เรียนรู้ภาษาส่วยกันครับ

 กอนจำมรัจ กอนเจา มอโพนอาจีงกรูง บรูตองเเพระ ทูล กำโลง ผละกำมะ ปะกำ มอ มะ เตง ดัว ทะปอง ปรอ 

      

 
ชาวส่วย หรือ( กูย, กวย ,โกย )อาศัยอยู่หนาเเน่นที่สุดที่จังหวัดสุรินทร์ ศรีสะเกษเเละ

 บุรีรัมย์ของประเทศไทย เเละเเขวงสะหวันนะเขต สาละวัน เซกองจำปาศักดิ์ ทางภาคใต้ของประเทศลาว

 เเละจังหวัดพระวิหาร เสียมเรียบ กำปงธม สตรึงเเตรง ทางภาคเหนือของประเทศกัมพูชาชาวกูย (ส่วย)

 มีภาษาพูดเป็นของตัวเองเเต่ไม่มีภาษาเขียนภาษากูย ( ส่วย )จัดอยู่ในกลุ่มภาษาตระกูลมอญเขมร

หรือออสโตรเอเชียติคภาษากูยยังมีภาษาพูดคล้ายๆ กับภาษาโส้ ภาษาบรู ภาษากะตัง ที่ใช้สื่อสารกัน

ทางตอนใต้ของประเทศลาว หรือ (ลาวเทิง)ชาวกูยที่คนไทยรู้จักกันเเละเรียกกันว่า(ชาวส่วย)เเต่ชาวส่วย

ไม่เรียกตัวเองว่า ( ส่วย )เสมือนเป็นคำที่พูดดูถูกเเละเหยียดหยามเเต่จะเรียกตัวเองว่า ( กูย ,กวย ,โกย )

สำเนียงจะเพี้ยนไปตามเเต่ละท้องถิ่นที่ชาวกูยอาศัยอยู่เเต่ละท้องที่นั้นๆ ถึงอย่างไรก็ตามจะพูดเเบบไหน

คำทั้งหมดนี้มีความหมายว่า( คน , มนุษย์ )ส่วนชาวกูยจะเรียกคนไทยว่า( เซียมหรือซีม ) ความหมายก็คือ 

( สยาม ) เพราะในอดีตประเทศไทยชื่อว่า ( สยาม ) เรียกคนลาวที่อาศัยอยู่ที่ประเทศลาวเเละคนไทย

อีสานที่อาศัยอยู่ที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือว่า ( เลียว) เรียกคนเขมรที่ประเทศกัมพูชาเเละคนไทยเชื้อ

สายเขมรว่า (ขะเเมร์) ชาวกูยมีความสามารถในการคล้องช้างป่ามาฝึกเเละเลี้ยง ( การโพนอาจีงกรูง ) 

การคล้องช้างป่าของชาวกูยอาจีงจอมพระมีต้นกำเนิดที่ ( บรูตองเเพระ ) หรือเทือกเขาพนมดงรักบริเวณ

เขาพระวิหาร ( เมื่อประมาณ 1200 กว่าปีที่เเล้ว อยู่ในสมัยเจนละบก ) เป็นเมืองโบราณย่านบรรพชน

บรรพบุรุษชาวกูยอาจีงจอมพระ พระครูปะกำ ( พละกำโลงพืด หรือพระประธานใหญ่ ) ผู้ที่คิดค้น

กฎระเบียบการคล้องช้างป่าของชาวกูยอาจีงจอมพระ ภรรยาลูกชายเเละลูกสาว กำเนิดที่บริเวณ

เขาพระวิหาร ภรรยาพระครูปะกำชื่อว่า ( โคกวาดี ) ลูกชายชื่อว่า ( กอง  ) ลูกสาวชื่อว่า ( ศรีราวรรณ )

 ณ ปัจจุบันลูกหลาน (  มอ โพนอาจีงกรูง บรูตองเเพระ  )  ยังดำรงอยู่ที่หมู่ 1 บ้านจอมพระ หมู่ 5 บ้าน

ศรีจอมพระ , หมู่ 4 บ้านดงบัง , หมู่ 13 บ้านศรีดงบัง,หมู่ 6 บ้านกระทุ่มเกษตร หมู่บ้านทั้งหมดนี้ 

