ให้บริการด้วยหัวใจของความเป็นมนุษย์...แม่

 บุคลากรกลุ่มหนึ่งของโลก ที่ผ่านมาตรฐานการให้บริการด้วยหัวใจความเป็นมนุษย์1001 เปอร์เซนต์ 

  หลายหน่วยงาน นำเอาคำศักดิ์สิทธิ์ มาเป็นคำขวัญในการให้บริการ หวังจะให้งานบริการนั้นแสนประทับใจ และอบอุ่นผูกพัน"การบริการด้วยหัวใจความเป็นมนุษย์"

 เราผ่านการอบรม ผ่านการตรวจประเมิน เราได้ปรับปรุงการบริการของเรา เราอยากได้ความพึงพอใจ ที่ไม่ต่ำกว่า 80 เปอร์เซนต์ ซึ่งหมายถึงว่า องค์กรของเราผ่านมาตรฐานไปแล้ว

  แต่มีบุคลากรของโลกกลุ่มหนึ่ง ที่ผ่านมาตรฐานการให้บริการด้วยหัวใจความเป็นมนุษย์ 100 เปอร์เซนต์ โดยไม่เคยได้รับการอบรมจากสถาบันใดมาก่อน อย่าเพิ่งบอกว่าเหลือเชื่อ เพราะนี่คือความจริงที่ทุกคนต้องยอมรับ ไปดูกันว่าเขาคือใคร



 

   เมื่อรู้ตัวว่าจะเป็นแม่ แม้บางครั้งความไม่พร้อมมากมาย ก็เข้ามาทำความยุ่งยากให้ชีวิต บางครั้งสุขภาพ สังคม และเศรษฐกิจ แต่แปลกผู้หญิงที่กำลังจะเป็นแม่กลับทรนง เข้มแข็ง พร้อมที่จะยอมรับสภาพเหล่านั้นอย่างยินดี ไม่เคยคิดผลักไสไล่ส่งคนในท้องของตัวเอง เชื่อเถอะ ถ้าไม่มีแรงกดดันจากคนแวดล้อม รับรองไม่มีใครฆ่าลูกในท้องได้ลงด้วยน้ำใจตัวเอง

  คนท้องไม่ได้สุขสบาย นับวันก็มีความเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นมากมาย บางครั้งยอมกินอาหารที่มีคุณค่า ทั้งที่ไม่เคยชอบเลย บางครั้งหลังอาเจียนเพราะแพ้ท้องก็อ่อนเพลียและขยาดการกินเข้าไปใหม่ แต่คนๆนี้ แม่ ไม่หวั่นกลัว กินอีก อาเจียนอีก แบบนี้ไปอย่างน้อย 3 เดือน ถ้าทำเพื่อตนเอง อดเสียดีกว่า แต่เพราะกลัวลูกจะหิว กลัวลูกจะไม่สมบูรณ์ กลัวลูกจะคอยอาหารจากแม่...แล้วก็คว้าอาหารมากินทั้งๆที่ผะอืดผะอมแต็มที

  ท้องโตขึ้น จะนั่งจะเดินก็อุ้ยอ้าย แม่บางคนต้องทำงานประจำ ต้องนั่ง ต้องยืนทั้งวัน อยากจะนอนเพราะปวดเมื่อยหลังเต็มที แต่ก็ยังพอไหว มิหนำซ้ำยังจะปวดปัสสาวะบ่อยมาก เพราะลูกในครรภ์ ไปเบียดกระเพาะปัสสาวะของแม่ เพื่อขอที่อยู่เพิ่มเติม ในเดือนท้ายๆ ลุกทั้งคืนหลับไม่สนิท ยังอาการที่ออกร้อนผ่าวๆอีก อยากแต่จะอาบน้ำ เหงื่อก็ซึมทัังที่อากาศเย็น ใจแม่ครุ่นคิดแต่เรื่องลูก วาดอนาคตลูกไปต่างต่างนานา นึกถึงน่าตาที่ต้องน่ารักมากๆ เอ็นดูกันตั้งแต่ยังไม่เกิด ลูกดิ้นนี้ จุกเสียดมาก แต่แม่ก็ดีใจ ซ้ำยังพาทีให้อบอุ่น ดิ้นแรงเจ็บแรง แต่สุขใจเหลือเกิน ต้องนอนท่า ที่เขาจะออกกำลังได้สะดวก เอาใจช่วยกันน่าดู เสียงหัวเราะแจ่มใส ถึงวันนี้ไม่มีแม่คนไหน ที่คิดว่าจะดูแลลูกไม่ได้ หรือโกรธลูกสักครั้งเลย

