การสร้างบรรยากาศในการเรียนรู้ เริ่มที่ครูต้องเปลี่ยน

 การเรียนรู้ ครูต้องปรับเปลี่ยน เน้นให้ผู้เรียนอยากรู้ ครูคอยกระตุ้นและสนับสนุน 

 

 

 

การสร้างบรรยากาศในการเรียนรู้
เริ่มที่ครูต้องเปลี่ยน

           ครูเป็นบุคคลสำคัญที่จะสนับสนุนให้ผู้เรียนเกิดการเรียนรู้ โดยทำบทบาทเป็นสะพานเชื่อมโยงความรู้ประสบการณ์เดิมให้เด็กต่อยอดให้เกิดความรู้ใหม่ ครูจึงควรเป็นผู้ยั่วยุ กระตุ้น สนับสนุนให้ผู้เรียนอยากรู้เพื่อให้เขาได้แสวงหาคำตอบด้วยตนเอง บางโอกาสครูก็ควรจะเรียนรู้จากเด็กหรือเรียนรู้ไปพร้อมๆ กับเด็ก ท่านผู้อ่านเชื่อหรือไม่เด็กเก่งในการใช้เครื่องโทรศัพท์ได้ดีกว่าครู ตั้งค่าต่างๆ ได้หลายอย่าง ผู้เขียนเองมีโทรศัพท์ใช้เพียงรับสายกับโทรศัพท์ติดต่อพูดคุยธรรมดา แต่เด็กใช้ฟังเพลง ดูหนัง ถ่ายรูปและอีกหลายๆ อย่าง ดังนั้นการสอนโดยการบอกความรู้จึงเกิดผลการเรียนรู้กับเด็กค่อนข้างน้อยกว่าให้เขาได้เรียนรู้ในสิ่งที่มีความหมายกับตัวเขา
 

            นพ.ประเวศ  วะสี กล่าวถึงการสอนโดยครูถ่ายทอดและออกข้อสอบจากสิ่งที่ครูถ่ายทอด โดยขาดการเรียนรู้แบบมีปฏิสัมพันธ์ ครูคือนักเผด็จการและสร้างวัฒนธรรมเผด็จการขึ้นในใจเด็ก
            อมรวิชช์  นาครทรรพ กล่าวถึงบทบาทของครูที่สนับสนุนให้ผู้เรียนได้เรียนรู้สิ่งที่เขาอยากรู้ การที่เด็กได้เรียนรู้ด้วยตนเอง จึงเปรียบเหมือนฟองน้ำ ซับน้ำจากทุกทิศ ครูจึงเปลี่ยนวิธีสอนจากผู้ถ่ายทอดบทเรียนเป็นผู้กระตุ้นและสร้างบรรยากาศให้เกิดการเรียนรู้ ครูต้องลดหรือเลิกให้เด็กจดที่ครูสั่ง ฟังสิ่งที่ครูพูดคนเดียว องค์ความรู้จึงเกิดจากเด็กได้สรุปได้ค้นพบอย่างมีความหมาย

             กันยา  สุวรรณแสง ได้กล่าวถึงธรรมชาติของการเรียนรู้ ดังนี้
                  ๑. การเรียนรู้คือการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมที่ถาวร
                  ๒. การเรียนรู้ย่อมมีการปรับปรุงแก้ไข เปลี่ยนพฤติกรรมเนื่องมาจากประสบการณ์
                  ๓. การเปลี่ยนแปลงชั่วครั้งชั่วคราว ไม่นับเป็นพฤติกรรมที่เกิดจากการเรียนรู้
                  ๔. บุคคลเกิดการเรียนรู้สิ่งใดสิ่งหนึ่งหรือยัง สามารถดูได้จากพฤติกรรมของเขา ที่เขาไม่เคยทำมาก่อน
                  . การเรียนรู้เป็นกระบวนการ
                  ๖. การเรียนรู้เกิดได้ง่าย ถ้าสิ่งที่เรียนเป็นสิ่งที่มีความหมาย
                  ๗. การเรียนรู้แตกต่างกันตามตัวบุคคลและตามวิธีการในการเรียน
                  ๘. การเรียนรู้เกิดจากประสบการณ์ตรงและประสบการณ์ทางอ้อม

                  ๙. การเรียนรู้จะเกิดผลดี เมื่อผู้เรียนมีความมุ่งหมาย มีความต้องการ มีความสนใจและได้ลงมือกระทำด้วยตนเอง
                 ๑๐. การเรียนรู้ที่แท้จริง จะมีได้เมื่อผู้เรียนบรรลุจุดประสงค์ ได้รับสิ่งที่ตนต้องการ
                 ๑๒. การเรียนรู้เดิม ประสบการณ์ที่ผ่านมาแล้ว จะกระตุ้นให้เกิดการเรียนรู้ใหม่ๆ ขึ้น
              ทุกครั้งที่ผู้เขียนได้ยินครูดุด่าผู้เรียนว่าโง่  โมโหร้าย ดูเหมือนเด็กจะกลัวและไม่อยากเรียนทั้งยังมีเจตคติที่เป็นลบกับสิ่งที่เรียนรู้ ถ้าเด็กเขาพูดในใจก็คงจะบอกครูว่าครูนั่นแหละสอนเขาไม่รู้เรื่องเอง เรามาปรับวิธีเรียนเปลี่ยนวิธีสอน สร้างบรรยากาศในการเรียนรู้ที่อบอุ่น กระตุ้นให้อยากเรียนรู้ ทุกคนเป็นครูให้กันและกันคงจะดีไม่น้อย สร้างรอยยิ้มและเสียงหัวเราะในห้องเรียน คงเป็นการเรียนรู้อย่างมีความสุขทั้งครูและผู้เรียนท่านว่าดีไหม

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

 หมายเลขบันทึก: 395636
 เขียน:  
 ความเห็น: 26  อ่าน: คลิก 
 สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ
 แจ้งลบ
 
 แจ้งลบ
บันทึกก่อนนี้
บันทึกใหม่กว่า

ความเห็น

small man
เขียนเมื่อ Sat Sep 18 2010 21:40:43 GMT+0700 (ICT)

ผมว่าหัวใจของการปฏิรูปการศึกษา อยู่ที่ตรงนี้แหละครับ  เฮ้อ....

krutoom
เขียนเมื่อ Sat Sep 18 2010 21:48:36 GMT+0700 (ICT)

สวัสดีค่ะท่านผอ. มาอ่านแล้วถูกใจค่ะ และจะนำไปพัฒนานะคะ ขอบคุณที่นำมาให้ได้เรียนรู้ค่ะ

พรชัย
เขียนเมื่อ Sat Sep 18 2010 22:02:37 GMT+0700 (ICT)

Ico32 ขอบคุณท่าน small man ปฏิรูปทั้งระบบ ก็คงเริ่มที่ครูก่อนครับ

Ico32 ขอบคุณ คุณครูrinda ครูคือผู้นำการปฏิรูปการเรียนรู้ที่ต้องปรับเปลี่ยนก่อนครับ

เบดูอิน
เขียนเมื่อ Sat Sep 18 2010 22:15:27 GMT+0700 (ICT)

เห็นด้วยบรรยากาศแห่งการเรียนรู้ สบายดีนะครับ

กาญจนา สุวรรณเจริญ
เขียนเมื่อ Sat Sep 18 2010 22:15:56 GMT+0700 (ICT)

  • สวัสดีค่ะท่านผอ. 
  • อ่านแล้วกลับไปทบทวนบทบาทของครูส่วนใหญ่ รวมตนเองด้วยว่า เป็นผู้จุดประกายความคิดหรือทำให้มันอับแสงลงไป 
  • ครูต้องใช้วิธีที่หลากหลาย ในการจัดการเรียนรู้ให้เด็กนะคะ

