O^

  • สวัสดีค่ะ
  • สุขสันต์วันเกิดค่ะ สุข สมหวังจงเป็นของอาจารย์และครอบครัวนะค่ะ

                    

สวัสดีครับ...มีความสุขกับวันคล้ายวันเกิดนะครับ..

(ผมอาจไปเชียงใหม่อีกไม่กี่วันนี้ครับ หากว่างๆเจอกัน เดี๋ยวเลี้ยงกาแฟแพงๆครับ)

จริงๆผมอวยพรไม่ค่อยเป็น เอาเป็นว่า คนดีย่อมได้รับผลแห่งกรรมดี

มีความสุขกับชีวิตทุกวันครับ

"ปันใหญ่ ปันสูง"   :)

แวะมาอ่านอีกครั้ง ซึ้งไหลหลาวเจ้า .. เสมอ เช่นเคย อ้ะ มีเจ้าภาพเลี้ยงกาแฟแล้ว งั้นแฟนพันธุ์แทะเลี้ยงเตี๋ยวลีลาล่ะกันค่ะ ;)

สุขสันต์วันเกิดครับท่านอาจารย์

ผมอ่านแล้วประทับใจครับ คนที่มีความสุขในวันเกิดของท่านอาจารย์คนแรกคือพ่อแม่ครับ

สิ่งที่ท่านคิดถึงพ่อแม่เป็นแรกจึงเป็นความกตัญญู แนวคิดท่านคงเปลี่ยนแนวคิดในการจัดงานวันเกิดของคนอื่นๆ

มีความสุขในหน้าที่การงาน สุขภาพแข็งแรง ครอบครัวอบอุ่นอย่างยั่งยืนครับ

>>> จากข้อคิดเห็นด้านบน>> ภาษาใต้วันละคำ...

คุณปู - - เช้านี้ เนือยม่าย ครับ เนือย ม่าย

ผมได้กาแฟ ๑ ถ้วยเเล้ว 

 

โอม!!!!  วันนี้เจ้าเป็นอาจารย์ที่ดี  นางฟ้าจะให้พรสามประการ

อธิษฐานเองเลยค่ะ (ขอให้..................................ด้วยเทอญ ) 

.....^_^......

 

สุขสันต์วันเกิดค่ะอาจารย์ มีความสุขมากๆและตลอดไปนะคะ^^

ตอบคห. ๑๗ ไม่ครับ ขอบคุณครับ .. จริงๆ ผมจะเหนื่อย และเนือย ดีนะคะที่เค้าถามซ้ำไม่งั้น พ่อหนุ่มต่างเมืองได้อดข้าว อดรำ ไปนาน ใช่ไหมคะคุณไข่นุ้ยปาย ;) ...

อ.เสือค่ะ  รึไปวัดอุโมงค์ ต่อด้วยกินส้มตำรู แถวนั้น อิ่ม รำกัน ;)

 

อ่านแล้วรู้สึกถึงความอบอุ่นในครอบครัวนะครับ

ผมรัก และ เคารพพ่อและแม่เสมอ

ถึงแม้วันนี้พ่อจากไปแล้ว ผมก็รัก เคารพ และ จะเป็นคนดีอย่างท่าน

ส่วนแม่ก็ดูแลอย่างดีตอนนี้ครับ ถึงแม้จะอยู่ไกลกัน

ขอบพระคุณครับ...

