ส่งแม่สู่สรวงสวรรค์ (๓) บทกลอน "คำอาลัยแม่"

 เมื่อได้รับฉันทานุมัติให้เป็นผู้เขียนคำอาลัย สำหรับอ่านในงานฌาปนกิจศพคุณแม่ ฉันเริ่มแต่งกลอน ยังไม่เรียบร้อยดีนัก ด้วยความบังเอิญ คืนก่อนคืนสุดท้าย ได้นิมนต์พระนักเทศน์ มาเทศนาก่อนพระสวด พระท่านเทศน์ได้ดีมาก แต่ท่านได้แย่งซีนบทกลอนฉันไป เพราะบทกลอนที่ท่านอ่าน มีเนื้อหาคล้ายคลึงกับที่ฉันแต่งไว้มาก เมื่อคิดไม่ทันจึงไปใช้บริการร้านอินเทอร์เนต นำเอาบทกลอนที่เคยแต่งให้น้องหนานเกียรติ แต่่งให้แม่ในวันแม่ และบทกลอนที่อาจารย์ภาทิพย์แต่งให้พระมหาวินัย สามสำนวนกลอนมารวมกัน ขอบขอบพระคุณอาจารย์ภาทิพย์และพระมหาวินัยด้วยค่ะ 

          

 

             นมัสการพระคุณเจ้า  ที่เคารพอย่างสูง กราบเรียนแขกผู้มีเกียรติ  ที่เคารพรักทุกท่าน ดิฉัน นางสาวธัญชนก  บุญเพ็ชร  มีศักดิ์เป็นหลานยายของผู้วายชนม์  ได้รับฉันทานุมัติจากลูกหลานและญาติพี่น้อง ให้เป็นผู้อ่านคำสดุดีและคำอาลัย ซึ่งประพันธ์โดย  นางรัชดาวัลย์ วงษ์ชื่น บุตรีลำดับที่ ๗ ของผู้วายชนม์ ดังนี้

สิ้นเสียงสายโทรศัพท์รับโศกศัลย์    แม่กิ้มใกล้จากพลันเกินแก้ไข

แปดสิบสองปีลาพาเศร้าใจ                       แม้ถึงวัยก็เกินรับกับการลา 

ยามท่านอยู่ดูแลลูกผูกพันพร้อม               เฝ้าถนอมกล่อมเกลี้ยงเลี้ยงรักษา

ยามลูกป่วยคอยเฝ้าเข้าเยียวยา               แม้สองมือจะอ่อนล้าก็เต็มใจ

เพราะมิใช่สองมือสวยด้วยแต้มสี              แต่เป็นสองมือที่กร้านงานหว่านไถ 

เพราะมิใช่สิบนิ้วเรียวเที่ยวอวดใคร           แต่เป็นสองมือยิ่งใหญ่ในพิภพ

รอยปูดโปนทุกเส้นเอ็นที่เห็นอยู่               คือร่องรอยยอดหญิงสู้มิรู้จบ  

กี่แสนล้านแห่งรวงข้าวกี่เท่าทบ                กี่รอยกลบแห่งต้นข้าวแม่เฝ้าทำ 

คือสองมือสตรีแกร่งแห่งท้องทุ่ง               คือสองมือที่หาหุงทุกเช้าค่ำ 

คือสองมือที่ไกวเปลเห่กล่อมนำ               คือสองมือที่ตอกย้ำคุณความดี 

คือมือที่โอบอุ้มคุ้มภัยผอง                      คือมือที่ประคองธรรมนำวิถี

คือมือที่กล้าแกร่งแห่งสตรี                     คือสองมือของแม่นี้ที่ผูกพัน 

คือร่มโพธิ์ร่มไทรในใจลูก                      คือเชือกผูกพันร้อยรักถักทอมั่น 

คือผ้าห่มป้องหนาวคราวเหมันต์             คือตะวันส่องทางลูกผูกการุญ 

     แม่กิ้มใกล้จากไปเกินใขว่คว้า                เมื่อแม่ลาขอพระธรรมช่วยนำหนุน

ขอความดีแม่ทำคอยค้ำจุน                   ให้อบอุ่นในดวงจิตนิจนิรันดร์

สวรรค์เอยอย่ารอช้าอ้าแขนรับ         ดนตรีขับบรรเลงเพลงสวรรค์

มโหรีปี่พาทย์ระนาดประชัน                  รับวิญญาณแม่ของฉันสู่ชั้นฟ้า 

หมื่นแสนดาวอย่าเฉย...ฉายแสงส่อง      เปิดม่านทองส่องทางสว่างหล้า

โปรยดอกไม้สองข้างทางอย่าร้างรา       หว่างทางเดิน..ดินสู่ฟ้า..อย่าพร่าลวง

อีกจันทร์เจ้าจงแจ่มแม้แรมดึก               มโหระทึกประโคมถึงโสมสรวง

แม้นพระพายชายชื่นระรื่นทรวง             เทพทั้งปวงรับ"แม่กิ้มใกล้"ไปพิมาน

เหมาะกาลแล้วเชิญคุณแม่เดินทางเถิด   สวรรค์เปิดพิมานทองส่องฉายฉาน

คุณความดีพร้อมพรั่งทั้งศีลทาน            คือสะพาน...สู่ฟ้าอย่าจาบัลย์

เดินทางไกลครั้งนี้ลูกขอส่ง                   ให้แม่ตรงเฝ้าทวยเทพบนสรวงสวรรค์

     สถิตย์สถานสุคตินิจนิรันดร์                   ขอวิญญาณสู่ห้วงทิพย์พบนิพพาน

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

 หมายเลขบันทึก: 477652
 เขียน:  
 ดอกไม้:  ความเห็น:  อ่าน: คลิก 
 สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน
 แจ้งลบ
 
 แจ้งลบ
บันทึกก่อนนี้
บันทึกใหม่กว่า

ความเห็น

วอญ่า-ผู้เฒ่า-natachoei--
เขียนเมื่อ Sun Feb 05 2012 19:45:12 GMT+0700 (ICT)

ร่วมอาลัยการจากไปของคุณแม่ อยู่ไกล้ก็เหมือนไกล ไม่ได้ติดต่อกันทั้งสองท่านจากไปได้แต่อาลัยไม่ได้ไปร่วมงาน

อิงจันทร์ ณ เรือนปั้นหยา
เขียนเมื่อ Sun Feb 05 2012 23:06:45 GMT+0700 (ICT)

ขอบพระคุณดอกไม้กำลังใจจาก

ชำนาญ เขื่อนแก้ว
เขียนเมื่อ Mon Feb 06 2012 00:09:07 GMT+0700 (ICT)
  • ขอแสดงความเสียใจ และร่วมไว้อาลัยในการจากไปของคุณแม่ของพี่อิงด้วยครับ
  • กลอนอาลัยจากใจลูก คุณแม่ย่อมรับทราบได้ด้วยวาระจิตที่เปี่ยมด้วยความรักและผูกพันครับ
มนัสดา
เขียนเมื่อ Mon Feb 06 2012 00:13:59 GMT+0700 (ICT)

สวัสดีค่ะพี่อิง

  • น้องขอร่วมไว้อาลัยกับการจากไปของคุณแม่ด้วยคนนะคะ
 อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
 ไม่อนุญาตให้แสดงความเห็น
{{ kv.current_user.preferred_name }} - เพิ่มความเห็นเพิ่มความเห็น
 ใส่รูปหรือไฟล์