เสียงเพลงอีแซว....ที่แสนเศร้า....

 

เสียงเพลงอีแซว....ที่แสนเศร้า....

 

      เช้าวันที่ ๑๗ มกราคม ๒๕๕๑ ผมไปทำหน้าที่พิธีกร งานฌาปนกิจศพนางสาวกรกนก กาญจนสุพรรณน้องสาวของน้องจิ ที่เสียชีวิตในคราวเดียวกับพ่อของเธอ พิธีการเริ่มด้วยการจุดธูปเทียนบูชา ณ จุดต่างๆแล้วผมก็ทำหน้าที่ นำบูชาพระรัตนตรัย กราบพระรัตนตรัย อาราธนาศีล รับศีลและอาราธนาธรรม พระสงฆ์สวดมาติกา ทอดผ้าบังสุกุลแก่พระสงฆ์บนอาสน์สงฆ์

      ก่อนที่จะมีพิธีทอดผ้าบังสุกุลหน้าเครื่องตั้งศพ เจ้าภาพได้มอบเงินเพื่อการกุศล ให้แก่คณะเพลงอีแซวนักเรียนโงเรียนบางลี่วิทยา ๑๐,๐๐๐ บาท วัดรางกร่าง ๑๐,๐๐๐ บาทและโรงเรียนอุภัยภาดาวิทยาลัย ๕,๐๐๐ บาท

      จากนั้นเป็นการทอดผ้าบังสุกุล ๕ ผืนโดยท่านผู้มีเกียรติซึ่งเป็นคณะครูโรงเรียนบางลี่วิทยา ผืนสุดท้ายผ้ามหาบังสุกุล ท่านผอ.ประจักษ์ ปานอินทร์ เป็นผู้ทอดและเป็นประธานในพิธีฌาปนกิจศพ ก่อนการทอดผ้ามหาบังสุกุล เป็นการอ่านประวัติผู้วายชนม์ น้องจิรับหน้าที่เป็นผู้อ่าน พออ่านได้ ๒ บรรทัด เธอก็หยุดอ่านไม่มีเสียง...น้ำตาซึม..อ่านต่อไปไม่ได้ ผมจึงรับหน้าที่อ่านต่อจนจบ เมื่อท่านผอ.ประจักษ์ ปานอินทร์ ทำพิธีทอดผ้ามหาบังสุกุล เจ้าอาวาสวัดรางกร่าง พิจารณาผ้าแล้วทำพิธีประชุมเพลิง โดยการวางดอกไม้จันทน์เฉพาะประธาน จากนั้นก็เคลื่อนศพสู่เมรุเวียนซ้ายรอบเมรุ ๓ รอบ ผู้มาร่วมพิธีขึ้นวางดอกไม้จันทน์ ผู้ร่วมงานนอกจากชาวบ้านและญาติพี่น้องของผู้ล่วงลับแล้วก็เต็มไปด้วยคณะครูนักเรียนโรงเรียนบางลี่วิทยาจำนวนมากที่รักและผูกพันกับกรกนก

      พิธีศพช่วงเช้าจบลง ผมต้องกลับโรงเรียนไปสอนนักเรียนในชั่วโมงที่เหลือ จากนั้นก็นั่งแต่งบทร้องเพลงอีแซวและบทกลอนไว้อาลัย เพื่อเตรียมไว้ในช่วงบ่ายที่จะทำพิธีฌาปนกิจศพพ่อประวัตน์ กาญจนสุพรรณ พ่อของน้องจิเป็นศพที่สอง

