ทัวร์มาเลเซีย ซื้อของฝากมาเลเซีย

 ของฝากจากมาเลเซียที่น่าสนใจ คือ พวงกุญแจ พวงกุญแจกรรไกรตัดเล็บ ตึกแฝดปิโตรนาส ซ็อคโกแลต 

   มีโอกาสได้ไปเยี่ยมชมมาเลเซีย โดยคณะเราวางโปรแกรมเป็นขึ้นเครื่องจากดอนเมืองลงหาดใหญ่ แล้วซื้อทัวร์จากหาดใหญ่ไปมาเลเซีย ตอนแรกจะไปแอร์เอเซีย Air Asia เจ้าหางแดงสุดสวยที่ได้เครื่องลำใหม่มาบริการ แต่ข้อจำกัดเรื่อเงื่อนไขต่าง ๆ จุกจิกมาก โดยเฉพาะการจองแบบกรุ๊ปทัวร์ที่ Call Center สำหรับกรุ๊ปทัวร์เป็นอีกเบอร์หนึ่ง ไม่สามารถใช้  Call Center ปกติที่จองไม่เกิน 9 คนได้ (จองทางอินเทอร์เนตได้ครั้งละไม่เกิน 9 คน เหมือนกัน) ไม่น่าเชื่อโทรไปตามเบอร์นั้นถือสายรอประมาณ15 นาที ไม่มีเจ้าหน้าที่รับมีแต่ระบบอัตโนมัติ ดีนะที่ใช้เบอร์ 02 เหมือนกัน อีกครึ่งชั่วโมงโทรไปใหม่ ถือสายรออีก 15 นาทีกำลังวางสายพอดีมีเจ้าหน้าที่รับ ฟังเงื่อนไขแล้วสู้ไม่ไหว ตอนแรกดูราคาจะถูกน่านกแอร์ แต่ถ้ารวมค่าโหลดกระเป๋า 15 Kg แล้วแพงกว่า เพราะนกแอร์ไม่คิดค่าโหลดกระเป๋า 15 Kg แรก แล้วยังถือขึ้นเครื่องได้อีก 7 Kg ที่สำคัญเจ้าปากแหลมหรือนกแอร์ยอมให้โหลดรวมเป็นกรุ๊ป เลยเปลี่ยนใจติดต่อนกแอร์ที่เคยมีปัญหาเครื่องดีเลย์ทำให้เราต้องลุ้น แต่โทรง่ายบริการก็ดีกว่า ที่สำคัญมีขนมชิ้นเล็ก ๆ ให้กินพร้อมน้ำ 1 ถ้วย (น้ถ้วยปริมาณ 100 CC เก็บขึ้นเครื่องสำหรับทริปที่ไปไกล ๆ ได้ เพราะไม่เกิน 100 CC ผ่านด่านตรวจได้แต่ต้องรวมในถุงซิป) ซึ่งเมื่อถึงวันเดินทางเครื่องออกตรงเวลาทั้งไปและกลับ การเดินทางครั้งนี้ทำให้รู้ว่าบรรดาบริษัททัวร์ที่จัดทัวร์ทำไมคิดค่าตั๋วเครื่องบินแพงก็เพราะราคากรุ๊ปทัวร์กับราคาหน้าเว็บคนละราคากันนั่นเอง อีกทั้งเมื่อมีการจองแล้ว ราคาหน้าเว็บและราคาคนที่จะซื้อต่อไปก็ขยับขึ้น

                     

                                             ถ่ายจากหน้าต่าง NOK AIR โบอิ้ง 737-800

                     

