สมาชิก
แลกเปลี่ยน
 

บทกลอน...การเป็นคน

 

วันนี้ขอร้อยรสบทกลอนใหม่                       นำธรรมะมาให้พอกล่อมเกลาจิต

เกิดเป็นคน รู้จักตน ใช้ชีวิต                        รู้จักคิด การเป็นคน ให้เหมือนคน

อีกทั้งไม่ ถือตน เป็นข้อใหญ่                      อีกทั้งไม่ หยามใคร แม้สักหน

อีกทั้งไม่ ก่อการ ประจานตน                      ไม่เป็นคน อกุศล จนปัญญา

ไม่ก่อเวร ก่อกรรมตื๊อ ถือทิฐิ                      ไม่ตำหนิ ติใคร ให้ขายหน้า

รู้จักคิด ติดในใจ ทุกเวลา                           รู้คุณค่า เกิดมา เป็นชาติคน

ใครที่เคยเผลอผิดคิดเสียใหม่                     ควรทำใจ ให้ผ่องแผ้ว เป็นกุศล

รู้จักคิด รู้จักค่า ความเป็นคน                      รู้หลีกพ้น บ่วงกรรม ด้วยธรรมา(มะ)

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

บันทึกก่อนนี้
บันทึกใหม่กว่า
· คำสำคัญ: ธรรมะกับความรัก บทกลอนอิงธรรมะ 
· หมายเลขบันทึก: 348416
· สร้าง:    · อ่าน: แสดง · ความเห็น:
3
 
· สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน
แจ้งลบ
แจ้งลบ
ครู ป.1
เขียนเมื่อ Wed Mar 31 2010 05:17:18 GMT+0700 (ICT)

เกิดเป็นคน มองตน เป็นคนใหญ่

ไม่มีใคร ดีกว่าตน คนอวดอ้าง

นับถือตน รักแต่ตน หมดหนทาง

ไม่ละวาง ยกตน ไม่สนใคร

**คนแบบนี้มีเยอะกว่าค่ะ**

 

ธรรมทิพย์
เขียนเมื่อ Wed Mar 31 2010 12:32:33 GMT+0700 (ICT)
  • สวัสดีค่ะ คุณBy Jan
  • แวะมาทักทาย   มาอ่านบทกลอนการเป็นคน
  • อ่านแล้วทำให้คิดถึงบทกลอนของท่านพุทธทาส "เป็นมนุษย์หรือเป็นคน"
  • จากคนก็ต่อยอดเป็นมนุษย์นะคะ..
  • ขอบพระคุณที่ไปทักทายที่บันทึกค่ะ
ฺBy Jan
เขียนเมื่อ Wed Mar 31 2010 21:17:22 GMT+0700 (ICT)

จริงค่ะ ครู ป.1 & ธรรมทิพย์...ขอบคุณนะคะ

อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
ไม่อนุญาตให้แสดงความเห็น
{{ kv.current_user.preferred_name }} - เพิ่มความเห็น