      เมื่อพิธีสงฆ์ซึ่งมีการแสดงพระธรรมเทศนา การสวดมาติกา และทอดผ้าบังสุกุล บนอาสน์สงฆ์ผ่านไป ก็เป็นการแสดงเพลงอีแซวของนักเรียนโรงเรียนบางลี่วิทยา โดยมีน้องจิ เป็นหัวหน้าคณะร่วมแสดงด้วย บทร้องเริ่มด้วยบทไหว้ครู แล้วเป็นบทแหล่ไว้อาลัยพ่อประวัตน์ โดยมีน้องจิ นำแหล่ ด้วยใบหน้าที่มีน้ำตาซึม ตามด้วยบทเพลงอีแซวเทิดเกียรติ และมีการสาธิตบทเพลงพื้นบ้าน ให้ความรู้แก่ประชาชน มีครูพิสูจน์ ใจเที่ยงกุล เป็นผู้บรรยาย ต่อด้วยการอ่านประวัติผู้วายชนม์ น้องจิขับเสภา ไว้อาลัยพ่อ

     จากนั้นเป็นพิธีทอดผ้าบังสุกุลซึ่งผมทำหน้าที่พิธีกรเชิญผู้มีเกียรติและนิมนต์พระภิกษุเป็นผู้พิจารณาผ้านั้น ในช่วงบ่ายน้องจิได้รับเกียรติจากหัวหน้าหน่วยศึกษานิเทศน์สพท.สพ.๒ หัวหน้าลำดวน ไกรคุณาไศยเป็นประธานในพิธีฌาปนกิจศพ หัวหน้าลำดวน มาพร้อมด้วยศน.กุ้ง ศน.สมศักดิ์ เมื่อหัวหน้าลำดวนทอดผ้ามหาบังสุกุลแล้วได้เป็นประธานวางดอกไม้จันทน์ จากนั้นท่านที่มาร่วมงานได้วางดอกไม้จันทน์(ที่เรียกว่าเผาหลอก) ครบแล้วจึงเคลื่อนศพไปทำพิธีประชุมเพลิง ที่เมรุของวัดรางกร่าง อ.สองพี่น้อง จ.สุพรรณบุรี นั้น

         เพลงอีแซวที่เคยมีแต่เสียงหัวเราะ เสียงโต้ตอบกันอย่างเร้าใจ วันนี้กลายเป็นเพลงอีแซว ที่แสนเศร้า เพราะหัวหน้าคณะต้องพบกับความสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่ในชีวิต


เพลงอีแซวไว้อาลัยพ่อประวัตน์ กาญจนสุพรรณ ร้องโดยนางสาวจิราภรณ์ กาญจนสุพรรณ และคณะ

น้อมจิตเคารพ           กราบศพพ่อประวัตน์          เห็นพ่ออยู่หลัดหลัด     พ่อมาพลัดพรากไป
พร้อมน้องกรกนก            เลือดในอกพ่อนั้น        เหมือนสายฟ้าฟาดฟัน หัวใจฉันแทบสลาย
หนูสูญเสียทั้งพ่อ       ผู้ก่อเกิดทั้งผอง                 และสูญเสียทั้งน้อง       สุดหมองหม่นไหม้
แม่ต้องเสียคนรัก      ที่เป็นหลักครอบครัว           เสียสายเลือดของตัว     เหมือนตัดขั้วหัวใจ
เพราะอุบัติภัย          สุดวิสัยป้องกัน                    กาญจนสุพรรณ         สองชีวันจากไป
คุณความดีที่สร้าง     เป็นแบบอย่างยลยิน          พ่อทำมาหากิน           ขึ้นล่องถิ่นใกล้ไกล
พ่อไปส่งสินค้า         หาเงินมาส่งเสีย                 ให้ความสุขลูกเมีย       จนอ่อนเพลียร่างกาย
พ่อไม่ได้พักผ่อน   เวลานอนมีน้อย                  ทนระเหี่ยเพลียผล่อย    ไม่ท้อถอยหวั่นไหว
เพราะสังขารไม่เที่ยง ไม่มีเสียงร้องสั่ง               พ่อทิ้งคนข้างหลัง         เหลือแต่ความอาลัย
อนิจจังไม่แน่            เที่ยงแท้คือธรรม                ไม่เคยพ้นสี่คำ             เกิดแก่เจ็บตาย
เราปุถุชน                ย่อมไม่พ้นบ่วงมาร               ในวัฏสงสาร              มีการเวียนว่าย
พ่อประวัตน์ทำดี       เป็นที่เชิดชู                         เมือครั้งยังอยู่              ล้วนจารึกไว้
ขออานิสงส์       เราส่งกุศล                                จงบันดาลดล               พลังยิ่งใหญ่
ให้ดวงวิญญาณ        สู่ศานติสุข                         ขอให้พ่อพ้นทุกข์         พิสุทธิ์ใส
สัมปรายภพ            ประสบทิพย์สมบัติ               ขอคุณพ่อประวัตน์       สู่สวรรค์ครรไล

