พระจันทร์ในฤดูใบไม้ร่วง



พอบันทึกเรื่องชื่อเดือนเสร็จไปเมื่อกี้ ก็นึกถึงว่า... เดือนหน้าเดือน 9 Full moon
(ทางจีนนับเป็น 8 ตามจันทรคติ) ก็จะถึงวันไหว้พระจันทร์อีกแล้ว ได้กินขนมไหว้พระจันทร์อีกแน่ๆ

เสียดายที่ตอนเด็กไม่ได้ถ่ายรูปพิธีวันไหว้พระจันทร์แบบเต็มรูปแบบไว้
แถวบ้านจัดกันทั้งซอย สวยงามเหมือนในหนังจีนย้อนยุค
บ้านใครรวยก็รู้กันวันนั้น เพราะปะรำพิธีที่ตั้งหน้าบ้านจะใหญ่โตงดงาม
ประดับประดาด้วยไฟสารพัดสี ขนมต่างๆ เป็นที่สนุกสนานของเด็กๆ
บ้านไหนรวยน้อยปะรำก็จะอู้ฟู้น้อยหน่อย คือมาประชันกันด้วย options ตกแต่งนี่เอง
 





ผู้เขียนก็เกิดในเดือนนั้นช่วงพระจันทร์เต็มดวง เลยมีชื่อทางจีนที่อากงตั้งให้ว่า
"Wang Shiew Yeh - หวังชิวเยว่" Shiew = Autumn Yeh = Moon (เชยซะไม่มี)
แต่ยังดีที่คุณแม่ตั้งให้อีกชื่อแบบเป็นทางการ ใช้สำหรับเป็นชื่อเรียนหนังสือว่า
"Wang Shang Shang - หวังซังซัง" เลยพอไปวัดไปวาได้ไม่อายใคร
ไปเรียนเขาก็ว่าทันสมัยเจี๊ยบ เป็นเทรนด์แบบไต้หวันในยุคนั้นที่ต้องตั้งชื่อซ้ำกันสองคำ 
หนังซีรี่ส์ทางทีวีก็มีให้เห็นเยอะ 
 
(แซ่ของผู้เขียนถ้าเรียกตามภาษา Cantonese
ต้องออกเสียงเป็นหว่อง สับสนกับแซ่หวง ออกเสียงเหมือนกันในภาษา Cantonese)

พอลองมานึกถึงชื่อที่อากงตั้งให้แบบจริงจัง เออ...เขาก็มีอารมณ์ศิลปินเหมือนกันเนอะ
เราอาจจะได้บางส่วนของเขามาก็ได้ ชิวเยว่แปลว่า...พระจันทร์ในฤดูใบไม้ร่วง
แม่บอกว่าอากงโรแมนติกออกที่ตั้งแบบนั้น
(ตอนเด็กๆ แอบไม่เห็นด้วยอย่างแรงอ่ะ
ห้ามเรียกเด็ดขาด เรียกเมื่อไหร่ร้องไห้เมื่อนั้น - - " ในตระกูลอากงตั้งชื่อให้โรแมนติกอีกหลายคน
เช่น อาคนเล็กชื่อ "เสี่ยวม่ง" แปลว่า Little Dream)

ไว้ว่างๆ ให้ใกล้ถึงวันจริงแล้วจะมาเล่าเรื่องที่มา และพิธีไหว้พระจันทร์
ในมุมมองเด็กที่โตมาจากบ้านจีนแท้ๆ บ้างค่ะ


หมายเลขบันทึก: 120558เขียนเมื่อ 18 สิงหาคม 2007 23:49 น. ()แก้ไขเมื่อ 6 กันยายน 2013 18:15 น. ()สัญญาอนุญาต: จำนวนที่อ่านจำนวนที่อ่าน:


ความเห็น (65)

มาจองพื้นที่,  เดี๋ยวค่อยหาอะไรมาแลกเปลี่ยนทีหลังแล้วกัน...

....

 

P พี่พนัส

เหอๆ น่ารักดี มาแย่งพื้นที่ความรวดเร็วเป็นหนึ่ง 555

พี่ซูซาน มีชื่อภาษาจีนด้วย

ไฮโซ ๆ ครับ...

  • หวัดดียามดึก...
  • หนูแก้มยุ้ยอ่ะ
  • จะรออ่านนะจ๊ะหนู
P น้องโอ๋

ไฮโซเหรอ เดี๋ยวพี่ตั้งชื่อจีนให้มั่ง จะได้ไปแข่งกับอ.เรนนี่เขาไง ไฮโซพอกัน ชื่อไรดีล่ะ ฉี่เฉี่ยวหัว หรือ ฉี่เฉียงเฉียง ดีมั้ย 555 มาตอบคนสุดท้ายก่อนจะไปนอนแล้ว เดี๋ยวมีคนตามมาไล่ให้ไป sleep อีก
P พี่ลูกหว้า

อ้าวมาอีกราย ที่สุดของที่สุดของแจ้ มาปิดอัลบั้ม ขอบคุณมาก เดี๋ยวไว้ตามอ่านนะ ถ้าไม่เขียนก็จะเอารูปขนมไหว้พระจันทร์ไส้ถั่ว+ไข่แดงคู่มาฝากแทน หม่ำมั้ย อร่อยนะ แหง่มๆ เอาขนมมาล่อพี่เรา 555

อรุณสวัสดิ์จ้ะ...แก้มยุ้ย

  • หายตัวเก่งดีนัก  ตามหา..จะไล่ให้ไปนอนก็ไม่เจอ  ..เลยตัดใจ....เข้านอนก่อน
  • จุ๊บๆๆๆๆๆ...ตื่นๆๆๆๆๆ....เฮ้อ..ต้องปลุกกันทุกวัน....
  • ทานข้าวยัง  ทานยายัง   นวดหลังยัง
  • ตัวเกิดเดือนไหว้พระจันทร์เหรอ..มิน่าล่ะดูผ่องใส  สดใส  แจ่มใสดุจพระจันทร์เต็มดวง...จริงๆนามิได้ประชด.....

สวัสดีค่ะ

P

มีชื่อจีนด้วย ดีจัง แล้วตอนนี้ ใครเรียกอยู่คะ

คุณพ่อก็เป็นเชื้อจีนครึ่งหนึ่ง แตไม่มีชื่อจีนค่ะ

เทสกาลนี้ เขาตกแต่งกันสวย รู้แต่วา ชอบกินขนมไหว้พระจันทร์มาก

ศิษย์น้อง P Little Jazz \(^o^)/

พี่เองก็เป็นลูกจีนร้อยเปอร์เซนต์เหมือนกัน ปู่ย่า ตายาย (อากง อาม่า) มีรากมาจากเมืองจีนกันหมด แต่พี่มันเป็นรุ่นที่ ๒/๓ ในเมืองไทยแล้ว ที่บ้านไม่มีไหว้พระจันทร์แล้ว มีแต่กินขนมไหว้พระจันทร์ อิอิ 

ทางพ่อของพี่แซ่ หลือ ก็เลยเพี้ยนเป็นลือประเสริฐนี่แหละ แต่นามสกุลนี้มีมานานแล้วนะ เป็นพวกคนในหมู่บ้านเดียวกัน แซ่เดียวกันที่เมืองจีนมาอยู่เมืองไทยแล้วใช้นามสกุลเดียวกันหมด แซ่พี่เป็นแซ่เดียวกับนายกชวน หลีกภัยน่ะ แบบเดียวกับหนังวีรสตรีจีน หลี่ ซื่อ เหนียง ด้วย พี่เขียนแซ่ได้แต่พิมพ์ลงคอมพ์ให้ดูไม่เป็นอ่ะ  เขียนง่ายเป็นรูป สี่เหลี่ยมสองอัน (คำว่าปาก ในภาษาจีน) stack ซ้อนกัน แล้วมีขีดเล็กๆ เหมือนกับ ' กั้นระหว่างกลางน่ะ

อ้อ...จะตามมาอ่านเรื่องเล่าต่อนะ เรื่องวัฒนธรรมต่างๆ น่าสนใจมาก น้องมีความรู้เยอะดี นับถือ นับถือ ^ ^

  • สวัสดีค่ะ  คุณหวังชิวเยว ..

