ผึ้งหลวง

 โวหารการเขียน...เรียนจากสื่อแวดล้อม 

   ผึ้งหลวง...ที่จ่านกร้อง

มีผึ้งหลวงมาทำรังที่ชั้น 6  อาคาร 7 ชั้น โรงเรียนจ่านกร้อง ตั้งแต่ต้นเดือนมีนาคม 2552 นับเป็นครั้งที่ 2 หลังจากปีที่แล้วได้มาทำรังครั้งหนึ่งแล้ว ปีนี้ก็ยังกลับมา ณ จุดเดิม  สงสัยว่าทำไมมันกลับมามาทำรังอีกครั้ง   รังที่อยู่ท่ามกลางนักเรียน 3 พันกว่าคนซึ่งวนเวียนกันมาเรียนบนอาคารนี้  ทั้งที่คราวที่แล้วเคยถูกรบกวนทั้งเสียงและการขว้างปาจากนักเรียนจอมซนบางคน ที่มีเจตนากลั่นแกล้งเพื่อนๆ ด้วยการเล่นแรงๆ ด้วยการปาปากกาไปเสียบที่รังผึ้งให้เพื่อนวิ่งหนี  บางคนถูกผึ้งต่อยจนปากบวมเจ่อ  ปีนี้ผึ้งหลวงก็ยังกลับมาอีก  และยังเป็นที่สนใจของนักเรียนอีกตามเคย  แม้จะมีประกาศเตือนว่า...ผึ้งหลวงนั้นดุและมีพิษมากต่อยเจ็บ  ห้ามไปรบกวนก็ยังมีคนลองของอยู่ดี  ผลก็คือคนปาผึ้งไม่ได้โดนและคนที่โดนผึ้งต่อยก็ไม่ได้เป็นคนปา 

          ก็เป็นบรรยากาศการเรียนรู้ที่เจ็บปวดจากสื่อสิ่งแวดล้อม ( สื่อบริบท ) ที่นักเรียนได้เรียนรู้และสัมผัสอย่างใกล้ชิด  เมื่อใช้การมาสร้างรังผึ้งบนอาคารเรียนมาเป็นสื่อการสอน   ให้นักเรียนเขียนเชิงสร้างสรรค์ ทำให้ได้ผลงานการเขียนเกี่ยวกับผึ้งหลายแง่มุมทั้งเรื่องเล่าเกี่ยวกับผึ้งเป็นบรรยายโวหาร   การเปรียบเทียบความหวานของนำผึ้งกับความรักเป็นอุปมาโวหาร  การสอนให้มีคุณลักษณะขยันขันแข็งเหมือนผึ้งเป็นเทศนาโวหาร   การยกตัวอย่างเรื่องราวของผึ้งประกอบการเขียนเป็นสาธกโวหาร  และเมือเขียนแบบพรรณนาโวหารที่นักเรียนต้องใช้การสร้างจินตนาการให้ผู้เขียนเห็นภาพที่ชัดเจนและสวยงาม....นักเรียนหลายคนเขียนได้ดี จนรู้สึกอยากขอบคุณการมาเยือนของผึ้งหลวงที่เป็นสื่อสำคัญในฝึกการเขียนสำนวนประเภทต่างๆได้อย่างชัดเจน  นอกเหนือไปจากการช่วยให้นักเรียนเห็นภาพการสร้างรังอย่างใกล้ชิด  นักเรียนม.ปลายบางคนได้ติดตามถ่ายภาพตั้งแต่เริ่มสร้างรังจนถึงวันที่สิ้นสุดกระบวนการ เพื่อสร้างสื่อการเรียนรู้เกี่ยวกับผึ้ง โดยมีน้องๆมาร่วมสังเกต และพูดคุยกันเป็นการสร้างสัมพันธภาพของเด็กๆ  ให้เป็นสังคมแห่งการเรียนรู้ได้เป็นอย่างดี 

ผึ้งหลวง รังนี้เจริญเต็มที่   มีความยาวกว่ากว่าครึ่งเมตร ตัวผึ้งมีความยาวประมาณ 1.5 - 2 เซนติเมตร ผึ้งหลวงชอบทำรังอยู่บนที่สูง และสามารถบินได้ไกลๆ น้ำผึ้งจากผึ้งหลวงรังใหญ่ๆ ให้น้ำผึ้งหลายกิโลกรัม 

