ที่มาของ "เทพวิทยาคม" หลังชื่อโรงเรียนหนองบัว และวัดเทพสุทธาวาส ของอำเภอหนองบัว

สวัสดี ครับ อาจารย์วิรัตน์

การได้เข้ามาอ่านและเข้ามาสวัสดีอาจารย์ ผ่านบันทึกที่อาจารย์ตั้งใจถ่ายทอดให้อ่าน

ผมรู้สึกถึงความอบอุ่นและความพลังความรักของคนในชุมชนแห่งนี้

...

อ่านแล้วมีความสุขในหัวใจดีแท้ ครับ

พลังสร้างสรรค์ที่มีอยู่ในตัวตนของคนในชุมชน ต้นแบบ เช่นนี้

...มาด้วยความรักและเคารพในตัวตนของอาจารย์วิรัตน์...

 สวัสดีครับคุณแสงแห่งความดีครับ

• ได้หนังสือแล้วหรือยังครับ น้องๆเขาช่วยส่งให้เมื่ออาทิตย์ที่แล้วแน่ะครับ อยากให้อ่านในด้านที่เป็นวิถีชีวิตและแง่งามของชีวิตในชนบท เพื่อเป็นกำลังใจและเป็นความเชื่อมั่นอย่างเห็นความเป็นตัวของตัวเองในฐานะที่เป็นคนบ้านนอกน่ะครับ
• ดูรูปที่คุณแสงแห่งความดีนำมาให้ดูแล้วก็ต้องยิ้มะครับ ดูแล้วมีความสุขและคิดถึงบ้านที่ต่างจังหวัดเลย

สวัสดีครับอาจารย์

ผมทราบจากเอกว่าจะมีการเสวนาที่ศาลายา

กำลังพยายามจัดโอกาสให้ไปร่วมฟังด้วยครับ

ด้วยความระลึกถึงครับ

ในฐานะศิษย์เก่าหนองบัวเทพฯขอรายงานตัวเป็นคนแรก
นึกถึงบรรยากาศเวลามีกิจกรรมการแข่งขันฟุตบอลระหว่างทีมหนองบัวกับทีมชุมแสงฉำฉาต้นใหญ่ข้างอาคารเรียนนั้นจะช่วยเป็นร่มเงาบังแดดให้แก่ผู้ผู้ชมกีฬาเป็นอย่างดี ส่วนอีกด้านก็มีร่มเงาต้นฉำฉาเหมือนกัน คือทิศตะวันตกที่ติดกับรั้วเมรุวัดหนองกลับ
คนดูจึงอาศัยร่มเงาสองด้านนี้เป็นที่ยืนชม-เชียร์กีฬากัน

  สวัสดีครับหนานเกียรติ 

• อยากจัดนั่งคุยกัน พบปะและแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงานกัน และบางเรื่องก็อยากใช้วิธีนั่งคุยกันเพื่อเขียนหนังสือของคนที่มีประสบการณ์ในแนวทางเดียวกันแต่ต่างกลุ่ม ต่างบริบท และต่างเงื่อนไขแวดล้อม แล้วก็เป็นวิธีเคลื่อนไหวชุมชนของนักปฏิบัติเชิงสังคมที่กระจายกันไปตามเรื่องที่ตนเองทำ ให้มีความเชื่อมโยงกันในเชิงความคิดกับตัวความรู้ โดยเฉพาะในด้านที่เป็นการศึกษาทางเลือก 
• แต่นั่นก็เป็นเรื่องที่คาดหวังว่าจะเป็นผลพลอยได้หรอกนะครับ ที่อยากให้มีขึ้นก่อนก็คือเวทีและกลุ่มก้อนแบบสบายๆ สำหรับเป็นวิธีตกผลึกประสบการณ์และอ่านความเป็นไปของสิ่งต่างๆให้ได้ความลุ่มลึกเร็วๆแต่มีวงรอบที่บ่อยและหลากหลาย ให้การทำงานได้มีแรงบันดาลใจและได้หูตากว้างจากการเห็นโลกผ่านสายตาของกลุ่มคนที่มี Critical Mind ชีวิตและการทำงานจะได้ไม่เฉาน่ะครับ