ชื่อเพราะออกค่ะ  ชอบ ๆ   ต้อมชอบมาก .. คุณพระจันทร์ในฤดูใบไม้ร่วง   ^_^

 

ขนมพระจันทร์ .. อร่อยเนอะ

ศิษย์น้องแก้มยุ้ย...หวังซิวเยว่

นึกไม่ถึงว่า ในยุทธภพโก๋ทูโนว์ อันกว้างใหญ่ไพศาลนี้ ยังมีแม่นางชื่อ "หวังซิวเยว่" จันทร์คืนใบไม้ร่วง

ส่วนผู้พี่นั้น ครั้งเยาว์วัยบิดาตั้งชื่อให้เช่นกัน "หว่อง ซิวเลี้ยง" แต่จะหมายความถึงสิ่งใดนั้น ปล่อยให้เป็นปริศนาไปก่อน

เมื่อตระเวนไปมาในยุทธภพ ฉายาที่ได้รับก็มากมายตามสนามรบและยุทธชนที่พานพบ

"ซันซิโร่" ครั้งเป็นนักกีฬาบาสเก็ตบอลมหาวิทยาลัย

ที่จับลูกบอลคราใด ใจสาวข้างสนามล้วนกรีดร้องดังต้องมนต์ตรา :)

ครั้นเมื่อทิ้งลูกบาส มาจับปากกา เอ้ย! keyboard ก็ได้รับฉายาใหม่ว่า "เรน(หรือ)นี่" หรือหนุ่มสาวสะกิดแม่ :)

วิชาตัวเบาก็พอมีอยู่ จึงปรารถนาจะถ่ายทอดให้ศิษย์ผู้น้องได้ร่ำเรียนบ้าง เผื่อยามถูกใครแกล้งชักเก้าอี้ออกจากก้น จะได้เดินลมปรานทัน ทรงตัวกลางอากาศให้เป็นที่เลื่องลือ

(คำนับแม่นางแก้มยุ้ยเสร็จ ตีลังการสามสิบแปดตลบ แล้วหายลับไป)

มาแอบดูคะ...มิน่าคุณถึงน่ารักสดใสเหมือนพระจันทร์วันเพ็ญ(สังเกตุจากวงหน้าคะอิๆ)...แถมใจดีอบอุ่นเหมือนสายลมแสงแดด...ตอนฤดูใบไม้ร่วง...(เป็นคนชอบฤดูใบไม้ร่วงคะ)

P พี่ติ๋ว

เมื่อคืนนอนดึกเล็กน้อย แต่ไม่เป็นไรเพราะมีนอนสะสมช่วงเย็นไปแป๊บนึง วันนี้ไปลงประชามติมา มีเรื่องขำๆ เล่าให้ฟังอ่ะ

เจอลอร่าเพื่อนที่โบสถ์เขาใส่เสื้อแดง แล้วคุณหญิงจารุวรรณก็เลยถามเขาว่าไม่รับเหรอ เขาตกใจไม่รู้เรื่องว่าใส่เสื้อแดงแล้วทำไมต้องไม่รับ ตกข่าวสุดๆ แถมเล่าให้เราฟังว่า ...มิน่านักข่าวมารุมถามกันใหญ่ว่าคิดเห็นยังไง 555 ดีนะที่ให้โมณีคลูกเขาใส่เสื้อเขียววันนี้ ไม่งั้น Go so big แน่ เขาโก๊ะอย่างนี้มานานแล้ว ในหมู่เพื่อนรู้กันดี

ขอบพระคุณเรื่องจันทร์เต็มดวงหากมิได้ประชดนะ ^ ^
P คุณ Sasinanda

ตอนนี้ก็ยังมีญาติทางเมืองจีนกะฮ่องกงเขาเรียกอยู่ แต่เขาเรียก ซังซัง ซึ่งเป็นชื่อที่แม่ตั้งให้ค่ะ ตอนเด็กมีไปเรียนอยู่ฮ่องกงช่วงนึง ไม่ยอมใช้ชื่อแรกที่อากงตั้งให้ ใครเรียกล่ะก็ หน้าบูดไปสามวัน : (

เทศกาลนี้สวย มีตัดกระดาษทำโคมเป็นลวดลายให้เด็กเล่น เด็กๆ ก็จะประชันกันเรื่องโคมนี่ล่ะ ว่าของใครสวยกว่ากัน บ้านไหนรวยก็ไปจ้างร้านทำ บ้านไหนไม่ค่อยมีก็ทำเอง มีเพื่อนบางคนน่าสงสาร ที่บ้านเขาไม่ค่อยใส่ใจ พอเห็นเพื่อนถือเล่นกันก็เลยไปเอากระป๋องนมมาเจาะเป็นช่องให้แสงเทียนลอด แล้วก็ผูกเชือกถือ แต่ขึ้นชื่อว่าเด็กไม่ว่าจนรวยก็วิ่งเล่นด้วยกันได้หมด เรื่องอวดมีแป๊บเดียวเดี๋ยวก็ไม่สนใจแล้ว เพื่อนกันทั้งนั้น
P ศิษย์พี่

เห็นหน้าพี่ก็รู้แล้ว ว่าเชื้อชาติเดียวกัน แต่บ้านศิษย์น้องจะค่อนข้างยึดธรรมเนียมดั้งเดิมเยอะ ญาติส่วนใหญ่ยังอยู่ที่เสินเจิ้นกับฮ่องกงค่ะ

แหมแซ่เดียวกับคนดังซะด้วย แซ่หนูเขียนอย่างนี้ แปลว่า King ค่ะ ส่วนเรื่องไหว้พระจันทร์ที่บ้านไม่ทำแล้ว ตั้งแต่อาม่าเสียไปก็ไม่มีคนจัด กินขนมไหว้พระจันทร์อย่างเดียว : )

พิธีกรรมทางจีนนี่มีหนุกๆ เยอะค่ะ ไว้จะมาทยอยเล่าบ้าง บ้านคนไทยแท้อาจไม่เคยมีโอกาสรู้ หรือลูกจีนในไทยหลายๆ คนก็ไม่มีโอกาส นอกจากบ้านที่เคร่งธรรมเนียมอย่างตระกูลหนู

