สมาชิก
แลกเปลี่ยน

นิทานเรื่องกระต่ายกับเต่า

ทฤษฎีของ ชาร์ล ดาร์วิน ยังเป็นจริงเสมอ สัตว์ที่มีความสามารถในการปรับตัวสูง จะมีโอกาสอยู่รอดได้มากกว่า ทั้งนี้ไม่เกี่ยวกับความแข็งแรงของร่างกาย หรือสมอง

ดิฉันเสียดายแทนหลายท่านที่ไม่สามารถเข้าร่วมประชุมเมื่อเช้าวันศุกร์ที่ 26 สิงหาที่ผ่านมา ซึ่งเป็นวันที่ ท่านรองอธิการบดีฝ่ายวิจัยและประกันคุณภาพการศึกษา ของ มน.(ผศ.ดร.วิบูลย์  วัฒนาธร) นัดมาร่วมรับฟังแนวทางการประเมินของ สมศ. รอบที่ 2-KM-กพร. ณ ห้อง Main Conference อาคาร CITCOM ดิฉันรีบจดบันทึกไว้กันระเหยหายไป ส่วนหนึ่งก็เพราะตั้งใจว่า จะเก็บมาเล่าต่อใน Blog ด้วยแหละค่ะ  เรื่องที่ขอนำมาเล่าในวันนี้ เป็นนิทานเรื่อง กระต่ายกับเต่า สุดยอดนิทานอมตะมหานิรันดร์กาลไงค่ะ

ตอนเริ่มอารัมภบท ท่านอาจารย์วิบูลย์ พูดถึงเรื่อง การเป็นมหาวิทยาลัยวิจัยว่า  เราหลีกหนีไม่พ้นหรอก  ยังงัยเสียสถานการณ์ในโลกปัจจุบันก็รุมเร้าให้เราต้องเป็นมหาวิทยาลัยวิจัย  เมื่อเรามุ่งมั่นจะเป็นมหาวิทยาลัยที่เน้นการวิจัยเป็นฐานแล้ว ต้องมุ่งหาทิศทางให้ชัดด้วยว่าจะเด่นทางด้านไหน (KVต้องชัด) หลายๆ ท่านอาจคิดว่า เราเป็นมหาวิทยาลัยเกิดใหม่ จะเอาอะไรไปสู้กับมหาวิทยาลัยเก่าแก่เกิดก่อน หรือมหาวิทยาลัยต่างชาติที่เป็นที่ยอมรับ เหมือนเป็นเด็ก จะไปสู้ชนะผู้ใหญ่ได้อย่างไร  อาจารย์วิบูลย์บอกว่า สู้ได้ครับ ทฤษฎีของ ชาร์ล  ดาร์วิน ยังเป็นจริงเสมอ สัตว์ที่มีความสามารถในการปรับตัวสูง จะมีโอกาสอยู่รอดได้มากกว่า ทั้งนี้ไม่เกี่ยวกับความแข็งแรงของร่างกาย หรือสมอง

แล้ว อ.วิบูลย์ ก็เล่านิทานเรื่องกระต่ายกับเต่าสมัยใหม่ ให้ฟังว่า เดี๋ยวนี้กระต่ายไม่ยอมหลับใต้ต้นไม้อีกแล้ว  เต่าจึงคิดหาวิธีใหม่ โดยใช้จุดแข็งของของตน คือกระดอง และท้าแข่งกับกระต่ายด้วยเส้นทางที่เลือกเอง คือ บนเขาสูง โดยเต่าวางแผนว่า พอเริ่มสตาร์ทออกวิ่ง เต่าก็จะหดหัว หดตัวเข้าในกระดองอย่างปลอดภัย แล้วกลิ้งลงเขาด้วยแรงโน้มถ่วง โดยเล็งไว้แล้วว่าจะตกลงบนผืนหญ้านุ่มๆ ณ เชิงเขาที่เลือกไว้แล้วว่าเป็นเส้นชัย เท่านี้ก็ชนะใสเจ๋ง

พอฟัง อ.วิบูลย์ เล่าเรื่องนี้เท่านั้น ดิฉันก็อยากเล่ามั่ง นิทานกระต่ายกับเต่า Version ล่าสุด ดิฉันมีมาอวดเหมือนกัน เล่านิทานให้ผู้ใหญ่ฟังก็ต้องมีภาพการ์ตูนประกอบด้วยนะ กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว......

