ข้อสอบปลายภาคเรียนที่ ๑/๒๕๕๓ วิชาภาษาไทย ๑ (ต่อ)

 ต่อตอนที่ ๒ 

                คำประพันธ์ข้างต้นบอกนักเรียนเรื่องอะไร

                                ๑.  ควรกำจัดหนูไม่ให้อยู่ในบ้าน                                    ๒.  เลี้ยงนกเสียเวลาเปล่า

                                ๓.  สัตว์ย่อมกลัวภัย                                                           ๔.  ทุกชีวิตอยากมีอิสระ

๕๓.                                       สารขับมันร้ายขี่                                   ขาดขอ

                                โคกระบือขาดปอ                                 ป่านร้อย

                                เรือค้าขาดสมอ                                                     จักทอด  ไฉนนา

                                ข้าทาสขาดนายน้อย                                            หนึ่งปล้อนไปมา

                คำประพันธ์นี้สอนเรื่องใด

                                ๑.  ให้ระวังช้างตกมัน                       ๒.  เมื่อผู้นำใช้กฎหมายสังคมก็จะมีระเบียบ                               ๓.  มีวัวควายต้องผูก                                ๔.  เรือจอดได้เพราะมีสมอ

๕๔.                                       ล่อปลาเหย่อชอบน้ำ                           ใจปลา

                                ล่อท่วยโรคด้วยยา                                                ยื่นให้

                                ล่อคชพวงพังพา                                                  เดินบุก  ไปแฮ

                                ล่อชาติเชื้อไพร่ได้                                               แต่ด้วยของกิน

                คำประพันธ์นี้กล่าวว่าอย่างไร

                                ๑.  จะจับปลาต้องล่อเหยื่อ                ๒.  คนชราต้องให้กินยา

                                ๓.  จะจับช้างต้องพาเดินที่สูง          ๔.  จะใช้คนอดอยากต้องล่อด้วยของกิน

๕๕.                                       ผิวฆ่านางนาฏถ้วน                             ถึงพัน

                                ฆ่าพฤฒิพราหมณ์พรตกรรม์                             เกือบร้อย

                                ฆ่าโคอุสุภสรร                                                     แสนโกฏิ  ก็ดี

                                บาปบ่เปรียบปรับถ้อย                                         ท่านให้ลำเอียง

                จากคำประพันธ์ข้างต้นกล่าวว่าทำสิ่งใดบาปที่สุด

                                ๑.  ตัดสินคดีความไม่ยุติธรรม                         ๒.  ฆ่าผู้หญิงพันคน

                                ๓.  ฆ่าพระ นักบวช ร้อยคน                            ๔.  ฆ่าวัวแสนตัว

๕๖.                                       มีสินฤาเท่าผู้                                         มีคุณ

                                ข้าศึกฤาปานปุน                                                   พยาธิไซร้

                                รักใดจักเพิ่มพุน                                                   รักอาต – มานา

                   แรงอื่นฤาจักได้                                                    เท่าด้วยแรงกรรม

                ข้อใดกล่าวต่างจากคำประพันธ์ข้างต้น

                                ๑.  มีผู้คอยช่วยเหลือดีกว่ามีทรัพย์                  ๒.  โรคภัยไข้เจ็บน่ากลัวกว่าศัตรู

                                ๓.  รักตัวเองดีที่สุด                                             ๔.  ผลของกรรมที่ทำมาร้ายแรงที่สุด

๕๗.                                       อย่าโทษไทท้าวท่วย                            เทวดา

                                อย่าโทษสถานภูผา                                              ย่านกว้าง              

                                อย่าโทษหมู่วงศา                                                 มิตรญาติ

                                โทษแต่กรรมเองสร้าง                                        ส่งให้เป็นเอง

                จากคำประพันธ์สิ่งใดมี่ทำให้เราทุกข์ยาก เดือดร้อน หรือเป็นไป

                                ๑.  เทวดา สิ่งศักดิ์สิทธิ                                      ๒.  ธรรมชาติ แผ่นดิน ภูเขา แม่น้า                               ๓.  ญาติ พ่อแม่ พี่น้อง                                        ๔.  การกระทำของตัวเราเอง

๕๘.                                       วิชาเป็นเพื่อนเลี้ยง                              ชีวิต

                                ยามอยู่เรือนเมียสนิท                                          ร่วมร้อน

                                ร่างกายสหายติด                                                  ตามทุกข์  ยากนา

                                ธรรมหากเป็นมิตรข้อน                                     เมื่อม้วยอาสัญ

                เพื่อนที่ติดตามอยู่กับเราตลอดไปแม้ว่าเราตายแล้วคือข้อใด

                                ๑.   วิชาความรู้                                                    ๒.  คู่ครอง

                                ๓.  ร่างกายเรา                                                     ๔.  คุณงามความดี

๕๙.                                        สบพบคนเคลิ้มอย่า                             เจรจา

                                ลาภอยู่ไกลอย่าหา                                               ใคร่ได้

                                มีลูกโฉดปัญญา                                                   ยากจิต  ตนนา

                                เมียมิตรร้ายอย่าใกล้                                            อยู่เพี้ยงขันที

                ข้อใดไม่กล่าวเอาไว้ในคำประพันธ์นี้

                                ๑.  อย่าพูดสมาคมกับคนสติไม่ดี                     ๒.  อย่าหวังลาภที่อยู่ไกลมือ

                                ๓.  อย่าผูกสัมพันธ์กับภรรยาของเพื่อน         ๔.  มีลูกโง่ทำให้ทุกข์ใจ

๖๐.                                         แม่น้ำคุ้งคดเคี้ยว                                  ควรจร

                                เหล็กคดทำเคียวรอน                                           ไร่ข้าว

                                ไม้กระทดทำทอน                                               ทุกที่  กงนา

                                คนคดดั่งคูดเหน้า                                                บ่ต้องการงาน

                จากคำประพันธ์สิ่งใดที่คดแล้วใช้ไม่ได้

                                ๑.  คน                   ๒.  ไม้                   ๓.  เหล็ก              ๔.  แม่น้ำ

ตอนที่๒  อ่านบทความแล้วตอบคำถามในกระดาษคำตอบ

ผลการเรียนรู้ที่คาดหวังข้อที่ ๕

สังคมดี มีความฉลาดทางอารมณ์

รู้จักตัวเอง  รู้เท่าทันความรู้สึกของตนเอง คนที่รู้ว่าตนเองกำลังมีความรู้สึกอย่างไร ย่อมสามารถปรับเปลี่ยนแก้ไขความรู้สึกนั้นได้ทันท่วงที เช่น คนที่ยังขุ่นเคืองกับบางสิ่งบางอย่างที่ผ่านพ้นไปแล้วหลายชั่วโมง อาจไม่ทันสังเกตว่าตนยังหงุดหงิดติดค้างอยู่ และอาจประหลาดใจเมื่อมีคนมาทักว่าทำไมเขาหงุดหงิดจัง แต่ถ้าฝึกให้สามารถหยั่งรู้ถึงความรู้สึกของตนเองได้ รับรู้ถึงความรู้สึกภายในที่เกิดขึ้นในตัวเราได้แจ่มชัด เช่นหายใจไม่เต็มอิ่มเป็นอาการบ่งบอกถึงความเครียด หน้าซีดเป็นอาการบ่งบอกถึงความโกรธ ก็จะทำให้รู้สึกตัวและแก้ไขความรู้สึกนั้นได้ คนที่รู้สึกหงุดหงิดก็จะสลัดความขุ่นมัวนั้นออกไปก่อนที่จะแสดงพฤติกรรมไม่เหมาะสมออกมา

๑.      จัดการกับอารมณ์  รู้จักควบคุม หลีกเลี่ยงอารมณ์รุนแรง อารมณ์ขุ่นมัว และรู้วิธีขจัดมลพิษทางอารมณ์ด้วยการรู้จักมองสิ่งต่างๆในแง่บวกหันเหความสนใจไปยังสิ่งอื่นๆ

เช่น กำลังเล่นของเล่นชิ้นหนึ่งอยู่ แล้วน้องมาแย่งเอาไปเล่น ก็หันไปหาชิ้นอื่นแทน หรือสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ฝึกสมาธิตลอดจนใช้วิธีการสวดมนต์ซึ่งใช้ได้ผลกับอารมณ์ทุกประเภท

๒.    รู้จักสร้างแรงจูงใจให้กับตนเอง ให้มีความกระตือรือร้น ให้มีความมานะอดทน เพื่อ            ไปสู่ความสำเร็จ จูงใจให้มองโลกในแง่ดี จูงใจให้มีการใฝ่รู้ เช่นจูงใจตนเองไม่มีวินัย อ่านหนังสือโดยไม่มีใครมาสั่งมาควบคุม จูงใจตนเองให้ออกกำลังกายเป็นประจำ หรือจูงใจตนเองให้ช่วยเหลือพ่อแม่ทำงาน

๓.     ควบคุมอารมณ์ชั่ววูบ มีความสามารถยั้งใจไม่ทำตามอารมณ์ชั่ววูบ เมื่อต้องเผชิญกับสิ่งยั่วยุเฉพาะหน้า สามารถเตือนตนให้นึกถึงเป้าหมายระยะยาว

๔.    หยั่งรู้จิตใจผู้อื่น สามารถอ่านและเข้าใจถึงความรู้สึกของผู้อื่นได้ เพราะอารมณ์ที่เราแสดงออกและรับรู้นั้นมีลักษณะเคลือบแคลงแทบสังเกตไม่เห็น เช่นลักษณะที่คนอื่นกล่าวขอบคุณ อาจทำให้เรารู้สึกถูกปฏิเสธหรือเป็นบุญคุณ หรือรู้สึกว่าได้รับความชื่นชมอย่างจริงใจก็ได้  ยิ่งเราสามารถหยั่งรู้ความรู้สึกของคนอื่นที่แสดงออกมาได้มากเท่าไหร่ เราก็จะควบคุมการแสดงออกของเราได้ดีขึ้น เช่นรู้ว่าตอนนี้เขากำลังรู้สึกน้อยใจ เราก็ต้องระมัดระวังคำพูดของเราไห้มากขึ้น ไม่พูดอะไรให้สะเทือนใจ

 

 

 

 

 

 

กระดาษคำตอบตอนที่๒

 

ข้อ

คุณลักษณะที่ต้องการ

วิธีการปฏิบัติ/ ผลดีต่อตัวเราและส่วนรวม

การรู้จักตัวเอง

.............................................................................................

.............................................................................................

.............................................................................................

 

การจัดการกับอารมณ์

.............................................................................................

..............................................................................................

..............................................................................................

 

การรู้จักสร้างแรงจูงใจให้กับตนเอง

.............................................................................................

..............................................................................................

................................................................................................

 

การรู้จักควบคุมอารมณ์ชั่ววูบ

................................................................................................

................................................................................................

................................................................................................

 

การหยั่งรู้จิตใจผู้อื่น

................................................................................................

...............................................................................................

...............................................................................................

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

กระดาษคำตอบ

ภาษาไทย ๑ ท ๓๑๑๐๑  (แก้ตัว)

ชื่อ................................................................................ ชั้น ม. ๔/.......      เลขที่..................

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ข้อ

 

ข้อ

 

 

 

 

๓๑

 

 

 

 

 

 

 

 

๓๒

 

 

 

 

 

 

 

 

๓๓

 

 

 

 

 

 

 

 

๓๔

 

 

 

 

 

 

 

 

๓๕

 

 

 

 

 

 

 

 

๓๖

 

 

 

 

 

 

 

 

๓๗

 

 

 

 

 

 

 

 

๓๘

 

 

 

 

 

 

 

 

๓๙

 

 

 

 

๑๐

 

 

 

 

๔๐

 

 

 

 

๑๑

 

 

 

 

๔๑

 

 

 

 

๑๒

 

 

 

 

๔๒

 

 

 

 

๑๓

 

 

 

 

๔๒

 

 

 

 

๑๔

 

 

 

 

๔๔

 

 

 

 

๑๕

 

 

 

 

๔๕

 

 

 

 

๑๖

 

 

 

 

๔๖

 

 

 

 

๑๗

 

 

 

 

๔๗

 

 

 

 

๑๘

 

 

 

 

๔๘

 

 

 

 

๑๙

 

 

 

 

๔๙

 

 

 

 

๒๐

 

 

 

 

๕๐

 

 

 

 

๒๑

 

 

 

 

๕๑

 

 

 

 

๒๒

 

 

 

 

๕๒

 

 

 

 

๒๓

 

 

 

 

๕๓

 

 

 

 

๒๔

 

 

 

 

๕๔

 

 

 

 

๒๕

 

 

 

 

๕๕

 

 

 

 

๒๖

 

 

 

 

๕๖

 

 

 

 

๒๗

 

 

 

 

๕๗

 

 

 

 

๒๘

 

 

 

 

๕๘

 

 

 

 

๒๙

 

 

 

 

๕๙

 

 

 

 

๓๐

 

 

 

 

๖๐

 

 

 

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

 คำสำคัญ: ให้โอกาส 
 หมายเลขบันทึก: 398162
 เขียน:  
 ความเห็น:  อ่าน: คลิก 
 สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า
 แจ้งลบ
 
 แจ้งลบ

ความเห็น

ยัยฟู407
IP: xxx.180.118.178
เขียนเมื่อ Sat Nov 06 2010 14:05:01 GMT+0700 (ICT)

ขอบคุณค่ะอาจารย์ง่ายๆๆมากๆๆๆเลยค่ะ

ยัยฟู407
IP: xxx.180.118.178
เขียนเมื่อ Sat Nov 06 2010 14:05:53 GMT+0700 (ICT)

เพิ่มคะแนนให่มากๆๆนะค่ะ

 อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
 ไม่อนุญาตให้แสดงความเห็น
{{ kv.current_user.preferred_name }} - เพิ่มความเห็นเพิ่มความเห็น
 ใส่รูปหรือไฟล์
 
บันทึกที่เกี่ยวข้อง
    บันทึกก่อนนี้
    บันทึกใหม่กว่า