เล่างานศพทวดเป็นตัวอย่างให้ฟังค่ะ จัดที่เมืองจีนยิ่งใหญ่อลังการ คนมาเป็นหลายพัน เฉพาะญาติก็ร่วมพัน พิธีเจ็ดวันเจ็ดคืน non-stop คนที่เป็นลูกต้องไปคุกเขาสวดมนต์กันที่วัดบนภูเขา 1 คืนก่อนวันฝัง ขบวนยาวเป็นกิโลข้ามเขา

ลูกหลานต้องแบกโลงเองเพื่อแสดงความกตัญญู และต้องใช้เดินไป หนูเป็นคนถ่ายวิดีโองานนั้น แบกกล้องจนเจ็บไหล่เลย ส่วนสะพานที่เขาไว้เดินข้ามตอนทำพิธีกงเต๊กต้องใช้ไม้เสริมโครงเหล็ก ไม่งั้นสะพานพังแน่ ดอกไม้ที่ทำเหมือนพวกหรีดต้องใช้รถสิบล้อมาขนไปเผา 2 คันรถ เรียกว่าเกือบหมดมณฑลเลยมั้ง 555 พอดีย่าเล็กที่อยู่ฮ่องกงเขาเป็นเศรษฐีชื่อดังเลยมีหนังสือพิมพ์ นิตยสารมาทำข่าวเพียบ แถมลุงๆ ก็เป็นข้าราชการ พวกกรรมาธิการพรรค อะไรทำนองนั้น ส่วนเรามันกาจอกก็แบกกล้องต่อไป จบข่าว...
P คุณต้อม

ชื่อซูซาน ต้องออกเสียงว่า ชิวเยว่ ถ้าไม่ใส่ไม้เอกจะอ่านออกเสียงไม่ถูกเลยค่ะ 555 คำสุดท้ายนี่คนไทยจะออกเสียงยากมาก ต้องออกว่า ยือเว่ แล้วพูดเร็วๆ แบบสายฟ้าแลบจะได้เสียงคำว่า เยว่

ส่วนขนมไหว้พระจันทร์นี่ท่าจะชอบกันทุกคนค่ะ เพราะอร่อยดี ชอบเหมือนกัน กินปีละหน
P ต้าเกอ เรนนี่

หนี่ห่าวค่ะ (ต้าเกอแปลว่าพี่ใหญ่) พึ่งรู้ว่าอาจารย์เป็นศิษย์กิมย้ง สำนวนเหมือนนิยายจีนกำลังภายในมิมีผิด ตัวต้าเกอนั้นแซ่หว่อง เพราะเรียกแบบกวางตุ้ง แต่ถ้าเป็นภาษาแมนดารินก็คือหวงที่แปลว่า เหลือง หรือเรียกเป็นแต้จิ๋วว่า อึ้ง นั่นเอง เดี๋ยวความหมายขอรอถามแม่แล้วจะมาเฉลย ศิษย์น้องเล็กเรียนมาน้อย งูๆ ปลาๆ

แล้วตกลงว่าแต่ก่อนอาจารย์มีฉายาว่า "ซันชิโร่" หรือคะ ซันชิโร่นี่เป็นนักดาบญี่ปุ่นนี่ เกี่ยวอะไรกับบาสด้วยอ่ะ

ส่วนกระบวนท่าโยกย้ายเปลี่ยนเส้นเอ็นที่ต้าเกออยากจะสั่งสอนนั้น ศิษย์น้องยังมีลมปราณไม่ถึงขั้นสิบ ยังมิบังอาจฝึกฝน กลัวธาตุไฟเข้าแทรก อาจจะเสียสติลุกขึ้นมาไล่ถองคนที่บังอาจชักเก้าอี้ออกได้ เลยขอใช้พลังสงบสยบความเคลื่อนไหว ให้มวลศัตรูได้รับคลื่นความเมตตาถอยร่นไม่เป็นกระบวนท่าหนีไปเอง 555 อุ้ย....มันส์จังวุ้ย พิมพ์เป็นภาษานิยายจีนนี่
P คุณ Naree Suwan

จะบอกว่าวงหน้าเราบานเยี่ยงพระจันทร์วันเพ็ญก็กล่าวมาเถิด มิต้องสงวนท่าที มีคนกล่าวเช่นนี้กับเราบ่อย ชินแล้ว 555 ต้องให้คุณนารีไปเจอบรรยากาศฤดูใบไม้ร่วงที่เมืองจีน จะรู้ว่าต้องมนต์สะกด ถูกตรึงให้หยุดนิ่งจนลืมหายใจเป็นยังไง สวยเกินบรรยายค่ะ

ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ
P ต้าเกอเรนนี่

ศิษย์น้องไปถามท่านแม่ได้ความมาดังนี้ ชื่อที่พี่ท่านบอกว่า...หว่องซิ่วเลี้ยง มันเรียกเป็นภาษาลูกครึ่ง 555 เรียกแบบกวางตุ้งผสมแต้จิ๋ว คือเรียกแซ่แบบกวางตุ้ง แต่เรียกชื่อเป็นแต้จิ๋ว งงมั้ยคะ  

ถ้้าจะเรียกเป็นภาษาจีนกลางล้วนๆ หรือแมนดารินก็ต้องออกเสียงว่า ...หวงซิ่วเหลียง

ซิ่ว = ความสุภาพ สง่างาม
เหลียง = ความดีงาม

เพราะฉะนั้น ซิ่วเหลียง แปลว่า "ผู้ที่สุภาพ สง่าและมีความดีงาม" นั่นเอง แหม...ท่านพ่อของศิษย์พี่ใหญ่ตั้งชื่อได้ราวกับตาเห็น ว่าลูกชายโตขึ้นจะมีบุคลิกภาพตรงกับชื่อที่ตั้งไว้ไม่ผิดเพี้ยน แม่นมากๆ ค่า นับถือๆ น้อมคารวะด้วยเหมาไถหนึ่งจอก

แม่นาง น้องหญิงซิวเยว่

ผู้มีแก้มยุ้ยปานซาลาเปาและสีดุจลูกท้อ

จะหาความปรีดาใดจะเหมือน เมื่อพานพบว่าปริศนาที่ซ่อนเร้นอยู่ในชื่อนานนับห้าสิบกว่าปีนั้น จะกระจ่างดังจันทร์ในฤดูใบไม้ร่วง

ผู้น้อยมิกล้า มิกล้าอาจรับ

ในความหมายในชื่อที่ยิ่งใหญ่นั้น เพียงแต่ซาบซึ้งและสำนึกในบุญคุณของบิดาที่สั่งสอนอบรมให้มีความประพฤติตามชื่อที่มอบให้เท่านั้น

โกวเนี้ยแก้มยุ้ย ก็ใช่เบา ที่แม้ว่าจะไม่รู้ซึ้งถึงความหมาย แต่ก็ฉลาดในการเสาะหา แลกเปลี่ยนและเรียนรู้กับมารดาจนกระจ่างใจ

ขอคุกเข่าคำนับในความรอบรู้ของมารดาท่าน โปรดรับข้าไว้เป็นลูกต่างอุทร เผื่อกาลข้างหน้าซัดเซพเนจรไปเมืองหลวงจะได้พึ่งพาข้าวปลาอาหารสักห้าหกมื้อใหญ่(ตลกกินด้วยล่ะ)

น้องหญิง ในยุทธจักรนี้ ล้วนมีผู้คนที่มากด้วยวิชาแลความรู้ และอาจมีวิชามารแฝงอยู่บ้าง สมควรที่จะมาเรียนวิชาตัวเบา สักท่าสองท่า

ผู้พี่พอมีวิชาอยู่บ้างสองสามกระบวนท่า หากน้องหญิงปรารถนา...ของเพียงส่งเสียงมา

ขอเพียงส่งเสียงมา...

