ประชาธิปไตยแบบ"อนาคตเยี่ยวใส่ผ้า"

  ในวันที่   11  สิงหาคม 2555 ทางคณะทำงานการเมืองภาคพลเมือง ที่ผู้เขียนเป็นกรรมการอยู่ด้วย  ได้ชวนกันไปสรุปการทำงานในรอบปีที่ผ่านมาและสะท้อนวิพากพ์การทำงาน เพื่อจะเป็นบทเรียนในการขับเคลื่อนในปีต่อไป  ซึ่งได้นัดกันที่โรงแรมเกียรตินคร จังหวัดนครศรีธรรมราช  

      และโชดีที่วันนี้( 7 สค 55) ทาง"กองทุนเผล้งหลา"  โดยนายหัวรูญ อาจารย์จรูญ  หยูทอง-แสงอุทัย กัลยาณมิตรแห่งสถาบันทักษิณ คดีศึกษา   ได้กรุณาส่งหนังสือรวมบทความ"เพื่อการเมืองภาคประชาชน

           " เรื่องประชาชนนั้นแหละเป็นผู้ผิด"

    มาให้ศึกษา เพื่อได้ทบทวนตัวเองว่า เข้าใจความเป็นประชาธิปไตยได้แค่ใหนอย่างไร ซึ่งก็ต้องยอมรับความจริงว่า ยังมีความเข้าใจในเรื่องประชาธิปไตย  ของนักเคลื่อนใหวในการเมืองภาคพลเมืองพวกเรา ยังเข้าใจประชาธิปไตยแบบ"อนาคตเยี่ยวใส่ผ้า"ที่เล่าขานกันมาว่าอย่างนี้.......

"ในยุคที่มีการเคลื่อนไหวของพรรคคอมมิวนิสต์  มีครอบครัวเล็กๆในหมู่บ้านแห่งหนึ่ง  สมาชิกประกอบด้วย พ่อ  แม่ และลูกชายอีก 2 คน  คนโตอยู่ในวัยกำลังสงสัย ส่วนลูกคนเล็กยังแบเบาะ  เย็นวันหนึ่ง  ลูกชายคนโตถามพ่อด้วยความสงสัย  ถึงศัพท์สองสามคำที่เขามักได้ยินอยู่บ่อยๆจากการคุยกันของพ่อกับเพื่อนๆ  

"พ่อครับ..."คำว่า"สหาย"หมายถึงอะไรครับ" ลูกชายถามด้วยความสงสัย

"อ๋อ...สหายหมายถึงเพื่อน อย่างพ่อกับลูกนี้ก็เป็นเพื่อนหรือเป็นสหายกันได้"  พ่ออธิบายพร้อมยกตัวอย่างประกอบเพื่อความเข้าใจดียิ่งขึ้น

 "แล้วคำว่า"รัฐบาล" ละครับหมายถึงอะไร  เห็นเพื่อนหรือสหายของพ่อบอกว่าต้องล้มล้างรัฐบาลที่ไม่ดี กดขี่ขูดรีดประชาชนลงไปให้ได้"   ลูกชายถามด้วยความอยากรู้ต่อ

 "อ่อ...รัฐบาลหมายถึงคณะบุคคลผู้ที่ต้องดูแลความเป็นอยู่ ทุกข์สุขของประชาชน   เปรียบเหมือนแม่ของลูกที่คอยดูแลพวกเราเรื่องอาหารการกิน เสื้อผ้าต่างๆ" พ่ออธิบายและไม่ลืมยกตัวอย่างใกล้ตัวประกอบ

"แล้วคำว่า"อนาคต"ละครับหมายถึงอะไร เห็นเพื่อนหรือสหายพ่อบอกว่าเราจะมีอนาคตที่ดีขึ้นหากมีรัฐบาลที่ดีกว่านี้"ลูกถามทิ้งท้ายก่อนเตรียมตัวเข้านอน

"อ๋อ....อนาคตหมายถึงความหวังในวันข้างหน้าที่ยังมาไม่ถึง เปรียบเทียบในครอบครัวของเราก็เหมือนน้องที่เป็นความหวังของพ่อแม่ละของลูกในวันข้างหน้า  เมื่อน้องโตขึ้นมากกว่านี้"  พ่ออธิบายท่ามกลางรอยยิ้มทั้งยังไม่ลืมที่จะยกตัวอย่างประกอบเช่นเคย  

ตกกลางคืน  ขณะที่พ่อแม่กำลังหลับสนิทในห้องนอนรวมของครอบครัว  ลูกชายคนโตซึ่งนอนอยู่ระหว่างพ่อกับน้องของเขา   เขย่าปลุกพ่อให้ปลุกแม่ที่นอนอยู่ถัดไปด้วยความตื่นตกใจว่า

 "สหายๆช่วยปลุกรัฐบาลที  อนาคตเยี่ยวใส่ผ้าเปียกหมดแล้ว"

("จากเรื่องประชาธิปไตยแบบ "อนาคตเยี่ยวใส่ผ้า"ของอาจารย์ จรูญ หยูทอง-แสงอุทัย)