เจ้าเต่ากับกระต่ายเถียงกันว่าใครเร็วกว่ากัน ทั้งคู่จึงตกลงที่จะวิ่งแข่ง เริ่มการแข่งขัน เจ้ากระต่ายนำโด่งมาไกลก็เลยชะล่าใจ คิดว่าพักผ่อนใต้ต้นไม้ซักกะแป๊บนึงก่อนแข่งต่อก็คงดี ไป ๆ มา ๆ ก็ง่วงสิ ตื่นมาอีกทีเจ้าเต่าก็คว้าแชมป์ไปแล้ว นิทานตอนนี้สอนให้รู้ว่า ช้าๆ แต่มั่นคงสามารถเอาชนะได้ (เหมือนกัน) นี่เป็นเวอร์ชั่นเดะ ๆ ที่เราคุ้นหูกัน

 

 

มีคนเล่าเวอร์ชั่นใหม่ที่น่าสนใจให้ฟัง ต่อเลยนะ... เจ้ากระต่ายสันหลังยาวก็รมบ่จอยตามระเบียบที่แพ้ มันจึงค้นหาจุดอ่อนของตนเองมันก็พบว่าความมั่นใจในตนเองเกินไปบวกกับความขี้เกียจของมันนั่นแหละที่ทำให้แพ้ ถ้ามันไม่เผลอหลับซะอย่าง เต่าหน้าไหนจะเอาชนะมันได้ มันจึงขอแก้ตัวใหม่อีกครั้ง และเต่าก็ยินยอม แน่นอนว่าครั้งนี้ เจ้าเต่าโดนทิ้งไม่เห็นฝุ่น กระต่ายชนะขาดลอย เราได้ข้อคิดอะไรล่ะ...ต่อให้ช้าแต่ชัวร์ ยังไงก็แพ้เร็วและสม่ำเสมอ ถ้าเราเปรียบเทียบคนทั้งสองคนในองค์กรของเรา คนนึงช้าจริง ทำอะไรมีระบบระเบียบแบบแผน แต่ทำอะไร ๆ ไม่เคยพลาด ไว้ใจได้แน่นอนในผลงานของเขา เทียบกับอีกคนนึงที่เร็วและก็พอไว้ใจได้ในสิ่งที่เขาทำ คนที่เร็วกว่ามักจะประสบความสำเร็จมีความเจริญก้าวหน้าในองค์กรนั้น ๆ มากกว่า ไอ้ช้าแต่ชัวร์น่ะมันก็ดีอยู่หรอก แต่ให้เร็วและเชื่อถือได้นี่ดีกว่า แต่........เรื่องยังไม่จบแค่นี้...

 

คราวนี้ถึงตาเจ้าเต่ามาหาจุดบกพร่องของตัวเองบ้าง และมันก็พบว่าเป็นไปไม่ได้เลยที่มันจะชนะเจ้ากระต่ายในเส้นทางการวิ่งแบบที่เป็นอยู่นี้ มันก็คิดอยู่ซักครู่หนึ่งก็ไปท้ากระต่ายแข่งใหม่ แต่ขอเปลี่ยนเส้นทางวิ่งซะหน่อย เจ้ากระต่ายก็ว่าย่อมได้อยู่แล้วเพ่ พอการเริ่มแข่งเริ่มปุ๊บ เจ้ากระต่ายก็ใส่เกียร์ห้อออกไปเต็มสปีดเลย จนกระทั่งไปถึงระหว่างทาง เฮ้ย!!!.. เวรกรรม ต้องข้ามแม่น้ำ ทำไงล่ะคราวนี้) เส้นชัยอยู่ไม่ห่างจากฝั่งตรงข้ามเท่าไหร่เลย เจ้ากระต่ายมัวแต่งงว่าจะทำไงดี จนเจ้าเต่าคืบคลานมาทันแล้วก็จ๋อมลงน้ำว่ายข้ามฝั่งไปเข้าเส้นชัย นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า... พิจารณาจุดแข็งของตนให้ดีแล้วพยายามเปลี่ยนสนามการแข่งขันให้ตนเองได้เปรียบมากที่สุด ยัง ยังเร็วไปที่จะจบเพียงแค่นี้ ยังมีต่อ...

 

ด้วยน้ำใจนักกีฬา ครั้งนี้เจ้าเต่ากับกระต่ายเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันแล้ว ต่างคนต่างมาระดมสมองคิดด้วยกัน หากทั้งสองร่วมมือกันการแข่งแบบเมื่อครั้งล่าสุดจะช่วยให้ทำเวลาได้ดีขึ้น ดังนั้นพวกมันจึงคิดจะแข่งอีกครั้ง แต่แข่งคราวนี้เป็นแบบทีมเวิร์ค เริ่มต้นด้วยเจ้ากระต่ายก็แบกเต่าวิ่งไปด้วยความเร็วสูง จนถึงริมแม่น้ำ เจ้าเต่าก็ให้กระต่ายขี่หลังว่ายข้ามไป พอข้ามฝั่งเจ้ากระต่ายก็แบกเจ้าเต่าวิ่งต่อจนเข้าเส้นชัยด้วยกัน ผลการแข่งขันครั้งนี้สร้างความพึงพอใจให้กับทั้งสองฝ่าย มากกว่าการแข่งขันครั้งก่อน ๆ หน้านี้ นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า... การมีจุดแข็งและความสามารถโดดเด่นเฉพาะตัวเป็นสิ่งที่ดี แต่หากไม่รู้จักทำงานร่วมกับผู้อื่น ยังไงก็ไปไม่รอด เพราะมันจะมีบางสถานการณ์ที่เราเจ๋งคนอื่นเจ๊งในขณะที่บางสถานการณ์เราเจ๊งแต่คนอื่นเจ๋ง ทีมเวิร์คสำคัญตรงที่การกำหนดผู้นำให้เหมาะกับสถานการณ์ให้ผู้ที่มีความถนัดกับสถานการณ์นั้น ๆ เป็นผู้นำกลุ่มในแต่ละช่วงสถานการณ์ที่เหมาะกับความสามารถของเขา

นอกจากนี้เรายังได้บทเรียนอีกอย่างหนึ่งด้วยว่า ไม่ว่าเต่าหรือกระต่าย ไม่มีใครที่คิดเลิกล้มหรือท้อแท้หลังจากความล้มเหลวได้เกิดขึ้น

กระต่ายแก้ไขจุดบกพร่องของตนเองโดยการทำงานที่หนักขึ้นและเพิ่มความมุมานะในงานของตนเองหลังจากพบความล้มเหลว

ส่วนเต่าได้ปรับเปลี่ยนกลยุทธ์ของตนใหม่ เพราะตัวมันเองได้ทำงานหนักที่สุดเท่าที่มันจะสามารถทำได้แล้วในชีวิต เมื่อเราพบกับปัญหาหรือความล้มเหลว บางครั้งเราก็ควรจะทำงานให้หนักขึ้นและมีความเอาใจใส่ในงานมากกว่าเดิม บางครั้งเราก็ควรเปลี่ยนแผนการทำงานและทดลองในสิ่งใหม่ ๆ ที่แตกต่างออกไป และในบางครั้งก็จำเป็นต้องทำทั้งสองอย่างเลย นอกจากนั้น กระต่ายกับเต่าก็ได้บทเรียนที่สำคัญอีกอย่างคือ เมื่อเราหยุดการแข่งขันกับตัวบุคคลแล้วหันมาแข่งขันกับสถานการณ์แทน พวกมันจะทำงานได้ดีขึ้น

โดยสรุปเรื่องราวของกระต่ายกับเต่าสอนเราในหลาย ๆ อย่าง ความรวดเร็วเสมอต้นเสมอปลายชนะความอืดอาด การดึงศักยภาพในตัวของเราออกมาและทำงานร่วมกันเป็นทีมย่อมดีกว่าการทำงานคนเดียว อย่ายอมแพ้เมื่อพบกับความล้มเหลว และสุดท้ายคือจงแข่งกับสถานการณ์ ไม่ใช่กับตัวบุคคล

เอ้า!  หลับไปแล้วเหรอค่ะ เนี่ย  นิทานจบแล้ว ตื่นได้แล้วค่ะ......