(เอ? อ้าว ขึ้นต้นเป็นมังกรหยก ทำไมมาจบแบบ bird bird แฮ่! :) )

P ต้าเกอ

พี่ท่านมิต้องเกรงใจ ขอเพียงส่งเสียงมาๆ วันใดที่เหยียบย่างเข้าเมืองหลวง ศิษย์น้องจะส่งเกี้ยวไปรับถึงแอร์พอร์ต พร้อมขบวนตีฆ้องร้องป่าวให้ผู้คนหลีกทาง ข้าวปลาอาหาร+ติ่มซำจะรอพี่ท่านอยู่พร้อมสามเวลา ซังยี้จะมาบรรเลงเพลงขับกล่อมคาราโอเกะด้วยลีลาพริ้วไหวเป็นของแถม ส่วนมารดาผู้ชราภาพ (แม่ไปนอนแล้วพิมพ์แบบนี้ได้ อิ อิ) พร้อมเลี้ยงดูปูเสื่อไฮโซให้พี่ท่านอย่างแน่นอน

วิชาตัวเบาที่พี่ท่านกล่าวถึง ศิษย์น้องอาจจะสร้างปัญหาในการฝึก เนื่องด้วยน้ำหนักบรรลุถึงขั้นห้าปลายๆ สุด เกรงว่ามิสามารถลอยตัวเหนือน้ำได้อย่างศิษย์พี่ ^ ^ จะทำให้ชื่อเสียงสำนักเรามัวหมอง 555

สวัสดีครับ น้องซูซาน

พี่ไม่รู้จะเอาอะไรมาแลกเปลี่ยนกับน้องเจ้าซูซานดี  เลยนึกขึ้นได้ว่ามีหนังสือเล่มโปรดเรื่องหนึ่ง คือ "ลมฤดูใบไม้ร่วง"  ของหลี่ไป๋ ..

หนังสืออันเป็นบทกวีนี้พี่ชื่นชอบมาก .. ชอบอ่านตอนดึก ๆ อ่านแล้วช่วยให้ผ่อนคลายและหลับฝันได้อย่างไม่ยากเย็น

หลี่ไป๋  เป็นกวีสามัญชนของจีน... ชอบร่ำสุราเป็นนิจ  วิถีชีวิตประหนึ่งสุนทรภู่บ้านเรา   แต่เสียดายด้วยความเมามองเห็นพระจันทร์บนผิวน้ำ   คิดว่าพระจันทร์ตกน้ำจึงก้มลงไปหมายจะคว้าพระจันทร์ขึ้นมาเลยหัวทิ่มจมน้ำเสียชีวิต ...

กวีท่านนี้... เชื่อว่า  สุราเป็นสิ่งประเทืองปัญญา ...

(ขอย้ำชัด ๆ สุรานะครับ บ่ แมนไวน์เด้ออีหล่า..)

....

และนี่คือบทกวีที่อยากนำมาให้อ่าน  นะครับ

ลมฤดูใบไม้ร่วงแผ่วพัด

ในค่ำคืนที่อ้างว้างเปลี่ยวเหงา

จันทร์นวลทอแสง

สาดอาบใยพฤกษา

ที่ถลาร่อนลงดิน

กาเดียวดาย

เกาะคอนไม้หลับใหล

นานครั้งจึงจะขยับกาย

ยามลมกระพือพัด

คืนนี้หนาวเหน็บ

ฉันนอนไม่หลับ

จิตใจครุ่นคะนึง

ถึงใครคนหนึ่ง

ที่จากมา  ณ  แดนไกล

อีกนานไหม

ที่เราสองคนจะได้พบกัน

หรือว่าฉันต้องจมอยู่

กับค่ำคืนอันโหดร้าย

เช่นนี้ชั่วนิรันดร์

....

นี่คือบทกวีบทแรกในหนังสือ ... อ่านเอาความรู้สึกแล้วกันนะครับ... สบาย ๆ 

แต่จะว่าไปแล้วบทกวีนั้นก็ดูหม่นเศร้าเหมือนชีวิตของหลี่ไป๋อย่างไม่ผิดเพี้ยน

ใครกันนะพูดไว้ว่า  ความเศร้าโศกเป็นคุณสมบัติเฉพาะตัวของกวี ...

.....

ปล.  หนังสือเล่มนี้น่าจะหาอ่านได้ยากและกลายเป็นหนังสือหายากอยู่ไม่น้อย ..

P พี่พนัส

รู้สึกว่าที่บ้านจะมี แต่ไม่แน่ใจว่าเป็นเล่มนี้ชัวร์หรือเปล่า เป็นภาคภาษาจีนค่ะ ของแม่สะสมไว้ แม่จบด้านภาษามาจากไต้หวันเลยมีหนังสือด้านนี้เยอะ ลูกอ่านไม่แตกฉาน ได้เล็กน้อยเท่านั้น ตอนนี้ให้หลานเรียนหลักสูตรสองภาษาอยู่ เดี๋ยวไว้ใช้ได้เมื่อไหร่จะให้อ่านให้ฟัง

เรื่องกวีหลี่ไป๋นี่แม่เล่าประวัติให้ฟังตั้งแต่เด็ก เขาร่ายกลอนแล้วแปลให้ฟังด้วย เป็นตอนที่หลี่ไป๋เมาเหล้าแล้วเห็นเงาจันทร์ในน้ำนี่ล่ะค่ะ เรื่องสนุกๆ ที่แม่อ่านแล้วเล่าให้ฟังมีอีกเยอะ จะค่อยๆ เอามาแลกเปลี่ยนเรียนรู้กัน

บ้านซูซานนี่ชอบอ่านหนังสือกันทุกคน แต่ละคนก็จะมีมุมส่วนตัว เฉพาะรีดเดอร์ไดเจสท์ รับมัน 3 ภาษา แม่อ่านจีน เราอ่านภาษาอังกฤษ น้องอ่านไทย มึนดี แต่เรื่องในแต่ละภาษามันไม่เหมือนกันนะคะ มีบางส่วนเหมือน บางส่วนก็เป็นเรื่องของท้องถิ่นเขียน อ่านแล้วก็มาผลัดกันเล่า

สวัสดีจ้ะแม่นาง แม่นาง น้องหญิงซิวเยว่ ผู้สวยดังจันทร์ฤดูใบไม้ร่วง อยากจะบอกน้องนางว่า "หนี่เข่ออ้าย"

หลังหายดีแล้วใช่มั้ยค่ะ หลังจากทานยาที่น้องอึ่งจัดให้ ระวังตัวเองให้ดีนะค่ะ หลัง คอ ไหล่เดี้ยงทีทรมานมาก พี่เป็นประจำหากไม่ระวังเพราะไม่ได้ออกกำลังกาย กล้ามเนื้อเลยไม่แข็งแรง