คือ จอมพระในปัจจุบันนี้ครับ 

ตัวอย่าง ภาษาปะกำ ของชาวกูยช้างจอมพระที่ใช้สื่อสารระหว่างการไปคล้องช้างป่า

ภาษาปะกำ       ภาษาไทย         ภาษาปะกำ         ภาษาไทย

เทวเดีย          ช้างป่า              ใจดี                 พริก

กรีโกรด         กินข้าว              อาเงาะ             ไก่

กรีอวน          ดื่มน้ำ                 ทรพี                 ควายป่า

อวน              น้ำ                     กำโพด            ไฟ

ใจตาย        เกลือ                    ทนะ                ช้างต่อ

ขี้เฒ่า         ขี้ช้าง                   เจลย         ช้างป่าที่คล้องได้

ปล.ภาษากูย (ส่วย) เเต่ละท้องที่ก็พูดสำเนียงเเตกต่างกันออกไป

บางคำก็พูดไม่เหมือนกันนะครับ   นี้เป็นภาษาส่วย( กูย  ) จอมพระ

1.คำที่ใช้เรียกญาติพี่น้องเเละคนทั่วไป

ภาษากูย        ภาษาไทย               ภาษากูย             ภาษาไทย

กำโลง             ประธาน                 เตง                      เจ้านาย

กูย                   คน , มนุษย์            มวง                  คุณ , ท่าน   

โลญ              นาย                         พู                     เเฟน

หัย           ข้าพเจ้า , ผม , ฉัน     มะเนา  , เนา              เขา   

เคอะ, พงเคอะ     เขา  , พวกเขา ( ใช้เรียกเฉพาะคนที่อายุต่ำกว่าเรา )       

พงเนา                 พวกเขา             มะหัย                  เรา              

พงหัย                พวกเรา            ไอ                      มัน              

เพะ , อาเเมะ           เเม่                โพะ , อานุ            พ่อ    

เยย                        ยาย                 ตา                   ตา    

กอน                      ลูก                  เจา                   หลาน        

โปล                    หนุ่ม                    จุส                    เหลน   

กะมอล             สาว                    กอนเพลาะ            ลูกเเฝด

ครุ                   ผู้ชาย                  กะเนีย                 เพื่อน        

กะปัย                ผู้หญิง                กะมอน          ลูกของพี่ , ลูกของน้อง

โขด                     ตระกูล                 ซาย                  พี่

เเซมซาย              พี่น้อง                เเซม                  น้อง

ซายโปล                  พี่ชาย            นุพืด                    ลุง

ซายกะมอล              พี่สาว             เเมะพืด                ป้า

เเซมโปล                  น้องชาย          นุเเกด                น้าผู้ชาย

เเซมกะมอล             น้องสาว            เป                     น้าผู้หญิง

กอนคัล                   ลูกคนโต            อาญี้                  อาผู้ชาย

กอนจำมรัจ           ลูกคนเล็ก          เเมะเเกด            อาผู้หญิง

เญียด                       ญาติ             ปะตีม                  ลูกเขย

เเดล                       ภรรยา             กะมัน                 ลูกสะใภ้

กะยะ                        สามี                 ออง                   พี่เขย

กอนงา                     เด็กเล็ก             กะเเลบ               พี่สะใภ้

กอนเเนน                    เด็ก                 กะได                 ใคร

 คุณะคุได             ทุกคน                  กูยเฒ่า           คนเเก่ , ผู้สูงอายุ