วันนี้ ( 9 มิถุนายน 2552 ) มีลมพัดแรงจัดตอนเย็นๆหลังเลิกเรียน ฝนที่ตกหนักเกือบครึ่งชั่วโมง ทำให้ฝูงผึ้งเบาบางลง  สามารถมองเห็นภาพสีสันของรังผึ้งเป็นสีเหลืองทองสวยงามได้อย่างชัดเจน

 

 

 

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

 คำสำคัญ: ผึ้งหลวง 
 หมายเลขบันทึก: 267007
 เขียน:  
 ความเห็น: 17  อ่าน: คลิก 
 สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน
 แจ้งลบ
 
 แจ้งลบ

ความเห็น

MSU-KM :panatung~natadee
เขียนเมื่อ Tue Jun 09 2009 22:28:19 GMT+0700 (ICT)

มาชมผึ้งหลวงค่ะ  รังใหญ่มาก หาดูยาก   มีความยาวกว่ากว่าครึ่งเมตร  

ขอบคุณมากที่นำภาพมาให้ชม

ท.ณเมืองกาฬ
เขียนเมื่อ Wed Jun 10 2009 04:21:56 GMT+0700 (ICT)

สวัสดีตอนไกล้รุ่งคุณฟางข้าว เพื่อนรัก

  • ขอบคุณมากที่เพื่อนรักแวะไปเยี่ยม
  • ช่วงนี้เราไม่ค่อยสบาย  เลยหยุดเขียนบันทึกชั่วคราว
  • ขอเวลาสักระยะหนึ่ง  แล้วจะกลับมาใหม่
  • ขอให้เพื่อนมึความสุข  กับการทำงานตลอดไป
  • ผึ้ง แถวอีสานเชื่อว่า จะนำโชคลาภมาให้นะครับ คุณฟางข้าว
  • ขออวยพรให้วงลูกทุ่งจ่านกร้องได้เป็นแชมป์นะครับ
  • รักคิดถึงเพื่อนเสมอ
กิติยา เตชะวรรณวุฒิ
เขียนเมื่อ Wed Jun 10 2009 21:33:13 GMT+0700 (ICT)

สวัสดีค่ะ MSU-KM

*** ผึ้งหลวงรังใหญ่มากๆให้นำผึ้งได้ถึง 15 กิโลกรัมเชียวนะคะ

*** ขอบคุณค่ะ

กิติยา เตชะวรรณวุฒิ
เขียนเมื่อ Wed Jun 10 2009 21:40:44 GMT+0700 (ICT)

สวัสดีค่ะ ท.ณเมืองกาฬ

*** คงสบายใจขึ้นแล้วนะคะ...ทำใจให้มีความสุขกับสิ่งรอบๆตัว

*** ชีวิตเปลี่ยนแปลงไปทุกๆวัน...เมื่อมีความทุกข์ก็คิดเอาไว้ว่าเดี๋ยวมันก็ผ่านไป

เด็กคนหนึ่งใจ จ.ร.
IP: xxx.172.135.240
เขียนเมื่อ Wed Jun 10 2009 22:40:09 GMT+0700 (ICT)

วันนี้สดๆเลยครับ

10 มิถุนายน

***โออิชิใส่รังผึ้ง ซึ่งเป็นเรื่องที่ตื่นเต้นยิ่งนัก***

เด็กคนที่สองใจ จ.ร.
IP: xxx.172.142.150
เขียนเมื่อ Wed Jun 10 2009 22:47:55 GMT+0700 (ICT)

ใช้ครับผมก็เห็นในเหตุการณ์กับค.ห.5 น่ากลัวมากก็ไม่เข้าใจนะครับว่าจะปากันทำไม

เด็กคนที่ 3 ในจ.ร.
IP: xxx.172.136.50
เขียนเมื่อ Thu Jun 11 2009 15:11:37 GMT+0700 (ICT)