Pee
IP: xxx.49.193.229
เขียนเมื่อ Sat Sep 18 2010 23:03:24 GMT+0700 (ICT)
  • พยายามเปลี่ยนการสอนแล้วเด็กรับเฉพาะในชั่วโมง พอให้กลับไปทำการบ้านเด็กไม่ทำ เด็กจะมีความรู้ต่อเนื่องได้อย่างไรค่ะ
คิม นพวรรณ
เขียนเมื่อ Sat Sep 18 2010 23:10:53 GMT+0700 (ICT)

สวัสดีค่ะ

ดร.เบญลักษณ์ น้ำฟ้า  บอกว่า "การเรียนรู้ที่เป็นสุข ไม่ได้หมายความว่าเด็กจะหัวเราะ ร่าเริง ตลอดเวลา  แต่หมายถึงบรรยากาศที่อบอุ่น"  ครูทำได้ค่ะ

พรชัย
เขียนเมื่อ Sun Sep 19 2010 07:12:42 GMT+0700 (ICT)

Ico32 ขอบคุณ คุณเบดูอิน ครูคือผู้สร้างบรรยากาศครับ

Ico32 ขอบคุณ คุณครูkanchana ครูยุคใหม่จึงจุดประกาย ขายความคิด พิชิตใจเด็ก

ขอบคุณ คุณ pee เมื่อในเวลาเรียนเขาชอบ การบ้านเขาน่าจะทำได้ ลองให้การบ้านแบบใหม่ๆ ดูครับ เชื่อว่าคุณครูทำได้ โดยวินัยเชิงบวกครับ

Ico32 ขอบคุณพี่คิม รอยยิ้ม เสียงหัวเราะ คือบรรยากาศการตอบรับที่แสดงถึงความสุขครับ แต่ไม่ใช่ครูสอนตลกเด็กตกมากมายครับพี่

ท่านป๊ะเบดูอิน มาเยี่ยมบ้าน ดีใจ เหมือนได้พบกับท่านพี่พรชัย  คิดถึง เลยนำรูปเก่าๆๆ มาดูคะ

mena
เขียนเมื่อ Sun Sep 19 2010 12:08:53 GMT+0700 (ICT)

สวัสดีค่ะ  ท่านผอ.พรชัย

สบายดีนะคะ  ประมาณเดือนที่แล้ว ผ่านหน้าโรงเรียน ผอ.พรชัย ระลึกถึงท่านเสมอนะคะ ถ้ามีโอกาสผ่านหน้าโรงเรียนร่องคำ ก็อย่าลืมแวะดื่มนมแพะก่อนเดินทางต่อ...นะคะ

ขอบคุณบันทึกดี มีประโยชน์ ยอมรับค่ะว่าบางครั้งต้องปรับปรุงตัวเองมากๆ แล้วจะปรับวิธีเรียน เปลี่ยนวิธีสอนใหม่....

บุษรา
เขียนเมื่อ Sun Sep 19 2010 18:02:50 GMT+0700 (ICT)
  • สวัสดีค่ะ
  • เรามาปรับวิธีเรียนเปลี่ยนวิธีสอน สร้างบรรยากาศในการเรียนรู้ที่อบอุ่น กระตุ้นให้อยากเรียนรู้ ทุกคนเป็นครูให้กันและกันคงจะดีไม่น้อย สร้างรอยยิ้มและเสียงหัวเราะในห้องเรียน คงเป็นการเรียนรู้อย่างมีความสุขทั้งครูและผู้เรียน"
  • ครูยิ่งเขี้ยวเข็ญ นักเรียนก็ยิ่งถอย มีดจะให้คมแค่ไหน.. ก็เหลาด้ามตัวเองไม่ได้ การสร้างบรรยากาศในห้องเรียนเป็นสิ่งที่สำคัญ.....
  • ขอบคุณค่ะ

                  

พรชัย
เขียนเมื่อ Sun Sep 19 2010 19:11:40 GMT+0700 (ICT)

Ico32 ขอบคุณคุณสุ เก็บภาพเก่าได้ดีมากครับ ประทับใจในความเป็นกัลยาณมิตรของคุณสุ คิดว่าคุณเบดูอินและคุณครูมีนาคงประทับใจเช่นกันครับ

Ico32 ขอบคุณคุณครูมีนา คงต้องแวะร่องคำแน่นอนอยากได้สบู่ไปฝากเพื่อนครู

Ico32 ขอบคุณน้องบุษรา ชอบคำว่ามีดจะให้คมแค่ไหน.. ก็เหลาด้ามตัวเองไม่ได้

krusorn
เขียนเมื่อ Sun Sep 19 2010 19:30:08 GMT+0700 (ICT)

สวัสดีค่ะท่านผอ.

แวะมาศึกษาวิธีและเทคนิคการสอนด้วยค่ะ

ก็น่าจปฏิบัติได้ ครูจะทำง่ายหรือยาก  ก็ทำได้ค่ะ

วันก่อนครูดาวเรืองส่งคู่มือครู และคู่มือเด็กมาไม่ทราบไดรับหรือเปล่า

ถ้ามีอะไรบอกมานะคะจะส่งให้ใหม่/ขอบคุณค่ะ

 

ครู ป.1
เขียนเมื่อ Sun Sep 19 2010 19:36:06 GMT+0700 (ICT)

ครู ป.1 รู้สึกไม่ประสบความสำเร็จในการสอนปีนี้

นักเรียนเรียนรู้ช้ามาก ซ้ำไม่ตั้งใจเรียนเป็นส่วนใหญ่

ไม่ว่าการอ่าน การเขียน และคิดเลขเร็ว ตกต่ำหมด

เด็กๆไม่ใฝ่รู้ ใฝ่เรียน ครูคงต้องไปฝึกงานใหม่แล้วค่ะ

ยูมิ
เขียนเมื่อ Sun Sep 19 2010 22:46:40 GMT+0700 (ICT)

มาชม

อ่านแล้วเห็นเป็นมุมคิดเลยนะครับนี่...

ณัฐรดา
เขียนเมื่อ Mon Sep 20 2010 07:58:05 GMT+0700 (ICT)

สวัสดีค่ะ

ได้แนวคิดจากบันทึกนี้มากเลยค่ะ ขอบพระคุณ

ไม่ทราบว่าเด็กๆมีปัญหาในการรับธนาณัติหรือเปล่าคะ ไม่เคยส่งธนาณัติออนไลน์มาก่อนค่ะ นึกว่าจะต้องมีหลักฐานให้ทางผู้รับ แต่เจ้าหน้าที่บอกว่าไม่ต้อง ผู้ส่งแค่แจ้งผู้รับเท่านั้น การรับก็ไม่มีอะไร แค่ผู้รับไปแสดงตัว บอกเลขที่อ้างอิง และแสดงบัตรประจำตัว ที่ที่ทำการไปรษณีย์เมืองก็ได้แล้ว

เพราะมีข้อมูลออนไลน์อยู่แล้วค่ะ

พรชัย
เขียนเมื่อ Mon Sep 20 2010 09:37:32 GMT+0700 (ICT)

Ico32 ขอบคุณคุณครูดาวเรือง ปกติครูเราก็ปฏิบัติกับเด็กด้วยกัลยาณมิตรครับ

Ico32 ขอบคุณคุณครู ป.1 คนที่เป้นครูวิทยฐานะชำนาญการพิเศษ คงมีคุณสมบัติตามที่ผมเขียนหรืออาจะมีมากกว่าด้วยซ้ำไป โดยเฉพาะครู ป.1 ที่พร้อมสรรพ

Ico32 ขอบคุณ ดร ยูมิ ท่านอยู่กับมหาวิทยาลัยมุมมองของท่านย่อมมองลึกกว่าแน่นอน

Ico32 ขอบคุณ คุณณัฐรดา เด็กดีใจที่ได้รับรางวัลจากคุณณัฐรดา จะให้เขาเข้าไปขอบคุณในบันทึกคุณณัฐรดาอีกครังครับ

บุษรา
เขียนเมื่อ Mon Sep 20 2010 10:05:41 GMT+0700 (ICT)
  • สวัสดีค่ะ
  • บุษราแวะมาส่งอาหารเที่ยงค่ะ ส่วนมื้อเย็นตามอัธยาศัยค่ะ
  • ขอบคุณค่ะ

                        

blue_star
เขียนเมื่อ Mon Sep 20 2010 10:09:45 GMT+0700 (ICT)

สวัสดีค่ะอาจารย์

ไม่ได้เข้ามาทักทายอาจารย์นานแล้ว อาจารย์สบายดีนะคะ?

เค้าว่าสิ่งที่เด็กรับรู้ เรียนรู้ คืออารมณ์และพฤติกรรมของครู มากกว่าสิ่งที่อยู่ในสมองของครูค่ะ

บรรยากาศการเรียนรู้ที่ดี ทำให้นักเรียนและคุณครูสามารถเรียนรู้ร่วมกันอย่างมีความสุขนะคะ

ตอนนี้มาเป็นนักเรียนเลยกล่าวในฐานะนักเรียนค่ะ อิอิ ^v^

ไทเลย-บ้านแฮ่
เขียนเมื่อ Mon Sep 20 2010 14:29:07 GMT+0700 (ICT)

แนวคิดนี้ผมคิดว่าน่าจะสามารถนำมาประยุกต์เพื่อไปใช้ในการพัฒนาองค์กรให้เป็นองค์กรเรียนรู้ได้ครับ เรื่องราวเหล่านี้ ผมคิดว่านอกจากครูแล้ว บรรดาผู้ปกครอง หรือคนทำงานในองค์กรต่างๆ ไม่ว่าจะเป็น Line Manager หรือ HR น่าจะได้เข้าใจแนวคิดนี้ครับ  ผู้หลักผู้ใหญ่ในองค์กรยังติดกับรูปแบบการพัฒนาคนแบบยุคอุตสาหกรรมที่ต้องมีวิทยากรมีผู้อบรม มีห้องเรียนอยู่ ผมคิดว่าการเรียนรู้ไม่จำเป็นต้องอยู่ในห้องเรียน สามารถทำที่ไหนก็ได้ ใช้กิจกรรมอะไรก็ได้ ขอให้เกิดบรรยากาศการเรียนรู้ที่เหมาะสม (Optimum Learning State) แล้วค่อยเชื่อมโยงไปสู่วัตถุประสงค์การเรียนรู้ที่พึงประสงค์

นงนาท สนธิสุวรรณ
เขียนเมื่อ Mon Sep 20 2010 17:29:54 GMT+0700 (ICT)

ขอบคุณค่ะ...เด็กคือหัวใจของการเรียนรู้ และปลูกฝังจิตสำนึกคุณธรรม ด้วยการสร้างการมีส่วนร่วม..เริ่มจากง่ายไปหายาก..ทำให้เห็นเป็นตัวอย่าง..และตอกย้ำจนเป็นอุปนิสัย..

      

ธรรมทิพย์
เขียนเมื่อ Mon Sep 20 2010 17:50:47 GMT+0700 (ICT)
  • สวัสดีค่ะ ผอ.พรชัย
  • แวะมาทักทายยามเย็นค่ะ
  • อ่านบันทึกนี้ก็มองเห็นมุมมองที่น่ายล
  • การสร้างบรรยากาศในการเรียนรู้  เด็กต้องมีความสุข
    ผ่อนคลายไม่เคร่งเครียด  เิบิกบานใจ  ครูต้องยิ้มแย้มแจ่มใส
    เป็นมิตรคอยกระตุ้นและให้กำลังใจ  ไม่บ่นว่าให้เขาอับอาย
    เมื่อเขารักที่จะเรียนเขาจะรู้ในสิ่งที่เขารัก
  • ขอบพระคุณข้อคิดดี ๆ ค่ะ
พรชัย
เขียนเมื่อ Mon Sep 20 2010 19:59:51 GMT+0700 (ICT)

Ico32 ขอบคุณน้องบุษรา ตำบักฮุ่ง ปิ้งไก่ แซบหลายเด้อ สิบอกไห้

Ico32 ขอบคุณ คุณหมอดาว ชีวิตการเป็นนักเรียนเมื่อมีงานทำแล้วคงไม่เครียดเหมือนตอนเป็นเด็กนะครับ ขอให้คุณหมอประสบความสำเร็จทุกด้านครับ

Ico32 ขอบคุณ คุณไทเลย  บ้านแฮ่ ท่านสามารถนำไปประยุกค์ใช้ในการฝึกอบรมได้ครับ ระดับวิทยากรต้องมีลูกเล่นที่แพรวพราวอยู่แล้ว

Ico32 ขอบคุณพี่นงนาท อยากเห็นกิจกรรมพี่นงนาทจัดจังเลยเด็กคงได้เรียนรู้อย่างมีความหมายในชีวิตและเห็นคุณค่าของการเรียนรู้

 Ico32 เมื่อเขารักที่จะเรียน  เขาจะรู้ในสิ่งที่เขารัก นี่คือประโยคเด็ดครับ

หยั่งราก ฝากใบ
เขียนเมื่อ Mon Sep 20 2010 21:49:01 GMT+0700 (ICT)

สวัสดีค่ะ

อ่านแล้วยิ้มอยู่นานสองนาน...

ครูทุกคนควรได้อ่านบันทึกเตือนใจเช่นนี้

นักเรียนก็คือเรา...ในอดีตนั่นเอง หากเราผู้เป็นครูลองย้อนมองว่าเมื่อเราเป็นเด็กน้อย เป็นนักเรียนเราอยากใ้ห้ครูปฏิบ้ัติกับเราอย่างไรแล้ว...การศึกษาจะไม่ต้องเป็น "จำเลย" ที่สังคมเพ่งมองเสมอเช่นในปัจจุบัน

ส่งกำลังใจไว้ให้ค่ะ

(^___^)

ฺBy Jan
เขียนเมื่อ Wed Sep 22 2010 06:50:29 GMT+0700 (ICT)

เห็นด้วยส่วนหนึ่งค่ะ(แต่บางอย่างก็ต้องชี้แนะ วางแนวให้บ้าง ซึ่งไม่ใช่เผด็จการ)

เคยเห็นเด็กๆ ที่บ้านทำงานศิลปส่งคุณครู 
เป็นการประดิษฐ์วัสดุเหลือใช้ ให้เป็นบ้าน
เขาทำใหญ่โตและมีรายละเอียดมาก
มากดูแล้วเกินตัวเกินวัย ใช้เวลาเกือบ 2 วัน จึงเสร็จ

เวลาส่งพ่อต้องช่วยขนขึ้นรถยนต์ไปส่ง

ให้สงสัยว่าคุณครูทำไมให้เด็กทำงานยากอย่างนี้
ได้คำตอบว่า เขาถามคุณครูว่าจะให้ทำขนาดเท่าใด
คุณครูบอกว่าตามใจนักเรียนจะทำอลังการแค่ไหนก็ได้
จึงถึงบางอ้อ! การไม่ตีกรอบและให้อิสระเต็มที่ ทำให้เด็ก
ได้คิดและสร้างผลงานได้อย่างไม่น่าทึ่ง
และได้เห็นชิ้นงานที่หลากหลายไม่ซ้ำแบบกันของเพื่อนๆ

 

พรชัย
เขียนเมื่อ Wed Sep 22 2010 18:36:34 GMT+0700 (ICT)

Ico32 ขอบคุณคนไม่มีราก ครูควรหวนไปคิดถึงความต้องการสมัยเราเป็นผู้เรียน

Ico32 เด็กคิดทำบางทีเขาก็ทำได้ดีไม่แพ้ผู้ใหญ่ครับ ให้เขาได้คิดอย่างอิสระ เด็กจะเป็นเลิศ ดีใจที่ลูกท่านเป้นนักคิดนักบริหารจัดการ

 อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
 ไม่อนุญาตให้แสดงความเห็น
{{ kv.current_user.preferred_name }} - เพิ่มความเห็นเพิ่มความเห็น
 ใส่รูปหรือไฟล์