  โรงเรียนอนุบาลหนองบัว(เทพวิทยาคม)   ที่แต่เดิมชื่อว่าโรงเรียนหนองบัว(เทพวิทยาคม) นั้น อาคารเรียนที่สร้างขึ้นด้วยไม้หลังเดิมในยุคก่อตั้ง เป็นอาคารเรียนสำหรับชั้นประถมต้น ข้างอาคารเรียนมีต้นฉำฉาหรือต้นจามจุรีขนาดใหญ่ ร่มรื่นและแผ่กิ่งก้านสาขาเป็นวงกว้างจน แดดไม่สามารถส่องถึงพื้น จึงเป็นลานดินทรายที่เรียบ น่านั่งเล่น เด็กๆทั้งหญิงชายใช้ร่มฉำฉานี้เป็นลานเล่น ทั้งหมากเก็บ ทอยลูกแก้ว กระโดดเชือก ริมรั้งแนวเดียวกันซึ่งอยู่ด้านทิศตะวันตกของสนามโรงเรียนอย่างที่พระคุณเจ้ากล่าวถึง ก็มีต้นฉำฉาต่อเนื่องเป็นแนวไปตามรั้ว

สวัสดีค่ะอาจารย์

ไม่ใช่ขอแรงงานอย่างเดียวท่านขอไม้จากชาวบ้านด้วย อุปกรณ์ทั้งหมดได้รับบริจาคจากชาวหนองบัว-หนองกลับ เสา-พื้น-ฝา-เครื่องบน-สังกะสี-ตะปู ฯลฯ สิ่งเหล่านี้ชาวบ้านท่านนำมารวมกันสร้างอาคารเรียนได้ ๕ หลัง ใครมีไม้ฝาก็นำมา มีพื้นก็เอามา คนละชิ้นสองชิ้น มีไม้ที่บ้านเลื่อยเสร็จแล้วก็มาบริจาคสร้างอาคารเรียนร่วมกัน ...อาคารเรียน ๕ หลังนี้ไม่ใช้เงินรัฐ แรงงานก็ได้จากชาวบ้านหนองบัว-หนองกลับ โยมพ่อก็ไปช่วยทำและนำไม้ไปบริจาคด้วย ...โยมพ่อเล่าว่าคนรุ่นโยมนั้นอายุ ๒๐ กว่า ๆ เป็นช่างไม้กันหมดทำงานสร้างบ้านเรือนชานได้สบาย ...โยมบอกว่าคนสองตำบลสามารถช่วยกันสร้างอาคารเรียน ๕ หลังเสร็จภายในวันเดียว คือสามารถใช้ประโยชน์ได้เลย.

• ข้อความข้างบน..เป็นความงดงามมากนะคะ แสดงว่าจิตสาธารณะเกิดขึ้นกับคนไทยโดยติดตัวมาช้านาน
• แต่ความเปลี่ยนแปลงทางสังคมทำให้สิ่งเหล่านี้ลดลงไปและเปลี่ยนไปด้วย
• โรงเรียน..ในสมัยก่อนส่วนมากจะเริ่มขึ้นที่วัด  แสดงถึงความศรัทธาของการนับถือศาสนาเป็นสำคัญ
• ขอขอบพระคุณค่ะ

สวัสดีครับอาจารย์ ผมแวะมาทักทายครับ

  สวัสดีครับคุณครูคิมครับ 

• เป็นสิ่งยืนยันได้อย่างหนึ่งละครับว่า จิตสามารถเคลื่อนย้ายวัตถุ 
• พัฒนาจิตใจและกระบวนการเรียนรู้ที่สร้างความงอกงามออกมาจากจิตใจ จึงเป็นวิถีหนึ่งของการสร้างวัตถุและพัฒนาโลกภายนอก รวมทั้งลด สร้างความเป็นอิสรภาพหรือหยุดผลกะทบจากโลกภายนอกได้
• ความเปลี่ยนแปลงของสังคมและสิ่งแวดล้อมทำให้สิ่งที่เคยมีอย่างในอดีตเปลี่ยนแปลงและสูญหายไปหลายอย่าง แต่บางส่วนที่เป็นเรื่องการพัฒนาทางจิตใจก็มีความสมบูรณ์แบบมากกว่าเดิมมากเหมือนกัน อย่างการพัฒนากระบวนการเรียนรู้ของเด็กๆโดยคุณครูคิมและเครือข่ายนี่ เป็นการสร้างเด็กรุ่นใหม่ที่เน้นการพัฒนาออกจากด้านในท่ามกลางยุคที่สังคมถึงพร้อมความทันสมัยทางวัตถุ ในอนาคตน่าจะเกิดมิติใหม่ๆให้ได้เห็นนะครับ
• อาจารย์ณัฐพัชร์และน้องๆได้ช่วยกันส่งหนังสือมาให้คุณครูคิมแล้วนะครับ คงมาถึงแถวรั้วของโรงเรียนแล้วละครับ

