สุดสาคร

สุดสาคร

            สุดสาคร เป็นตัวละครในเรื่องพระอภัยมณี โดยสุดสาครเป็นลูกของพระอภัยมณีกับนางเงือกที่ช่วยเหลือพระอภัยมณีหนีมายังเกาะแก้วพิสดาร สุดสาครเกิดที่เกาะแก้วพิสดารและอยุ่เติบโตกับพระฤๅษี เมื่อโตขึ้นสุดสาครจึงออกตามหาพ่อ โดยมีม้านิลมังกรเป็นพาหนะ


ประวัติสุดสาคร

         

              ณ เกาะแก้วพิสดาร นางเงือกได้ให้กำเนิดบุตรชายที่เกิดจากพระอภัยมณี ชื่อ สุดสาคร พระฤๅษีที่อยู่ในเกาะแก้วพิสดารได้เลี้ยงดูและสั่งสอนวิชาต่างๆ ให้สุดสาคร สุดสาครจึงออกเดินทางตามหาพระบิดา ที่ออกจากเกาะแก้วพิสดารไป โดยมีสัตว์พาหนะคู่ใจ คือ ม้านิลมังกร ทั้งสองได้หลงไปในเกาะผีสิง จึงต้องต่อสู้กับพวกผีทั้งหมดในเกาะเป็นเวลานานพอสมควร จนเกือบจะเสียท่า แต่ก็รอดมาได้ด้วยความช่วยเหลือจากพระฤๅษีเกาะแก้วพิสดาร

            หลังจากนั้นสุดสาครได้เดินทางต่อจนพบกับชีเปลือย และถูกชีเปลือยล่อลวงเอาม้านิลมังกรและไม้เท้าวิเศษจนถูกผลักตกหน้าผา เดชะบุญที่สุดสาครไม่ตายจึงกลับมาชิงไม้เท้าวิเศษคืนไปได้ที่เมืองแห่งหนึ่ง เจ้าเมืองแห่งนั้นได้รับอุปการะสุดสาครไว้เป็นลูกบุญธรรม จนสุดสาครโตขึ้น จึงออกเดินทางตามหาพระบิดาต่อ โดยครั้งนี้เจ้าเมืองการเวกให้เสาวคนธ์และหัสชัยซึ่งเป็นพระโอรสและพระธิดาของพระองค์ พร้อมทั้งกองเรือรบจำนวนหนึ่งออกเดินทางไปกับสุดสาครด้วย ระหว่างทางกองเรือของสุดสาครถูกฝูงผีเสื้อยักษ์โจมตีและจับตัวเอาเสาวคนธ์และหัสชัยไป สุดสาครติดตามไปสังหารผืเสื้อยักษ์และชิงตัวทั้งสองคนกลับคืนมาได้สำเร็จและเดินทางออกตามหาพระบิดาต่อไป


ลักษณะนิสัยของสุดสาคร 

          หนึ่งในตัวละครเหล่านี้คือ สุดสาคร ซึ่งเป็นบุตรของพระอภัยมณีที่เกิดกับนางเงือก และได้รับการอบรมบ่มวิชาจนแก่กล้าจากพระฤาษีแห่งเกาะแก้วพิสดาร จนสามารถจับม้านิลมังกรมาเป็นพาหนะได้ แต่เป็นตัวละครที่อาภัพที่สุดในนิทานเรื่องนี้ เพราะในขณะที่แม่ซึ่งเป็นนางเงือกให้กำเนิดสุดสาครนั้น พระอภัยมณีผู้เป็นพ่อได้จากแม่ไปนานแล้ว ตั้งแต่แม่ยังไม่ได้ตั้งครรภ์สุดสาคร ส่วนแม่นั้นก็มิได้อยู่กับสุดสาครตลอดทั้งวัน แต่จะมาหาสุดสาครเพื่อให้นมกินวันละสามเวลา เช้า กลางวัน และเย็นเท่านั้น 
           ถึงแม้ว่าสุดสาครจะอาภัพ ขาดพ่อตั้งแต่ยังจำความไม่ได้ และพบแม่วันละสามเวลาเท่านั้น แต่สุดสาครไม่เคยรู้สึกว่ามีปมด้อยและว้าเหว่แม้แต่น้อย ตรงกันข้าม สุดสาครกลับมีความสุขและได้รับความอบอุ่นอย่างสม่ำเสมอ เพราะพระฤาษีทำหน้าที่เป็นทั้งพ่อและพระอาจารย์ให้กับสุดสาคร จนกระทั่งเติบใหญ่มีอายุได้ 3 ปี จึงต้องจากแม่และพระฤาษีเพื่อออกเดินทางติดตามหาพ่อแต่ลำพัง 

           การออกเดินทางเพื่อติดตามหาพ่อนี่เอง ทำให้สุดสาครได้รับประสบการณ์ที่มีค่ายิ่ง สำหรับการเป็นผู้นำในการรบและการเป็นกษัตริย์ในภายภาคหน้าของสุดสาคร โดยเฉพาะอย่างยิ่งประสบการณ์เกี่ยวกับการคบค้าสมาคมกับมนุษย์ด้วยกันเอง เนื่องจากสุดสาครยังเด็กนัก จึงถูกชีเปลือยหลอกผลักตกเหว แล้วขโมยไม้เท้ากับม้านิลมังกรไป แต่ในที่สุดพระฤาษีได้ขี่รุ้งมาช่วยไว้ได้ทัน พร้อมทั้งสั่งสอนไว้ดังนี้ 

 แล้วสอนว่าอย่าไว้ใจมนุษย์ 

 มันแสนสุดลึกล้ำเหลือกำหนด 

 ถึงเถาวัลย์พันเกี่ยวที่เลี้ยวลด 

 ก็ไม่คดเหมือนหนึ่งในน้ำใจคน 

 มนุษย์นี้ที่รักอยู่สองสถาน 

 บิดามารดารักมักเป็นผล 

 ที่พึ่งหนึ่งพึ่งได้แต่กายตน 

 เกิดเป็นคนคิดเห็นจึงเจรจา 

 แม้นใครรักรักมั่งชังชังตอบ 

 ให้รอบคอบคิดอ่านนะหลานนา 

 รู้สิ่งไรไม่สู้รู้วิชา 

 รู้รักษาตัวรอดเป็นยอดดี 

         ครั้นเมื่อสุดสาครออกเดินทางเพื่อตามหาพ่อ แต่ยังไม่ทันพบพ่อ แต่ได้เข้าเมืองการะเวกเสียก่อน สุดสาครกลับมีความสุข สนุกสนานตามประสาเด็ก และได้รับความอบอุ่นมากยิ่งขึ้นไปอีก จนลืมเรื่องการตามหาพ่อได้เสียสนิทใจ ทั้งนี้เพราะท้าวสุริโยไทย เจ้าเมืองการะเวก และพระมเหสีจันทวดีรับสุดสาครไว้เป็นบุตรบุญูธรรม และรักเท่ากับลูกของตนคือ เสาวคนธ์ และหัสไชย นั่นเอง 

           เมื่อสุดสาครมีอายุได้ 13 ปี จึงได้ออกจากเมืองการะเวก พร้อมด้วยเสาวคนธ์และหัสไชย เพื่อติดตามหาพ่ออีกครั้งจนกระทั่งพบ แต่ไม่เคยกลับไปหาแม่อีกเลย แต่ถึงอย่างไร สุดสาครก็ต้องกลับไปเมืองการะเวก ไปอยู่กับบิดามารดาบุญธรรมอย่างเดิม จึงต้องพลัดพรากกับพ่ออีก ดังที่พระอภัยมณีผู้เป็นพ่อรำพันไว้ดังนี้ 

 โอ้ลูกแก้วแววตาบิดาเอ๋ย 

 ได้ชมเชยชื่นจิตพิสมัย 

 จะแลลับกลับเป็นลูกเขาอื่นไป 

 เหมือนดวงใจพ่อนี้พรากไปจากทรวง 

                จะเห็นได้ว่า ถึงแม้ว่าสุดสาครจะขาดพ่อตั้งแต่ยังจำความไม่ได้ และขาดแม่ตั้งแต่อายุได้ 3 ขวบ แต่สุดสาครไม่เคยมีปมด้อย หรือรู้สึกว่าตัวเองอาภัพแต่อย่างใด ตรงกันข้าม กลับได้รับความอบอุ่นอยู่ตลอดเวลา ทั้งจากพระฤาษี และจากเจ้าเมืองการะเวก ซึ่งทำหน้าที่เป็นพ่อบุญธรรม และยังมีพระมเหสีจันทวดีซึ่งทำหน้าที่เป็นแม่บุญธรรมอีกด้วย 

                  ยิ่งกว่านั้น สุดสาครยังสามารถเรียนรู้และแสวงหาประสบการณ์ได้ด้วยตัวเองตามลำพัง จนกระทั่งเติบใหญ่ และได้ครองเมืองลังกากับเสาวคนธ์ 

                  ความอบอุ่นไม่จำเป็นต้องมาจากพ่อแม่ผู้ให้กำเนิดเสมอไป เพราะถึงแม้จะไม่ได้รับความอบอุ่นจากพ่อแม่ แต่ความอบอุ่นที่ได้รับจากบุคคลอื่นก็สามารถทดแทนกันได้ และเมื่อเราไม่รู้สึกว่าอาภัพหรือมีปมด้อยเมื่อขาดพ่อแม่ เราจะสามารถแสวงหาความรู้และประสบการณ์ สำหรับการมีชีวิตที่ดีในวันข้างหน้าได้อย่างสมบูรณ์ และภาคภูมิใจ


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

 คำสำคัญ: สุดสาคร 
 หมายเลขบันทึก: 519737
 เขียน:  
 ดอกไม้:  ความเห็น:  อ่าน: คลิก 
 สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง
 แจ้งลบ
 
 แจ้งลบ

ความเห็น

Dr. Ple
เขียนเมื่อ Sat Feb 16 2013 13:52:16 GMT+0700 (ICT)

ชอบทบนี้มากๆๆ ค่ะ   ขอบคุณค่ะ


แล้วสอนว่าอย่าไว้ใจมนุษย์ 

 มันแสนสุดลึกล้ำเหลือกำหนด 

 ถึงเถาวัลย์พันเกี่ยวที่เลี้ยวลด 

 ก็ไม่คดเหมือนหนึ่งในน้ำใจคน 


 อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
 ไม่อนุญาตให้แสดงความเห็น
{{ kv.current_user.preferred_name }} - เพิ่มความเห็นเพิ่มความเห็น
 ใส่รูปหรือไฟล์
 
บันทึกก่อนนี้
บันทึกใหม่กว่า