คิดถึงค่ะ

สวัสดีค่ะ พี่ซูซาน

เข้ามาอ่านบล็อกของพี่อยู่เสมอค่ะ แต่ไม่เคยได้ Comment สักที บล็อกของพี่มีแต่เรื่องน่าสนใจค่ะ

ที่บ้านก็มีเชื้อจีนเหมือนกันค่ะ คุณยายมีเชื้อจีนครึ่งนึงเลย เพราะตาทวดมาจากจีนแผ่นดินใหญ่ แต่คุณยายไม่เคยพาทำพิธีอะไรที่คนจีนเค้าทำกันเลยค่ะ มีแต่พาทำบุญแบบที่คนไทยเค้าทำกัน ก็เลยไม่ค่อยรู้เรื่องประเพณีจีน วันไหว้ต่างๆ แต่พอถึงเทศกาลทีไรก็ได้กินขนมทุกทีค่ะ เพื่อนๆเอามาให้กิน อร่อยดี 

ฟ้าประทานๆ....เปรี้ยงๆ....ให้หญิงใหญ่ได้รู้จักทั้งศิษย์และอาจารย์ที่มีฝีมือเยี่ยมยุทธ..ในยุทธจักร.....แม้ไม่ค่อยชอบดูหนังจีนนัก  เพราะดูทีไรเมาทุกที  ตัวมันเหมือนๆกัน  จำชื่อก็ไม่ค่อยได้  เรียกย๊ากยาก....แต่ก็ยินดีที่รู้สึก(ไปเอง)ว่าศิษย์และอาจารย์มีความรักต่อหญิง...น่าจะพร้อมปกป้องหญิงได้ตลอดไป....

P พี่แป๋ว
ขอบคุณค่ะพี่ที่เป็นห่วง ยังไม่หายดี แต่หาหมอแล้วค่ะ ต้องค่อยๆ รักษากันไป มันสะสมมานาน และขอบคุณสำหรับคำชมว่า "หนีเข่ออ้าย" เพราะมาเจอพี่ๆ ใน GotoKnow นี่ล่ะ ถึงมีคนบอกว่า "น้องน่ารัก" ปลื้มจัง ยิ้มแก้มบานกว่าเดิม : )
P น้องChabu
ไว้แวะมาคอมเม้นท์บ่อยๆ ก็ได้ ยินดีต้อนรับอยู่แล้ว ขอบคุณสำหรับคำชม เรื่องคนที่มีเชื้อสายจีนในเมืองไทยแต่ไม่รู้เรื่องประเพณีนี่มีเยอะ โดยเฉพาะรุ่นหลังๆ ลูกพี่ลูกน้องหลายคนที่ฟังและพูดภาษาจีนไม่ได้แล้ว ที่บ้านพี่ยัง Traditional จ๋า หลานตัวเล็กเจ็ดขวบยังพูดได้ ตอนนี้ก็เรียนหนังสือด้วย มันเป็นกำไรชีวิตของเราที่พูดได้ค่ะ
  • สวัสดีครับ....ผมเป็นคนหนึ่งที่ชอบทานขนมไหว้พระจันทร์มากกกก....เพราะมีทุเรียนกวนอยู่ข้างใน  
  • เมื่อคืนอ่านความเห็นที่คุณซูซานแซวน้องโอ๋ สุภัทร ชูประดิษฐ์ แล้ว ฮาจริงๆ 
  • มีเพื่อนส่งเมล์มาให้ นึกได้เลยนำมาให้ช่วยตั้งชื่อว่าภาพนี้มีชื่อจีนว่ายังไงถึงจะเหมาะครับ...ฉี่ตงหัว หรือ หัวตงฉี่ 555
  • Soldier

P พี่หญิงติ๋ว

ไอ้เสียงเปรี้ยงๆ นั่นน่ะเป็นเสียงฟ้าผ่าที่บรรดาสาวๆ กอดกันเอง หรือเป็นเสียงฟ้าพิโรธเพราะพี่แอบกอดใครบางคน อิ อิ ไม่ต้องเป็นห่วง ไว้ศิษย์น้องสำเร็จวิทยายุทธขั้นสูงสุดจากต้าเกอเรนนี่เมื่อไหร่ จะพาพี่หญิงท่องยุทธจักรเอง จะพาเหาะเหินเหยียบยอดไผ่ไปชมจันทร์วันเพ็ญ โมแลนติกมะ : )
P คุณข้ามสีทันดร

แหงะ ไส้ทุเรียนนี่ม่ายสู้ค่ะ ไม่ชอบทุเรียนและของกินกลิ่นแรงทุกชนิด แต่หลายคนชอบนะคะ แม่ก็ชอบแต่ถูกลูกบังคับให้ไปกินที่ร้านเขา ก่อนกลับมาอย่าลืมแปรงฟัน ไม่งั้นทั้งลูกทั้งหลานไม่มีใครยอมคุยด้วย ^ ^ เป็นลูกที่ดีจริงๆ

รูปนี้ฮาดีค่ะ ไอ้หนูนี่ใจหาญแถมยิงแม่นสุด กองทัพน่าจะให้รางวัลพลซุ่มยิงดีเด่น อย่างนี้ถ้าให้ชื่อจีนก็ต้องชื่อ ฉี่ตงตง หรือฉี่ตงหัวอย่างที่ว่าค่ะ 555

โอว...แก้มยุ้ย....ศิษย์ต้าเกอเรนนี่

  • พี่หญิงจะรอวันนั้น...วันที่ศิษย์ผู้น้องช่ำชองวิทยายุทธแล้วให้พี่หญิงขี่คอ..ท่องยุทธจักร...คงสนุกดีพิลึก....รีบๆฝึกปรือซะก่อนที่ทั้งพี่หญิงและอาจารย์จะหมดเรี่ยวแรง.....เพราะชราภาพ
  • ขอให้สนุกกับงานจ้ะ....
  • ทานยายัง   ทานเบรคยัง   ทานขนมยัง   ทายาที่หลังรึยัง...เป็นห่วงน้องเสมอจ้ะ

                   ..........รัก........พี่หญิงติ๋ว.

พี่แหววเข้ามาอ่านเพราะหัวเรื่องค่ะ..อ่านแล้วรู้สึก romantic และเลยจินตนาการภาพในใจ..แต่เข้ามาอ่านแล้วถึงได้รู้ชื่อและความเป็นมาของน้องซูซาน..เหมาะสมมากๆ..แต่ก็ยังอยากเห็นภาพพระจันทร์ในฤดูใบไม้ร่วงอยู่อ่ะ..แล้วเจ้าของบันทึกจะมีมา post มั้ยเนี่ย..จะมาตามดูนะคะ...

P พี่ติ๋ว

ขอบคุณที่ไม่ลืมแทรกความห่วงใยมากับความตลก น้องซาบซึ้งจนขี้มูกไหลย้อย ฮือๆ เอามือปาดแล้วมาพิมพ์ต่อ ที่ว่าชราภาพน่ะคงอีกนาน ลองได้หัวเราะกันวันละสามเวลาหลังอาหารนี่ สบายบรื๋อ
P พี่แหวว

เอาภาพพระจันทร์ในฤดูใบไม้ร่วงมาฝากพร้อมกลอนค่ะ โรแมนติกมาก ยิ่งถ้าได้นั่งดูกับคนที่เรารักล่ะก็....

ไม่อยากให้เหงา...น้องรัก

  • ถ้าคิดถึงพี่  อยากให้มาหาอาทิตย์หน้า....  ขอให้สวดมนต์ภาวนา  ตั้งจิตอธิฐาน...อาจเป็นดังฝัน....ไม่เชื่ออย่าลบหลู่...
  • รักและคิดถึงน้องเช่นกันจ้ะ...
  • ไป..ไปเสริมสวยซะจะได้สบายใจชิวๆ..ขอให้ผ่อนคลายขณะเสริมสวยจ้ะ....
  • อ้อ...แล้วระวังหลังด้วยนา...จะนั่ง  จะนอนบนเตียงเสริมสวยน่ะ...แล้วไม่ต้องให้เขาบีบนวดอะไรให้ล่ะ...เดี๋ยวเดี้ยงมากกว่าเดิม...เห็นมาเยอะแล้ว.....

ศิษย์น้อง หวังซิวเยว่ P Little Jazz \(^o^)/

พี่เพียงห่างหายจากยุทธภพไปเพียง ๑ วัน กลับเกิดเหตุขึ้นมากมาย เพิ่งรู้ว่าเรานั้นมีต้าเกอร่วมสำนักเดียวกัน (อิอิ เหมาเอาเอง)

ขำที่เราคุยกับอ.พิชัยมากเลย 5555 สรุปแล้วนั่นคือชื่ออาจารย์เขาจริงๆ หรือพูดเล่นกันแน่ เพราะชื่อสกุลเป็นกวางตุ้ง แต่ชื่อเป็นแต้จิ๋วอ่ะ   แต่ไปๆ มาๆ ความหมายก็ดีนะ ^ ^

สกุลศิษย์น้องก็ใหญ่โตจริง ข้าน้อยขอคารวะ สกุลใหญ่จริงๆ ฟังพิธีกงเต็กแล้วอลังการมากกกกก พิธีกงเต็กอากงพ่อเล่าให้ฟังว่ามีเดินข้ามสะพานเหมือนกัน แต่ตอนนั้น ๓ ขวบ เขาอัดเสียงพิธีเอาไว้ในเทปม้วนโตๆ มาฟังทีหลังยังได้ยินเสียงตัวเองตะโกนอะไรก็ไม่รู้ สงสัยจะวิ่งซนไม่รู้เรื่องอ่ะ

เดี๋ยวจะตามไปอ่านบันทึกอ.พิชัยอีกรอบ สงสัยจะมีเหตุการณ์เกิดขึ้นเยอะอีกเหมือนกัน ^ ^

ยังไม่กลับจากเสริมสวยอีกเหรอเนี่ย...เฮ้อ...สงสัยคงงามเช้งกระเด๊ะแน่ๆเลย  ระวังคนที่บ้านจำไม่ได้นะจ๊ะตัวเอง
P พี่ติ๋ว

กลับมาแล้ว สวยสมใจอยาก เดี๋ยวพรุ่งนี้จะอัพรูปให้ดู พอดีในเครื่องนี้ไม่ได้ลงโปรแกรม Nokia ไว้ ถ้าพี่มากรุงเทพฯ อาทิตย์หน้าก็โทรหาแล้วกัน ไม่ต้องอธิษฐานอะไรหรอก แหม...บอกอย่างนี้ไต๋โผล่หมดแล้ว 555
P ศิษย์พี่รอง

เรามีต้าเกอร่วมสำนักเดียวกัน ศิษย์พี่ใหญ่กับศิษย์น้องช่วยกันกรีดเลือดลี้หมกโช้วติ๋วเอามาดื่มร่วมสาบานไปเมื่ออาทิตย์ก่อน 555

ชื่ออาจารย์พิชัยนั้นเป็นเรื่องจริง เพราะเคยคุยกันตอนอยู่เชียงใหม่เรื่องแซ่ไปก่อนหน้าแล้ว นี่มาให้แม่ช่วยแปลความหมายให้ค่ะ ของจริงๆ ความหมายดีเน้อะ เหมือนเจ้าตัวอย่างยิ่ง

เรื่องกงเต๊กของทวดนั่นน่ะ อลังการงานสร้าง ที่เล่านี่เป็นส่วนน้อย รู้สึกว่าพวกญาติยังเก็บนิตยสารกับนสพ.ฮ่องกงที่ลงข่าวไว้อยู่เลย ในงานญาติยั้วเยี้ย ไม่รู้จักสักกะคน ตัวเล็กตัวน้อยเต็มไปหมด ร่วมพันจริงๆ นะ เป็นตระกูลที่ใหญ่มากกกกกกกกกกก

ฮั่นแน่! จับได้คาบล็อก

สองศิษย์ผู้น้อง ใยแอบมานินทาศิษย์ผู้พี่อยู่ใย

วิชาตัวเบายังรอการฝึกฝนอยู่อีกมาก

ในยุทธภพนี้ล้วนมีมารมากมาย

วันใดหากวิ่งหนีไม่ทัน ถูกมารไล่จับ เพราะน้ำหนักเกินพิกัดล่ะก้อ..

อย่าหาว่าผู้พี่ไม่เตือน..เหอะ!

จ๊ากกกก ศิษย์พี่ใหญ่มาแล้ว ศิษย์พี่รองมาช่วยศิษย์น้องด้วย ถูกจับได้เรื่องนินทา ศิษย์พี่รองเป็นคนเริ่มอ่ะค่ะ หนูปล่าวอีกเช่นเคย หนีเอาตัวรอดมะเหงกสะท้านบู้ลิ้มด้วยช่องลับไปโผล่ที่สุสานปรมาจารย์  บังเอิญเจอคัมภีร์ยุทธ "ฝึกด้วยตัวเองได้ง่ายนิดเดียว 24 ชม." ฝึกสำเร็จเมื่อไหร่ศิษย์น้องจะกลับมา I'll be back

ศิษย์น้อง หวังซิวเยว่ P Little Jazz \(^o^)/

เดี๋ยวพี่ขอชะแว๊บ>>>>>> ไป(นอน)ก่อน เนื่องจากถูกศิษย์พี่ใหญ่จับได้ว่ายังไม่ได้ฝึกวิทยายุทธเป็นเวลานาน

แต่โทษของพี่อาจทุเลาเพราะเพิ่งเขียนบันทึกตามคำสั่ง เอ๊ย คำแนะนำของศิษย์พี่ใหญ่ (รายงานการจัดการความรู้ KM เชียงใหม่ (๕/๑) - เทคนิคการเขียนบล็อก)

ชื่อของศิษย์พี่ใหญ่นั้นเพราะและเหมาะสมกับตัวจริงๆ นะ ยืนยันๆ น่าเสียดายที่ตัวศิษย์พี่เองหามีชื่อจีนไม่ อิ อิ มิเช่นนั้นคงเพราะพริ้งจริงใจสมตัวพี่เป็นอย่างยิ่ง 555555

ว่าแต่ว่าหากนางลี้หมกโช้วติ๋วมาเห็นข้อความของเจ้า   พี่ขออนุญาตใช้วิชาตัวเบาหลบเสียงและอาวุธลับที่อาจจะถูกปามาทางที่เรายืนอยู่นี้ได้ไปนอนก่อนนะ 5555

ผมก็มีชื่อจีนนะครับ

ปกติผมทำงานวิจัยกับชาวบ้านจีนยูนนาน มีหลวงจีนท่านหนึ่งตั้งชื่อให้ผม ว่า "เต๋อชาง" ครับ แปลว่า ผู้มีใจโอบอ้อม กว้างขวาง

และผมพาชาวบ้านไปAdventure-trekking ปเจอน้ำตกในป่าลึกบนหมู่บ้าน ชาวบ้านและนักวิจัยตั้งชื่อน้ำตกนี้ว่า "น้ำตกเต๋อชาง" ครับ

ศิษย์น้อง...

เมื่อครู่พี่แวะมาทิ้งรอย แต่มิได้เห็นรอยเจ้าร้องขอความช่วยเหลือ..มิเช่นนั้นพี่คงมารับหน้าศิษย์พี่ใหญ่แทนเจ้าเป็นแน่แท้ (ใช่ละซิ 55555)

กว่าพี่จะแต่งนิยายจีนเป็นข้อความนั้นใช้เวลามากนัก ขอศิษย์น้องให้อภัยด้วย ที่ช่วยเจ้าไม่ทัน 55555

จะไปนอนแล้วน้า.....  ขำอย่างนี้จะนอนหลับไหมนี่ 5555

  • เช้ามานี่เห็นแต่รอยเลือด..เฮ้อ!...สะท้านบู้ลิ้มกันอย่างนี้นี่เองเลยนอนไม่หลับ ต้องลุกมาดู...ถูกกรีดเลือดไปร่วมสาบานกันซะแล้ว...
  • เอา..ถึงไม่ได้เป็นสายเลือดเดียวกับเค้า...ขอเป็นเลือดร่วมสาบานให้เค้าก็ยังดี......

(แปลกแฮะ...login แล้วยังไม่ยอมดชว์ในcomment)

เอ้า มากันเร้ว ผ่างๆๆ อยากเห็นกันใช่มั้ย ไปแปลงร่างมาแล้ว New look ของเด็กแก้มยุ้ย ช่างตัดสั้นไปหน่อย เหมือนเด็กผู้ชายเลยอ่ะ T_T

สวัสดีจ้าซูซาน..

ชอบๆๆๆ....ภาพ Today...

คิดถึง...คิดถึงนะคะ...ดีใจที่ได้รู้จักคนสดใสน่ารักและจิตใจดีงามด้วยค่ะ...

อิอิ..คู่แฝดพี่แอ๊ด..(ล้อเล่นน่ะ)

(^____^)!!!

พี่กะปุ๋ม

ขอบคุณนะคะ..น้องซูซาน

  • ได้ดูรูปประกอบบันทึกจริงๆด้วย..ถูกใจเลย..
  • ขอบคุณมากๆนะคะ..
P ศิษย์พี่รอง

จะพิมพ์ว่าอะไรจ๊ะ พิมพ์ใหม่ก็ได้นะ เดี๋ยวลบของเก่าที่ผิดพลาดให้ แล้วเมื่อคืนนอนหลับทั้งที่หัวเราะอยู่หรือเปล่า อิ อิ ในที่สุดศิษย์พี่รองก็มารับโทษแทนศิษย์น้อง ซึ้งใจจริงๆ มาซดเลือดลี้มกโช้วติ๋วร่วมสาบานกับศิษย์พี่อีกรอบ

P พี่เอก

ชื่อเพราะจัง ความหมายก็ดี แถมมีน้ำตกเป็นของตัวเองอีก ไฮโซมากค่ะ เวลาไปสำรวจแล้วเจอทุ่งดอกไม้ช่วยตั้งเป็นชื่อน้องบ้างได้มั้ย อยากมีที่เป็นของตัวเองบ้าง
P ฉิงอ้ายเตอ...

รักนะจะบอกให้ ถึงเลือกใช้เลือดพี่มาดื่มร่วมสาบาน คือน้องกลัวของมีคมเลยมิกล้าเชือดตัวเอง ครั้นจะเชือดข้อมือต้าเกอก็เกรงว่าจะถูกผู้คนรุมประนาม แถมด้วยสหบาทา หันไปหันมาก็เหลือแต่พี่นี่แหล่ะ เหมาะสุด ตอนนี้ศิษย์พี่รองก็ได้ดื่มไปด้วยอีกคนแล้ว 555 จะกลายเป็นแก๊งค์แวมไพร์กันไปหมดแล้วนี่

มาบอกคิดถึงรอบเย็นหลังกินผัดไทเสร็จ เอิ๊ก อิ่ม
P พี่แหวว

ไม่เป็นไรค่ะ ยินดีอยู่แล้ว ชอบเหมือนกัน สวยดีเนอะ
P พี่กะปุ๋ม

คิดถึงพี่กะปุ๋มเหมือนกัน รูป Today นี่กดจากกล้องของโน๊ตบุ๊ก น่าเสียดายที่ไม่ได้มองกล้อง เพราะถ้ามองกล้องก็จะหาปุ่มกดไม่ถูกค่ะ ถ้าแยกตาดูก็กลัวจะกลายเป็นตาเหล่ไปซะ

แงๆๆๆ มาบอกว่าน้องเหมือนพี่ขจิตได้ไง ถ้าหน้าตาเหมือนเขาจะเอาหัวโขกข้างฝาตาย ต้องหน้าเป็นผู้ชายสุดๆ แน่เลย แต่ถ้าเป็นเรื่องไฮเปอร์ก็มิอาจหาญเทียบเช่นกัน หนูยังนิ่งกว่าค่ะ จริงหรือเปล่าเนี่ย ???

รูป Today ของน้องซูซาน โพสท่า (อย่างไม่ตั้งใจ) ได้โลแลนติคดีมากๆค่ะ

คิดถึงรายวันค่ะ

P พี่แป๋ว

จริงๆ ก็อยากดูกล้องเหมือนกันแหล่ะค่ะ ^ ^ แต่แยกตาไม่ได้ ต้องดูจอไปด้วยไม่งั้นกดถ่ายไม่ถูก ภาพมันเลยออกมาอย่างนี้ก็แปลกดีเลยเอามาลงค่ะ จริงๆ ตั้งใจ compare ให้คนอื่นดูว่าเมื่อวานที่ช่างเซ็ตผมให้เป็นยังไง พอตื่นเช้ามาสระผมก็แค่เป่าให้แห้ง เอามูสใส่ แล้วก็ใส่ oil ขยี้เข้าไปก็ได้ทรง สบายดีค่ะแบบนี้

ซูซานจ๋า...พี่กำลังจะเข้านอนแล้ว..แต่แอบแวะมาเมียงมองบ้านหลังนี้...ว่ากำลังมุงดูอารายกันอยู่...555...ว่าแต่ว่าผมเราสั้นเท่าพี่หรือเปล่า...

น่ารักดีนะพี่ว่า...หญิงสาวผู้อ่อนหวานละเมียดละไม...กับผมทรงสั้น...555....อย่าเชื่อนะ...พูดเล่นอ่ะ...

ล้อเล่นๆๆ...แวะมายิ้มและหัวเราะเสียงใสก่อนเข้าเงียบ...

(^____^)

อย่านอนดึกนะคะ..เดี๋ยวหน้า..(สูงวัย)...แซงหน้าพี่ไป

พี่กะปุ๋ม

ศิษย์น้องซูซาน P Little Jazz \(^o^)/

พี่นี้บุญน้อยนัก พยายามส่งข้อความนี้มา ๓ รอบแล้ว พี่เขียนทั้งหมดประมาณ ๔ ๕ บรรทัดในทั้ง ๒ ข้อความข้างต้น แต่อนิจจา มันโผล่(หัว)ข้อความให้ดูแค่บรรทัดเดียว T_T ทำให้พี่ลืมสิ้นถึงสิ่งที่พี่ได้ให้ข้อคิดเห็นไว้ ฮือ ฮือ...  แล้วอันนี้จะวอร์คไหมนี่     อันนี้ทำให้พี่ไม่กล้าขึ้น paragraph ใหม่เลย ในข้อความนี้ ^ ^       ก็ไม่มีอะไร จะคอมเม้นท์ว่าหน้าตาสดใสซาบซ่าดีตอนออกจากรังไหมฟ้าใหม่ๆ แต่รูป today น่ะเหมือนนั่งทำงานมาทั้งวัน หน้าตาเริ่มซีดเซียวเล็กน้อย 55555  วันนี้พี่ก็หัวฟูทั้งวัน เพิ่งกลับมาถึงบ้านตอน ๓ ทุ่ม กินข้าว อาบน้ำ แล้วก็มาเขียนถึงศิษย์น้องนี่แหละ ^ ^  

โอม เพี้ยง..จงติดครบทั้งข้อความทีเถ๊อะ...ขี้เกียจพิมพ์ใหม่แย้ว...

ซูซานผมใหม่น่ารักแฮะ..น่ากอดขึ้นอีกเยอะ...ฮ่าๆ

เพราะบันทึกนี้เชียวเลยนึกได้ว่า พี่เองก็มีชื่อจีนด้วยน๊ะ

แซ่เฮ้ง(แต้จิ๋ว) หรือหวาง(แมนดาริน)

ชื่อก็หว่านเจง อาปาบอกว่า หมายถึง ความบริสุทธิ์ (อาปาบอกยาวกว่านี้แต่จำได้แค่นี้อ่ะ)

ไม่รู้ว่าชื่อมันชี้นำชีวิตหรือว่าชีวิตมันไปพ้องกับชื่อก็ไม่รู้แฮะ...แต่ว่า..ยังโสด....ฮ่าๆๆ

 

P พี่กะปุ๋ม

ตอนนี้ผมไม่สั้นเท่าพี่ค่ะ น่าจะยาวกว่าเล็กน้อย อ้าว แล้วตกลงชมหนูหรือเปล่าเนี่ย งงๆ นอนดึกแต่ตื่นสายคงพอช่วยได้มั้งพี่ ถ้าเข้านอนสี่ทุ่มเหมือนพี่คงไม่ไหว ส่วนใหญ่หนูยังขับรถอยู่ข้างนอกอยู่เลย
P พี่ตุ๋ย

ภาพตอนที่ถ่าย Today นั่นน่ะ นั่งทำงานมาหลายชั่วโมงแล้ว เลยพักถ่ายรูปมาโพสต์ลงให้ดูแก้เซ็ง อือ แต่ที่พี่พิมพ์แล้วหายนี่ไม่รู้เหมือนกันแฮะ สงสัยระบบมีปัญหา นี่ก็พึ่งถึงบ้านเหมือนกันค่ะ

โอ้ยโย๋ พึ่งจะมาเห็นหน้าจอของคอมที่บ้านที่เซ็ตสว่างๆ ไว้ ทำไมหน้ามันแดงขนาดนี้หว่า สงสัยเป็นเพราะแสงไฟสีเหลืองบนหัวแน่ๆ หรือไม่ก็เครียดจนหน้าแดงเพราะงาน
P อ.จันทรรัตน์

แซ่เดียวกันเลยค่ะ แต่ต้องออกเสียงว่า หวัง ถึงจะถูก ชื่ออาจารย์หนูเรียกเป็นจีนกลางไม่ถูกเพราะไม่รู้ตัวอักษรว่าใช้ตัวไหน แต่คำว่า เจง อ่านออกเสียงเป็นภาษาจีนกลางได้ว่า เจิน ค่ะ

ขอบคุณสำหรับคำชมว่าน่ารักน่ากอด ถ้าเจอกันอีกอย่าลืมกอดหนูนะคะ อิ อิ

ตามมาอ่านชื่อคนแสนโรแมนติค ทำให้อารมณ์ดีขึ้นเลย เพราะเมื่อกี้ตอบข้อคิดเห็นเรื่องใหม่ที่เขียน แบบว่าตอบหลายๆคนรวบในหน้าต่างเดียวนะ คลิกบันทึก หายอีกแล้ว หมู่นี้เป็นบ่อยๆเลยค่ะ

เนี่ยพี่กำลังหาทางทำลิ้งค์แบบที่น้องซูซานสอน ไม่รู้ไปผิดตรงไหน ทำยังไม่ได้ เลยทำการบ้านtagยังไม่ถึงไหนเลยค่ะ

P พี่นุช

วันนี้คงทำได้แล้วนะคะ สอนกันผ่านโทรศัพท์ง่ายกว่าพิมพ์เยอะ ขอให้ได้เน็ตความเร็วสูงโดยเร็ว ชีวิตออนไลน์จะได้สนุกขึ้นค่ะ ^ ^

วันนี้เซอร์ไพรส์มากที่พี่โทรมา เอ่อ...พี่พูดเร็ววววมากเลย น้ำเสียงแบบคน active แถมเสียงก็เด็กด้วยค่ะ ^ ^ ที่วันนี้ตอบไม่ค่อยจะทันเพราะแบ่งหัวคิดหลายอย่างพร้อมกัน แถมมีสายเข้า มีงานมาส่ง โอ้ย เลยไม่รู้จะทำอะไรก่อนดี นี่พึ่งเสร็จเรียบร้อย เดี๋ยวจะกลับบ้านแล้วค่ะ ถ้ามีปัญหาอะไรเรื่องคอมก็โทรหาได้นะคะ ยินดีอยู่แล้วค่า

สวัสดีครับ

อะๆ ชื่อเพราะจริงๆ เคยได้ยินอยู่ เยว่ แปลว่าพระจันทร์

แต่ว่า ชอบกินขนมไหว้พระจันทร์ อร่อยดี

ฟังเพลงเขมรเอาไว้เผื่อใช้งานโฆษณาได้นะ อิๆๆ

คุณซูซาน ได้ไปงานหัตถศิลป์ของพี่นุชหรือเปล่าอะ

หวังเสียวเจ่...หนีห่าว ;-)

       บังเอิญหรืออะไรนี่ ชื่อเล่นพี่คือ ชิว นี่จริงแล้วก็ตัว 秋 ที่แปลว่า ฤดูใบไม้ร่วง นั่นแหละครับ (คงจะรู้อยู่นานแล้วแน่ๆ)

       ชื่อเต็มคือ ติงมู่ชิว (จีนกลาง) หรือ เต็งบักชิว (แต้จิ๋ว) ครับ

       พอดีหา font จีนยังไม่เจอเลยเขียนเสียงฝากไว้ก่อน

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี