"เลือด" "น้ำตา" กับนาทีแห่งความเป็นความตาย สุดท้ายได้ข้อคิด กุศลาธรรมา อกุศลาธรรมมา

     ครบ ๑ สัปดาห์พอดี  กับการใคร่ครวญตัดสินใจที่จะเขียนบันทึกนี้ ด้วยความคิด ทั้งคิดบวก  คิดลบ  คิดใครครวญไตร่ตรองแล้ว จึงตัดสินใจบันทึกไว้เพื่อเตือนตน ไม่ให้เกิดเหตุการณ์แบบนี้ซ้ำอีก

      "ตกลงพี่อิง ส่ง คศ.3 วันไหนคะ  จะได้ทำหนังสือนำส่งให้"  เจ้านายสาวของฉันถามในตอนเช้าวันจันทร์ วันเริ่มสัปดาห์ใหม่

            "อือ...งานเสร็จหมดแล้ว คิดว่าจะไปเอางานวันพรุ่งนี้ค่ะ(วันอังคาร) แต่พี่ไม่ส่งวันพุธนะคะ พี่ไม่ชอบวันพุธ  เอายังงี้ดีกว่า พี่ไปไปรับงานที่โรงพิมพ์วันพุธ แล้วก็ส่งเขตวันพฤหัสบดีนะคะ "  ฉันอธิบายให้เจ้านายสาวฟัง

             เมื่อถึงวันพุธ เพื่อนที่ทำ คศ.3 ด้วยกัน ได้ปรับปรุงเหมือนกัน ก็อาสาจะไปรับงานให้ ซึ่งเป็นโรงพิมพ์ที่อยู่ต่างอำเภอ บ้านของเพื่อนคนนี้อยู่ห่างจากบ้านฉัน ไม่ถึง 10 กิโลเมตร  จะให้เพื่อนขับรถย้อนมารับฉันที่บ้าน ก็ดูจะเกรงใจเกินไป

             "พี่คะ  เกรงใจพี่จังเลย  เอางี้นะคะ เดี๋ยวครูอิงขับมอเตอร์ไซด์ไปจอดไว้บ้านพี่ก็แล้วกันนะคะ" ฉันตัดสินใจเช่นนั้น  เพราะตอนอยู่โรงเรียนเก่า เคยขับรถจักรยานยนต์ไปกลับอยู่เป็นประจำ จนมองเห็นว่าระยะทางมันใกล้นิดเดียว

              กลับจากโรงเรียน ตามเวลาเลิกเรียนปกติ จัดแจงเตรียมอาหารไว้ให้น้องต้นกล้า ลูกชายคนเล็ก พร้อมกับเอ่ยปากชวน น้องต้นน้ำ  ลูกชายคนโตให้ไปกับแม่เพราะงานที่จะรับจากโรงพิมพ์คงไม่อาจใส่ตะกร้ารถได้หมด

     ฉันและน้องต้นน้ำ เตรียมพร้อมสำหรับการเดินทาง ตอนแรกฉันสวมกางเกงขาสั้นเลยเข่านิดหน่อย แต่ก็รู้สึกแปลก ๆ ใจอย่างไรไม่ทราบ กลับเข้าไปเปลี่ยนเป็นกางเกงยีนส์หนา  พร้อมด้วยเสื้อแขนยาว McJeans  ซึ่งเป็นชุดสำหรับขับจักรยานยนต์สมัยสัก 10 ปีก่อน

          "ลูก...สวมหมวกกันน็อคหน่อยดีมั้ย"  ฉันหันไปถามลูก แต่น้องต้นน้ำปฏิเสธบอกว่าอึดอัด และ รำคาญ

            การเดินทางเป็นไปด้วยความราบรื่น โดยนำรถจักรยานยนต์จอดทิ้งไว้บ้านเพื่อนจากนั้นก็ขับรถยนต์  ขณะนั่งรถยนต์ ฉันก็ท่องคาถาป้องกันภัย ๑๐ ทิศ ไปด้วยเพราะชอบท่อง ทุกอย่างเป็นไปด้วยความเรียบร้อย ฉันจ่ายเงินให้โรงพิมพ์ด้วยตัวเลขที่จำง่าย 16,191 บาท 

      "พี่ไปส่งดีมั้ย  มันอันตรายนะ ตอนนี้เค้ากำลังทำถนนด้วย เพิ่งตายไป 2 ศพ คนในหมู่บ้านนี่แหละ แฉลบล้ม รถเก๋งเลยเหยียบตาย"  เพื่อนรุ่นพี่อาสาพร้อมกับสาธยายจนฉันใจไม่ดี

           "ไม่เป็นไรหรอกค่ะพี่....ครูอิงต้องใช้รถจักรยานยนต์ส่งลูกไปโรงเรียน ตอนเช้าคงลำบากแย่ ถ้าไม่เอารถกลับไปด้วย"  ฉันดื้อ ด้วยมีเหตุผลแห่งความจำเป็น"อือ  หรือว่าครูอิงจะเอางานไว้ในรถพี่ก่อน พรุ่งนี้ค่อยว่ากัน" ฉันเริ่มลังเล

           "แต่...น้องอิงต้องเอางานไปลงกล่องนะคะ ต้องระมัดระวัง ลงผิดกล่องไม่ได้"ฉันและน้องต้นน้ำปรึกษากัน ตัดสินใจให้น้องต้นน้ำซ้อนท้ายโดยมีผลงานบรรจุในกล่องกระดาษดับเบิล เอ  2 กล่องวางบนตัก  ขับรถในช่องทางสำหรับรถจักรยานยนต์ ด้วยความเร็ว ประมาณ 45-50 สักพักเริ่มมีป้ายเตือนบอกให้ทราบว่าทางข้างหน้ากำลังก่อสร้าง ด้วยพื้นป้ายสีแดงเข้ม ตัวหนังสือสีดำ (ตอนกลางคืนมองไม่ค่อยเห็น)

       เมื่อมาถึงจุดก่อสร้าง ฉันจอดรถ หันไปปรึกษาน้องต้นน้ำว่า เราจะไปทางไหนกันดี ซ้ายหรือขวา  เพราะเขาขูดถนนเลนซ้าย และให้รถแล่นเลนขวาเลนเดียว ส่วนเลนซ้ายก็จะไม้ปิดทาง และมีรถบดถนนและรถอื่น ๆ จอดไว้โดยมิได้ติดสัญญาณไฟแม้แต่อย่างใด ขณะปรึกษากันหันไปมองข้างหลัง ไม่มีรถตามมาเลยสักคัน ฉันจึงตัดสินใจขึ้นเลนขวา โดยในใจคิดว่า ระยะทางคงไม่ยาวมาก แต่ที่ไหนได้วิ่งเท่าไหร่ก็ไม่สุดเส้นทางเสียที กระทั่งมีรถมาหลายคัน ฉันตกใจมาก ห่างแค่ศอกทางซ้าก็ทางต่างระดับ  หากตกลงไปก็ล้มแน่  ห่างแค่ศอกทางขวาก็เป็นรถยนต์ที่วิ่งแซงขึ้นไปคันแล้วคันเล่า ข้างหลังก็รถสิบล้อวิ่งจ่อท้าย ทั้งบีบแตรไล่ ทั้งเปิดไฟจ้า

           วินาทีแห่งความเป็นความตาย ฉันหูอื้อ ตาพร่า มองอะไรไม่เห็น มือบิดให้รถวิ่งเร็วขึ้น  ๆ  โดยไม่รู้ตัว ตอนนั้นไม่สามารถควบคุมสติได้อีก น้องต้นน้ำก็ตะโกนบอก แม่ใจเย็น ๆ อย่ากลัว แต่ไม่เป็นผล  ฉันเห็นแต่ล้อรถล้อหน้าหมุนติ้ว  ๆ พร้อมกับการส่ายไปมาจนจะล้มแหล่ไม่ล้มแหล่

           วินาทีแห่งความเป็นความตาย ฉันคิดถึงลูกคนเล็กที่รอแม่กับพี่อยู่ที่บ้าน ฉันคิดถึงหลวงปู่ทวดที่ห้อยคอติดตัวอยู่ ฉันมีความรู้สึกเหมือนมีแรงผลัก ฉันพุ่งรถไปทางเลนซ้ายด้วยความเร็ว  ฉันเห็นน้องต้นน้ำตัวลอยหวือไปต่อหน้าต่อตา ในลักษณะของม้วนตัว แต่ฉันก็ยังไม่สามารถหยุดรถได้ ทำให้เท้าครูดไปกับพื้นถนน ประมาณ 300 เมตร จึงหยุดรถได้  ฉันลงจากรถวิ่งย้อนกลับ วิ่งด้วยเท้าเปล่า เพราะรองเท้าหลุดจากเท้าไปนานแล้ว  ปากก็เรียกหาลูก 

(มีแผลแค่นิดหน่อย ไกลหัวใจมากค่ะ)

           "แม่ครับ!!!!!! แม่  แม่เป็นอะไรหรือเปล่า ลูกไม่เป็นไรนะ"  น้องต้นน้ำตะโกนบอก พร้อมกับใช้แสงไฟจากโทรศัพท์ส่องให้แม่เห็น ฉันกับลูกโผกอดกันด้วยความโล่งใจที่ต่างคนต่างรอดมาได้ แต่ฉันต้องยืนมองรถสิบล้อบ้าง รถเก๋งบ้าง มอเตอร์ไซด์บ้าง คันแล้วคันเล่า เหยียบไปบนผลงาน คศ.3 ของฉัน ได้แต่ตะโกนบอกลูกว่า

           "งานของแม่  งานของแม่" 

(น้องต้นน้ำ ลูกชายคนโต ขณะนี้เรียนอยู่ชั้น ม.3)

           "ใจเย็น ๆ นะแม่  เรารอดมาได้ก็บุญแล้ว งานพวกนี้ยังมีอยู่ในเครื่องคอม เราทำขึ้นใหม่ได้"  ลูกชายควบคุมสติได้ดีมาก  เขาวิ่งไปขยับรถจักรยานยนต์เข้าข้างทางและวิ่งกลับมาเก็บผลงานให้ฉันทีละเล่ม ๆ โดยอาศัยแสงสว่างจากรถที่แล่นมาทางเลนขวา และเก็บรองเท้าให้แม่ซึ่งหล่นอยู่ทางเลนขวา  ในช่วงที่ไม่มีรถมา โดยใช้แสงไฟจากจักรยานยนต์ของเราเอง เพราะบริเวณนั้นไม่มีบ้านคน มืดมิดมาก ๆ

(ช่วงที่เกิดอุบ้ติเหตุ ตอนกลางคืน แต่ภาพถ่ายนี้ถ่ายตอนกลางวัน ในวันรุ่งขึ้น)

       มีรถจักรยานต์ที่ผ่านมา หลายคันชะลอความเร็วดูเหมือนมีน้ำใจลงมาช่วยเหลือ  แต่ในที่สุดก็ไม่........  กระทั่งมีคุณลุงคนหนึ่งจอดให้ความช่วยเหลือ และบอกว่าบ้านของลุงก็อยู่ตลาด  ลุงจึงอาสาพาน้องต้นน้ำพร้อมด้วยผลงานของฉันมาส่งให้ที่บ้าน

        เมื่อมาถึงบ้านฉันยังงง ๆ อยู่ เท้าที่ครูดกับถนนเริ่มเจ็บ  น่องฟกช้ำดำเขียวน้องต้นน้ำจัดการทำแผลให้แม่ ทั้ง ๆ ที่ตัวเองก็เจ็บ มีแผลถลอกเลือดไหลซิบทีแขนขวา  จากนั้นก็ตรวจนับผลงานของแม่ว่าเก็บมาได้ครบหรือเปล่า ปรากฏว่าครบทุกชิ้น อ้อ....ขาดชิ้นเล็ก ๆ ไป 1 ชิ้น คือป้ายแขวนถุงผ้าที่บรรจุหนังสือส่งเสริมการอ่าน

(ผลงานที่เสียหาย  แต่ไม่เป็นไรค่ะ พี่เบิร์ดบอกว่า ซ่อมได้   อะไร ๆ ก็ซ่อมได้)

             เราช่วยกันแยกผลงาน ว่าเล่มไหนเสียหายระดับใด ต้องทำอะไรบ้าง เมื่อเพื่อน ๆ พี่ ๆ ทราบข่าวก็แวะมาเยี่ยมเยียนให้กำลังใจ แม้แต่เจ้านายสาวของฉัน เมื่อทราบข่าวในวันรุ่งขึ้นก็รีบมาเยี่ยมทันที

            เช้าวันต่อมา ฉันและน้องต้นน้ำ พากันไปตักบาตรอุทิศส่วนกุศลให้เจ้ากรรมนายเวร และทุกดวงวิญญาณที่ต้องจบชีวิตลง ณ ถนนสายนี้ เพราะมีเพื่อนบ้านหลายคนบอกว่าช่วงที่ทำถนนนี้ มีคนตายแล้ว 4 ศพ 

           "ช่วงบ่ายก่อนหน้าเหตุการณ์ของครูกับลูก ก็เพิ่งตายไป 1 ศพ ผมผ่านไปเขากำลังห่อผ้าขาวเอาขึ้นรถมูลนิธิ"  เพื่อนบ้านคนหนึ่งเล่าให้ฟัง

           "ครูหน่ะโชคดีมากนะเนี่ย  สงสัยมีพระดี  เพราะคนอื่น ๆ เขาอาการหนักกันทั้งนั้น บางคนก็ล้มหน้าครูดไปกับพื้นถนน"

 

 เมื่อเพื่อนร่วมงานทราบข่าว ต่างก็ตัดพ้อต่อว่า ว่าทำไมฉันไม่บอกกล่าว เพื่อนรุ่นพี  ก็บอกว่า น่าเฆี่ยนนัก  มีอะไรไม่บอก  ฉันก็ได้แต่อ้อมแอ้ม ๆ ว่า เกรงใจ

       น้องโบกี้ (สมาชิกท่านหนึ่งของโกทูโนว์) ขันอาสา จะนำงานไปเข้าเล่ม ซ่อมแซมส่วนที่สึกหรอให้ ฉันกับน้องโบกี้นัดกันตอน 9 โมงเช้า เจ้านายสาวก็อนุญาตให้หยุดงานได้ แต่ก็มีเรื่องแปลกมาก เมื่อฉันจะเอางานลงกล่อง ก็พบว่าจิ้งจกตกลงมาตายอยู่บนกองผลงานที่เป็นต้นฉบับของฉัน

       ไม่เชื่ออย่าลบหลู่ ฉันรีบโทรไปบอกน้องโบกี้ว่า ไม่ต้องมารับแล้วนะ วันนี้พี่ขอ พักผ่อน 1 วัน  ไม่ทำอะไรทั้งหมดทั้งสิ้น  พรุ่งนี้ค่อยว่ากันใหม่ วันนั้นฉันก็เลยนอนหลับทั้งวัน

                                  

       เรื่องราวยังไม่จบเพียงเท่านี้ คงต้องบันทึกต่อในตอนต่อไป เรื่องสำคัญที่ต้องกล่าวถึงก็คือ

                       "กุศลา = ธรรมา    อกุศลา = ธรรมก็มา

           กับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนี้บอกได้คำเดียวว่า  ธรรม-มา ตึมเลยค่ะ

 เรียกว่า "ฉวยวิกฤติเป็นโอกาส" ซะแบบแฮปปีเอ็นดิ้งเลยหละครับพี่น้องครับ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

 หมายเลขบันทึก: 397123
 เขียน:  
 ความเห็น: 21  อ่าน: คลิก 
 สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน
 แจ้งลบ
 
 แจ้งลบ

ความเห็น

โสภณ เปียสนิท
เขียนเมื่อ Wed Sep 22 2010 21:52:46 GMT+0700 (ICT)

เรียนครูอิงจันทร์ครับ

นาทีแห่งชีวิตเลยนะครับ ชีวิตเหมือนพยับแดด ห่างหายไปเร็ว ไม่เหลือร่องรอย คนเราก็เป็นเช่นนั้น ไม่ถึง 100 ปี ของชีวิต ไม่นานเลย

สวดมนต์หลายจบหน่อยนะครับ ช่วงนี้ ผ่านพ้นไปได้ เงินเดือนเพิ่ม 10000 เศษ ไม่ผ่าน ก็ลุยต่อหลังผ่อนพักสักครู่

เอาใจช่วยครับ สาธุ

อิงจันทร์ ณ เรือนปั้นหยา
เขียนเมื่อ Wed Sep 22 2010 22:15:53 GMT+0700 (ICT)

สวัสดีค่ะอาจารย์Ico32โสภณ เปียสนิท

  • ขอบพระคุณอาจารย์ค่ะ ที่แวะมาส่งกำลังใจ
  • ตอนนี้กำลังพยายามท่องคาถา ชินบัญชร อยู่ค่ะ
  • ขอให้อาจารย์มีความสุขเสมอ ๆ นะคะ
กานดาน้ำมันมะพร้าว
เขียนเมื่อ Wed Sep 22 2010 22:16:54 GMT+0700 (ICT)

สวัสดีค่ะ

        อ่านไปเรื่อยๆก็ใจไม่ดี  กลัวเป็นอะไรมาก จบแล้วก็โล่งใจ น้องต้นน้ำ น่ารักมากค่ะ คุณอิงจันทร์เล่าดีมากเลยนะคะ นึกภาพตามไปด้วยเลย ค่ะคุณพระคุณเจ้าคุ้มครอง

        เมื่อวันก่อนก็ไปอ่านของคุณยาย เล่าดีเช่นกัน ก็โล่งใจค่ะ คุณยายไม่เป็นอะไร แต่รถยนต์ยับเยินค่ะ แขวนพระ 2 องค์ ตอนเกิดเหตุก็คิดถึงลูกเช่นกัน พ้นเคราะห์แล้วนะคะ ต่อไปก็จะได้รับสิ่งดีๆนะคะ

      

         

คิม นพวรรณ
เขียนเมื่อ Wed Sep 22 2010 22:26:09 GMT+0700 (ICT)

สวัสดีค่ะ

วันนี้พี่คิมไปทานข้าวกับเพื่อน เพิ่งกลับมาตอน ๒ ทุ่ม  อาบน้ำนอน  เพิ่งตื่นมาเข้าเน็ต  และติดตามมาอ่านบันทึกที่รอคอยฉบับนี้

เหมือนท่าน โสภณ เปียสนิท  ให้ความเห็นไว้เช่นเดียวกันค่ะ  ทุกอย่างเป็นเรื่องธรรมดา  ทำให้เรา "ฉลาดได้อีก"  เหมือนที่อาจารย์ ดร.ไร้กรอบเขียนไว้นั่นเอง

ดีแล้วนะคะที่เราไม่บาดเจ็บและสูญเสียมากกว่านี้  ถือว่าเป็นเรื่องบังเอิญค่ะ  ทุกอย่างซ่อมใหม่ได้ 

ขอเป็นกำลังใจให้นะคะ  และขอขอบคุณที่ยังระลึกถึง  มีภาพมาลงให้ชมอีก  รออีกไม่นานจะมาเยี่ยมทานส้มตำปูม้าอีกค่ะ

อิงจันทร์ ณ เรือนปั้นหยา
เขียนเมื่อ Wed Sep 22 2010 22:39:20 GMT+0700 (ICT)

สวัสดีค่ะพี่ดาIco32กานดา น้ำมันมะพร้าว

  • ค่ะ ต้องบอกพี่ดาว่า ลูกคือ "ยาใจ" จริง ๆ ค่ะ
  • เขาควบคุมสติได้ดีมาก
  • ในขณะที่แม่ยืนร้องไห้ "งานของแม่ ๆ"  ฮือ  ๆ  
  • คิดแล้วก็ขำตัวเองเหมือนกันค่ะ แทนที่จะปลอบลูก
  • กลับกลายเป็นว่าลูกปลอบแม่ค่ะ
  • ตอนกลางวัน นอนหลับไป ตื่นขึ้นมามีอาการเหมือนเป็นไข้
  • ก็บ่นกับน้องต้นน้ำว่า สงสัยแม่จะเป็นไข้
  • ลูกก็เอามือมาอังหน้าผากแม่ แล้วเดินไปหยิบ พารา มา 2 เม็ด
  • ส่งให้แม่ "เอ้า...แม่กินยาปัองกันไว้ก่อน" ไม่ต้องรอให้เป็นไข้
  • รู้สึกมีความสุขค่ะ  ไม่ต้องการความอบอุ่นจากที่ไหนอีกแล้ว  ลูกนี้แหละอบอุ่นที่สุด
  • ขอบพระคุณพี่ดามากนะคะที่ให้ความห่วงใย
  • ขอให้พี่ดามีความสุข มีสุขภาพที่ดี  ปราศจากโรคภัยทั้งหลายทั้งปวงนะคะ
ชำนาญ เขื่อนแก้ว
เขียนเมื่อ Wed Sep 22 2010 23:01:06 GMT+0700 (ICT)
  • สวัสดีครับ
  • เรียกว่า คนเรามี ดวงขึ้นกับ ดวงตกครับ ช่วงดวงตกจะมีอะไรเกิดขึ้นที่เขาเรียก่า "ผีซ้ำด้ามพลอย" ครับ โดยเฉพาเวลาที่กำลังหรือดวงเราอ่อนลง สิ่งที่มองไม่เห็นจะเข้ามารบกวนเราได้ บางครั้งเวลาผมขับรถมักมีอาการเหมื่อนพี่อิงจันทร์ คือ ขับผ่านช่วงหนึ่ง จะกระวนกระวายไม่ทราบสาเหตุ เหมือนจะบังคับตนเองไม่ได้ ต้องสวดมนต์ครับ นึกถึงคุณพ่อ คุณแม่ คุณพระ คุณเจ้า สวดมนต์ตั้งสติให้ดี เราถูกสิ่งที่มองไม่เห็นเล่นงานเอาแหล่ะครับ ของอย่างนี้ใครไม่เชื่อ แต่ก็อย่าลบหลู่ครับ
  • ขอให้หายเร็ววันครับ
  • ว่างๆ ลองแวะเข้าไป มัดมือ สู่ขวัญ ที่บ้านอารมณ์ดีนะครับ ขอเป็นกำลังใจให้ครับ
KRUDALA
เขียนเมื่อ Wed Sep 22 2010 23:33:28 GMT+0700 (ICT)

สวัสดีค่ะ

ได้อ่านเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับคุณอิงจันทร์แล้ว ก็เป็นห่วงค่ะ มาให้กำลังใจเพื่อต่อสู้กับปัญหาต่อไปนะคะ Krudala เคยเจอเหตุการณ์ทำนองนี้มาแล้วในช่วงที่ทำผลงานครูค.ศ. 3 เชิงประจักษ์ สติแตกไปพักใหญ่ สู้ต่อไปไม่ไหวเลยไม่ทำผลงานต่อ ยังรู้สึกเสียใจอยู่ลึกๆ แต่ตอนนี้ก็ผ่านแล้วค่ะ

มาให้กำลังใจอย่าเพิ่งท้อนะคะ ผลงานพร้อมจะส่งอยู่แล้ว ค่อยๆแก้ไขหรือซ่อมแซมไป ขอให้มีใจที่เข้มแข็งเข้าไว้นะคะ สวดมนต์ตลอดเวลาที่ว่างเลยค่ะ

ขอเป็นกำลังใจให้อีกคนหนึ่งค่ะ

อิงจันทร์ ณ เรือนปั้นหยา
เขียนเมื่อ Thu Sep 23 2010 05:14:49 GMT+0700 (ICT)

สวัสดีค่ะพี่คิมIco32ครูคิม

  • ค่ะ "เรายังฉลาด" ได้อีก
  • เหตุการณ์ครั้งนี้ ทำให้ แม่ลูกผูกพันกันมากขึ้น
  • ทำให้ภูมิใจในตัวลูกชายมากค่ะ
  • จะเล่ารายละเอียดในฉบับหน้านะคะ
อิงจันทร์ ณ เรือนปั้นหยา
เขียนเมื่อ Thu Sep 23 2010 05:19:21 GMT+0700 (ICT)

สวัสดีค่ะน้องIco32ชำนาญ เขื่อนแก้ว

  • ค่ะ  น่าจะเป็นอย่างน้องว่าแหละ
  • เพราะถนนช่วงนั้น เป็นจุดที่มีคนตายบ่อยมาก
  • ประกอบกับเขาทำถนนด้วยค่ะ
  • เราไม่ได้ประมาท เพียงแต่ตัดสินใจผิดพลาด แทนที่จะไปเลนซ้าย
  • ตัดสินใจไปเลนขวา
  • ถ้าจะพูดไปแล้ว ผู้รับผิดชอบในการทำถนน ควรมีวิธีป้องกันที่ดีกว่านี้
  • แต่ก็อย่างว่า "พูดไปก็ไลฟ์บอย"  ค่ะ
  • ขอบคุณน้องชำนาญมากนะคะที่แวะมาให้กำลังใจกัน
  • มีความสุขเสมอ ๆ และขอให้ปลอดภัยในทุกเส้นทางนะคะ
ถาวร
เขียนเมื่อ Thu Sep 23 2010 05:38:13 GMT+0700 (ICT)

สวัสดีค่ะพี่อิงจันทร์

คุณพระคุ้มครองนะค่ะ อ่านแล้วเห็นภาพ ขวัญเอย จงมา นึกเสียว่าฟาดเคราะห์นะค่ะ ต่อไปขอให้มีแต่สิ่งดีๆเข้ามา น้องอุ้มเคยโดนรถชนค่ะ ขับมอเตอร์ไซค์ชนปิคอัพนอนดึงคออยู่โรงพยาบาล3สัปดาห์ มือซ้ายอ่อนแรงต้องทำกายภาพด้วยตนเองไปด้วย ตอนจะขับออกมานึกสังหรณ์ใจอะไรไม่รู้ กระชับหมวกกันน็อคแน่นเลยค่ะ

น้องต้นน้ำน่ารักมากค่ะ มีสติดีมาก

หายไวๆนะค่ะ คิดถึงและเป็นห่วงเสมอค่ะ

ขจิต ฝอยทอง
เขียนเมื่อ Thu Sep 23 2010 05:40:03 GMT+0700 (ICT)

พี่ครับ แก้ไขแล้วเอาไปส่งใหม่ ไปถวายสังฆทานด้วยก็ดีครับ สู้ๆๆครับ

อิงจันทร์ ณ เรือนปั้นหยา
เขียนเมื่อ Thu Sep 23 2010 06:03:22 GMT+0700 (ICT)

สวัสดีค่ะIco32KRUDALA

  • ยินดีด้วยนะคะ กับการผ่าน คศ.3
  • ขอบพระคุณมากค่ะสำหรับกำลังใจที่มอบให้
  • มาถึงขั้นนี้ ยังไงก็สู้ไม่ถอยค่ะ
  • มีความสุขเสมอ ๆ นะคะ
  • "ไม่คิดจะยอมแพ้ เราจะไม่แพ้  แค่ริมทางไม่มีดอกไม่ให้ก้าวเดิน"
อิงจันทร์ ณ เรือนปั้นหยา
เขียนเมื่อ Thu Sep 23 2010 06:19:24 GMT+0700 (ICT)

สวัสดีค่ะน้องอุ้มIco32ถาวร

  • ตอนนี้ไม่มีอะไรมากแล้วค่ะ
  • ถือเอาเหตุการณ์ครั้งนี้เป็นบทเรียน
  • ทำให้เราได้รู้ได้เห็นอะไรมากมายค่ะ
  • ขอบคุณน้องอุ้มมากนะคะทีแวะมาให้กำลังใจกันแทบทุกเช้าเลย
  • มีความสุขเสมอ ๆ นะคะ
Boo
เขียนเมื่อ Thu Sep 23 2010 09:59:39 GMT+0700 (ICT)

คนดี พระคุ้มครอง ดีใจที่พี่ไม่เป็นอะไรมากค่ะ ส่งกำลังใจ นะคะ

อิงจันทร์ ณ เรือนปั้นหยา
เขียนเมื่อ Thu Sep 23 2010 21:06:39 GMT+0700 (ICT)

สวัสดีค่ะน้องIco32poo

  • ค่ะ คิดเช่นนั้นเหมือนกันค่ะ ดีใจที่ไม่เป็นอะไรมาก
  • ขอบคุณน้องปูนะคะที่แวะมาส่งกำลังใจให้กัน
  • มีความสุขเสมอ ๆ นะคะ
krusorn
เขียนเมื่อ Thu Sep 23 2010 21:14:43 GMT+0700 (ICT)
  •  ตอนนี้พันพรือ  บายดีแล้วหม้าย  อ่านแล้วหายใจไม่ค่อยออก  รอลุ้นตอนจบ
  • ปลอดภัยทั้งแม่ทั้งลูกจึงสบายใจไม่เป็นไรน้องนะ  สิ่งเลวร้ายมากกว่านี้เรายังรับได้
  • เรื่องแค่นี้จิ๊บจ๊อย  ผลงานเสียหายไปทำใหม่ได้  ช้านิดหนึ่งไม่เป็นไร
  • ขอให้ลูกรอดปลอดภัย  ก็วาสนาแล้ว  บอกหลานต้นน้ำด้วยว่าฝากเป่ากระหม่อมมากมาด้วย 
  •  โชคร้ายผ่าน...โชคดีกำลังเดินทางมา  ขอแสดงความยินดีกับว่าที่ค.ศ.3 ค่ะ
  • รักน้องและหลานทั้งสองคนมากมาย 

                      

  คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...

อิงจันทร์ ณ เรือนปั้นหยา
เขียนเมื่อ Thu Sep 23 2010 21:33:14 GMT+0700 (ICT)

สวัสดีค่ะน้องIco32ขจิต ฝอยทอง

  • ค่ะ  รีบทำใหม่และส่งพรุ่งนี้ (24 ก.ย.) ทุกอย่างพร้อมแล้วค่ะ
  • จากนั้นก็จะทำบุญ อุทิศส่วนกุศล ให้เจ้ากรรมนายเวร
  • จะไปถวายสังฆทานตามคำแนะนำของศิษย์น้องด้วยค่ะ
  • ขอบคุณค่ะ ขอให้มีความสุขเสมอ ๆ นะคะ
บุษรา
เขียนเมื่อ Thu Sep 23 2010 21:36:50 GMT+0700 (ICT)
  • สวัสดีค่ะ
  • นกดีใจมาก ๆ ที่พี่อิงจันทร์แวะไปเยี่ยมเยียนกัน  มิตรไมตรีที่มอบให้กันยังประทับใจมิลืมเลือนค่ะ
  • มีความสุขมาก ๆ นะค่ะพี่  ระลึกถึงกันเสมอค่ะ
  • ขอบคุณค่ะ

              

อิงจันทร์ ณ เรือนปั้นหยา
เขียนเมื่อ Fri Sep 24 2010 05:47:53 GMT+0700 (ICT)

สวัสดีค่ะพี่สาวIco32ดาวเรือง

  • วันนี้แหละค่ะ จะไปส่งที่เขต
  • เมื่อวาน ผอ.ไปเขตไปแจ้งเจ้าหน้าที่ไว้ เพราะเขาต้องทำเรื่องกันเงินไว้ให้หน่ะค่ะ
  • ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าแบบไหน
  • เตรียมพร้อมค่ะ  ถ่ายน้ำมันเครื่องรถ (รถยนต์) เติมน้ำมันเต็มถัง  เช็คความพร้อมทุกอย่างค่ะ
  • กำลังจะเช็ค หม้อน้ำ ค่ะ คิดว่าคงไม่มีอุปสรรคใด ๆ  ค่ะ
  • ขอบพระคุณพี่ครูนะคะ  ที่ให้กำลังใจแบบ มากมาย  มากมาย
  • มีความสุขเสมอ ๆ นะคะ
อิงจันทร์ ณ เรือนปั้นหยา
เขียนเมื่อ Sun Sep 26 2010 14:34:43 GMT+0700 (ICT)

สวัสดีค่ะน้องนกIco32บุษรา

  • ขอบคุณค่ะที่แวะมาเป็นกำลังใจให้กัน
  • แม้ภารงานจะมากมาย
  • แต่ก็คิดถึงมิตรภาพอยู่เสมอนะคะ
  • มีเวลาจะแวะไปทักทายค่ะ
  • ขอให้น้องมีความสุขเสมอ ๆ นะคะ
nrintip
IP: xxx.49.193.6
เขียนเมื่อ Sun Sep 26 2010 22:03:43 GMT+0700 (ICT)

" สวัสดีค่ะ นรินมาเยี่ยมค่ะ

อ่านบันทึกแล้ว ซึมเลย

เป็นกำลังใจให้นะค่ะ เป็นไงบ้างแล้วน้องต้นน้ำเจ็บตรงใหนป่าว

ไปตรวจสุขภาพยัง(อ่านยังไม่จบ พิมพ์ ดีกว่า พิมพ์ก่อน)...ดูแลเเม่นะจ๊ะ

ห่วงใยค่ะ

(นรินทิพย์)

 อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
 ไม่อนุญาตให้แสดงความเห็น
{{ kv.current_user.preferred_name }} - เพิ่มความเห็นเพิ่มความเห็น
 ใส่รูปหรือไฟล์
 
บันทึกที่เกี่ยวข้อง
บันทึกก่อนนี้
บันทึกใหม่กว่า