สมาชิก
แลกเปลี่ยน

บ้านนี้ปกครองด้วยประชาธิปไตย...

 เพื่อทำให้ความสงบเรียบร้อยภายในบ้าน...ต้องมีประชาธิปไตยในบ้าน 

ความจริงครอบครัวผม พ่อ-แม่-ลูก 3 คน  ไม่ได้ตั้งเป้าหมายตั้งแต่ต้นว่า เราจะอยู่ร่วมกันในครอบครัวด้วย ระบบประชาธิปไตย...

 

แต่ด้วยความที่ผมตัดสินใจครั้งสำคัญในชีวิต...ด้วยการย้ายครอบครัวเป็นของตนเอง(ประการนี้ภรรยาผมยกยอไม่ขาดปาก...ด้วยไม่เชื่อว่าความเป็นลูกคนเล็กอย่างผม...จะผมกล้าออกจากความเคยชินในการเป็นเด็กน้อยของแม่....)

 

ที่จริงเนื่องจากความอึดอัดบางประการสำหรับธรรมชาติของ แม่ผัว-ลูกสะไภ้ ต่างหาก...555

ที่ทำให้ผมกล้าตัดสินใจที่จะแยกมาอยู่แบบครอบครัวเดี่ยว...ทิ้งชุมชนหลังวัดโคกมะตูม มาอยู่บ้านคลองอย่างไม่มีอิดออด... 

 

การที่ต้องยืนอยู่ด้วยลำแข้งตนเอง ทำให้ผมจัดระบบบางอย่างในครอบครัวโดยอัตโนมัติ เพื่อทำให้ความสงบเรียบร้อยภายในบ้าน...ต้องมีประชาธิปไตยในบ้าน....

 

ลูก ๆ ผมก็ซึมซับไปโดยปริยาย การตัดสินใจทำอะไรที่เป็นเรื่องส่วนรวม...เราจึงต้องมีประชามติ....

 

เช่นเรื่องการรับประทานอาหารกลางวันในวันหยุด...ผมก็มักจะถามว่า..."เอ....วันนี้เราจะกินอะไรกันดีนะ..."

       ..."ข้าวมันไก่พังกี่ดิพ่อ..." เจ้าเติ้ลเปิดตัวด้วยความรู้สึกติดใจในรสชาติร้านข้าวมันไก่ประจำจังหวัด จนต้องกินทุกสัปดาห์..

..."เตี๋ยววินดีกว่ามั้งพ่อ...ไม่ได้กินนานละ" เจ้าตอมนึกถึงร้านก๋วยเตี๋ยวเก่าแก่แถบบ้านย่า ที่ไม่ต้องมีเฟรนด์ชาย...แต่ขายดีเป็นเทน้ำเทท่า...

..."น้องเมตามใจคุณพ่อละกัน..." ลูกสาวคนเล็กที่เป็นด่านสกัดกั้นทุกคนที่ไม่เห็นด้วยกับพ่อ....

..."ง้นพ่อว่า...เราไปกินไก่ย่างลูกสาวตาแป๊ะกันมั้ย..." ผมเลือกร้านที่อร่อยและถูกที่สุดในความเห็นผม แล้วหันไปยิ้มหวานให้ภรรยา....

.."แม่ว่า...ไปกินส้มตำยัยตุ้ยดีกว่า..."  ภรรยาผมพูดขึ้น ทั้ง ๆ ที่ตั้งหน้าตั้งตาทำงานบ้าน...

..."ก็แค่นั้นแหละพ่อ....ที่จริงถามแม่ก่อนก็สิ้นเรื่อง.." ลูกชายพูดขึ้นมาแทบจะพร้อมกัน...

สรุปประชาธิปไตยในบ้าน...พ่อ 1 เสียง... พี่ตอม 1 เสียง... พี่เติ้ล 1 เสียง... น้องเม 1 เสียง... แม่คนเดียว 5 เสียง...ตั้งแต่ออกเสียงกันมาไม่เคยเลยสักครั้งที่แม่แพ้...55555

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

· คำสำคัญ: ในบ้าน ประชาธิปไตย ประชาธิปไตยในบ้าน 
· หมายเลขบันทึก: 76402 · เขียน:  
· ความเห็น:
6
 · อ่าน: แสดง 
· สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ
 แจ้งลบ
 
 แจ้งลบ
บันทึกก่อนนี้
บันทึกใหม่กว่า
BM.chaiwut
เขียนเมื่อ Mon Feb 05 2007 23:31:58 GMT+0700 (ICT)

คุณโยมขำ...

เข้ามาอ่าน ตาหลกมากๆ

เพราะเหตุอะไร รู้มั้ย...

พอเห็นชื่อเรื่อง ก็คาดคะเนไปถึงข้อสรุปเลย..

ปรากฎว่า ถูกต้อง

5 5 5

เจริญพร

นายขำ
เขียนเมื่อ Tue Feb 06 2007 08:37:03 GMT+0700 (ICT)
พระคุณเจ้ามีญาณ....ส่วนกระผมมี(หู)ยานน่ะขอรับ....5555555
คนชอบวิ่ง
เขียนเมื่อ Wed Feb 07 2007 21:01:08 GMT+0700 (ICT)

ชอบใจมากที่นายขำมีชะตากรรมเหมือนผมเลย  แถมมีลูกชายสองลูกสาวหนึ่งเหมือนกัน  แต่คิดว่าไอ้แบบเราคงยังมีอีกเยอะน่ะ ....ฮา

นายขำ
เขียนเมื่อ Wed Feb 07 2007 22:51:10 GMT+0700 (ICT)

นึกไม่ถึงครับ...ว่าทั่นรองนายกฯจะตกที่นั่งเดียวกับผม...555

 

ยินดีต้อนรับสู่ชุมชนโกทูโนว์ครับ(ทำยังกะเป็นเจ้าของบ้านเชียว...อิอิ)คุณหมอสุธี(คนชอบวิ่ง)...

 

ผมก็เริ่มวิ่งได้ 2 สัปดาห์ครับ...หลังจากที่รู้ตัวเองว่า...แทบจะมองไม่เห็นหัวแม่เท้าตนเองซะแล้ว...555

รวมทั้งต้องซิทอัฟไม่ต่ำกว่าวันละ 50 ...อยากพิสูจน์ตัวเองเหมือนกันว่า...สมัยหนุ่ม ๆ เราเคยหุ่นดีขนาดไหน...แล้วเคยเยอะเย้ยพวกพี่ ๆ ว่าปล่อยให้ลงพุงได้ไง...(ไม่รู้เป็นไง...ว่าให้ใคร...เข้าตัวเองทุกที...555)

 

อันที่จริงผมเริ่มสังเกตุว่า...สังขารเริ่มส่ออาการไม่ดีแล้วอ่ะครับคุณหมอ...มีอาการเจ็บแปลบที่หลัง...แล้วเวลานอนท่าเดียวนาน ๆ มีปัญหาปวดเมื่อย(หลายคนก็เลยไปหาหมอนวด...อิอิ) กลับมาออกกำลังกาย 2 สัปดาห์...รู้สึกดีขึ้นเยอะเลยครับ....

สุวรรณา
IP: xxx.137.48.4
เขียนเมื่อ Thu Feb 08 2007 11:02:23 GMT+0700 (ICT)
ชอบติดตามอ่านเรื่องครอบครัว คุณขำชำ น่ารักดีค่ะ เขียน มากๆๆนะคะ  ติดตามตลอด
นายขำ
เขียนเมื่อ Thu Feb 08 2007 15:40:16 GMT+0700 (ICT)

คุณสุวรรณาให้กำลังจัยแบบนี้....สู้ตายครับ....555

 

อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
ไม่อนุญาตให้แสดงความเห็น
{{ kv.current_user.preferred_name }} - เพิ่มความเห็นเพิ่มความเห็น
 ใส่รูปหรือไฟล์