 เจ็บคลอดเป็นบททดสอบของธรรมชาติ ความเจ็บที่โบราณกล่าวว่า มีแต่เส้นผมและขนเท่านั้น ที่จะไม่เจ็บ ธรรมชาติยังมีแรงขับเคลื่อนเพิ่มเติมให้แม่ คลอดลูกเองได้ หลังจากลูกคลอดเสร็จ ความเจ็บปวดหายเป็นปลิดทิ้ง คนที่ผ่าท้องคลอดนั้น กลับมีความเจ็บปวดหลังผ่าเอาเด็กออกอีกหลายวัน เจ็บจนนั่งให้นมลูกแทบไม่ได้ แต่แม่ทั้งหลาย ก็ลุกขึ้นมาให้นมลูกครั้งละนานๆ ลืมบาดแผลที่เจ็บปวดของตนเสียสิ้น

  ประคับประคองราวไข่ในหิน ไม่คลาดสายตา เสียงร้องของลูก ปลุกได้แม้กระทั่งต่อมน้ำนม จะครัดขึ้นมาทันที บางครั้งไหลเปียกเสื้อ พร้อมที่จะหลั่งให้เป็นสุดยอดอาหารแก่ลูก ไม่จำกัดจำนวน และเวลา ลูกดูดนมนั้นเจ็บมาก หัวนมจะเป็นแผลทุกคน แม่ไม่เคยบ่นหรือเกลียดชังเจ้าตัวอ่อนในอ้อมแขนคนนี้เลย ปิติใจ ที่เห็นลูกดูดนมแข็งขัน ปล่อยให้ดูดจนอิ่มท้องแล้วผล็อยหลับไปอีก และจะกลับตื่นในเวลาไม่เกินสองชั่วโมงอีกครั้ง..เช่นนี้

 คนหลังคลอด ต้องเสียเลือด อ่อนแรงและผ่านความรู้สึกเจ็บปวดที่สุด อยากจะพักผ่อนให้เหมือนสลบไปเลย แต่แม่กลับมีประสาทที่ว่องไวกระฉับกระเฉง ตื่นทันทีที่ลูกขยับ โอบอุ้มสู่อ้อมกอด กลัวลูกจะว้าเหว่ ป้อนนมทันที โดยมิได้ร้องขอ เช็ดเนื้อเช็ดตัวหลังปัสสาวะและอุจจาระ ที่ถี่เท่ากับมื้อนม ทำเช่นนี้ นับวันนับเดือน ทำซ้ำๆอย่างไม่เบื่อหน่าย และพยายามปรับปรุงบริการของตน ให้ดียิ่งๆขึ้นไป ต้องทำอะไรให้รวดเร็วกว่านี้ ยามลูกหลับ ต้องลุกขึ้นไปเตรียมการต่างๆมากมาย ซักผ้าอ้อม ต้มน้ำ    ทำความสะอาดอุปกรณ์เครื่องใข้ หรือกางมุ้ง นั่งไล่ยุงที่ชอบมาวนเวียนใกล้ลูกรัก เจ็บปวดมาก ถ้าเห็นรอยผื่นแดงตามตัวลูก ที่เกิดจากการถูกยุงกัด คอยแวะเวียนมาดูว่า ผ้าห่มยังอยู่บนตัวลูกหรือเปล่า แม่ละเอียดละออ แม่มีหัวใจแห่งการให้บริการ แม่ทำเพื่อมนุษย์คนหนึ่งได้สมบูรณ์แบบที่สุด ทำด้วยใจไม่มีใครบังคับ มีมาตรฐานโดยไม่ต้องประเมินจากเครื่องมือใดๆ