สวัสดีครับคุณบีเวอร์คนหนุ่มรุ่นใหม่ไฟแรง ขอบคุณที่แวะเข้ามาทักทายกันครับ ส่งเสวนามาจากแห่งหนไหนของประเทศไทยกันละเนี่ย พลังชีวิตมากมายดีจริงๆ ไปได้ทั่วประเทศอย่างรวดเร็วเลยเชียว

สวัสดีค่ะ

• ขอขอบพระคุณในความกรุณาของอาจารย์และอาจารย์ณัฐพัชร์และน้องๆค่ะ
• วันที่ ๒๑ พฤษภาคม ฯคงได้สวัสดีและทักทายสนทนากับอาจารย์นะคะ
• มีความสนใจที่จะมาเรียนรู้ เพราะอยากจะนำไปรับใช้สังคมตามโอกาสอันพึงมีค่ะ
• ความคาดหวังไว้อย่างนั้นค่ะว่าจะพยายามให้เครือข่ายเติบโตและมีกิจกรรมต่อเนื่องไปค่ะ การจัดค่ายฯ นักเรียนมีผู้สนใจเข้ามาร่วมกิจกรรมมากค่ะทั้งเป็นสมาชิกและไม่ใช่สมาชิก

• สวัสดีครับคุณครูคิมครับ
• ด้วยความยินดียิ่งเด้อครับ

สวัสดี สมาชิก เวทีคนหนองบัว ทุกๆ ท่าน

                คงไม่สายและช้าไปน๊ะครับ ที่จะเข้ามา Post ใน Blog นี้ ถ้าผมจำมาไม่ผิด บางทีชาวบ้านจะเรียก โรงเรียนหนองบัวเทพวิทยาคม ว่า “โรงเรียนยาว” ซึ่งเข้าใจว่าจะเรียกตามลักษณะอาคาร ที่ปลูกตามแนวยาวของรั้วโรงเรียน รุ่นพ่อแม่มีแค่อาคารเดียว เรียนกันแค่ ป.๔ สมัยผมเด็กๆ จำได้ว่า เป็นอาคารเตี้ยๆ บันไดน่าจะ ๓-๔ ขั้น ขึ้นลงสะดวก พอเดินเข้าประตูโรงเรียน ผ่านตัวอาคารมา ก็จะเป็นสนามฟุตบอล มีต้นชำฉาให้ร่มเงา เวลาจัดงานกีฬา (กีฬากลุ่ม) จะมีนักกีฬาจากกลุ่มต่างๆ มาแข่งมากมาย เช่น กลุ่มธารทหาร, กลุ่มห้วยร่วม ฯลฯ เท่าที่จำได้ ตอนเด็กๆสนุกมาก ผมเป็นแค่นักกีฬาวิ่งเปรี้ยวครับ

                 ส่วนโรงเรียนหนองบัวมัธยม หรือ “หนองคอก” บางคนอาจจะเรียกว่า “โรงเรียนแดง” ส่วนชื่อที่มาของทั้ง ๒ ชื่อ ผมยังไม่รู้ถึงที่มา รบกวนผู้รู้ช่วยเพิ่มเติมด้วย

ขอบคุณครับ

บุญเลิศ ทรงทอง (DekThape ชาวหนองบัวอีกคน)

ดูเหมือนท่านพระอาจารย์มหาแล คุณเสวก และคนเก่าๆที่เคยมาพูดถึงโรงเรียนในเวทีคนหนองบัวก็เคยบอกว่าเขาเรียกอย่างที่คุณบุญเลิศเรียกนี้เหมือนกันครับ คือ โรงเรียนหนองคอก เรียกโรงเรียนแดง และโรงเรียนหนองบัว(เทพวิทยาคม)เรียกโรงเรียนยาว แต่ผมไม่ค่อยคุ้นทั้งสองชื่อเลยละครับ จะคุ้นโรงเรียนหนองคอก และหนองบัวเทพ ส่วนโรงเรียนวัดเทพสุทธาวาสก็เรียกโรงเรียนวัดเทพ