                                ขนมชิ้นเล็ก ๆ กับน้ำ 100 CC. บรรจุในถุง nok kanom

    สำหรับของฝากมาเลเซียที่ขอแนะนำให้ซื้อกลับมา เริ่มจาก  KL หรือกัวลาลัมเปอร์ ตึกแฝดปิโตรนาส จะมีห้างซูเรีย SURIA KLCC อยู่ชั้นล่างของตึกแฝดปิโตรนาส สินค้าที่ซื้อได้ คือ กระเป๋า รองเท้า ห้างวินซี่ (VINCCI) อยู่ชั้นใต้ดิน ราคาไม่แพงมากเพราะเป็นแบรนด์มาเลเซีย คณะเราซื้อกันกระหน่ำอย่างกับแจกฟรี แต่เจ้าหน้าที่ร้านนี้รู้สึกจะขาดเทคนิคการต้อนรับลูกค้าไปบ้าง เพราะบางครั้งคุณผู้ชายไปยืนรอแถวแคชเชียร์ เนื่องจากคุณผู้หญิงรอคิวจ่ายเงิน เราเห็นว่าจะมีคนมาสะกิดให้ไปยืนที่อื่น นอกจากนี้ในชั้นนี้ยังมีร้านช็อคโกแลตขายอยู่ที่ช่องกลาง(ทางเดิน) ราคาพอซื้อได้ช็อคโกแลตที่กล่องเป็นรูปตึกแฝดราคากล่องละ 18.9 RM (ประมาณ 189 บาท หย่อนนิดหน่อยตามภาวะค่าเงิน ถึงแม้จะไม่ใช่เกรด A คือมีส่วนผสม นม น้ำตาลเยอะกว่าเกรด A แต่ดูคุ้มค่ากว่า) ถ้าไปซื้อที่โรงงานช็อคโกแลตที่เป็นสินค้าเกรด A ในปีนังราคาจะทะยานไปถึงกล่องละ 400 กว่าบาทไทย (45 - 49 RM)

                   

                      ตึกแฝดปิโตรนาสหลังจากเก็บภาพหมู่ตอนเย็นแล้ว มาพบตอนค่ำสวยอีกแบบ

   Central Market จำหน่ายของที่ระลึกราคาไม่แพง ประเภทพวงกุญแจ  แม็คเน็ทติดตู้เย็น ตึกแฝด เสื้อยืด ที่ทับกระดาษ  ผ้าพื้นเมือง ราคารต่อรองได้บ้างขึ้นกับฝีมือ ห้างนี้ติดแอร์ เดินชอปได้สบาย 

  นอกจากนี้ก็เป็นย่าน บูกิตบันตัง ซึ่งเป็นแหล่งช็อป เช่น ร้าน Berjaya Times Square, Parkson และ ห้าง Pavilion China Town ถนน Jalan Petaling จำหน่ายสินค้าประเภทพวงกุญแจ  แม็คเน็ทติดตู้เย็น

  

                

                        ตึกแฝดปิโตรนาส ใต้ฐานใช้เปิดขวดน้ำอัดลมได้ 10 RM (ซื้อกับคนขับรถ)

                       

                                   ตึกแฝดปิโตรนาส แบบใส่นามบัตร 10 RM

         

        พวงกุญแจแพค 6 ชิ้น 10 RM ซื้อกับคนขับหริอหน้าวัดพม่าคนละฝั่งวัดไทย(แม่ค้าหญิง)

   ส่วนรัฐปีนัง จะเป็นพวงกุญแจที่หน้าวัดพม่า (วัดไทยกับวัดพม่าตั้งตรงกันแต่ละคนฝั่งมีถนนสายเล็ก ๆ คั่นกลาง) แม่ค้า(ไทย)ตั้งราคาไว้ 15 RM แต่เห็นเราเป็นคนไทยเลยลดราคาให้เหลือ 10 RM (เท่ากับซื้อกับคนขับรถบัส) ดูเหมือนวันที่เราซื้อคนขับจะมีแค่ 1-2 แบบ แต่ที่วางขายนั้นมีหลายแบบกว่า

  ตลาดปีนัง(ที่รัฐปีนัง มาเลเซีย ไม่ใช่คลองเตย) พวงกุญแจราคาค่อนข้างแพง ขอแนะนำพวงกุญแจที่เป็นกรรไกรตัดเล็บ ร้านแขก ที่ด้านขวาอีกฝั่งถนนเป็นตึกยาว ๆ อะไรสักอย่าง ด้านหัวตึก (เดินต่อจากป้ายรถเมล์) ตั้งราคาไว้ 35 RM เห็นเราไม่ซื้อเลยลดราคาให้เป็น 20 RM โดยที่ยังไม่ต่อรอง เลยขอต่อราคาเหลือแผงละ 18 RM ร้านที่ว่านี้จะมีกระเป๋าขายด้วยต่อราคาได้ 50 เปอร์เซนต์ทีเดียว (ร้านนี้เลยทางเข้าตลาดไปประมาณ 3 - 4 ซอย)

