สมาชิก
แลกเปลี่ยน

ชีวิตในวัยเด็ก

 ชีวิตในวัยเด็ก 

     ชีวิตในวัยเด็กของข้าพเจ้าไม่ค่อยได้เล่นสนุกสนานเหมือนเด็กคนอื่น ๆ ทั่วไป บิดามารดาของข้าพเจ้าประกอบอาชีพข้าราชการครูเงินเดือนน้อย เพราะสมัยนั้น อาชีพครูถือว่าเป็นอาชีพที่มีเกียรติ์ (แต่ไม่มีกิน) บ้านก็ต้องเช่า ข้าวของเครื่องใช้ต้องผ่อนเป็น    รายเดือน ด้วยสายเลือดค้าขายของอากงส่งผ่านมาให้แม่ ท่านมีอาชีพเสริมคือค้าขาย ขายทุกอย่าง (ที่สุจริต) ไม่ว่าจะเป็น ผลไม้ตามฤดูกาล ขนมขบเคี้ยว ผัก ผ้าห่มและ  ชุดเครื่องนอนแบบผ่อนรายเดือน จำหน่ายบัตรเติมเงิน ทุกอย่างที่แปรสภาพมาเป็นเงินเป็นทองเพื่อมาจุนเจือครอบครัว เป็นเงินค่าขนมให้เด็กหญิงสองคนของท่าน

     สิ่งแรกที่ข้าพเจ้าขายให้เพื่อนๆ คือขนมทองม้วนแบบแผ่น ด้านในสอดไส้สติ๊กเกอร์การ์ตูน เหรียญบาท สร้างความตื่นเต้นแก่ผู้ซื้อเป็นอย่างมาก  นอกจากนั้นยังมีอีกหลายอย่างที่ข้าพเจ้าไปขายให้(เหยื่อ)เพื่อนๆ เช่น ข้าวโพดอบกรอบ (ป๊อบคอร์น) ขนมกงจักร ขนมโก๋ยัดไส้ลูกแก้วหรือลูกโป่ง ปีโป้หลากสี หมากฝรั่ง เป็นต้น   ตอนกลางคืนแม่จะแบ่งขนมที่ซื้อมาแบบขายส่ง บรรจุลงถึงพลาสติกเล็ก ๆ เท่า ๆ กัน ตอนเช้าข้าพเจ้าจะแบกตะกร้าขนมเหล่านั้นเร่ขายบนรถเมล์รับ-ส่ง นำเสนอขายตั้งแต่ลุงคนขับรถไปจนถึงเพื่อนหลังรถ ทำอย่างนี้เป็นกิจวัตรประจำวันโดยไม่รู้เลยว่าแม่ได้ปลูกฝังนิสัยดีหลาย ๆ ให้ข้าพเจ้าโดยอัตโนมัต รู้อย่างเดียวว่าสนุกแล้วได้เงินด้วย   ช่างไม่รู้อะไรบ้างเลย!

     ช่วงปิดภาคเรียนฤดูร้อน มีกิจกรรมทำเงินให้อย่างมากมาย ไม่ว่าจะเป็น ช่วยแม่รับชุดที่นอนเด็กเล็กมาขาย สอยมะม่วงมาดองไว้ขายตอนเปิดเทอม ซื้อลูกหมู ลูกไก่     มาเลี้ยง กล้าพันธ์ไม้มาปลูกเอาลูกมาขาย ปลูกผักสวนครัวขายตลาด ให้บริการโทรศัพท์นาทีละ 3 บาทซึ่งสมัยนั้นโทรศัพท์มือถือส่วนตัวยังไม่เป็นที่แพร่หลายและมีราคาแพง สร้างรายได้เป็นกอบเป็นกำพอช่วยแบ่งเบาภาระทางการเงินของครอบครัวได้ เพลิดเพลินจนรู้สึกว่าช่วงเวลาปิดเทอมช่างสั้นนัก

     นิสัยรักการหาเงินติดตัวมาจนถึงช่วงชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัย รับจ้างทำงานทุกอย่างเช่น พิมพ์งาน ปริ้นท์งาน เฝ้าร้านคอมพิวเตอร์ รับแจกเอกสาร โบร์ชัวซึ่งตอนนั้นคุณภราดร ศรีชาพันธ์มาแข่งเทนนินไทยแลนด์โอเพ่น สร้างรายได้งามถึงวันละ 200 บาท ถ้าขยันแจกก็ได้เงินเยอะหน่อย ด้วยความชอบในการอ่านหนังสือจึงสมัครทำงานพิเศษที่หอสมุดของมหาวิทยาลัย หน้าที่ตรวจอักษรวิทยานิพนธ์ของนักศึกษาระดับปริญญาโท จึงได้เห็นงานวิชาการในหลาย ๆ สาขา ทุกศาสตร์ ทุกแขนง ทำให้ข้าพเจ้ามีความรอบรู้ แต่รู้ไม่ลึก เหมือนกับเป็ดที่บินได้ ว่ายน้ำได้แต่ไม่ได้ดีสักอย่าง

     ชีวิตที่ผ่านมาข้าพเจ้าได้เห็นถึงกุศโลบายวิธีการเลี้ยงลูกของพ่อแม่โดยการปฎิบัติ จริง ท่านไม่ได้บ่นพร่ำเพรื่อ ไม่ได้พูดปากอย่างเดียว ท่านยังเป็นตัวอย่างที่ดีแก่ลูก ๆ นักเรียน ลูกศิษย์และชุมชน เป็นแบบอย่างที่น่าเจริญรอยตาม...


ปล.ข้อความที่เผยแพร่อาจจะใช้ถ้อยความที่ไม่เหมาะสม หรือพาดพิงบุคคลอื่น ข้าพเจ้าไม่มีจุดประสงค์ที่จะลบหลู่ เพียงแต่ถ่ายทอดออกมาในมุมมองของตนเองเท่านั้น     หากผิดพลาดประการใด ขอน้อมรับข้อเสนอแนะ คำแนะนำ     ทุกท่าน ทุกประการ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

· คำสำคัญ: มหาวิทยาลัย ปริญญาโท ครู ทองม้วน ค้าขาย รายได้พิเศษ ขายของ ปีโป้ trendwatching ภราดร ศรีชาพันธ์ 
· หมายเลขบันทึก: 352840 · เขียน:  
· ความเห็น:
3
 · อ่าน: แสดง 
· สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ
 แจ้งลบ
 
 แจ้งลบ
บันทึกก่อนนี้
บันทึกใหม่กว่า
ศิลป์"สติ"
เขียนเมื่อ Tue Apr 20 2010 20:23:43 GMT+0700 (ICT)

สิ่งแรกที่ข้าพเจ้าขายให้เพื่อนๆ คือขนมทองม้วนแบบแผ่น ด้านในสอดไส้สติ๊กเกอร์การ์ตูน เหรียญบาท สร้างความตื่นเต้นแก่ผู้ซื้อเป็นอย่างมาก

(เยีี่ยมม ครับ ครีเอทจริงๆครับ ...อิอิ )

Trendwatching
เขียนเมื่อ Wed Apr 21 2010 18:06:58 GMT+0700 (ICT)

ขอบคุณค่ะ คุณ ศิลป์"สติ"

Ongkuleemarn
เขียนเมื่อ Tue Jun 29 2010 17:54:02 GMT+0700 (ICT)

อ่านเยอะ ได้เยอะ ;)...

อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
ไม่อนุญาตให้แสดงความเห็น
{{ kv.current_user.preferred_name }} - เพิ่มความเห็นเพิ่มความเห็น
 ใส่รูปหรือไฟล์