สะมา                       เชื้อสาย          เซียม , ซีม        ไทย

ขะเเมร์                   เขมร                   ยูน                  เวียดนาม

เลียว                      ลาว                    เจ็ก                     จีน

 2.งานพิธีกรรมเเละศาสนา

ภาษากูย               ภาษาไทย               ภาษากูย              ภาษาไทย

ผละกำมะ                พระเจ้า            สะพะ , พะ          สวัสดี ,ไหว้

ผละ                         พระ                 อกมัย                 ข้างขึ้น

กำมะ                       เจ้า                 ปัจกะษัย             ข้างเเรม

มอม                       พระสงฆ์          ยะชี                      เเม่ชี          

ยะจุ                          ปู่ตา               กอนจู                      เณร            

บูด                       บวช                 วัวบุน                  ทำบุญ             

เซอเบียด                ใส่บาตร         มูดพาซา           เข้าพรรษา           

เราะพาซา       ออกพรรษา           เซาะดงกะมัย    งานขึ้นบ้านใหม่   

เวียกบูด                งานบวช          ปรอย , เวียกซัดเต   งานเเต่งงาน 

บุนกะโมย            งานศพ            บุนเสราะ        งานทำบุญหมู่บ้าน   

 3.คำที่ใช้ เรียกร่างกาย

ภาษากูย                  ภาษาไทย              ภาษากูย           ภาษาไทย

จะ                              ร่างกาย              ผุ                      หนวด

เซาะ                            ผม                    กะธิ                    รักเเร้

กะนอ                            ปาก               กะลู                    สะดือ

ปรอ                              หัว                  กลองซัน             เหงือก

กันตอล                        หู                     กะเซาะ              เส้นผม

คิว                                คิ้ว                 กะเเปล                สะโพก

กรี                               หน้าผาก         คัลครูง                  อก

มัท                                ตา                กะลางเยิง             ฝ่าเท้า

กลองมัท                        ลูกตา            สะเเบะ                  หนัง

มุ                                  จมูก               เเกง                     เอว

กะบัม                             เเก้ม            กอด                    ก้น

กะเเนง                           ฟัน              กะฮอม                  หัวใจ

ตะ                                 ลิ้น               กะพะ                    กะเพาะ

ตะกอง                           คอ                 หรวม                   ตับ

เเบรง                            เเขน              ปรอกรอล              หัวเข่า

เต                                  มือ               หรวย                   ลำไส้

กมเต                             นิ้วมือ            เยิง                        เท้า

เคระ                               เล็บ               พุง                      ท้อง

ฮาม                             เลือด                ฮัง                      กระดูก

ปา                               ไหล่                   เตาะ                   นม

ตอดทอง                       ศอก             เดิรเยิง                ส้นเท้า

เมียม                            ปอด              ฮังเบรียน             ซีกโครง

ลู                                  น่อง

 4.สัตว์

ภาษากูย             ภาษาไทย                   ภาษากูย           ภาษาไทย

คาว                        หมี                       เเซลอายู            ตัวนิ่ม

โค                          วัว                         กะตาม               ปู

กรี                         ควาย                      กาซูม               กุ้ง

 ยวด                       กวาง                   ชะเเมะ              พังพอน

ตะกอด                    ตะกวด                 กะโลย              ไส้เดือน

กลอ                        หอย                     กะมอม               เต่า

เทีย                         เป็ด                    กะปา               ตะพาบ

ขรูย                       ไก่                        สะโมย              มด

จอ                            หมา                ครูน                   ปลวก

อะลิก                        หมู                   กรอง               มดเเดง

 เเจม                           นก                 อาจีงคช            ช้างเผือก

กอย                        กิ้งก่า                กลาง                   เหยี่ยว

ขัวขัว                        กิ้งกือ              หมีด                 อีเเร้ง

พลาบพลาบ                ผีเสื้อ               กะอา                อีกา

กาวเขียง                  เเมงป่อง             อะเเซะ              ม้า

ยีบ                         จิ้งหรีด              ตอกเเก               ตุ๊กเเก

กะเเหบ                       ตะขาบ           จอกจอก             จิ้งจก

กะซัน                         งู                  โพง                   เเมงกูดจี่

อาเจียง,อาจีง              ช้าง            อะเตล               จักจั่น

ระเมียะ                     เเรด                ดุง                    ปลาไหล

เฌอร                          เสือ           เเบล                   เเมงกะชอน

กูด                             กบ              หมัว                       ยุง

กูดตะ                        คางคก          เปรย                   หนอน

กูดอีง                        อึ่งอ่าง          กอนเนียง              หนอนไหม

กา                               ปลา           ยิล                        ค้างคาว

ชะเลิง                         ปลิง             ซีบ                      เเมลงสาบ