พวกเราเป็นเด็กนร.ที่เรียนอยู่ในห้องตอนที่มีคนเอากล่องโออิชิมาปาใส่รังผึ้ง

ผึ้งแตกรังบินหน้ากลัวมากค่ะ

กิติยา เตชะวรรณวุฒิ
เขียนเมื่อ Thu Jun 11 2009 17:56:48 GMT+0700 (ICT)

*** ขอขอบใจเด็กๆทุกคนที่แวะมาแสดงความคิดเห็น

*** ให้พวกเราทุกคนช่วยกันแก้ปัญหา เพราะมีเพียงไม่กี่คนในจำนวนสามพันกว่าคน ขอให้พวกเราคอยช่วยกันเป็นหูเป็นตา

ปลายรุ้ง
IP: xxx.172.132.55
เขียนเมื่อ Thu Jun 11 2009 21:37:45 GMT+0700 (ICT)

เวลาลมพัดผึ้งจะบินเป็นคลื้นสวยมากมาย

กิติยา เตชะวรรณวุฒิ
เขียนเมื่อ Thu Jun 11 2009 21:46:50 GMT+0700 (ICT)

สวัสดี...ปลายรุ้ง

*** มีหลายคนที่ไม่เคยเห็นเวลาที่ผึ้งกระพือปีกเป็นคลื่น ...เป็นจังหวะ...พรึ่บๆ..

*** พวกที่ปาผึ้งถ้ามาได้เห็นพฤติกรรมเล่นคลื่นของผึ้ง...คงเสียใจในที่ทำลงไป

*** เด็กๆบางคนตื่นเต้าวิ่งมาบอกครูว่า อาจารย์ครับมาดูผึ้ง wave ซิครับ มันน่ารัก

*** เด็กๆหลายคนมีความสุขกับผึ้ง ช่างน่ารักจริงๆ...

ที่ดิฉันอยากจะให้ความรู้เรื่องผึ้ง  เพราะอยากให้เห็นถึงความขยันขันแข็งของผึ้ง ตัวน้อยนิด  แต่ด้วยความสามัคคี  ก็สามารถสร้างรังได้รังใหญ่  และแข็งแรง

ท่านรองคิดดูซิว่า  รังของมันแต่ละรัง กว่าจะใหญ่ได้  จะต้องใช้ความสามัคคี  ความขยัน  ความอดทน  อุตาหะ มากมาย  อยากให้ทุกท่าน เอาอย่างผึ้ง

-1--- ท่านอาจจะสงสัยชีวิตของผึ้ง  บินไปพร้อมๆกัน  เคยชนกันบ้างมั้ย

 2---หน้าร้อน ผึ้งจะจำศีล ไม่ออกหาน้ำผึ้ง  แต่ก็จะมีผึ้งเวร ออกมาสำรวจดอกไม้   เป็นระยะ  สำรวจทิศทางหาดอกไม้

3.---อาหารของผึ้งท่านๆก็คงจะรู้แล้ว  คืออะไร  คือดูดน้ำหวานจากเกสรดอกไม้  นานาชนิด   มันจะรู้ด้วยว่า  ดอกไม้ชนิดใด บานตอนเช้า  ชนิดใดบานตอนเย็น   และถ้าเห็นดอกสาบเสือ  ในป่ามีดอกออกยามใด  นั่นก็คือถึงฤดูกาลที่จะเริ่มเก็บสะสมน้ำหวานได้แล้ว  ดอกนุ่น  ดอกลำใย ค่อยๆทยอยกันผลิดอก

4. คนมีภาษา  ถึงจะสื่อกันรู้เรื่อง  ผึ้งก็มีภาษาเช่นกัน  เช่นมีผึ้งงานตัวหนึ่งบินออกไปสำรวจดอกไม้  มันจะวิ่งกลับมาหาเพื่อนผึ้ง  เมื่อเห็นเพื่อนตัวหนึ่ง  มันจะบินวนตนเอง 3 รอบ  แสดงว่าเจอดอกไม้อยู่ใกล้ๆ  และตัวอื่นก็จะเริ่มแสดงเช่นเดียวกันและมุ่งตรงไปที่นั่น บินตามกันไปดูดเกสรดอกไม้