  หากจะให้ผู้เขียนพรรณาถึงการให้บริการด้วยหัวใจของความเป็นมนุษย์ของแม่นี้ ก็คงจะเขียนได้เป็นสิบๆบันทึก เพราะตั้งแต่เกิด จนถึงวันตายของเรา ถ้าแม่ยังอยู่ เราจะได้รับบริการที่ดีเยี่ยมทุกขั้นตอนทีเดียว แม่เป็นคำที่ออกเสียงง่าย แม้ว่าคนๆนั้นจะมีปัญหาในการพูด แม่เป็นบุคคลพิเศษเป็นของขวัญอันสูงค่า ที่ได้รับมาพร้อมกับการเริ่มมีชีวิตของเรา  แม่เป็นกัลยาณมิตรที่ปรารถนาดีที่สุดในโลก แม่เป็นเวลาที่เที่ยงตรงมากกว่านาฬิกาเรือนไหนๆ จงภูมิใจในแม่ของเรา ไม่ว่าแม่จะเป็นใคร มีฐานะอย่างไร แม่มีที่สถิตย์ที่เดียวคือเหนือหัวของเรา ขอบันทึกเพื่อสรรเสริญเจริญคุณแม่ทุกคน และรำลึกถึงวันเวลาที่ผู้เขียน มีแม่ที่สุดยอดในการเกิดครั้งนี้ของผู้เขียนเองด้วยค่ะ

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

 หมายเลขบันทึก: 453569
 เขียน:  
 ดอกไม้:  ความเห็น: 10  อ่าน: คลิก 
 สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน
 แจ้งลบ
 
 แจ้งลบ

ความเห็น

ตันติราพันธ์
เขียนเมื่อ Fri Aug 12 2011 20:04:01 GMT+0700 (ICT)

สวัสดีวันแม่ค่ะคุณบวร

คิดถึงคนที่บริการเราดีที่สุดในชีวิตนะคะ

ขอบคุณมากค่ะที่มอบดอกไม้มาให้

พ.แจ่มจำรัส
เขียนเมื่อ Fri Aug 12 2011 21:34:15 GMT+0700 (ICT)

เป็นบันทึกที่ยาว แต่ผมอ่านด้วยความซาบซึ้งในพระคุณของแม่

ทุกตัวอักษรบอกความรู้สึกที่กลั่นออกมาจากใจที่เขียนถึงพระคุณของแม่

อ่านแล้วคิดถึงแม่...

ขอบคุณบันทึกดีๆครับ

ตันติราพันธ์
เขียนเมื่อ Fri Aug 12 2011 21:56:33 GMT+0700 (ICT)

สวัสดีค่ะคุณ พ.แจ่มจำรัส

เรื่องของแม่น่าฟังน่าอ่าน

เพราะเป็นความบริสุทธิ์ที่มีอยู่ในโลกนี้

ไม่ว่าจะเป็นใครล้วนต้องมีความเกี่ยวข้องกับแม่ทั้งสิ้น

มาร่วมรำลึกถึงพระคุณแม่ด้วยกันนะคะ

ขอบพระคุณค่ะที่ติดตามอ่าน

ตันติราพันธ์
เขียนเมื่อ Fri Aug 12 2011 21:58:42 GMT+0700 (ICT)

สวัสดีค่ะคุณพ่อทั้งหลาย คุณพลเดช คุณอักขณิช และคุณพ.แจ่มจำรัส ที่มอบดอกไม้ให้บันทึกถึงแม่บันทึกนี้ค่ะ

