เวลาที่ประเด็นมากมายผ่านเข้ามาในชีวิต

ที่สุ่มเสี่ยงต่อการกระทบให้สั่นคลอนและหวั่นไหว...

สิ่งหนึ่งที่ข้าพเจ้าใช้กับตัวเองคือ "ลมหายใจ"...ลมหายใจเข้าสบาย ลมหายใจออกสบาย...ทำเช่นนี้ต่อเนื่องไปเรื่อยๆ...เพื่อป้องกันไม่ให้ความกระวนกระวาย หรือ ความไม่ปลอดโปร่งในใจเกิดขึ้น...

และที่สุดเลือนหายไป...

ช้าหรือเร็ว...จึงขึ้นอยู่กับ "ประเด็นและการปรุงแต่งของจิต" ที่คิดไปเรื่อยๆ...

หากเราอยู่กับลมหายใจ...การปรุงแต่งของจิต ก็ไม่มีโอกาสได้เกิดขึ้น

ประเด็นที่เกิดก็จะหดสั้นอยู่เพียงเท่านั้น

และ...แล้ว เราก็จะพบว่า "ความมั่นคง" นั้นเป็นเช่นไร

อันเป็นความมั่นคง...ที่เกิดขึ้นภายในจิตใจเรา ที่ไม่คล้อยไปตามประเด็นที่กระทบเข้ามาใน "ชีวิต" ในห้วงเวลานั้นๆ...

แล้วเราจะรู้ว่า "อิสระภาพ"...มีอาการอย่างไร...ใจที่ว่าปลอดโปร่งก็จะเกิดขึ้น อันเป็นความปลอดโปร่งท่ามกลาง...ประเด็นที่รุมเร้า

แล้ว...เราก็จะสามารถ "ดำรงอยู่"...ได้ ณ ที่นี่และเดี๋ยวนี้

...

๑๕ มิถุนายน พ.ศ.๒๕๕๕