พรีว                           จระเข้         ฮอง                    ตัวต่อ

กะลอง                     ลิง                ขีล                          ผึ้ง

ธูย                           ชะนี              กะนัย                  หนู

จังเกาะ                     เม่น

  5.พืชผักผลไม้ 

ภาษากูย      ภาษาไทย            ภาษากูย                    ภาษาไทย

ไผลอะลวง    ผลไม้                   เนา                          มะตูม

เยาะ             ส้ม                     ตองสะเเตก               ถั่วดิน

เขียบ            น้อยหน่า             อะเเนล                       ขนุน

ระนัด             สัปรด               โตง                          มะพร้าว             

ฆ๋อง             มะม่วง                  ธูด                            มะยม                   

เปรี๋ยด            กล้วย               สะเดีย                        ฝรั่ง                    

เครีย             พุดซา                 ผละเพรา                   กะเพรา

เเพล               มะขาม               บรอพา                      โหรพา

ขะนอม             ขนม                 กะวีง                        ย่านาง

ป้อง                มัน                   อะซีบ                         ยี่หร่า

มีด                 ขมิ้น                กะเพา                        ฟักทอง

กะซาย          ขิง                      อะโล                       ใบนางลัก

กะเชียล          กะชาย              กะดึ                            ฟัก

อะราว            เผือก                อะโนง                         บวบ

เเกรล             เเตงกวา            อะปรีง                        กลอย

เเกรลโปง           เเตงโม           ตรีเชอ                        เห็ดฟาง

เเกรลเเงล         เเตงไทย          ตรี                             เห็ด

เมรอง               ข่า                  เถ                               พริก

กะทืมกาเซา     หอมเเดง       อะเตรง                         บุก

กะทืมซอ        กระเทียม            บัง                            หน่อไม้

  6.คำศัพท์ทั่วไป

ภาษากูย              ภาษาไทย             ภาษากูย              ภาษาไทย

ประ                      เงิน                   เบลีย                         ขาว    

เเยง                       ทองคำ          กอม , กาเเวง             ดำ  

ทะโปน , โตน       ตาม                  เพ็ดทูล                   บอก , กล่าว

ถนนา                ถนน                       ขัล                       ขัน

กรุง                 เมือง                      กรุงขะเเมร์            เมืองเขมร     

เพล                ตอน                          ตอวา                 เรียกร้อง

เดียกะรา         หมอก ,  น้ำค้าง        เเกรล               ลูกเห็บ

เพลรุณละ           ตอนเช้า                เพลทะไง           ตอนบ่าย

เพลกาบือ            ตอนเย็น              เพลสะเดา           ตอนกลางคืน

สะนะ                  ที่นอน                 ขเนย                    หมอน

ตูล          สกุลเงิน  ,  ก้อน               กะดี                    วัด

คอ                 กางเกง                   ฮับ                     เสื้อผ้า

ชิก                 ผ้า                          ซะอาด                 สวย

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

บันทึกก่อนนี้
บันทึกใหม่กว่า

ความเห็น

sr
IP: xxx.228.201.119
เขียนเมื่อ Sat Feb 19 2011 05:44:38 GMT+0700 (ICT)

Thank you for sharing Thailand's heritage.

Is thare more about the people, custume, music, building, ...?

พรชัย
เขียนเมื่อ Sat Feb 19 2011 14:25:07 GMT+0700 (ICT)

จำได้สมัยเด็ก ไม่ทราบว่าถูกไหม เจี๊ยโดย กินข้าว งอดเดี๊ยะ ดื่มน้ำ ท้องที่ราษีไศล ศรีสะเกษ

ผักคะลุง
IP: xxx.53.231.98
เขียนเมื่อ Sat Mar 05 2011 01:12:47 GMT+0700 (ICT)