มาติดตามชมบันทึกอวยพรวันเกิดค่ะ

โดนใจในเศษกระดาษไร้ค่าจากร้านก๋วยเตี๋ยว

ถือโอกาสมาอวยพรวันเกิดให้อาจารย์ค่ะ

พี่ครูคิมเป็นคนเชิญมาค่ะ

สวัสดีค่ะ..คุณครูวษวรรธ ดีมาน(ถ้าผิดก็ขออภัย)

  • 19 เมษายน ขอบุญบารมีหลวงพ่อโสธร และสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายในสากลโลก
  • จงดลบันดาลให้คุณครูจงมีความสุขความเจริญในทุก ๆ ด้าน ด้วยเทอญ..
  • ขอให้คุณแม่คุณพ่อมีสุขภาพร่างกายแข็งแรงด้วยนะคะ
  • ขอภูมิใจในความเป็นลูกของคุณครูที่มีต่อพ่อและแม่..ด้วยใจจริงค่ะ..
  • สุขสันต์วันคล้ายวันเกิดนะคะ..
  • อ่านบันทึกนี้แล้วน้ำตาไหล  ภูมิใจในตัวอาจารย์แทนพ่อแม่
  • พูดตามประสาคนมีลูกเจ็บแล้วได้ลูกดีดีมา 1 คน มันคุ้มค่ามากถือเป็นกำไรชีวิต
  • วันเกิดลูก  ลูกเลี้ยงวันเกิดเพื่อนๆมาบ้าน ลูกหัวเราะสนุกสนาน
  • แม่นั่งดูยิ้มน้อยยิ้มใหญ่  มีความสุขจัง  ที่เห็นลูกหัวเราะไม่เคยคิดเรื่องตัวเองเคยเจ็บในวันนี้เลย 
  • อาจารย์คิดถึงแม่อย่างนี้  ซาบซึ้งใจ น้ำตาไหลไม่รู้ตัวเลย
  • ขอบคุณความคิดดีดี ที่ทำให้คนเป็นแม่ทุกคน ภูมิใจ

                [ กดเบาๆนะจ๊ะ ] 

สวัสดีค่ะอาจารย์อ่านแล้วซาบซึ้งใจ..ในความเป็นแม่ลูก..อยากให้ลูกๆได้มาอ่านเพื่อจะได้ปฏิบัติหน้าที่ของลูกที่ดีนะคะ..ขอให้คุณพระคุ้มครองท่านตลอดไปค่ะ..สาธุ

สวัสดีค่ะสุขสันติ์วันเกิดนะคะ

       ดีใจที่ได้อ่านบันทึกอย่างนี้ที่มีความคิด ความรู้สึก คล้ายกัน เพราะวันเกิดหลายปีมาแล้วจะโทรศัพท์บอกให้คุณแม่อวยพรให้ ส่วนคุณพ่ออยู่สวนไม่ได้อวยพร แต่ก็คิดถึงท่าน  ได้บันทึกไว้เหมือนกันค่ะ ว่างเชิญอ่านนะคะ

    http://gotoknow.org/blog/kanda02/319062

อยากให้เด็กๆรุ่นหลังๆปฏิบัติมาก รวมทั้งผู้ใหญ่ที่ไม่รู้จักคิดด้วย แต่ก็คงอยากในการจะเปลี่ยนความคิดการปฏิบัติ ของแต่ละคนให้เหมือนเราได้ ทั้งๆที่ทุกคนควรจะทำ จะคิดถึง พระคุณ ของพ่อและแม่ ที่ทุกคนมี ส่วนใหญ่ก็ตรงตามที่อาจารย์กล่าวทั้งนั้น เพื่อน... แฟน...  อยู่ในความคิดก่อนเสมอ  ขอบคุณมากค่ะ

                             

                  ดื่มน้ำใบย่านาง เพื่อสุขภาพนะคะ

สุขสันต์วันเกิดย้อนหลังค่ะ ไม่ได้มาทักทายอาจารย์นานเลยนะคะ ข้อเขียนของอาจารย์ให้แง่คิดมากมาย คนรุ่นใหม่ที่ชีวิตวิ่งไปกับความเร็วน่าจะมีโอกาสอ่านและได้คิดเช่นนี้บ้าง

พี่ไปเที่ยวญี่ปุ่นมา เจอของสวยงามก็คิดถึงคุณแม่ค่ะ ได้ซื้อกระเป๋าใบพอเหมาะ น้ำหนักเบา ราคาไม่แพงหนักหนา ท่านแฮปปี้มาก คิดว่าท่านคงมีความสุขที่ลูกนึกถึงมากกว่าการได้ของถูกใจค่ะ