5.และก็เช่นเดียวกัน  ผึ้งงานกลุ่มหนึ่ง  ที่มีหน้าที่สำรวจไกลๆ  พอมันเห็นเช่นนั้น มันก็บินกลับมาส่งสัญญาณเพื่อนรู้  โดยบินมา วนๆแล้วก็กระโดดออกไปทางข้าง  3 ครั้ง  พอเพื่อนที่เข้าใจเห็น ก็แสดงลักษณะแบบเดียวกัน

6.วิธีโบราณถ้าผึ้งแตกรังไล่กัดจะทำอย่างไร

7.เปรียบเทียบผึ้งกับแมลงวัน  ทั้งที่มี 4 ขา ขนาดๆพอๆกันแต่มีความแตกต่าง

8.ผึ้งมีหลายชนิด มิ้ม ตัวจะเล็ก  อพยพบ่อยๆ อยู่ไม่ถาวร สร้างรังง่ายๆ

-----ผึ้งหลวงผึ้งชนิดนี้  ตัวใหญ่ นิสัยดุร้าย อยู่ถาวรบนหน้าผา ต้นไม้สูงๆ บ้าน

-----ผึ้งโพรง  จะสร้างรังอยู่ในโพรงโกนไม้

----ผึ้งพันธ์  คนเอาผึ้งป่ามาเลี้ยง  จนเป็นผึ้งพันธ์  นิสัยเชื่องๆ หาที่ให้อยู่ก็อยู่

----นิสัยผึ้งชอบสะสมอาหารไว้กินในยามขาดแคลน  ขยันแล้วยังรู้จักประหยัด

 

  9.  สังคมของผึ้ง จะแบ่งออกเป็น   3  วรรณะ

   ----ผึ้งนางพญา  คัดเลือกจากหลายตัว  ให้มีเพียง 1เดียวเท่านั้นในหนึ่งรัง ลำตัวยาวลีและมีปีกสั้นกว่าลำตัว และเป็นตัวที่สมบูรณ์ที่สุด  ตัวไม่เหมาะสม  ก็จะให้เป็นผึ้งงาน ผึ้งนางพญาจะมีความรู้สึก สัด เพียงครั้งเดียว อายุได้  5-10 วัน ก็จะผสมพันธ์ได้แล้ว  หลังผสมพันธ์ได้ 3-7วันออกไข่วันละ 1-1,200

จะมีตัวผึ้งงาน  จะเอาน้ำหวานจากเกสรดอกไม้  มาให้เป็นอาหารพิเศษทุกวัน

หน้าที่ของผึ้งนางพญา   คือผสมพันธ์แ ละออกไข่ ควบคุมรังให้สังคมผึ้งอยู่ในสภาพปกติโดยผลิตสารเคมีแพร่กระจายไปทั่วรังผึ้งกลิ่นเดียวกันใครหลงเข้ามา

----ผสมพันธ์ทางอากาศ  วันนั้นอากาศจะโปร่งใส บินออกมา  ตัวผู้สังเกตเห็นจะบินตามมา มันจะมีกลิ่นพิเศษ ตัวผู้ได้กลิ่น จะบินมาผสมพันธ์ทางอากาศ

พอผสมพันธ์เสร็จ  เชื่อไหมว่า  ตัวผู้ตายทันที  ส่วนนางพญานั้นไม่สนใจในการตายของตัวผู้เลย  อยากตายเอง  และความสามารถของนางพญานั้น ในตอนนั้น

สามารถผสมพันธ์ได้กับตัวผู้ได้ถึง  1- 20 ตัว สมกับเป็นนางพญาจริงๆ

มีอายุได้ถึง  4-5 ปีถึงตาย  อายุยืนกว่าตัวผู้

----ผึ้งตัวผู้ จะไม่มาก  และจำนวนไม่แน่นอน จะไม่ค่อยได้เห็นตัวผู้  ที่บินหาน้ำหวานนั้น จะเป็นตัวเมียส่วนมาก  ถ้าจะเห็นตัวผู้ปรากฏตัว ก็เห็นชาวงฤดูผสมพันธ์เท่านั้น  จะออกมาโชว์ตัว  เชื่อไหมว่า  ผึ้งตัวผู้หาอาหารไม่เป็น ผึ้ง