อัยการชาวเกาะ
เขียนเมื่อ Sat Aug 13 2011 08:00:55 GMT+0700 (ICT)

คนเป็นแม่รับรู้ถึงความเจ็บปวด ความเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้า หมดแรงอย่างแท้จริง คนเป็นพ่อรับรู้ความเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้าแต่ไม่ได้รับรู้ความเจ็บปวดว่าเจ็บปวดขนาดไหน แต่ทั้งพ่อและแม่ต่างรักลูก แม่อาจจะรู้สึกรักลูกมากกว่าเพราะรับรู้ความเจ็บปวดที่ตนได้รับและต้องทนเพื่อลูก พ่อนั้นอยู่ที่ความรู้สึกละเอียดอ่อนของแต่ละคน รักของแม่จึงยิ่งใหญ่กว่าเสมอ

ตอนนี้มาเป็นปู่ย่าก็มาเฝ้าดูแลหลาน ทุกคนจะเฝ้าคอยเมื่อไหร่หลานจะมาถึง เอาหลานมาส่งแล้วพ่อแม่ไปทำงาน เหนื่อย ปวดเมื่อยเพราะหลานแข็งแรงแต่เขาน่ารัก เพิ่งสี่เดือนสิบสองวัน เมื่อคืนพ่อแม่เขาเอาดอกมะลิมากราบคุณย่ามีพวงเล็กให้ตัวเล็กถือมากราบด้วย แปลกใจตรงที่เมื่อคืนให้เขาก้มหัวเขาก็ก้มทั้งๆที่ปกติไม่ยอมก้ม...

ตันติราพันธ์
เขียนเมื่อ Mon Aug 15 2011 19:21:04 GMT+0700 (ICT)

สวัสดีค่ะท่านอัยการชาวเกาะ

แหม อ่านแล้วรู้สึกดีจังเลยค่ะ

หลานคงเป็นคนมีบุญ สื่อสารกับปู่ย่าได้อย่างลึกซึ้ง

รู้จักการไหว้บูชาในสิ่งที่ควรบูชาด้วยนะคะ

น่ารัก น่ารัก (เอารูปมาลงให้ชมบ้างนะคะ)

ถาวร
เขียนเมื่อ Sat Aug 20 2011 14:46:13 GMT+0700 (ICT)

สวัสดีค่ะพี่รุ่ง

"แม่" ยิ่งใหญ่มากค่ะ

ขอบคุณบันทึกดีๆนี้ค่ะ

ตันติราพันธ์
เขียนเมื่อ Sat Aug 20 2011 23:57:05 GMT+0700 (ICT)

สวัสดีค่ะคุณถาวร

พี่รุ่งคิดถึงแม่

และคิดถึงน้ำใจของแม่ที่มีต่อลูกทุกคน

ขอให้คุณถาวรมีความสุข

กับการคิดถึงและเห็นคุณค่าอันยิ่งใหญ่ของแม่นะคะ

Boo
เขียนเมื่อ Sun Sep 04 2011 13:16:04 GMT+0700 (ICT)

คิดถึงแม่ คิดถึงบ้าน ขอบคุณค่ะ

ตันติราพันธ์
เขียนเมื่อ Sun Sep 04 2011 13:19:56 GMT+0700 (ICT)

สวัสดีค่ะคุณpoo

กลับบ้านไปหาแม่เถอะนะคะ

อย่าปล่อยให้ความคิดถึงแม่ของเรา

ทำให้เราว้าเหว่มากไปกว่านี้

ไปในที่ที่แม่ เคยอยู่ แม้ว่าแม่จะไม่อยู่บนโลกนี้อีกแล้ว เหมือนพี่รุ่งค่ะ

 อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
 ไม่อนุญาตให้แสดงความเห็น
{{ kv.current_user.preferred_name }} - เพิ่มความเห็นเพิ่มความเห็น
 ใส่รูปหรือไฟล์
 
บันทึกก่อนนี้
บันทึกใหม่กว่า