ฝากภาพเค้กสวยๆที่ไปพบที่ชั้นใต้ดินสถานีรถไฟเกียวโตมากำนัล ที่จริงอยากให้ขนมไทยแต่ไม่มีภาพใกล้มือค่ะ

อ่านแล้ว รู้สึกว่าตัวเองยังทำไรให้พ่อแม่น้อยมากเลย

ต้องกลับไปทบทวนตัวเองแล้ว

สวัสดีค่ะอาจารย์

มาตามคำเชิญของครูคิมค่ะ ๑๙ เม.ยนี้ครูยุได้รับคำอวยวันเกิดเหมือนกันค่ะ คำอวยพรที่มีความหมายดีมาก ครูยุขออวยให้อาจารย์ค่ะ

Ich wünsche Ihnen Glück,Gesundheit,Freude und alles gute zum Gedurtstag.

Herzlichen Glückwunsch

ครูยุ (ร.ร.รักเมืองไทย เบอร์ลิน)

มีความสุขนะค่ะ พระคุ้มครองค่ะ

 

                   Happy Birthday ย้อนหลัง 1 วันครับ อ.เสือ! ;-)

 

 

              ขอให้มีสุขภาพกายแข็งแรง สุขภาพใจสมบูรณ์นะครับ ^__^

              (อย่าให้เหมือนพี่ล่ะ...วันนี้เพิ่งไปถอนฟันมา 1 ซี่...เฮ้อ...)

บทความของท่าน โดนใจมากเลยคะ อยากให้คนวัยรุ่น  มาอ่านเพื่อปลูกจิตสำนึกจังเลย เพราะบางคน ลืมพ่อลืมแม่ ในยามตนเองมีความสุข ยามทุกข์ถึงนึกถึง มีจริงๆๆคะ ขอบคุณบทความดีดี ที่นำมาให้สติและข้อคิดกันคะ ขอบคุณครูคิมที่แนะนำมาอ่าน และมาร่วมอวยพรย้อนหลัง ให้อาจารย์คะ สิ่งศักดิ์สิทธิ์คุ้มครองนะคะ พ่อแม่เรามีความสุข กายสบายใจ ถึงงานวันเกิดเมื่อไหร่ ก็คงคิดอยากขอบคุณท่านทุกครั้ง ที่ทำให้เราเกิดมา อย่างสมบูรณ์แบบคะ ทำให้เรายืนหยัดอยู่ได้ ก็เพราะส่วนหนึ่งท่านผลักดัน ด้วยความรักและความห่วงใยคะ โดยที่ท่านไม่หวังอะไรมากไปกว่า ลูกมีความสามารถดูแลตนเองได้ หลังจากที่พ่อแม่ไม่มีชีวิตอยู่แล้ว รักที่ยิ่งใหญ่มากคะ  มีความสุขมากๆนะคะ อาจารย์  สุขที่เห็นรอยยิ้ม หรือได้ยินเสียงจากพ่อแม่ และรู้ว่าท่านยังสบายดีคะ สุข สุขคะ

อ่านแล้วรู้สึกโดนใจ

พ่อแม่ถ้ามีลูกที่คิดดีอย่างนี้คงจะปลึ้มมาก

อยากให้ลูกๆได้อ่านและคิดตามค่ะ

ขอให้มีความสุขนะคะอาจารย์

มาร่วมอวยพรวันเกิดคุณครูย้อนหลังค่ะ

และขอชื่นชมกับความคิดดี ๆ

มีลูกอีกหลายคนที่คิดและทำแบบเดียวกับคุณครู

แต่ข้าพเจ้าโชคดีกว่าตรงที่ได้ทำงานใกล้บ้าน

ได้กลับบ้าน ได้กราบขอพรแม่ในวันเกิด

ขอให้มีสุขภาพกาย/ ใจที่แข็งแรงค่ะ

สวัสดีค่ะ อาจารย์ไม่มีใครรักเราเท่าพ่อแม่ จริงๆค่ะ

สุขสันต์วันเกิดนะคะ อาจารย์

 

สวัสดีค่ะครูพี่เสือ...