ผึ้งตัวผู้ อายุ  6 เดือนตาย อยากตายเร็วต้องผสมพันธ์  มีหน้าที่ผสมพันธ์อย่างเดียวกับผึ้งนางพญา ลักษณะผึ้งผู้ที่มีหน้าที่ผสมพันธ์  จะมีลักษณะตัวโตที่สุดในรัง  ตาโต มีขนตามลำตัวและมีปีกยาวมาก ผึ้งผู้จะเป็นหนุ่มเมื่ออายุได้  20 วัน

---ผึ้งงาน พอเริ่มรู้จักความ อายุ 3วันขึ้นไป    จะรู้จักทำความสะอาดตนเองและรวงผึ้ง รู้จักปรุงอาหาร ให้อาหารตัวอ่อน  และก็ให้ตัวเต็มวัย โตขึ้นมาหน่อย ให้รู้จักผลิตไขผึ้ง  ซ่อมแซมรัง ---ป้องกันรัง  ต่อยศัตรู  เรียนรู้สำรวจพื้นที่ตั้งรัง  จนอายุได้  3 เดือน  บินออกหาอาหาร คือ ดงดอกไม้ เกษรดอกไม้

 

 

krutoiting
เขียนเมื่อ Wed Jul 01 2009 20:11:56 GMT+0700 (ICT)

โอ้โห ใหญ่มากค่ะ

กำลังทำงานกันเลยนะคะ

ไม่นานคงมีน้ำผึ้งเยอะๆค่ะ

ขอบคุณค่ะ

ธรรมทิพย์
เขียนเมื่อ Mon Jul 13 2009 11:25:34 GMT+0700 (ICT)

 

  • สวัสดีค่ะ  คุณกิติยา เตชะวรรณวุฒิ
  • ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมค่ะ
    เปิดภาพไม่ได้  น่าเสียดายจังค่ะ
  • ขอให้มีความสุขกับทุกวันนะคะ
นายประจักษ์ ปานอินทร์
เขียนเมื่อ Mon Jul 13 2009 11:31:36 GMT+0700 (ICT)

ผึ้งจะเลือกที่ทำรังต้องเป็นสถานที่ที่พวกเขาคิดว่าปลอดภัย เป็นบริเวณที่อุดมมบูรณ์ไม่ห่างไกลจากแหล่งอาหาร  คนโบราณเชื่อว่าเจ้าของสถานที่จะโชคดี  ขอบพระคุณ

Dsc0129999

ภัทรพงศ์
IP: xxx.53.28.120
เขียนเมื่อ Thu Jul 16 2009 15:51:33 GMT+0700 (ICT)

ผมก็เรียนอยู่ที่ตึก 3 ครับ ตอนแรกๆก็กลัวนะครับ กลัวว่ามันจะมาต่อยเรา

แต่ท้ายที่สุดแล้วนะครับ มันกลับไม่เหลืออะไรเลย คือผมสงสัยครับ

ว่ามันหายไปไหน หรือว่ามันจะหายไปเพราะมีคนขโมยไปกินครับ

watsamon
IP: xxx.128.84.251
เขียนเมื่อ Sun Jul 19 2009 18:38:30 GMT+0700 (ICT)

ใช่ค่ะ

ใหญ่มาก เพราะไม่เคยเห็นมาก่อน

มีหลายๆคนที่ให้ความสนใจมาดูกัน

สาว มมส.
IP: xxx.44.210.44
เขียนเมื่อ Fri Mar 25 2011 08:36:19 GMT+0700 (ICT)

เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ที่ตึดคณะมนุษศาสตร์ม.มหาสารคาม ก็มีผึ้งหลวงมาทำรังอยู่เหมือนกัน

มีตั้ง2รัง อยู่ชั้น4 และชั้น 6 แต่ตอนนี้รู้สึกว่าจะย้ายหนีไปแล้ว

 อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
 ไม่อนุญาตให้แสดงความเห็น
{{ kv.current_user.preferred_name }} - เพิ่มความเห็นเพิ่มความเห็น
 ใส่รูปหรือไฟล์
 
บันทึกก่อนนี้
บันทึกใหม่กว่า