บทกลอนไว้อาลัย ขับเสภาโดย นางสาวจิราภรณ์ กาญจนสุพรรณ

เหมือนร่มไทร ใบหนา มาลาลับ                   เหมือนเทียนดับ อาดูร สูญสิ้นแสง
เมื่อรู้ข่าว  ร้าวชีวิน สิ้นเรี่ยวแรง                    สิ้นแล้วแหล่ง พิงพัก หลักครอบครัว
ถึงคราวหนอ พ่อประวัตน์ พลันพลัดพราก    พ่อลาจาก ทิ้งเรา เศร้าสลัว
ดวงฤทัย ทุกคน หม่นหมองมัว                     ใจเต้นรัว ร้าวรวด ปวดฤดี
พ่อเหนื่อยยาก บากบั่น ขยันยิ่ง                    ทำทุกสิ่ง เป็นแบบอย่าง สร้างวิถี
พ่อทุ่มเท พลัง ทั้งชีวี                                   เพื่อลูกนี้ มีสุข กันทุกคน
พ่อส่งเสีย ให้เรา เข้าศึกษา                         มีวิชา สำหรับ เป็นทรัพย์ผล
พ่อสละ ความสุข ทุกข์ยอมทน                   ด้วยกมล พันผูก เมียลูกสบาย
นับแต่นี้ ไม่มี พ่ออีกแล้ว                             หัวใจแป้ว แลหา ลาห่างหาย
เหลือความดี ที่พ่อสร้าง แทนร่างกาย         เป็นเครื่องหมาย ยึดมั่น กตัญญู
ขอกุศล เราร่วมสร้าง ในครั้งนี้                    อานิสงส์ ความดี พ่อมีอยู่
เป็นพลัง เลิศล้ำ ช่วยค้ำชู                           นำวิญญาณ พ่อสู่ สวรรค์เทอญ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

 คำสำคัญ (keywords): เพลงอีแซวหน้าศพ 
 หมายเลขบันทึก: 159941
 เขียน:  
 ความเห็น:  อ่าน: คลิก 
 สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ
 แจ้งลบ
 
 แจ้งลบ

ความเห็น

โก๊ะจิจัง แซ่เฮ
เขียนเมื่อ Fri Jan 18 2008 17:50:07 GMT+0700 (ICT)

สวัสดีเจ้าค่ะ ครูพิสูจน์

               วันนี้หนูก็ไปโรงเรียนนะค่ะ แต่ว่าไปตอนบ่ายค่ะ เพราะตอนเช้าต้องไปเก็บวัดแล้วก็ทำบุญคุมบาตรอะค่ะ (ไม่ทราบว่าเขียนถูกเปล่านะค่ะ คำว่า คุมบาตร)....ตอนบ่ายก็ไปเรียนอะค่ะ...แหะๆๆ นั่งเรียนไป ก็นั่งหัวตกไป (จะหลับ) คิคิ....พอถึงวิชาเคมี อาจารย์สุนทร พูดให้ร้องไห้อีกรอบ คิคิ แต่ไม่เป็นไร ทำใจได้

           ขอบคุณคุณครูมากค่ะ ที่เป็นกำลังใจให้ครอบครัวกาญจนสุพรรณมาโดยตลอด

          รักษาสุขภาพด้วยนะเจ้าค่ะ เป็นกำลังใจให้เจ้าค่ะ -------> น้องจิ ^_^

นาง พรรณา ผิวเผือก
เขียนเมื่อ Fri Jan 18 2008 20:54:28 GMT+0700 (ICT)