ครับ ผมเองก็คนส่วยหรือกวยหรือกูย มันเรียกไม่เหมือนกันแต่ละที่แตกต่างกันไป แต่บ้านผม ผมเรียกตัวเองว่ากวย หรือถ้าคนก็กวย (เกอกอนกวย) แปลว่าผมลูกส่วย แต่คำว่าเกอ เป็นคำไม่สุภาพ แปลว่า กู ยินดีที่มีส่วยเยอะ ผมคนหนึ่งที่ยังพูดภาษาบ้านตัวเองอยู่ ขึ้นรถ ลงเรือ ไม่อายที่จะพูด มีบทความหนึ่งซึ่งบอกว่าส่วยโง่ ต้องพูดภาษาอื่น มันไม่ใช่นะครับ ผมว่าเป็นการได้เปรียบต่างหาก เรามีภาษาเฉพาะของเรา แต่เราต้องเรียนรู้ภาษาอื่น และได้ดีด้วย เช่น ลาว เขมร หรือไทย อย่างตอนนี้ภาษาพูดทุกภาษาในประเทศไทยผมฟังรู้เรื่องหมด แต่พวกเขาเหล่านั้นไม่รู้ภาษาบ้านผมเลย ขอแนะนำว่าหากวันใดไทยได้ทำสงครามต้องการรหัสเพื่อสนับสนุนกองทัพ ต้องใช้ภาษาส่วยเป็นรหัส เพราะข้าศึกจะไม่รู้ว่าเราทำอะไร ขอขอบคุณ ซำ แน ยวง ตะงัย กลอย คอย เหว้า นอ ตะไม (แค่นี้ก่อน วันหน้าว่ากันใหม่)  จูงกะ คูนะ คูได (สวัสดีทุกๆคน)

โลญสราวุธ กอนกูย
เขียนเมื่อ Sat Mar 05 2011 19:45:57 GMT+0700 (ICT)

....ขอขอบคุณทุกๆ คนมากๆ เลยนะะครับ ที่เข้ามาอ่านเรื่องภาษาส่วยที่ผมเขียน

ออ.. ที่ตำบลจอมพระบ้านผมมีที่ทั้งคนที่พูดภาษากวยเเละภาษากูยนะครับคือ

เเค่สำเนียงพูดเเตกกันเเค่นั้นเองเเต่ก็สามารถสื่อสารกันเข้าใจได้ครับ ดีใจมากๆ เลย ที่

ยังมีกอนกวยเเละกอนกูยยังไม่ลืมภาษาของตัวเอง ถ้าเราพูดภาษาส่วยได้เราสามารถ

เรียนรู้ภาษาอื่นได้เร็วหรือซึมซับได้เร็วครับ  เเละผมยังรักเเละห่วงเเหนภาษาเเละ

วัฒนธรรมของชาวกวยเเละกูยเป็นอย่างมากครับ

....กวยเอิด กวยจา กู นาเนีย มูด เจา เเม นือ เเม บิ ปาย ติ กอนกูย กอนกวย อะย๊ะ

ออน ระเวียล ออ คุ นะ เซิ่น ดิง ทุก ออน มี่ มี่ เกอด ประ เเยง วี ดัล .....

มะไฮ กอนกูย นะ กอนกวย เสราะผระ บิ ปาย กู บ๋วน เนีย กะฮอม ไฮ เกอด ติ เชียด กูย

กู นัง ฮอม คุ บ๋วน บิ เขย เกลอะ เชียด กูย บิ ปาย ติ กู บ๋วน เทียบ บิ ปาย ติ กู บ๋วน ที

กะฮอม จะ เกอด ติ กูย คุ ด๋วง ปัย เเน............

มณีเทวา
เขียนเมื่อ Sun Jan 13 2013 19:36:56 GMT+0700 (ICT)

ชอบๆๆจัง น่าสนใจนะคะ ขอบคุณค่ะ

มณีเทวา
เขียนเมื่อ Sun Jan 13 2013 19:38:32 GMT+0700 (ICT)

  บัง แปลว่า หน่อไม้ในภาษาส่วย ถ้าเป็นภาษามาลายู บัง หมายถึง พี่ชายนะคะ 


กอนกูยโคระปะเอง
IP: xxx.183.235.161
เขียนเมื่อ Sun Jan 27 2013 02:30:59 GMT+0700 (ICT)

ผมดีใจจังเลยครับ ที่ยังมีคนคอยอนุรักษ์ภาษาส่วยแบบผมอยู่ คนในสมัยนี้ผมก็ไม่เข้าใจเลย ว่าจะอายทำไมแค่เป็นคนส่วย  แค่พูดภาษาส่วย  ผมว่ามันมีประโยชน์มากเลยนะครับ  มันเป็นความภูมิใจอย่างหนึ่งที่เราก็ได้รู้ว่าเรามีบรรพบุรุษที่มีเอกลักษณ์ทางด้านภาษาของตัวเอง  ที่ดิ้นรนต่อสู้เพื่อลูกหลานจะได้มีภาษาของตัวเองไว้ใช้  ผมเป็นคนที่ให้ความสำคัญกับภาษามากครับ  ผมก็อยากให้ชาวส่วยอนุรักษ์ภาษาของตัวเองไว้  มันเป็นเหมือนรหัสลับของชาวส่วยเองที่เข้าใจได้เฉพาะคนส่วยเท่านั้น  ถึงสำเนียงหรือคำบางคำมันแตกต่างกันแต่ก็สามารถที่ทำให้เข้าใจได้  ผมก็อยากให้พวกเราช่วยกันอนุรักษ์และบอกคนส่วยคนอื่นๆ  ให้เห็นถึงความสำคัญของภาษาของตัวเอง  ผมไม่อยากให้ภาษาส่วยหมดไปจากประเทศไทยนะครับ   ช่วยกันรักษานะครับภาษาของเรา  

กวย ปรางค์กู่ ศรีสะเกษ
IP: xxx.52.48.19
เขียนเมื่อ Mon Oct 07 2013 16:24:21 GMT+0700 (ICT)

ก้แอบดีใจครับ  ที่ยังมีคนสนใจ และจริงจัง ที่จะะอนุรักษ์ ภาษาชนเผ่า ของเราไว้ให้ รุ่นหลังได้ ศึกษา เพราะทุกวันนี้ คนรุ่นหลังเริ่มที่จะใช้ภาษาแบบผิดๆๆไป ใช้ไทยคำ กวย(ส่วย)คำ จนทำให้ภาษากวย(ส่วย) ผิดเพี้ยนไป ผมเองไปทำงาน ต่างถิ่นเพื่อน จะชอบถามว่าบ้านอยู่ไหน พอตอบไป ว่าอยู่ ศรีสะเกษ เขาก็ว่าผมเป็น ลาว   แต่ผมแย้งทุกครั้ง ครับ ว่าไม่ใช่ ลาว   แต่ เป็ กวย เพื่อน ยิ่งงงไป ใหญ่ คนส่วนใหญ่รู้จักแต่ เขมร หรือ ขแมร เขาไม่รู้จัก ชาว กวย(ส่วย)   ดีแล้ว ครับเรา ต้องประกาศให้ชาวโลก รับรู้ ว่า ยังมีเรา ชาว กวย(ส่วย) อยู่ในแผ่นดินไทย

โลญสราวุธ กอนกูย
เขียนเมื่อ Fri Oct 11 2013 21:47:19 GMT+0700 (ICT)

ขอบคุณ คุณกอนกูยโคระปะเอง เเละ กวย ปรางค์กู่ ศรีสะเกษ มากๆ นะครับที่เข้ามาอ่านเเละคอมเม้นต์ ผมอยากบอกให้ทุกคนที่เข้ามาอ่านได้รู้ประวัติ( ชาวกูยอาจีงจอมพระ ชาวกูยช้างจอมพระ ในอดีตบรรพบุรุษของผมชาวกูยจอมพระก็อาศัยอยู่ที่ศรีษะเกษ ครับ ) บริเวณเขาพระวิหาร คุณลองไปอ่านเรื่องราวเกี่ยวกับชาวพื้นเมืองรอบเขาพระวิหาร ชาวพื้นพื้นเมืองเเถบเขาพระวิหาร คือ ชาวกูยช้าง บรรพบุรุษของชาวกูยจอมพระครับ ในอดีตชาวกูยจอมพระเเยกออกจากชาวกูยปรางค์กู่ กูยสำโรงทาบ กูยศรีขรภูมิ กูยตรึม กูยเเตล เพราะว่า ภาษากูยของบ้านผมชาวกูยจอมพระมีภาษาเขมรปนเยอะมากๆ ทั้งภาษาเขมรมาตรฐานที่ใช้ในประเทศกัมพูชา เเละภาษาเขมรถิ่นไทย หรือ เพียสาขะเเมร์เลอ ตัวอย่าง ภาษาเขมรที่ใช้ในประเทศกัมพูชาเเละภาษากูยจอมพระใช้เหมือนกัน เช่น ตอวา เเปลว่า เรียกร้อง กอนเเสง  เเปลว่า ผ้าเช็ดหน้า  เปร เเปลว่า ตอน ชาวกูยจอมพระพูดว่า เพร ภาษาเขมรเลอพูดว่า ปี  เเละคำว่า โละ โลญ เเปลว่า นายชาวส่วยที่เรียกตัวเองว่า กูย จะใช้คำนี้ ( โละ โลญ เเปลว่า นาย ) ซึ่งคำนี้ที่จารึกที่ปราสาทพระวิหารก็มีจารึกคำนี้ เเละภาษาเขมรโบราณที่ชาวกูยจอมพระยังใช้อยู่จนถึงปัจจุบันคือ ( กนโลง คำนี้เเปลว่า ประธาน) เเต่ชาวกูยจอมพระพูดว่า ( กำโลง ) ( ชาวกวยอาเจียงบ้านเมืองลีง ตำบลเมืองลีง อำเภอจอมพระ จังหวัดสุรินทร์ เเละชาวกวยอาเจียงบ้านกระโพเเละบ้านตากลาง อำเภอท่าตูม จังหวัดสุรินทร์พูดว่า ( กำลวง) ลองมาเปรียบเทียบคำนี้ดู ในจารึกปราสาทต่างๆทั้งปราสาทพระวิหารเเละปราสาทในประเทศกัมพูชาจารึกว่า กนโลง ทำให้ผมคิดว่าในอดีตชาวกูยจอมพระคงอาศัยอยู่ใกล้ชิดกับชาวเขมร ครับ ผมเปรียบเทียบจากภาษาที่ใช้ คำนี้ภาษาเขมรทั้งในประทศกัมพูชาเเละเขมรเลอไม่ได้ใช้เเล้วใช้คำว่า ประธาน อ่านเเบบภาษาเขมร ประเธียน  ผมภูมิใจมากๆ ครับที่เกิดเป็นชาวกูยช้างหรือกูยอาจีงได้รู้ประวัติความเป็นมาของกลุ่มชาติพันธ์ของตนเองเเละได้มาถ่ายทอดให้บุคคลอื่นๆ ได้รับรู้เรื่องราวเเละประวัติความเป็นมาของชาวกูยช้างจอมพระโดยไม่บิดเบือนหรือเเต่งเรื่องขึ้นเองเเต่อย่างใด  ฝากเรื่องราวต่างๆในอดีตเมื่อ 1000 กว่าปีที่เเล้วเเละประวัติชาวพื้นเมืองรอบเขาพระวิหาร คือ ชาวกูยอาจีง ชาวกูยช้างบรรพบุรุษของชาวกูยจอมพระ     ให้ทุกคนได้ไปอ่านด้วยนะครับ    เพราะมีชาวพื้นเมืองหลายคนที่อาศัยอยู่รอบเขาพระวิหารได้ดำรงตำเเหน่งต่างๆ ( กำโลง กำมะเตง  ) ในสมัยอาณาจักรขอมโบราณมากมายๆ  ข้อมูลดีๆจาก ( กอนจำมรัจ กอนเจา มอ โพนอาจีงกรูง บรูตองเเพระ ) ครับ

กวย สะเร็น
IP: xxx.230.188.229
เขียนเมื่อ Wed Dec 11 2013 11:19:56 GMT+0700 (ICT)

กอน กวย สะเร็น

กวย สะเร็น
IP: xxx.230.175.240
เขียนเมื่อ Wed Dec 11 2013 11:22:11 GMT+0700 (ICT)

มีเพื่อนอยู่จอมพระพูดส่วยเหมือนกันแต่พูดมาแต่ละทีส่วยสังขะงงเลย??

 อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
 ไม่อนุญาตให้แสดงความเห็น
{{ kv.current_user.preferred_name }} - เพิ่มความเห็นเพิ่มความเห็น
 ใส่รูปหรือไฟล์