สนามและลานใต้ต้นฉำฉาอย่างในภาพนั้น รุ่นผมนั้นยังมีต้นฉำฉาไม่กี่ต้น ต้นที่ใหญ่และมีลานเล่นลูกแก้ว ลานเล่นฮูลาฮู ห่วงยาง ก็อยู่ด้านหลังตึกยาว และด้านข้างก็มีรั้วสังกะสี ผุพังโหว่เป็นช่วงๆ วัวหลวงพ่ออ๋อยเดินโผล่ลอดออกมากินหญ้าในสนามโรงเรียนได้เลยทีเดียว และเวลาเตะบอล บอลก็มักจะลอดรั้วออกไปในเขตแดนวัดหลวงพ่ออ๋อยซึ่งจะเป็นป่าช้า โรงทึม โรงลิเก ที่วางศพ และเมรุเผาศพ ก็ต้องอาศัยผู้กล้าเดินออกไปเอากลับมา ทั้งสนามหญ้าและลานวัด จะเต็มไปด้วยหญ้าเจ้าชู้ ชอบเกาะถุงเท้าและเสื้อผ้า เดินผ่านไปทีงี้ กลับออกมาก็นั่งแกะเป็นนานเลยถึงจะหมด

สวัสดีค่ะ

แวะมาทักทายและตามมาอ่านค่ะ ดิฉัน นักเรียนโรงเรียนวัดเทพฯ ค่ะ เดินไปโรงเรียนผ่านวัดทุกวันค่ะ

วันนี้ได้ลองชักชวนพระใหม่ ทำปฏิทิน๒๕๕๕ เพื่อถวายพระและญาติโยมในวันที่ ๒๘ ธันวาคม ๒๕๕๔ ในงานรับตราตั้งรองเจ้าคณะอำเภอหนองบัว ประมาณครึ่งร้อยกว่าๆ

เป็นปฏิทินชุมชนหนองบัว ได้นำรูปถ่ายรูปวาดจากเวทีคหนองบัวไปทำ เมื่อทำเสร็จได้นำตัวอย่างไปให้เจ้าของงานดูท่านชอบก็เลยทำให้เล็กๆน้อยๆ ในระหว่างที่ทำพระใหม่ท่านก็สอบถามบุคคลในภาพที่นำมาขึ้นปกปฏิทินว่าคือใคร(หลวงพ่อเทพสิทธินายก) ก็เลยมีโอกาสได้เล่าให้ฟังว่าเป็นใครมีความสำคัญอย่างไร

พระทั้งสองรูปนี้ก็เป็นศิษย์เก่าโรงเรียนหนองบัวเทพวิทยาคมเหมือนกัน



พระรูปที่นั่งขวามือนั้น โยมพ่อของท่านซึ่งเป็นรุ่นพี่อาตมา๑ปีสมัยที่บวชได้อยู่ที่กุฏิหลวงพ่ออ๋อยและเป็นผู้อุปัฏฐากดูแลท่านอย่างใกล้ชิดหนึ่งพรรษา(๑ ปี) 

สวัสดีวันดีๆค่ะพี่อาจารย์...ระลึกถึงเสมอค่ะ..

ตอนนี้คุณอัญชันกับครอบครัว
และหมู่มิตรของเวทีคนหนองบัวที่สวีเดน เป็นอย่างไรบ้าง คงสุขสบาย และลหัลงจากขับรถได้แล้ว ก็ได้พึ่งตนเอง เที่ยวหาประสบการณ์ต่างๆได้มากมายยิ่งๆกว่าเดิมอีกนะครับ มีความสุขในวันคริสตมาสและปีใหม่ครับ คิดหวังสิ่งใดก็ประสบความสำเร็จ ได้ความงอกงาม และมีความแจ่มใสรื่นรมย์ในชีวิตอยู่เสมอ

กราบนมัสการท่านพระอาจารย์มหาแลที่เคารพครับ
พระคุณเจ้าเป็นครูของสาธารณะในทุกโอกาสดีจริงๆเลยนะครับ  ได้ส่งเสริมและพัฒนาการเรียนรู้ทางสังคมไปด้วยเป็นอย่างดีเลยครับ

สวัสดีครับคุณครูอ้อยเล็ก
นี่แอบไปเที่ยวหอคำหลวงมาอย่างไรนี่ เกือบถึงบ้านพี่แล้วนะครับน่ะ ขับเลยทางแยกที่เข้าถนนหน้าหอคำหลวงนี้ไปอีกนิดเดียวก็ถึงแล้ว วันหลังหากได้ไปอีกแวะไปแอ่วกันบ้างนะครับ