ประวัติอาเซียน

ความเป็นมา 

           ASEAN - อาเซียน เป็นองค์กรทางภูมิรัฐศาสตร์และองค์การความร่วมมือทางเศรษฐกิจ ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ปัจจุบันมีประเทศสมาชิกทั้งหมด  10  ประเทศ ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2551 โดยประเทศสมาชิกผู้ก่อตั้ง (Founding Member) มีทั้งหมด 5 ประเทศ  ได้แก่ ไทย  มาเลเซีย  อินโดนีเซีย  ฟิลิปปินส์และสิงคโปร์ และมีสมาชิกเพิ่มเติม (Additional Members)  ตามลำดับดังนี้  บรูไน (1984)   เวียดนาม (1995) ลาว (1997)   พม่า (1997)    และกัมพูชา (1999)

                         สนธิสัญญาไมตรีและความร่วมมือ Treaty of Amity and Cooperation (TAC) ทำเมื่อ 24 กุมภาพันธ์ 1976  เคารพซึ่งกันและกัน  ระงับข้อพิพาทโดยสันติวิธี   เลิกคุกคาม 
ไม่แทรกแซงกิจการภายใน
               ก่อนจะเป็นประชาคมอาเซียน  ปฏิญญาอาเซียนThe ASEAN Declaration  มีดังนี้

1. เร่งรัดการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจ
2. ความก้าวหน้าทางสังคม และพัฒนาวัฒนธรรมในภูมิภาค
3.  ส่งเสริมสันติภาพและเสถียรภาพในภูมิภาค

วิสัยทัศน์อาเซียน ASEAN Vision 2020 (2563)

1. วงสมานฉันท์ในภูมิภาคตะวันออกเฉียงใต้
   2.   มีปฏิสัมพันธ์ (ที่ดี) กับภายนอก
   3.   สันติภาพ เสถียรภาพ และเจริญรุ่งเรือง
   4.  เป็นหุ้นส่วนในการพัฒนาอย่างมีพลวัต
   5.  เป็นชุมชนที่เอื้ออาทรกันและกัน

ชุมชนอาเซียนASEAN Community 2015 (2558)

                     ประชาคมอาเซียน ประกอบด้วย 3 เสาหลัก (3 Pillars of ASEAN Community) คือ
เสาสังคม ASCC – ASEAN Socio-Cultural Community  :  ให้ความรู้กับประชาชน  สิทธิเด็ก  สิทธิมนุษยชน  ประชาคมอาเซียนสังคมและวัฒนธรรมฯลฯ
เสาการเมือง  APSC – ASEAN Political – Security Community:  ความมั่นคง ชุมชนความปลอดภัย
เสาเศรษฐกิจ  AEC – ASEAN Economic Community:  เตรียมบุคลากรให้พร้อม  ตอนนี้  ลาว  กัมพูชา  เวียดนาม  กำลังเตรียม   สำหรับประเทศไทย ให้มีศูนย์การเรียนรู้เพื่อชุมชน  และเน้นปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงประยุกต์ใช้ในการสอน (ซึ่งเป็นจุดเด่น)

แผนปฏิบัติการฮานอยn (Hanoi Action Plan ) 

1.         2542-2547
2.             เป็นกรอบการดำเนินงาน เพื่อให้ ASEAN  Vision 2020 เป็นจริง
3.            ยังไม่มีเป้าหมายแห่งความเป็น “Community”
4.             แค่ “การร่วมมืออย่างเหนียวแน่น”

ประกาศnของ Concord อาเซียน(Declaration of ASEAN Concord II)

1.             ปรับระบบการทำงานของอาเซียนให้มีประสิทธิภาพ
2.             ปรับโครงสร้างองค์กร
3.             ความเป็น “ประชาคมอาเซียน”
4.             ทำให้อาเซียนเป็นนิติบุคคล - กฎบัตรอาเซียน

แผนปฏิบัติการเวียงจันทน์Vientiane Action Plan (VAP)

1.             2547-2553 ต่อจาก แผนปฏิบัติการฮานอย(Hanoi Action Plan)
2.             ผลักดันประชาคมทั้งสามให้เป็นจริง
3.             กำหนดแนวคิดและยุทธศาสตร์แต่ละเสาหลัก

I.     ASEAN Political – Security Community

1. พัฒนาการทางด้านการเมือง
2. เสริมสร้างบรรทัดฐานที่จะมีร่วมกัน
3. เสริมสร้างความเชื่อใจ
4. แก้ไขปัญหาภายในโดยสันติ
5. สร้างสันติภาพและการป้องกันข้อพิพาท

II.  ASEAN Economic Community

1.             การรวมตัวของสินค้าและบริการสำคัญ
2.             เขตการลงทุนอาเซียน
3.             ลดอุปสรรคด้านภาษี
4.             เปิดเสรีด้านบริการและการท่องเที่ยว
5.             การเคลื่อนย้ายคนและสินค้าอย่างเสรี
6.             พลังงาน ฯลฯ

 III.ASEAN Socio-Cultural Community

1.            สร้างสังคมที่มีความเอื้ออาทร
2.             จัดการผลกระทบทางสังคมที่เกิดจากการรวมตัวทางเศรษฐกิจ
3.            ส่งเสริมสิ่งแวดล้อมให้มีความยั่งยืน ส่งเสริมเอกลักษณ์อาเซียน

กฎบัตรอาเซียนASEAN Charter

1.             มีผลบังคับใช้ 15 ธันวาคม 2551 (2008)
2.           เป้าหมาย – เป็นกรอบทางกฎหมายและโครงสร้างองค์การ           

วัตถุประสงค์

1. การดำเนินงานมีประสิทธิภาพมากขึ้น
2. เน้นประชาชนเป็นศูนย์กลางมากขึ้น
3. บังคับใช้กฎหมาย / กติกาได้มากขึ้น

แผนยุทธศาสตร์ 9 ประการ เพื่อแสดงเจตนารมณ์ในการเข้าสู่ประชาคมอาเซียน ภายในปี 2558 ดังนี้

1. การสร้างความตระหนักรู้ของประชากรในการก้าวสู่ประชาคมอาเซียน
                        2. ความร่วมมือในการพัฒนาภาษาที่ให้ใช้ภาษาอังกฤษเป็นภาษากลาง
                        3. การแลกเปลี่ยนครูและนักเรียน
                        4. ส่งเสริมเทคโนโลยีทางการศึกษาของกลุ่มประเทศอาเซียน
                        5. ส่งเสริมความเป็นเลิศของบุคลากรประเทศภาคีในกลุ่มอาเซียน เพื่อการแลกเปลี่ยนช่วยเหลือกันในการพัฒนาศักยภาพของประชาคมอาเซียนให้สามารถแข่งขันกับประชาคมโลกต่อไปได้
                        6. ธำรงรักษาภูมิปัญญาท้องถิ่นของประชากรในแต่ละภูมิภาค โดยเฉพาะการดูแลภาษาแม่ของแต่ละประเทศให้มีความเข้มแข็ง ถึงแม้ว่าจะใช้ภาษาอังกฤษก็ตาม
                       7. การเชื่อมโยงด้านวัฒนธรรมของแต่ละประเทศในกลุ่มประเทศอาเซียน
                       8. ร่วมมือแลกเปลี่ยนนักเรียนนักศึกษาในแต่ละระดับ
                      9. เชื่อมโยงการประชุมรัฐมนตรีศึกษาอาเซียนและรัฐมนตรีศึกษาแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ในทุก 2 ปี