สมาธิและคลื่นความสงบ ระงับความวุ่นวาย

สองวันที่ผ่านมา ไม่ว่าจะเป็นวันเสาร์ที่ ๑๖ หรือวันอาทิตย์ที่ ๑๗ บรรยากาศห้องเรียนของเหล่าต้นกล้าน้อยๆ ทั้งหลายต่างวุ่นวายมาก

ข้าพเจ้ารู้สึกว่าสภาวะภายในจิตใจของเด็กปั่นป่วนมาก เอ๊ะ! เกิดอะไรขึ้น

ข้าพเจ้าได้แต่นึกถามในตนเอง เด็กๆ ไม่มีสมาธิเลย...

ในระหว่างนั้น ข้าพเจ้าแก้ปัญหาเฉพาะหน้าก่อนด้วยการนำพาเด็กๆ นั่งสมาธิภาวนาสลับกับกับการเรียนหนังสือ

  

ความวุ่นวายสงบลงไปบ้าง

จากนั้นข้าพเจ้าพอเริ่มมีเวลาใคร่ครวญ พิจารณาถึงสาเหตุ มองเด็กๆ ไปทีละคน เพื่อดูว่า เกิดอะไรขึ้นกับเขา

พบว่า...มีเด็กที่มีสภาพจิตใจไม่ปกติอยู่สองสามคน ซึ่งสองสามคนนี่มีอิทธิพลป่วนเพื่อนมาก พลอยทำให้เด็กคนอื่นๆ control ตัวเองไม่ได้ไปด้วย...

ความปั่นป่วนที่เกิดขึ้น คือ ความกระด้าง ความก้าวร้าว หรือภาษาอีสานมักจะเรียกว่า "มึน" คือ การดื้อสุดๆ ดื้อแบบไม่ใช่ใสบริสุทธิ์ หากแต่เป็นดื้อจากการของความไม่มีความสุขภายในจิตใจ

การเรียนในวัน เสาร์ที่ ๑๖ มิย…"พุทธประวัติ"  นั้นจึงเป็นการเรียนที่เน้น "เรียน" สลับกับ "นั่งสมาธิ"

พอบรรยากาศเริ่มเข้าสู่ความสงบ

ข้าพเจ้าจึงตัดสินใจเปิดการ์ตูนพุทธประวัติให้เด็กๆ...ดู

"สงบ"...

มาถูกทางแล้ว...การที่เด็กๆ ได้ดูเรื่องราวดีดี ผ่านสื่อที่เหมาะสมกับวัยของเขา จะทำให้เขาสงบขึ้น อีกทั้งคลื่นเสียงจากแผ่นหนังการ์ตูนก็ไม่ได้อึกทึกมากมาย

เข้าที่เข้าทางเสียที

พอดูการ์ตูนจบเราก็มาล้อมวงถอดบทเรียนกันว่า ได้เรียนรู้เรื่องอะไรบ้างจากหนังการ์ตูน และร่วมกันตอบคำตอบ ข้าพเจ้าชอบเน้นกระบวนการให้เด็กๆ ได้ฝึกทักษะการคิด...เพราะเมื่อเขาได้รับทักษะเช่นนี้เขาจะมีภูมิคุ้มกันอีกด้านหนึ่งของการใช้ชีวิต

วันนี้ ถือว่า ข้าพเจ้าแทบหมดแรง

ช่วงบ่ายข้าพเจ้าก็สอนสังกะลีวัดต่ออีกสองคนคือ ทุ่งกับอาร์ม ...แทบหมดลม

เห็นปัญหาทางความคิดของอาร์มเลยว่า อาร์มไม่เข้าใจในเรื่องคุณสมบัติจอง "ศูนย์ / 0" จะงบเวลาต้องมีการบวกหรือคูณกับ  "ศูนย์ / 0" 

เจตนารมณ์ที่ข้าพเจ้าทำ...

คือ...การได้แบ่งปันโอกาสที่มีให้กับสรรพสิ่งแม้มีเพียงหนึ่ง แต่เป็นหนึ่งที่เขาจะไปสานต่อในเรื่องของการเสียสละ และการเกื้อกูลผู้คนต่อไปได้ ข้าพเจ้าก็พร้อมที่จะทุ่มเทเพื่อเขาเหล่านั้น

เด็กๆ เหล่านี้...เขามากันเอง มาแบบข้าพเจ้าไม่ได้ไปออกแรงดึงหรือชวนเหมือนโครงการอบรมศีล ๕ แก่ชาวบ้าน แต่นี่เด็กๆ เขาวิ่งเข้ามาเอง มาเพื่อเรียนรู้

แล้ว...ใยข้าพเจ้าจะละโอกาสนี้ไปเหล่า

จึงต้องคิดและพัฒนาตัวเองไปพร้อมๆ กัน ...อันเป็นการเรียนรู้ไปพร้อมกับเด็กๆ...นั่นเอง

...

๑๖ มิถุนายน พ.ศ.๒๕๕๕

ดูภาพเพิ่มเติม เสาร์ที่ ๑๖ มิย…"พุทธประวัติ"