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

บันทึกก่อนนี้
บันทึกใหม่กว่า
· คำสำคัญ: การปรับตัว นิทาน การแข่งขัน 
· หมายเลขบันทึก: 3125 · เขียน:  
· ความเห็น:
55
 · อ่าน: แสดง
· สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ
แจ้งลบ
แจ้งลบ
จันทวรรณ
IP: xxx.7.139.11
เขียนเมื่อ Sun Aug 28 2005 12:24:22 GMT+0700 (ICT)
ประทับใจมากคะอาจารย์ ขอบคุณคะ
วิบูลย์ วัฒนาธร
IP: xxx.28.21.4
เขียนเมื่อ Sun Aug 28 2005 18:25:44 GMT+0700 (ICT)
โอโฮ ผมไม่นึกเลยว่ามันจะมีได้หลาย version เช่นนี้ วันหน้าจะขอยืมไปใช้บ้าง
กระปุก
IP: xxx.28.21.4
เขียนเมื่อ Mon Aug 29 2005 09:45:50 GMT+0700 (ICT)

   

    ได้รับข้อคิดที่ต้องจดจำไปใช้ให้เกิดประโยชน์กับตัวเองจริงๆค่ะ วันอาทิตย์ที่ผ่านมาก็เล่นเกมหมากล้อมแข่งกับเด็ก ป.3 ด้วยความที่เราไม่รู้กติกาก็เล่นแพ้หลายรอบด้วยเหมือนกัน ที่น่าคิดคือ กติกาเด็กคิดเองค่ะ เขาก็ชนะเองทุกตาเลย ดังนั้นถ้าเป็นการแข่งขันที่เราเป็นคนกำหนดกติกาเองด้วยก็เห็นแววชนะใสเลยค่ะ

อ่อมค่ะ
IP: xxx.155.1.246
เขียนเมื่อ Sun Sep 04 2005 20:29:29 GMT+0700 (ICT)
นิทานเรื่องกระต่ายกับเต่าversionใหม่ สามารถเขียนออกมาได้ดีมาก สรุปข้อคิดออกมาได้กว้างขวางดี มีข้อคิดในแต่ละแง่คิดแตกต่างกันออกไป มีมุมมองที่หลากหลายดีค่ะ
บุญ
IP: xxx.155.1.246
เขียนเมื่อ Tue Sep 13 2005 20:18:32 GMT+0700 (ICT)

ทึ่งจริงๆกับนิทานที่เคยฟังตั้งแต่สมัยเด็กๆ

ที่กลายเป็นหลากหลาย version และปรับให้เข้ากับ KM ได้อย่างดีมากๆค่ะ

ชื่นชมจริงๆ  ข้าน้อยขอคารวะ

มาลินี ธนารุณ
IP: xxx.28.21.4
เขียนเมื่อ Wed Nov 16 2005 22:42:15 GMT+0700 (ICT)

ขอขอบคุณต่อข้อคิดเห็นของทุกๆท่านค่ะ

ความจริง ดิฉันมีความสามารถเพียงแค่คัดลอกปรับแต่งมาจาก forword mail ที่พรรคพวกชอบส่งมาให้ ต้นฉบับเป็น idea ของฝรั่ง แต่ไม่ทราบแหล่งที่มาจริงๆ ค่ะ