อ่านบันทึกนี้แล้วร้องไห้...555

ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น...ไม่ว่าต้นทุนชีวิตจะมีเท่าไหร่...

เทียนน้อยจะทำหน้าที่ลูกของพ่อให้ดีที่สุด...ถึงแม้ว่า

เรื่องสุดท้ายที่พ่อขอ...เทียนน้อยยังไม่สามารถทำให้ได้ในตอนนี้...

ขอบคุณนะคะ ^_^

ขอบคุณมากครับ น้อง นีนานันท์ ;)

สำหรับคำอำนวยพรจากเพลง ;)

ให้โชคดีสุขีวันเกิด
สิ่งประเสริฐใดหวังตั้งใจ
ให้ได้สมดังฝันใฝ่
จิตแจ่มใสทุกวันทุกคืน
ให้ร่ำรวยเงินทองยศศักดิ์
ให้คนรักมากมีดาษดื่น
ทำสิ่งใดจงลุล่วงราบรื่น
อายุยืนปลอดโรคปลอดภัย

ขอบพระคุณ พี่ ครูคิม มาก ๆ ครับ

แถมยังเปิดบันทึกให้เกียรติผมอีก 1 บันทึก ;)

คือบันทึก ๕๓๖.สุขสันต์วันเกิด"อาจารย์ Wasawat Deemarn " ;) 

ขอบคุณมากครับ คุณ ครู ป.1 ;)

ก็ขอให้ลูกของคุณครูมีจิตใจของลูกกตัญญูอย่างเต็มเปี่ยมครับ ;)

ขอบพระคุณมากครับ ท่านอาจารย์ จารุวัจน์ شافعى ;)

๑๙ คร้าบ คุณ poo ;)...

ผมเขียนบันทึกนี้เลยมาอีกวันหนึ่งน่ะครับ

ขอบคุณมากครับ แฟนพันธุ์แทะ ;)

ขอบคุณมากครับ คุณพยาบาล ถาวร ;)

อิจฉาจังครับที่ได้กลับบ้านไปกอดแม่ ฝากด้วยนะครับ

ขอบคุณมากครับ คุณพยาบาล สีตะวัน ;)...

หากเป็นประโยชน์แก่สังคมบ้าง ผมยินดีที่สุดครับ

ขอบคุณมากครับ คุณเอก จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร ;)...

โอ้ กาแฟแพง ๆ ... ;)

ถ้าผมสามารถทำหน้าที่ข้าของแผ่นดินได้ดีกว่าผู้ที่มีหน้าที่ยิ่งกว่า ผมก็ยินดีครับ ;)

ขอบพระคุณในพรอันประเสริฐของท่าน ผอ.พรชัย มาก ๆ ครับ ;)

หากบันทึกของผมสามารถเปลี่ยนวิธีคิดของคนหลายคนที่กำลังหลงอยู่ในวังวนดังกล่าว

ผมจะยินดีเป็นที่สุดครับ ;)

ขอบคุณนางฟ้า ชาดา ของใครมากมายที่ได้ให้พรผมถึง 3 ประการ ;)

ขอให้นางฟ้าหน้าตาดีแบบนี้ไปเรื่อย ๆ อีก 100 ปี ;)

ขอบคุณนะครับ คุณก้อย ;)...