   แหล่งซื้อของฝากที่สำคัญ คือ คนขับรถที่นำพวงกุญแจมาจำหน่าย พร้อมตึกแฝดแบบเป็นรูปตึกแฝด ใต้ฐานสำหรับเปิดฝาน้ำอัดลม และแบบเสียบนามบัตร(จะเตี้ยกว่า) จำหน่ายราคาเดียวกันหมด คือ 10 RM เท่ากัน ถ้าเงินไทยราคาอันละ 100 บาท (ขอแนะนำถ้าอยู่กรุงเทพหรือใกล้เคียงไปแลกเงินที่ร้านซุปเปอร์ริช ซอยราชดำริ 2 ปากซอยมีธนาคารกรุงเทพ อยู่ก่อนถึงบิ๊กซี ราชดำริ ถ้าไปรถเมล์ลงป้ายบิ๊กซีราชดำริแล้วเดินกลับหน่อย เดินเข้าซอยไปนิเดเดียว 9.50 บาท ต่อ 1 RM ถ้ามาจากอีกฝั่งลงเซ็นทรัลเวิร์ด(ตรงข้ามบิ๊กซี)เดินไปข้างหน้าข้ามสะพานลอยแล้วเดินไปทางสีแยก(ทางคลองอีกนิด)จะเห็นธนาคารกรุงเทพ เดินเข้าไปจะเห็นร้านซุปเปอร์ริซ

   ส่วนที่ท่องเที่ยวในรัฐปีนังนอกจากวัดไทย วัดพม่า จะมีวัดงู วัดเต่า และไฮไลท์ คือ ปีนังฮิลล์ ที่ต้องขึ้นรถไฟฟ้าขึ้นไป เมื่อไปถึงเดินขึ้นไปอีกนิดจะมีบริการรถไฟฟ้านำชม ราคาคันละ 30 RM สำหรับรอบเล็ก 25 นาที และ 50 RM สำหรับ 45 นาที (เราขอใช้บริการรอบเล็ก คันละ 300 บาท นั่งได้ 7 คน คนขับจะอธิบายเป็นภาษาอังกฤษ และแวะจุดชมวิวให้เราถ่ายรูปด้วย

                  

                   รถไฟฟ้าชมปินังฮิลล์รอบใหญ่ 50 RM ส่วนรอบเล็ก 30 RM ต่อคัน นั่งได้ 6-7 คน

  อีกแห่งที่คณะเราไปแวะ คือ เก็นติ้ง ซึ่งตั้งอยู่บนเขาสูง พักโรงแรมที่มีห้องมากที่สุดในโลก เป็นโรงแรมที่เมื่อไปพักแล้วไม่ต้องเช็คเอ๊าท์ สามารถนำคีย์การ์ดสำหรับเปิดประตูกลับได้เลย หรือถ้าช่วยรีไซเคิ้ลโรงแรมก็มีตู้ให้หยอดการ์ดคืน (เราไปเช็คเอ๊าท์แล้ว เค้าบอกหยอดที่ตู้ได้เลย) เรื่องคีย์การ์ดไก๊ด์บอกแล้วว่าแจกฟรีเป็นที่ระลึก (ตรงจุดขึ้นกระเช้า ด้วยควารีบเร่งทำให้ทำซองใส่กล้อง Sony หล่นไว้ เฮ้อ เสียดายจัง)

                     

                                                               กระเช้าขึ้น-ลงเก็นติ้ง

   การเดินทางในทางด่วนของมาเลเซีย จะมีจุดพักให้เข้าห้องน้ำเป็นระยะ แต่จะไม่เหมือนบ้านเราที่เป็นปั้มน้ำมัน จุดแรกที่คณะเราไปเข้าห้องน้ำและซื้อของกินจึงทำให้เกิดปัญหาเพราะคนขายไม่มีแบงค์ทอน เพราะคณะเราจ่ายกันแต่ใบละ 50 RM น้อยคนที่จะมีใบละ 5 หรือ 10 RM

   โรงแรมในเก็นติ้ง ไม่มีแอร์ แต่อากาศเย็นเพราะอยู่บนยอดเขา ส่วนโรงแรมอื่นจะมีแอร์ตามปกติ บางโรงแรมจะมีเครื่องทำน้ำอุ่น(ไม่เป็นระบบน้ำอุ่นต้องใช้เครื่องทำน้ำอุ่น) อาจต้องกดแถบล่างสุดที่เครื่องทำน้ำอุ่น แล้วบิดลูกบิดเครื่องทำน้ำอุ่นให้น้ำไหล กรณีน้ำยังไม่อุ่นให้ดูที่หน้าห้องน้ำว่ามีสวิชท์เล็ก ๆ สำหรับเปิดน้ำอุ่นหรือไม่ ถ้ามีเปิดสวิชท์ก่อน (สวิชท์ที่เปิดแล้วไม่มีไฟดวงไหนติด ให้สันนิษฐาเลยว่าใช่)

