สมาชิก
แลกเปลี่ยน

"น้องบิว กฤตชญาภา" คนเล็กหัวใจใหญ่ ... (แล้วคุณจะรู้ว่าปัญหาของคุณเล็กนิดเดียว)

เมื่อคืน (วันอังคารที่ ๗ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๕) รายการคน ค้น ฅน ได้นำเสนอเทปงานประกาศรางวัลคนค้นฅนอวอร์ด ครั้งที่ ๓ ทางทีมงานทีวีบูรพาได้ทำวีดิโอสรุึปความเป็นตัวตนของเจ้าของรางวัลแต่ละท่านได้ดีเหลือเกิน เข้าใจในสิ่งที่เขาเป็น เข้าใจในเ้ป้าหมายในชีวิตที่เขาวาง ชมไป น้ำตาซึม น้ำตาแห่งความปลาบปลื้มใจก็ไหลออกมาเป็นระยะ

หากแต่ในช่วงรางวัล "คนเล็กหัวใจใหญ่" ทางทีมงานได้ประกาศว่า ขอเชิญนักร้องที่มาจากแดนไกลออกมาร้องเพลงที่เธอรักที่สุด

เพลง ชื่อ "กำลังใจจากแดนไกล" ของคุณบิว กัลยาณี แห่งอาร์สยาม

ภาพฉายให้เห็นเด็กตาบอด ๒ คน คนหนึ่งเป็นเด็กผู้หญิงกำลังถือไมค์ร้องเพลงด้วยมือขวา อีกคนเป็นเด็กผู้ชายสะพายกีตาร์ มือเล่นคีย์บอร์ดเริ่มต้นบทเพลง

และคุณบิว กัลยาณี ตัวจริงเสียงจริงก็ปรากฎตัวร้องเพลงนี้ร่วมกับน้องบิวด้วย

คุณบิว กัลยาณี เธอเป็นไอดอลของน้องบิว กฤตชญาภา ครับ

 

 

เชิญรับชมพร้อมกันดีไหมครับ ;)...

 

 

(http://www.youtube.com/watch?v=u-Xp6HetuOA)

 

 

 

เนื้อเพลง

 

เพลง : กำลังใจจากแดนไกล

ศิลปิน : บิว กัลยาณี

เนื้อเพลง :

จากถิ่นทิ้งฐานมาไกล สิ่งหนึ่งย้ำความทรงจำ
ก่อนเคยรับคำกับแม่เอาไว้...ไม่ลืมเลือน

เรียนจบแล้วหลบไปบ้าน เอาปริญญาไปเยือน
ผ่านวันพ้นเดือนมาเกือบสี่ปี

* เห็นเสื้อครุยอยู่ลาง ๆ อยากไปถึงฝั่งฝันซักที
แต่วันนี้ยังต้องสู้ทนต่อไป

** กำลังใจจากแดนไกล ส่งผ่านเข้าถึงในใจ
ให้มีชีวิตและความรู้สึก

นึกถึงความสำเร็จ นึกถึงความใฝ่ฝัน
และจะรอ รอ รอ รอวันด้วยความตั้งใจ

อุปสรรคยากเหลือจะทน เจ็บปวดเสียจนร้องไห้
กัดฟันฝืนใจไม่ให้ยอมแพ้ง่าย ๆ

เหน็ดเหนื่อยทดท้อเหลือเกิน ทางเดินที่แสนยาวไกล
เหลือบแลหาใครก็ไม่เห็นมี

* , **

(ดนตรี)

* , **

และจะรอ รอ รอ รอวันด้วยความตั้งใจ

 

 

เพลง "กำลังใจจากแดนไกล" มันแทงใจครับ ...

แล้วหากเราเป็นน้องบิว นี่มันตรงใจเขามากที่สุดอย่างที่เขาบอกจริง ๆ

คนที่มีโอกาส กลับมองไม่เห็น แต่คนที่เว้าวอนขอโอกาส สวรรค์กลับกลั่นแกล้ง

 

 

"เห็นเสื้อครุยอยู่ลาง ๆ อยากไปถึงฝั่งฝันซักที"

 

 

ผมลองถอดความจากคลิปที่ผมได้นำขึ้นไว้ ดังนี้ครับ

 

น้องบิว เป็นมะเร็งเนื้องอกในดวงตาตั้งแ่ต่เด็ก ทำให้คุณหมอต้องผ่าตัดควักดวงตาของเธอออกเพื่อรักษาชีวิตเอาไว้ ใช้ชีวิตเป็นคนตาบอดมาตลอด

น้องบิว มีความใฝ่ฝันว่า "อยากจะเป็นครู" เพื่อจะถ่ายทอดความรู้ที่มีอยู่ให้กับคนรุ่นหลังโดยเฉพาะเด็กที่ความพิการทางสายตาเหมือนหนู

และที่สำคัญ อยากจะำนำใบปริญญาไปฝากและให้เป็นเกียรติแก่วงค์ตระกูล

แต่มีเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันเกิดขึ้น ซึ่งขณะที่เรียนจบ ปี ๓ น้องบิวเป็นมะเร็งกล้ามเนื้อในระยะสุดท้าย ทำให้น้องบิวต้องสูญเสียแขนข้างซ้ายไป (ตัดแขนซ้ายทิ้ง)

ความฝันทุกอย่างมีอันต้องหยุดชะงักลง ทั้งด้านการเรียนและด้านดนตรี

ถึงตัดแขนไปแล้ว โรคมะเร็งยังคงอยู่ น้องบิวยังคงต้องรักษาตัวด้วยเคมีบำบัดอยู่ จึงต้อง Drop เรียนเอาไว้ก่อน

ตอนนี้เช่าบ้านใกล้มหาวิทยาลัยอยู่กับน้องตาบอดอีก ๒ คน (คนหนึ่ง คือ น้องโอ๊ตที่มาเล่นตนตรีให้)

ตอนนี้ น้องบิว และน้อง เล่นดนตรีอยู่ที่ถนนคนเดิน เชียงใหม่ ทุกวันอาทิตย์

(http://www.youtube.com/watch?v=iq2tQtBedew)

 

 

กรรมการที่ตัดสินรางวัลและทีมงานทีวีบูรพา ได้ตัดสินมอบรางวัล (เหรียญเงิน) คน ค้น ฅน อวอร์ด สาขาคนเล็กหัวใจใหญ่ ปี 3 ให้กับน้องบิว กฤตชญาภา วงค์ไชย ในงานประกาศรางวัลคน ค้น ฅน อวอร์ด ครั้งที่ ๓ ครับ

 

 

 

 

ก่อนจบการมอบรางวัล

เยล หนึ่งในสามเกลอแห่งมอชอ ยังคงพูดได้น่าคิดเช่นเคย

 

"ก็ดีใจครับ เพราะว่ารางวัลนี้ เป็นรางวัลที่ทรงเกียรติ และเป็นรางวัลที่ประกาศศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ และความเท่าเทียม ความเสมอภาค"

 

 

เมื่อคืนหลังจากการบันทึกเทปเสร็จ ตัดต่ออยู่หลายครั้ง นั่งดูกี่ครั้งต่อกี่ครั้งก็กลั้นน้ำตาไม่อยู่ หากสังเกตดี ๆ นะครับ

คุณบิว กัลยาณี เองก็ไม่ไหว กลั้นน้ำตาไม่อยู่

คุณประสาน พิธีกร ก็เสียงสั่นเครือ

ผู้ชมในห้องส่ง ไม่ว่าจะดูภายนอกว่า เข้มแข็งเพียงใด ก็น้ำตาไหลได้อย่างไม่อาย ในความดีงามของเด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่สู้ชีวิตมาได้เพียงนี้

 

คิดถึง ... คนที่มีทุกอย่างครบ ๓๒ แต่กลับท้อง่ายดายเหลือเกิน

คิดถึง ... นักศึกษารุ่นใหม่หลายคนที่มักจะเลือกหนีปัญหาก่อนที่จะเริ่มลงมือทำอะไร

คิดถึง ... คนฉลาดน้อยที่เลือกหนทางการฆ่าตัวตายเพื่อหนีปัญหา

คิดถึง ... คำพูดของอาจารย์ที่เคารพท่านหนึ่งที่บอกว่า "หมาไม่เคยฆ่าตัวตาย"

 

หากคุณท้อใจเื่มื่อใด ลอง Replay ฟังเพลงและชมเรื่องราวจากคลิปนี้ของน้องบิว กฤตชญาภา อีกสักรอบนะครับ

แล้วคุณจะรู้ว่า "ปัญหาของคุณเล็กนิดเดียว"

หรือคุณจะว่าอย่างไรครับ ???

 

บุญรักษา ผู้ที่จิตใจเข้มแข็งทุกท่านครับ ;)...

 

ป.ล. ผมเลือกคลิปนี้สำหรับการปิดคอร์สในภาคเรียนนี้แล้วครับ ;)...

 

 

ข้อมูลเพิ่มเติม

 

:: ค้นหาเวลา ๒๑.๐๘ น. ::

 

จากเว็บไซต์ http://www.janpandao.com

 

น้องบิว กฤตชญาภา วงศ์ไชย อายุ 24 ปี จ.เชียงใหม่ น้องบิวต้องเสียตาข้างซ้ายตั้งแต่อายุได้แค่ 11 เดือนเพราะเป็นเนื้องอกในตา ส่วนข้างขวาได้ใช้วิธีฉายแสงเพื่อรักษาไว้ แต่ไม่นาน หมอก็ต้องควักตาข้างขวาออกไปด้วยเพราะการรักษาไม่ได้ผล ถึงแม้ว่าน้องบิวต้องเสียตาทั้งสองข้างแต่เธอก็ไม่เคยย่อท้อต่อปัญหาและอุปสรรคต่าง ๆ ที่เข้ามาในชีวิต เธอสามารถดำรงชีวิตได้เช่นเดียวกับคนปกติ เรียนหนังสือจนถึงระดับอุดมศึกษา ปัจจุบันเรียนอยู่ปี 3 มหาวิทยาลัยราชภัฎเชียงใหม่ แต่เมื่อปลายปี 2543 ได้เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันคือ พบว่า ตัวเองกำลังประสบกับโรคมะเร็งกล้ามเนื้อระยะสุดท้าย ซึ่งหมอแนะนำว่าต้องตัดแขนข้างซ้ายออกไป นอกจากนี้ยังต้องรับการฉายแสงอีก 30 ครั้ง จากนั้นอีกไม่นานก็ได้พบเชื้อมะเร็งได้ลามไปที่ปอด ปัจจุบันทำการรักษาโดยการทำคีโม แต่ก็ปรากฏว่าเชื่อมะเร็งยังคงอยู่ วันนี้ขอมาร้องเพลง “กำลังใจ” เพื่อหาเงินไปใช้หนี้ 3 แสนบาทที่พ่อแม่ได้กู้มา

(ก็ว่าจะโทรถามน้องอาจารย์ที่อยู่สาขาการศึกษาพิเศษพอดี พบข้อมูลนี้เสียก่อน)

 

 

:: ค้นหาเวลา ๒๑.๑๒ น. ::

 

คำสัมภาษณ์จาก “ทุกปัญหามีทางออกเสมอ ตราบที่เรายังมีลมหายใจ” บิว - กฤตชญาภา วงศ์ชัย

โดยคุณ acharawadee

URL : http://tvthainetwork.com/2010/board/index.php?topic=1463.0

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

บันทึกก่อนนี้
บันทึกใหม่กว่า
· คำสำคัญ: ผู้พิการ อยากเป็นครู วสวัตดีมาร wasawatdeemarn เด็กตาบอด น้องบิว กฤตชญาภา กฤตชญาภา วงศ์ไชย คนเล็กหัวใจใหญ่ คนค้นฅน อวอร์ด มะเร็งในดวงตา มะเร็งกล้ามเนื้อ 
· หมายเลขบันทึก: 478060 · เขียน:  
· ดอกไม้:
17
 · ความเห็น:
20
 · อ่าน: แสดง
· สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ
แจ้งลบ
แจ้งลบ
นาง นงนาท สนธิสุวรรณ
เขียนเมื่อ Wed Feb 08 2012 19:37:28 GMT+0700 (ICT)

ขอบคุณที่นำเรื่องราวประทับใจมาเผยแพร่ค่ะ ขอร่วมเป็นกำลังใจ

ธรรมทิพย์
เขียนเมื่อ Wed Feb 08 2012 19:58:42 GMT+0700 (ICT)
  • คนบางคนอาจไม่เคยมองเห็นค่าในสิ่งที่ตนมี...
    "ชีวิตจริงยิ่งกว่านิยาย"....
  • ขอบพระคุณค่ะ
...ปริม ทัดบุปผา...
เขียนเมื่อ Wed Feb 08 2012 21:24:52 GMT+0700 (ICT)

อาจารย์ Wasawat Deemarn, จุ๊กันไห้ก่อนนอน...

“I cried because I had no shoes until I saw someone with no feet.”

ขอบคุณค่ะ

ชาดา ~natadee
เขียนเมื่อ Wed Feb 08 2012 22:10:16 GMT+0700 (ICT)

 “ทุกปัญหามีทางออกเสมอ ตราบที่เรายังมีลมหายใจ"  

ขอบคุณนะคะ .... เศร้าก่อนนอนอีกแล้วอะค่ะ อาจารย์เทวดา^^

Wasawat Deemarn
เขียนเมื่อ Wed Feb 08 2012 23:43:47 GMT+0700 (ICT)

ขอบคุณมากครับ พี่ นงนาท สนธิสุวรรณ ;)...

น้องบิว กะ น้องโอ๊ต อยู่มหาวิทยาลัยผมเองครับ

Wasawat Deemarn
เขียนเมื่อ Wed Feb 08 2012 23:44:37 GMT+0700 (ICT)

ขอบคุณเช่นกันครับ คุณครู ธรรมทิพย์ ;)...

Wasawat Deemarn
เขียนเมื่อ Wed Feb 08 2012 23:45:31 GMT+0700 (ICT)

มากกว่าใคร่ไห้เลยใ่ช่ไหมครับ อาจารย์ ...ปริม ทัดบุปผา... ;)...

น้ำตาแห่งความปลาบปลื้มใจในความดีงามนะครับ

Wasawat Deemarn
เขียนเมื่อ Wed Feb 08 2012 23:46:48 GMT+0700 (ICT)

น้องบิว น้องโอ๊ต เป็นตัวอย่างของนักสู้ผู้ยิ่งใหญ่ครับ นางฟ้า ชาดา ;)...

นางฟ้าสบายดีนะครับ ;)...

Boo
เขียนเมื่อ Thu Feb 09 2012 06:50:07 GMT+0700 (ICT)

รางวัลนี้ เป็นรางวัลที่ทรงเกียรติ และเป็นรางวัลที่ประกาศศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ และความเท่าเทียม ความเสมอภาค"

..

ว้าว และเห็นด้วยกับประโยคข้างต้นของสามเกลอ มช.ค่ะ

การตระหนักถึงศักดิ์ศรี ความเท่าเทียม เสมอภาค นำมาซึ่งสันติสุข ขอบคุณเจ้า

ปล. ปิดคอร์สเทอมนี้ น้ำ (ตา)ท่วม ห้องอีกบ่เจ้า ๕ ๕ ๕ :)

Wasawat Deemarn
เขียนเมื่อ Thu Feb 09 2012 10:05:12 GMT+0700 (ICT)

เอาไปใช้ปลายเทอมนี้ คงต้องกัดฟันน่าดูครับ คุณ Poo ;)...

กลัวตัวเองร้องก่อน อิ อิ

ขอบคุณมากครับ ;)...

ทพญ.ธิรัมภา
เขียนเมื่อ Sat Feb 11 2012 10:54:45 GMT+0700 (ICT)

ปล่อยให้ไหลออกมา

น้ำตาซึ้งคุณค่ามนุษย์

ชูใจถึงดีงาม

Wasawat Deemarn
เขียนเมื่อ Sat Feb 11 2012 11:22:44 GMT+0700 (ICT)

ขอบคุณมากครับ คุณหมอ ทพญ.ธิรัมภา ;)...

คนบ้านโต้น
เขียนเมื่อ Sat Feb 11 2012 13:32:08 GMT+0700 (ICT)

ปัญหาของผมเล็กจริง ๆ เมื่อเทียบกับเธอ

ดอกหญ้าน้ำ
เขียนเมื่อ Sat Feb 11 2012 13:49:30 GMT+0700 (ICT)

สังคมเดี๋ยวนี้แปลกดีค่ะอาจารย์ แทนที่คนปกติจะคอยเป็นตัวอย่างที่ดี

ในการให้แง่คิด ให้กำลังใจ แก่คนที่มีร่างกายที่ไม่ครบ 32 ประการ

แต่กลับกลายเป็นว่า คนปกติกลับมาได้กำลังใจ และแง่คิดดี ๆ จาก

น้อง ๆ ที่สู้ชีวิตมากมายเช่น 3 เกลอ และ น้องบิว น้องโอ๊ตค่ะ

Wasawat Deemarn
เขียนเมื่อ Sat Feb 11 2012 18:21:06 GMT+0700 (ICT)

ขอให้กำลังใจคุณ ประยุทธ ด้วยนะครับ ;)...

Wasawat Deemarn
เขียนเมื่อ Sat Feb 11 2012 18:23:00 GMT+0700 (ICT)

น้องบิว น้องโอ๊ต อยู่ซอยใกล้ ๆ มหาวิทยาลัยของเราเองครับ ดอกหญ้าน้ำ ;)...

ตอนนี้อาจารย์การศึกษาพิเศษเขากำลังติดตามดูแลกันอยู่

 

สังคม ย่อมมี กระแส ... กระแสที่ไ่ม่เคยหยุดนิ่ง

ดังนั้น สิ่งที่  ดอกหญ้าน้ำ กล่าวมา จึงเป็นปรากฎการณ์ที่น่าสนใจที่เิกิดขึ้นครับ

ครูบนดอย
IP: xxx.5.55.223
เขียนเมื่อ Mon Feb 13 2012 06:50:21 GMT+0700 (ICT)

ครูบนดอยหนักอึ้งในใจอีกแล้วค่ะ ปกติก็มีความรู้สึกไวกับสิ่งเ้หล่านี้อยู่แล้ว สู้ต่อไป ไม่ท้อแล้วค่ะ ถ้าจะไม่ได้ย้ายไปอยู่ใกล้บ้านเกิด

ขอบคุณนะคะที่ให้บทเรียนมาอีก 1 บท

Wasawat Deemarn
เขียนเมื่อ Mon Feb 13 2012 07:09:19 GMT+0700 (ICT)

ยินดีครับ คุณครูบนดอย ;)...

ขอให้กำลังใจนะครับ

รัศมีจันทร์ ภักดิ์ดีชนก
IP: xxx.67.160.23
เขียนเมื่อ Wed May 23 2012 16:18:39 GMT+0700 (ICT)

ขอขอบคุณทุกท่านที่ให้กำลังใจน้องบิวมาในทุกกำลลังใจ ดิฉันในฐานะประธานชมรมจิตอาสาด้านส่งเสริมเยาวชนจ.ชม.ที่ไดิมีโอกาสดูแลน้องบิลน้องโอ๊ตมาตั้งแต่ดิฉันจัดกิจกรรมเทิดพระเกียรติฯปี2552เป็นต้นมาและได้ดูแลน้องเรื่องการเข้าพิธีประดับเข๊มและปฎิณาญตนต่อพระบรมฉายาลักกษ์พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว พร้อมทั้งได้จัดสถานที่บนถนนคนเดิน-ตามงานต่างๆให้น้องได้ร้องเพลงหารายได้เรียนหนังสือ และรักษาตัว และในเวลานี้น้องไม่สามลรถมาร้องเพลงได้แล้วหยุดมาหลายอาทิพย์รักษาตัวที่ร.พ.พรุ่งนี้ดิฉันจะเข้าไปเยี่ยมและจะบอกน้องถึงนำ้ใจ+ความเมตตาของคุณทุกคนนะค่ะ

Wasawat Deemarn
เขียนเมื่อ Wed May 23 2012 18:09:43 GMT+0700 (ICT)

ยินดีในความกรุณาของคุณ รัศมีจันทร์ ภักดิ์ดีชนก มาก ๆ ครับ

พวกเราฝากเยี่ยมน้องบิวด้วยนะครับ

ขอบคุณมากครับ ;)...

อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
ไม่อนุญาตให้แสดงความเห็น
{{ kv.current_user.preferred_name }} - เพิ่มความเห็นเพิ่มความเห็น
ใส่รูปหรือไฟล์