- เก่งจังที่มาได้........มองหาเมื่อเช้าว่าจะมาได้ไหม

- ขอชื่นชมในความเข้มแข็งและแข็งแกร่งของจิตใจ

- ต้องกลับมาอ่านงานเขียนถึงพ่อ  ของเธอทั้งสองคนอีกครั้ง... ไม่แปลกใจเลยที่เธอแข็งแกร่ง........ขอชื่นชมและดีใจกับคุณพ่อคุณแม่ด้วยนะ...........

 

 

สะ-มะ-นึก
เขียนเมื่อ Sat Jan 19 2008 19:01:48 GMT+0700 (ICT)
  • เพียงได้อ่านบันทึกและเห็นภาพเพียงบางส่วน
  • ก็รับรู้ได้ถึงบรรยากาศแห่งความเศร้าสลด
  • ขอให้ดวงวิญญาณของคุณพ่อและคุณน้อง อันเป็นที่รักของครอบครัวจงไปสู่สุขคติแห่งสรวงสวรรค์
พิสูจน์
เขียนเมื่อ Sun Jan 20 2008 07:00:36 GMT+0700 (ICT)
  • ขอขอบคุณ คุณสมนึกและครูอ้อยที่เป็นกำลังใจให้น้องจิเสมอมาครับ
ครูอ้อย แซ่เฮ
เขียนเมื่อ Sun Jan 20 2008 07:14:54 GMT+0700 (ICT)
  • ครูอ้อย  เสียใจกับการสูญเสียครั้งนี้ด้วยค่ะ
  • ด้วยความรัก ความผูกพันกันเหมือนเป็นครอบครัวเดียวกัน
  • ขอให้น้องจิ  คิดอยู่เสมอมาว่า  ยังมีผู้ที่รัก และเป็นห่วง พร้อมทั้งให้กำลังใจน้องจิและครอบครัวเสมอค่ะ

ขอบคุณพี่ชาย...ครูพิสูจน์ด้วยค่ะ

พิสูจน์
เขียนเมื่อ Sun Jan 20 2008 08:43:25 GMT+0700 (ICT)
  • ขอบคุณครูอ้อยอีกครั้ง ความรู้สึกของน้องจิดีขึ้นมากเพราะได้กำลังใจ จากครอบครัวเราชาวgotoknow นี่แหละครับ
  • ขอบคุณแทนน้องจิด้วย
  • ในความโชคร้ายของน้องจิ ยังมีความโชคดี ที่เธอเป็นที่รัก เป็นที่ห่วงใยของพี่ๆน้องๆลุงๆป้าๆน้าๆอาๆพ่อๆแม่ๆและญาติมิตรอีกมากมาย ครับ
sasinanda
IP: xxx.121.194.2
เขียนเมื่อ Sun Jan 20 2008 09:11:52 GMT+0700 (ICT)

สวัสดีค่ะP

เห็นบรรยากาศแล้ว เศร้าสลดเหลือเกิน เห้นใจน้องจิ มากค่ะ

ขอให้เข้มแข็งนะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ

พิสูจน์
เขียนเมื่อ Mon Jan 21 2008 12:34:23 GMT+0700 (ICT)
  • ขอบพระคุณคุณศศินันท์ แทนน้องจิ ในความโชคร้ายของน้องจิ น้องจิยังโชคดีที่ได้รับสายธารแห่งกำลังใจ และความเมตตาที่หลั่งไหลมาทุกสารทิศ ครับ
 อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
 ไม่อนุญาตให้แสดงความเห็น
{{ kv.current_user.preferred_name }} - เพิ่มความเห็นเพิ่มความเห็น
 ใส่รูปหรือไฟล์
 
บันทึกก่อนนี้
บันทึกใหม่กว่า