เข้าโรงเรียน เขียนปัญญา...

ในช่วงสายของวันนี้ระหว่างที่เดินตามถวายงานท่านพระอาจารย์นั้น เป็นวัน เป็นเวลา เป็นโอกาสที่มีคุณค่า เพราะเราเองได้ “เข้าโรงเรียน” เรียนและรู้เกี่ยวกับการล้อมต้นไม้

ระหว่างการตรวจงานการขุดล้อมตอนไม้ที่ปลูกไว้เพื่อย้ายไปบริเวณที่ต้องการนั้น
คนงานที่จ้างมาเพื่อขุดล้อมนั้นทำงานไม่ได้มาตรฐาน “ไม่ผ่าน” ท่านพระอาจารย์จึงได้เมตตาสอนวิธีการย้ายต้นไม้อยู่นานร่วมชั่วโมง

ถือว่าเป็นช่วงชีวิตอันแสนวิเศษของเรามากที่วันนี้ได้มีโอกาสเรียนและรู้เรื่องการล้อมต้นไม้ที่มีเทคนิค วิธีการ อันสั่งสมมาจากประสบการณ์ที่ทรงคุณค่า ดังนั้นเราเองจึงไม่รอช้าที่จะรีบเดินไปหยิบสมุดและดินสอมาเพื่อบันทึก เพื่อรักษา “ปัญญา” อันทรงคุณค่า น่าจด ควรจำ

คืนวันอันแสนวิเศษที่ไม่สามารถหาซื้อได้ หาเรียนได้จากโรงเรียนหรือมหาวิทยาลัยใด

“มหาวิชชาลัย” อันมีองค์พ่อแม่ครูอาจารย์ เป็น "ครูใหญ่" นั้นเป็นปัญญาที่สุดประเสริฐ


นอกจากความรู้เรื่องการล้อมต้นไม้ที่ท่านมีเมตตามอบให้กับทุก ๆ คนแล้ว
เทคนิคการพูด การสอนอันล้ำค่า ที่ไม่อาจหาได้จากตำราการบริหารระดับโลกเล่มไหน
เทคนิคการบริหาร “การจัดการจิตแบบไทย” ที่สามารถนำไปใช้แบบบัวไม่ช้ำ น้ำไม่ขุ่น

การสอนที่ล้ำค่า การจัดการจิตอันลึกล้ำ ค่อย ๆ หยอด ค่อย ๆ หยด ค่อย ๆ หลั่ง ค่อย ๆ ริน
ให้เมื่อพร้อม อบให้กรอบ ดัดให้อ่อนก่อนที่จะให้


อ่อนแล้ว กรอบแล้ว จึงค่อยดัด ค่อยให้


ทุก ๆ ย่างก้าวที่ดัด ทุก ๆ ย่างก้าวที่ให้ล้วนทรงคุณค่า
ชีวิตอันน้อยนิดนี้จึงคุ้มค่า ที่เวลานี้ได้ “เข้าโรงเรียน...”

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

 หมายเลขบันทึก: 256567
 เขียน:  
 ความเห็น:  อ่าน: คลิก 
 สัญญาอนุญาต: ไม่สงวนสิทธิ์ใดๆ
 แจ้งลบ
 
 แจ้งลบ

ความเห็น

สุวัฒน์ กอไพศาล
เขียนเมื่อ Tue Apr 21 2009 15:50:28 GMT+0700 (ICT)

แวะมาอ่านวิธีการล้อมต้นไม้ เพิ่งเห็นครับ
แต่ก็ต้องนำไปพักฟื้นด้วยใช่ไหมครับ

ขอบคุณภาพที่ได้เห็นครับ

ay
IP: xxx.120.175.83
เขียนเมื่อ Sun Apr 26 2009 20:58:41 GMT+0700 (ICT)

เห็นภาพการทำงาน นี้ก็น่าสนใจ

แต่อีกมุม

ก็นึกไปถึง

ตนเองในชีวิตประจำวัน

หากมีการงานเยอะมากมายต้องทำ

เราจะภาวนาจากการงาน ได้อย่างไร

เคยได้ยินเรื่องเล่าพระสาวกที่พระองค์สอนให้ภาวนาจางานเพราะต้องทำงานรับใช้ใกล้ชิด

ปภังกร วงศ์ชิดวรรณ
เขียนเมื่อ Mon Apr 27 2009 23:47:48 GMT+0700 (ICT)

ทุกอย่างก้าวคือการภาวนา...

ถ้าหายใจได้ ก็ต้องภาวนาได้...

คนเรามักลดค่าของตนเองให้ไปเป็นดั่งเครื่องจักร นั่งเฉย ๆ นิ่ง ๆ ไม่ทำอะไร...

คนที่ติดอยู่ในสมาธินี่ชอบหลงด้วยนะ...

เป็นคน เป็นมนุษย์ มีเรี่ยว มีแรงอยู่ ก็ให้รู้จักเอาเรี่ยว เอาแรงนั้นมาทำความดี มาเสียสละ...

 อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
 ไม่อนุญาตให้แสดงความเห็น
{{ kv.current_user.preferred_name }} - เพิ่มความเห็นเพิ่มความเห็น
 ใส่รูปหรือไฟล์
 
บันทึกก่อนนี้
บันทึกใหม่กว่า