ภาษาถิ่นกับภาษาไทยมาตรฐาน

 อะไรเอ่ย ต้นที่นี่ เก็บที่โน่น 

     ปริศนาคำทายของไทยเดิม

แรกเริ่มเดิมมีมาแต่ไหน

ไม่ปรากฎหลักฐานแน่ที่ใด

รู้แต่ว่าคนไทยสืบทอดมา

เล่นทาย- ถามกันทุกวัย -เพศ

เป็นเหตุให้ขบคิดปริศนา

ได้สนุกได้เพิ่มพูนเชาว์ปัญญา

ได้เห็นงามในภาษาคุณค่าไทย

 

ภาษาถิ่นสุรินทร์

ซะเดือยเว้ย  เดือมอีแนะ  แบะอีเนาะ  (กันเตรือย)

ภาษาไทยมาตรฐาน

อะไรเอ่ย  ต้นที่นี่ เก็บที่โน่น  (หญ้าเจ้าชู้)

ภาษาถิ่นสุรินทร์

ชนังมันกะเดา   กะเดา กรวบ

ภาษาไทยมาตรฐาน

 หม้อไม่ร้อน  แต่ฝาร้อน(ตรงกับสุภาษิตที่ว่า  หัวไม่ส่าย  แต่หางกระดิก)

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

 หมายเลขบันทึก: 47410
 เขียน:  
 ความเห็น:  อ่าน: คลิก 
 สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ
 แจ้งลบ
 
 แจ้งลบ

ความเห็น

Tadsanee
IP: xxx.170.161.248
เขียนเมื่อ Sat Sep 02 2006 08:24:31 GMT+0700 (ICT)

เขียนอีกค่ะ   อ่านสนุกค่ะ   ชอบอันสุดท้ายค่ะ (หม้อไม่ร้อน)

 อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
 ไม่อนุญาตให้แสดงความเห็น
{{ kv.current_user.preferred_name }} - เพิ่มความเห็นเพิ่มความเห็น
 ใส่รูปหรือไฟล์
 
บันทึกก่อนนี้
บันทึกใหม่กว่า