                   

                                   ทางขึ้นเก็นติ้ง ถ่ายจากหน้าลิฟต์โรงแรม First World

                   

                                   มองจากห้องพักในโรงแรมจะเห็นเครื่องเล่นในเก็นติ้ง

   การแลกเงินมาเลเซียกรณีไปจากหาดใหญ่สามารถแลกเงินที่ร้านอาหารในมาเลเซียที่ไก๊ด์พาไปแลกได้ วันที่คณะเราแลก คือ 9.60 ต่อ 1 RM และขากลับสามารถแลกคืนได้ที่ Duty Free จังโหลน เรทเดียวกัน คือ แลกเงินมาเลเซีย 9.60 บาท ต่อ 1 RM และแลกเงินมาเลย์คืนเป็นเงินไทย 9.40 บาท ต่อ 1 RM ร้านอยู่ตรงประตูทางออกดิวตี้ฟรี

   ในส่วนการใช้โทรศัพท์ขณะอยู่ในมาเลเซีย ขอแนะนำให้ซื้อซิมการ์ดมาเลเซีย เพราะค่าโทรถูกกว่ามาก  โดยชิมการ์ดที่ใช้นั้นเป็นของ DIGI ใบละ 120 บาท (12 RM) โทรได้ 50 บาท (5 RM) อัตราค่าโทรกลับไทย(มือถือในไทย) นาทีละ 4 บาท (ลองโทรกลับโทรศัพท์บ้าน รู้สึกถูกว่า ) คิดเป็นวินาที ดังนั้นโทรแต่ละครั้งประมาณ 2-3 บาทเท่านั้น ส่วนการโทรในมาเลเซียนาทีละ 1 บาท ถ้าไม่ถึงนาทีใช้แค่ 15 วินาทีแรก คิด 60 สตางค์(60 sen) หากใช้โทรศัพท์ไทยเปิดโรมมิ่ง AIS นาทีละ 60 บาท ส่วน DTAC 20 กว่าบาท ดังนั้นหากใช้โทรศัพท์ 2 ชิม ให้ใช้ชิมการ์ดมาเลเซีย โดยเมื่อมีเบอร์โทรจากไทย ให้ใช้เบอร์มาเลเซียโทรกลับ จ่วยประหยัดได้เยอะ เพราะจากการใช้ 4 วัน ยังเหลือเงินประมาณ 10 บาท ข้อดีอีกประการคือหลังวางสายสักพักระบบจะแจ้งยอดเงินคงเหลือให้ทราบทันที วิธีโทรกลับไทยคือ กด 00-66-ตามด้วยเลขหมายปลายทางที่ตัด 0 ตัวหน้าสุดออก ส่วนโทรหาเบอร์มาเลเซียที่คณะเราซื้อด้วยกันกดตามเบอร์โทรที่อยู่บนซิมการ์ดได้เลย (มุมบนขวา บาร์โค๊ด ที่ขึ้นต้นด้วย 011-) ใช้ได้ทั้งโทรศัพท์ธรรมดาและระบบ 3G สมาร์ทโฟน

                 

   ระบบไฟฟ้าในโรงแรมมาเลเซีย ใช้ปลั้กไฟสามตาแบบขาเล็กแต่หนา ซึ่งสามารถซื้อปลั๊กแปลงฟหรืออะแด็ปเตอร์ที่ขายตามตลาดนัดอันละ 20 บาทไปใช้ได้ แต่ให้ดูให้ดีเพราะบางทีเสียบแล้วไม่ติดเพราะไม่ได้เปิดสวิชท์ที่อยู่กับปลั๊กไฟนั้น บางโรงแรมมีปลั๊กเสียบเครื่องเป่าผมแบบบ้านเรา ก็สามารถใช้เสียบได้ทันที(ส่วนใหญ่อยู่ในห้องน้ำ)

                                                  

                                                                ปลั๊กตัวผู้

                                          

                                                    ปลั๊กที่ติดตามโรงแรม

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

 หมายเลขบันทึก: 532502
 เขียน:  
 ดอกไม้:  อ่าน: คลิก 
 สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง
 แจ้งลบ
 
 แจ้งลบ
บันทึกก่อนนี้
บันทึกใหม่กว่า

ความเห็น

 อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
 ไม่อนุญาตให้แสดงความเห็น
{{ kv.current_user.preferred_name }} - เพิ่มความเห็นเพิ่มความเห็น
 ใส่รูปหรือไฟล์