ขอบคุณมากครับ คุณ Phornphon ;)

ความกตัญญูเป็นเครื่องหมายของคนดี จริง ๆ ครับ

  • เรามาช้ากว่าคนอื่นนะ แต่อาจารย์จะได้จำเราได้  สุขสันต์วันเกิดนะคะอาจารย์
  • เกิดก่อนเราตั้งหนึ่งเดือนแหน่ะ  อ่านแล้วรักพ่อกับแม่เพิ่มขึ้นมากเลย...
  • แต่หว้าเป็นครู ที่ ไม่รวยเหมือนกันนะ พ่อบอกว่า... ถึงเงินเดือนหว้าจะน้อยกว่าตอนทำงานเอกชนที่อื่น   แต่ได้อยู่พร้อมหน้ากันพ่อ แม่ ลูก ก็เป็นชีวิตที่ใครๆก็อิจฉาทั้งนั้นแล้ว  ซึ้งๆๆๆอ่ะ

ขอบคุณมากครับ คุณครู ภัทรานิษฐ์ ที่ได้ให้เกียรติ ;)

ผมสัมผัสด้วยตัวเอง เขียนบันทึกด้วยตัวเอง ผมก็ยังไม่สามารถยับยั้งความรู้สึกปลื้มปิติเอาไว้ได้เลยครับ อ่านย้อนหลังทีไรก็รู้สึกเหมือนเดิม

ขอบคุณมากครับ คุณ ดาวเรือง ;)

ขอบคุณมากครับ คุณครู rinda ;)...

ขอให้ลูกคุณครูเป็นเด็กดี มีความกตัญญู นะครับ ;)

ขอบคุณมากครับ คุณ กานดา น้ำมันมะพร้าว ;)...

ผมก็อยากถ่ายทอดประเด็นคิดนี้ออกไปให้กว้าง ๆ อยากให้สังคมไทยเราดีขึ้น

;)

ขอบคุณมากครับ ท่านอาจารย์นุช คุณนายดอกเตอร์ ;)

ไม่ได้พูดคุยกันนานจริง ๆ ครับด้วย ...

แม่คงไม่ต้องการมูลค่า แต่คงต้องการคุณค่าจากลูกจริง ๆ ด้วยครับ

ขอบพระคุณมาก ๆ ครับ คุณ ครูยุ ;)

สุขสันต์วันเกิดเช่นกันครับ

และมีสุขภาพแข็งแรงมาก ๆ นะครับ

ขอบคุณมากครับ น้องอาจารย์ พิชชา ;)

ขอบคุณมากครับ ท่านพี่ชิว บัญชา ธนบุญสมบัติ ;)

แหม ผมก็กลัวไปรักษาโรคฟันเหมือนกันครับ อิ อิ

ขอบคุณครับ พี่พยาบาล นาง...มณีวรรณ ตั้งขจรศักดิ์ ;)..

เชื่อมั่นในความดีและความกตัญญู ครับ

ขอบคุณมากครับ คุณ หมออนามัย ;)

โชคดีมาก ๆ เลยครับ

ขอบคุณมากครับ น้องคุณครู เทียนน้อย ;)

พี่ส่งกำลังใจไปให้นะ ... ขอให้ทำหน้าที่ของลูกให้ดีที่สุดครับ

จำแม่นเชียวล่ะครับ อ.ลูกหว้า ;)...

มาล่า แต่มาแรง 555

พ่อ แม่ ลูก อยู่กับครบ เป็นที่อิจฉาตาร้อนแน่นอนครับ

ขอบคุณมากอาจารย์มากครับ ;)

มาช้าที่สุด  แต่  ดีกว่าไม่มาค่ะ

เพลิดเพลินกับเมืองกรุง

-------------

วันที่อยู่พร้อมหน้า พ่อ แม่ ลูก

ขอให้มีความสุขในวันคล้ายวันเกิดค่ะอาจารย์

 

              

 

นี่เขาแข่งกันมาสุดท้ายกันหรือครับ 5555

ขอบคุณมากครับ ท่านพี่คุณครูจุฑารัตน์ NU 11 ;)

