เรื่องเล่าจากแดนประหาร..

 กำแพงทั้งหลาย ก็คือ..อุปสรรคในการสร้างบารมี 

มีพระอาจารย์ท่านหนึ่ง ได้รับนิมนต์ไปบรรยายธรรมตามสถานที่ต่าง ๆ รวมถึงท่านได้รับนิมนต์ให้ไปบรรยายธรรมให้กับนักโทษตามเรือนจำต่าง ๆ ด้วย หลายท่านคงพอจะนึกภาพออก ว่า เรือนจำ หรือคุกคือสถานที่กักขัง ผู้ที่กระทำผิด แยกไปตามแดนต่าง ๆ การลงโทษก็ขึ้นอยู่กับความความผิดที่ทำไว้ เวลาท่านไปบรรยายธรรมที่แดนต่าง ๆ นั้น ท่านก็จะถามนักโทษว่า อยากออกไปจากที่นี่ไหม ทุกคนก็จะตอบเป็นเสียเดียวกันว่า "อยากออกไปอยู่ตลอดเวลา"


มีวัน หนึ่ง ท่านได้รับนิมนต์ไปบรรยายธรรม ในแดนพิเศษ ไม่บอกก็คงพอจะเดากันได้ว่าเป็นแดนอะไร มันคือแดนประหาร นักโทษที่นี่ทุกคนต้องโดนประหารทั้งนั้น ตายอยู่ที่นี่กันทุกคน แต่ที่นี่จะถูกปล่อยให้เป็นอิสระ อยู่รวมกันชาย- หญิง ไม่มีการแยก บ้างก็มีเพศสัมพันธ์กันจนมีลูกมีหลานในคุกนั่นเอง ไม่มีอาหารเลี้ยงก็รอประหารอยู่แล้ว จะต้องทำเลี้ยงไปทำไม อยู่กันตามกำลังความสามารถของตัวเอง หากินกันเอง อยู่ภายในแดนคุกนั้น ๆ แต่ถ้าจะขุดหนีออกไป ก็ได้ไม่ว่าอะไร ไม่ได้ห้าม แต่ก็ไม่มีใครคิดจะขุด หรือหนีเลย พระอาจารย์ท่านก็ถามนักโทษเหล่านั้น เหมือนกับถามนักโทษที่แดนอื่น ๆ ว่าอยู่ที่นี่เป็นอย่างไรบ้าง อยากออกไปจากที่นี่ไหม แต่นักโทษที่แดนนี้ ตอบพระอาจารย์ว่า "ไม่คิดจะหนีหรอก อยู่ที่นี่ก็ดีอยู่แล้ว จะต้องไปดินรนให้เหนื่อยทำไม" ทำไมจึงเป็นเช่นนั้น พระอาจารย์ท่านก็เลยสงสัย ไปถามผู้คุมนักโทษว่า เคยมีคนคิดหนีออกไปจากที่นี่หรือไม่ ผู้คุมกล่าวว่า "อ๋อเคยมีคนหนึ่ง ขุดหนีออกไปก็ไปเจอกำแพงต่าง ๆ ทั้งกำแพงดิน กำแพงหิน และกำแพงเหล็ก ขุดออกไปแล้ว แต่ก็กลับมาใหม่บอกทุกคนถึงภายนอกที่เขาขุดออกไป ว่าไปเจออะไรมาบ้าง และก็มาชวนให้ทุกคนตามเขาออกไป แต่นักโทษที่นี่ก็แปลกนะ เขาไม่ยอมตามนักโทษคนนั้นไป กลับบอกว่าอยู่ที่นี่ก็ดีอยู่แล้ว เขาไม่เห็นจำเป็นต้องไปดิ้นรนอะไรข้างนอกเลย นักโทษคนนั้นก็เลยจำใจต้องไปเพียงลำพังผู้เดียว" พระอาจารย์ก็ได้แต่สงสัยอยู่ทำไมจึงเป็นเช่นนั้น


บรรยายธรรม สมควรแก่เวลาแล้วพระอาจารย์ท่านก็ขอตัวกลับ ผู้คุมนักโทษท่านนั้นกล่าวยิ้ม ๆ กลับพระอาจารย์ว่า "ท่านคงไม่รู้ ว่าแดนนี้ เข้าได้แต่ออกไม่ได้ ถ้าจะออกไป ท่านต้องขุดกำแพงออกไปเอง เหมือนกับนักโทษคนนั้น"


จากวันนั้น พระอาจารย์รูปนั้นก็ยังคงติดอยู่ที่แดนนั้นมาจนบัดนี้

แดนประหารที่ว่านี้ คือโลกของเรานี่เอง คนเราต้องตายกันทุกคนใช่หรือไม่บัญญัติโทษประหารมาตั้งแต่เกิดแล้ว

.......................................................................................................................................................................

นักโทษทั้งหลายที่ติดอยู่ที่นี่ก็ คือมนุษย์และสรรพสัตว์ทั้งหลาย


นักโทษที่ขุดกำแพงออกไปได้ และกลับเข้ามาบอกพร้อมชวนนักโทษคนอื่น ๆ ให้ขุดตามไปนั้น ก็คือ พระพทธเจ้า ผู้รู้ ผู้ตื่น ของเราทั้งหลาย

กำแพงทั้งหลาย ก็คือ..อุปสรรคในการสร้างบารมี

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

 คำสำคัญ: พระ นิมนต์ ประหาร 
 หมายเลขบันทึก: 268292
 เขียน:  
 อ่าน: คลิก 
 สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน
 แจ้งลบ
 
 แจ้งลบ

ความเห็น

 อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
 ไม่อนุญาตให้แสดงความเห็น
{{ kv.current_user.preferred_name }} - เพิ่มความเห็นเพิ่มความเห็น
 ใส่รูปหรือไฟล์
 
บันทึกก่อนนี้
บันทึกใหม่กว่า