ความเป็นชุมชน group mail ก็มีข้อดีอย่างนี้แหละค่ะ  เราแบ่งปันเรื่องดีๆต่อกันเป็นประจำ (ยกเว้นภาพศิล์ปบางอย่าง) 

piyawat
IP: xxx.172.157.98
เขียนเมื่อ Sat Dec 10 2005 11:55:45 GMT+0700 (ICT)
ดีมากคับบบ ดีมาก
คุณจันทร์จีรา พลกำจร
IP: xxx.155.1.246
เขียนเมื่อ Wed Jan 11 2006 08:53:07 GMT+0700 (ICT)

สนุกมาก ๆ เลย มีรูปให้ดูด้วยน่าจะมีอีกหลาย ๆ เรื่อง

                                                                        ณู๋นุ่น

ed
IP: xxx.19.155.146
เขียนเมื่อ Wed Jan 11 2006 13:32:32 GMT+0700 (ICT)

ได้ข้อคิดดีมากครับ ขอนำไปใช้ด้วยนะครับ

-------
IP: xxx.47.247.135
เขียนเมื่อ Fri Jan 13 2006 09:01:33 GMT+0700 (ICT)

8555555ขำ555555

อ๊อด (สราวุธ คำปวน)
IP: xxx.92.136.164
เขียนเมื่อ Wed Feb 01 2006 19:10:57 GMT+0700 (ICT)

สวัสดีครับอาจารย์ สองเดือนที่ผ่านมาผมไม่ได้เข้ามาเยี่ยมเยือน blog ของอาจารยืเลย แต่วันนี้พอเข้ามาอีกที รู้สึกตกใจว่าตัวเองเหมือนคน ตกข่าวหลังเขา แต่อีกใจหนึ่งก็ประทับใจเหลือเกิน โดยเฉพาะ Blog นี้ครับ ผมว่าสามารถนำไปปรับใช้กับทุกเรื่องได้ ให้กำลังใจอาจารย์ในทุกๆเรื่องครับ ไม่ว่าภาระงานของอาจารยืที่หนัก และการเป็นผู้ให้ใน Blog แห่งนี้ สู้ๆต่อไปครับอาจารย์มาลินี

ภุถุ-
IP: xxx.142.208.12
เขียนเมื่อ Wed Feb 15 2006 13:17:59 GMT+0700 (ICT)
พะพ้พั
ฎพำไ
IP: xxx.142.208.12
เขียนเมื่อ Wed Feb 15 2006 13:18:50 GMT+0700 (ICT)
ดดไถพำไ
พะaasgf
IP: xxx.142.208.12
เขียนเมื่อ Wed Feb 15 2006 13:20:03 GMT+0700 (ICT)
ฟดพเสววววว;;;;;;;;;;;;;วววววว;;;;;ววววววววว;;;;;;;;วววววว;;;;;;วววว;;;;วววว;;;;;วววว;;;;;
โอ๋-อโณ
IP: xxx.170.234.8
เขียนเมื่อ Sun Apr 23 2006 15:24:11 GMT+0700 (ICT)

ตามมาอ่านและชอบค่ะ อาจารย์

นอกจากแง่คิดดีๆแล้ว สิ่งที่ค้างใจอยู่นิดๆก็คือ ไม่ทราบอะไรใน ประโยคที่ว่า "พิจารณาจุดแข็งของตนให้ดีแล้วพยายามเปลี่ยนสนามการแข่งขันให้ตนเองได้เปรียบมากที่สุด" ทำให้คิดถึงท่านอดีตนายกฯ (ที่ระบอบของท่านยังฝังรากลึกอยู่ขณะนี้)นะคะ สงสัยเป็นเพราะจำใจต้องไปเลือกตั้งมาอีกแล้วน่ะค่ะ

คนน่ารัก
IP: xxx.149.9.82
เขียนเมื่อ Mon Apr 24 2006 11:21:22 GMT+0700 (ICT)

เรื่องกระต่ายกับเต่าสั้นจัง

เฒ่า
IP: xxx.47.247.135
เขียนเมื่อ Wed May 24 2006 13:21:17 GMT+0700 (ICT)
ไม่มี
มนตรา
IP: xxx.19.21.15
เขียนเมื่อ Wed May 24 2006 13:36:15 GMT+0700 (ICT)

มีเพลงของคาราวาน (ร้องโดยหงาคาราวานครับ) ที่คล้าย ๆ แบบนี้ครับ ชื่อเพลง "กระต่ายกับเต่า" เช่นเดียวกัน เหมือนตอนที่กระต่ายกับเต่ากำลังแข่งกันอยู่ แล้วพอดี...เจ้านกแสงตะวันบินผ่านมา มันส่งเสียงเจรจา ทำไมเกิดมาเพื่อแข่งขัน น่าจะร่วมกันสู่เส้นชัย ปลุกเพื่อนจากการหลับไหล เพื่อสร้างสังคมร่วมกัน

 

มนตรา
IP: xxx.19.21.15
เขียนเมื่อ Wed May 24 2006 13:37:51 GMT+0700 (ICT)

ลืมไปครับ เพลงมันมีต่อครับ (ท่อนสร้อย)

หันหน้ากันคนละทาง สร้างดาวกันคนละดวง

ช่วงชิงกันสู่สวรรค์ ใครไม่ทันเป็นคนหลงทาง

ทราย
IP: xxx.114.106.2
เขียนเมื่อ Mon Jul 10 2006 15:04:40 GMT+0700 (ICT)

สั้นจังแต่สนุกดี

ไปป์
IP: xxx.10.12.47
เขียนเมื่อ Mon Sep 04 2006 16:53:46 GMT+0700 (ICT)
เอ้อ เข้าท่าดีครับ หลายมุมมองแล้วแต่คนชอบฝ่ายไหน และกำลังต้องการช้อมูลอยู่พอดี ขอบคุณมากครับ
ครูอ้อย แซ่เฮ
เขียนเมื่อ Wed Sep 27 2006 06:47:05 GMT+0700 (ICT)
  • นักเรียนที่โรงเรียนกำลังเรียนเรื่องนี้  และทำเป็นการแสดงด้วยค่ะในหน่วยการเรียนรู้ภาษาอังกฤากับตำนานชั้นประถมศึกษาปีที่ 6
  • จะขอให้นักเรียนเข้ามาศึกษานะคะ
  • ขอบคุณค่ะ
โฟร์
IP: xxx.24.155.124
เขียนเมื่อ Wed Dec 20 2006 08:55:59 GMT+0700 (ICT)

สนุกมากเลยค่ะ

 

แคท
IP: xxx.24.236.250
เขียนเมื่อ Mon Jan 22 2007 13:30:38 GMT+0700 (ICT)

ยอดมาก

คนสวย+คนน่ารัก+คิคุ+อะโนเนะ55555.
IP: xxx.27.137.243
เขียนเมื่อ Fri Aug 03 2007 20:14:16 GMT+0700 (ICT)

ได้ข้อคิดดีมากเลยคะ คราวหน้านิทานมาอีกนะคะ

tomyomkung
IP: xxx.91.204.18
เขียนเมื่อ Mon Feb 04 2008 13:00:13 GMT+0700 (ICT)

สนุกจังเลย

ดีม
IP: xxx.173.150.146
เขียนเมื่อ Fri Feb 15 2008 17:03:23 GMT+0700 (ICT)
สนุก เหล้าใจ  ถูกใจเต็มๆ
กวิน
เขียนเมื่อ Thu Jun 26 2008 21:31:14 GMT+0700 (ICT)
  • สวัสดีครับอาจารย์
  • ทฤษฎีของ ชาร์ล ดาร์วิน ยังเป็นจริงเสมอ สัตว์ที่มีความสามารถในการปรับตัวสูง จะมีโอกาสอยู่รอดได้มากกว่า ทั้งนี้ไม่เกี่ยวกับความแข็งแรงของร่างกาย หรือสมอง
  • ถ้ามนุษย์ สูญพันธ์ ผมคิดว่า แมลงสาป คงจะไม่สูญพันธุ์นะครับ เพราะมันปรับตัวเก่ง 
ด.ช.ศรายุทธ เมฆศรี
IP: xxx.151.232.70
เขียนเมื่อ Tue Jul 08 2008 10:10:04 GMT+0700 (ICT)

ด้วยน้ำใจนักกีฬา ครั้งนี้เจ้าเต่ากับกระต่ายเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันแล้ว ต่างคนต่างมาระดมสมองคิดด้วยกัน หากทั้งสองร่วมมือกันการแข่งแบบเมื่อครั้งล่าสุดจะช่วยให้ทำเวลาได้ดีขึ้น ดังนั้นพวกมันจึงคิดจะแข่งอีกครั้ง แต่แข่งคราวนี้เป็นแบบทีมเวิร์ค เริ่มต้นด้วยเจ้ากระต่ายก็แบกเต่าวิ่งไปด้วยความเร็วสูง จนถึงริมแม่น้ำ เจ้าเต่าก็ให้กระต่ายขี่หลังว่ายข้ามไป พอข้ามฝั่งเจ้ากระต่ายก็แบกเจ้าเต่าวิ่งต่อจนเข้าเส้นชัยด้วยกัน ผลการแข่งขันครั้งนี้สร้างความพึงพอใจให้กับทั้งสองฝ่าย มากกว่าการแข่งขันครั้งก่อน ๆ หน้านี้ นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า... การมีจุดแข็งและความสามารถโดดเด่นเฉพาะตัวเป็นสิ่งที่ดี แต่หากไม่รู้จักทำงานร่วมกับผู้อื่น ยังไงก็ไปไม่รอด เพราะมันจะมีบาง

นายบรรพจน์ กรนุ่ม
IP: xxx.151.232.70
เขียนเมื่อ Tue Jul 08 2008 10:12:50 GMT+0700 (ICT)

ตัวอ้อนไม่หล่อ

ด.ช.จักรี บุญโสภา
IP: xxx.151.232.70
เขียนเมื่อ Tue Jul 08 2008 10:29:45 GMT+0700 (ICT)

หล่อหน้าตาดี

แน็ท
IP: xxx.151.232.70
เขียนเมื่อ Thu Jul 24 2008 12:06:04 GMT+0700 (ICT)

เราชอบมากๆ

555+

5555+

เรามา555+

ทราย
IP: xxx.151.232.70
เขียนเมื่อ Sat Aug 16 2008 10:36:22 GMT+0700 (ICT)

ทราย

คฑาวุธ
IP: xxx.151.232.70
เขียนเมื่อ Thu Sep 11 2008 22:44:15 GMT+0700 (ICT)

ขอบคุณคับ

พลอย
IP: xxx.121.124.181
เขียนเมื่อ Wed Oct 15 2008 20:59:01 GMT+0700 (ICT)

เต่าน่ารักมากๆ

เคนเด็กxลังเมรุ
IP: xxx.26.3.22
เขียนเมื่อ Thu Nov 27 2008 16:22:00 GMT+0700 (ICT)

นุกมากๆเลยอ่ะ

ตัวเล็ก
IP: xxx.144.187.19
เขียนเมื่อ Thu Dec 11 2008 23:46:08 GMT+0700 (ICT)

ขอบจุนจร้าบ

ครูปู~natadee t'ซู๊ด
เขียนเมื่อ Sun Dec 28 2008 12:52:02 GMT+0700 (ICT)
น่าน โสด ไม่มีไรทำ
IP: xxx.19.22.34
เขียนเมื่อ Wed Jan 28 2009 13:56:46 GMT+0700 (ICT)

อยากได้ นิทาน รื้องนี้มากเพราะ

ชอบ

สนุกดี555+

ชอบเต่าด้วย

ไปละ

tung_pp@hotmail.com

ออย
IP: xxx.27.39.13
เขียนเมื่อ Mon Feb 16 2009 11:09:22 GMT+0700 (ICT)

ผมรักคุณมาก

stop
IP: xxx.120.203.252
เขียนเมื่อ Wed Feb 18 2009 13:36:51 GMT+0700 (ICT)

หนุกเเต่เขียนมั่วไปหน่อยนะครับ ห้า เขียน ห้อ เขียนดีๆนะครับ

fgxg
IP: xxx.120.203.252
เขียนเมื่อ Wed Feb 18 2009 13:38:17 GMT+0700 (ICT)

หนุก

โสด
IP: xxx.120.203.252
เขียนเมื่อ Wed Feb 18 2009 13:43:15 GMT+0700 (ICT)

หนุกเเต่เขียนมั่วไปหน่อยนะครับ ห้า เขียน ห้อ เขียนดีๆนะครับอย่าให้เป็นอย่างงั้นอีก

ขอบคุณมากๆครับ

stopman01@htomail.com

dhanarun
เขียนเมื่อ Wed Feb 18 2009 14:50:10 GMT+0700 (ICT)

เจ้ากระต่ายก็ใส่เกียร์ห้อออกไปเต็มสปีดเลย ในที่นี้ ใส่เกียร์ห้อ หมายถึง ใส่เกียร์วิ่งห้อออกไปเต็มสปีดเลย

ไม่ได้หมายถึง ใส่เกียร์ห้าออกไปเต็มสปีดเลย

ขอบคุณค่ะ

ซิม
IP: xxx.9.190.3
เขียนเมื่อ Mon Feb 23 2009 20:31:24 GMT+0700 (ICT)

ชอบนิทาน ฟังเเล้ว สนุกดี เเล้ว อยาก ให้ ทุก คน ฟัง นะคะ บายบาย.

เด็กเทพ
IP: xxx.173.81.82
เขียนเมื่อ Tue Sep 01 2009 19:28:44 GMT+0700 (ICT)

นิทานนี้อ่านแล้วก็สนุกดี

แปลกๆดี

แต่เขียนมั่วไปหน่อย

นุ่น
IP: xxx.26.102.80
เขียนเมื่อ Mon Sep 14 2009 20:20:44 GMT+0700 (ICT)

บ้าโคดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ555555555555555555555555555555555555

นุ่น
IP: xxx.26.102.80
เขียนเมื่อ Mon Sep 14 2009 20:23:00 GMT+0700 (ICT)

น่าอ่านเนาะไอบ้า55555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555

น้ำอ้อย เอี่ยมสะอาด
IP: xxx.157.202.99
เขียนเมื่อ Mon Nov 16 2009 12:51:38 GMT+0700 (ICT)

แอด ฮุย

เดนะจัง
IP: xxx.172.139.235
เขียนเมื่อ Tue Dec 01 2009 11:31:03 GMT+0700 (ICT)

55555555555555555555 DJD..*-*..O+O อ่านและน่าจะนำไปใช้ในชีวิตประจำวันได้

ด.ช.ชัชวาล เจียมประสูตร์
IP: xxx.9.44.241
เขียนเมื่อ Mon Aug 09 2010 22:35:39 GMT+0700 (ICT)

ดีมากเลยครับผมขอชมเชยเลยว่าดีเยี่ยม....

วิว
IP: xxx.24.173.127
เขียนเมื่อ Thu Dec 09 2010 17:17:01 GMT+0700 (ICT)

ดีไจจิงๆที่ได้ดู

กระต่ายกะเต่า

ด.ญ.ศิริญาพร
IP: xxx.24.63.10
เขียนเมื่อ Mon Jan 03 2011 11:35:35 GMT+0700 (ICT)

wkl.f

IP: xxx.172.72.104
เขียนเมื่อ Fri Feb 25 2011 17:29:27 GMT+0700 (ICT)

ผมชอบคุณมั๊ก

เลยครัฟ

ด.ช วิศรุต สิริวละเดชพิทักษ์
IP: xxx.172.72.104
เขียนเมื่อ Fri Feb 25 2011 17:43:48 GMT+0700 (ICT)

สนุกมั๊กๆเลยอ่ะ

อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
ไม่อนุญาตให้แสดงความเห็น
{{ kv.current_user.preferred_name }} - เพิ่มความเห็นเพิ่มความเห็น
ใส่รูปหรือไฟล์