สุขสันต์วันเกิดย้อนหลังค่ะ อ. วัต

ขอให้ อ.วัต และครอบครัว มีความสุขและความเจริญค่ะ

เห็นว่า อ. วัต รักสัตว์ เอามาฝากค่ะ

ขอบคุณภาพน่ารักจากที่นี้ ค่ะ

แวะมา Happy Birthday ย้อนหลัง มีความสุขมากๆ นะคะ

ขอให้อ.วัต มีความสุข สุขภาพแข็งแรง สุขสันต์วันเกิดคะ ประทับใจบันทึก "เวลาไม่มีเงิน.. คนแรกที่คิดถึงคือ พ่อและแม่" ... จากเศษกระดาษไร้ค่าในร้านก๋วยเตี๋ยว ที่อาจารย์นำมาเผยแพร่เพราะมันคือความจริงที่ยิ่งใหญ่ใครนะช่างเขียนได้โดนใจจริงขอ

ก๊อบไปติดข้างฝาเพื่อไว้ให้ลูกและลูกศิษย์ได้อ่านเพื่อเป็นอุทาหรณ์สอนใจ จริงอย่างที่อ.พงษ์ศักดิ์ ที่บอกว่าวันเกิดของลูกเกือบจะกลายเป็นวันตายของแม่ เพราะเป็นประสบการณ์จริงของตนเองขณะคลอดลูกต้องใช้เตรื่องช่วยหายใจเนื่องจากหมดแรงเบ่งและลูกตัวโต (บำรุงมากอยากให้ลูกแข็งแรง)แต่แม่ตัวเล็กปางตายจริงๆ วันเกิดที่บ้านไม่เคยจัดไม่ว่าจะวันเกิดของพ่อ แม่หรือของลูกชายทั้งสอง คงมีแต่พาไปทำบุญที่วัดตอนเช้าและทานข้าวพร้อมกันที่บ้านตามปกติ เพราะเมื่อถึงวันเกิดตนเองก็พาเขาไปกราบตายายขอบคุณที่ให้ชีวิตเราและทำให้เรามีวันนี้ บอกลูกเสมอว่าถ้าไม่มีตาและยายคงไม่มีแม่และก็คงไม่มีลูกในวันนี้ ซึ่งลูกคงเข้าใจเพราะเขาไม่เคยถามถึงการจัดงานวันเกิดแม้แต่ครั้งเดียว ตอนที่แกยังเด็กหากวันไหนดื้อ พูดยังไงก็ไม่เชื่อฟัง เคยแก้ปัญหาโดยใช้ถุงใส่ข้าวสารประมาณ 1 กิโลกรัมผูกติดเอวลูกชายไม่ว่า เขาจะนั่ง จะนอนหรือทำอะไรให้ผูกติดตัวไว้ตลอดเวลาประมาณครึ่งวัน ถามเขาว่ารู้สึกอย่างไร เขาบอกว่าหนัก อึดอัดรำคาญ ทำอะไรไม่สะดวก จึงบอกเขาว่าเมื่อแม่ท้องลูกซึ่งขณะลูกอยู่ในท้องแม่น้ำหนักลูกตั้งเกือบ 4โลแม่อุ้มท้องนาน 9เดือนจะไปไหนก็อุ้มท้องไปด้วยลูกคิดดูซิว่าแม่จะเป็นอย่างไร ซึ่งเขาก็หยุดดื้อและเฟังเราแม้จะชั่วขณะก็ยังดี

ขอบคุณมากครับ น้อง มะปรางเปรี้ยว ;) มาล่าเลย อิ อิ

ขอบคุณมากครับ พี่คุณครู พิศมัย เทวาพิทักษ์ ... เรื่องเล่ามีคุณค่าจังเลยครับ ;)

19 เมษายน (ขอ ปี ด้วยค่ะ 55 ) ใกล้แก่อีกปีแล้ว

ขอบคุณแรงอธิฐาน ถ้าเกิดวันศุกร์ด้วย อ๊าย ยะ

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี