ชมทุ่ง

บันทึกนี้ถือโอกาสไปชมทุ่งขณะเดินทางไปในถนนเล็กความกว้างพอดีกับล้อรถตู้ที่เรานำไปคนขับมือหนึ่งเก่งมากเพราะถ้าพลาดก็ลงผืนทุ่งนาของคนสยามในมาเลเซียเลยละ 

 ก่อนที่จะเข้าไปในท้องทุ่งนามองไกลสุดตานั้นยามเช้า ๆ เราหาอะไรลองพุงไปก่อนนั้นคือโรตีครับ  ทานแล้วอร่อยปากมาก ๆ อิ่มพุงเลยละนี่

พอได้เวลาแล้วเราก็เดินทางต่อเมื่อเราไปถึงในท้องทุ่งนาใกล้ขุนเขาเราได้ฮำเพลงชมทุ่งของคุณเพลิน  พรหมแดนไปด้วยนะนี่

 พอดีว่าท่านผู้ใหญ่บ้านที่นำเราไปนั้นอดีตเป็นนักร้องนักดนตรีเมื่อ 40 ปี มาแล้วแนวลูกทุ่งเลยได้สนุกทบทวนเพลงลูกทุ่งเก่ารุ่นเราทั้งนั้นละ...อิ อิ อิ

ถึงแล้วบ้านหมอยาชื่อนายแก้ว  ตั้งบ้านอยู่ใกล้ขุนเขาเประอาชีพทำนาทำสวนมีผลไม้เงาะกำลังออกผล  ทุเรียนหลายลูกอยู่บนต้น  มะพร้าวน้ำหวานท่านเอามาเฉาะให้ทานแทนการยกขวดน้ำแก้วน้ำมาให้ 

 เราดื่มทานกันแบบธรรมชาติ  มีลานบ้านเป็นธรรมชาติ  มีคลองน้ำใสไหลเย็นเอาทรายลงมา 

 เจ้าบ้านตักทรายกองไว้ขายสบาย ๆ น้ำไหลผ่านหนำหรือกระท่อมน้อยปลายนา 

 วาว ๆ เวลานอนในเถียงนาน้อยนี้เย็นสบาย ๆ จริง ๆ ครับผม

มีหลานสาวคุณหมอยาบ้านแผนโบราณชื่อแก้วมาเดินเล่นมาคุยด้วยอายุได้ 6 ปีแล้วคุยสนุกมากละ เธอชวนคุยเป็นภาษาไทยท้องถิ่นภาคใต้เหมือนเมืองไทยครับ

 เราเพลินชมทุ่งทำให้นึกถึงการบันทึกเป็นหนังบ้านนอกมาถ่ายทำทีกระท่อมปลายนาอย่างนี้ดีนักแลเพราะความเป็นธรรมชาติยังอยู่ครบเลยนะนี่ 

 ครับเป็นอันว่าเราทีมวิจัยลงพื้นที่ภาคสนามได้เห็นธรรมชาติสวยงามอิ่มตาอิ่มใจครับที่มาเลเซียในถิ่นคนสยามของเรานั้นแล.