ไม่ต้องมีคำบรรยายใดๆ สักคำให้ลึกซึ้ง

 ที่จะลืมไม่ได้ก็คงเป็นเรื่องของการกอดของชาวเฮฮาศาสตร์ ที่เป็นกอดที่สนิทแนบแน่นด้วยความรัก ความปราถนาดีต่อกันจริงๆ 

             
           งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกลา ฉันใด การพบกันก็ต้องมีวันจากลา เป็นกฏธรรมชาติอยู่แล้ว แต่จะมีการพบกันใดเล่าที่จะสร้างความประทับใจ ลึกซึ้ง ติดตรึง ในหัวใจ เท่ากับ งาน

           แม้ตัวผมเองจะอยู่เบื้องหลังการเสวนา ของพี่น้อง ก็เฝ้ามองความเป็นไป ของคนแซ่เฮ ที่เปี่ยมด้วยพลังแห่งการสร้างสรรค์  ทุกท่านมี ความเป็นตัวของตัวเองแต่ กลับกลมกลืนกับความเป็นธรรมชาติของตัวตนของตนเองเข้ากับคนอื่นได้เป็นอย่างดี

           ทุกท่าน พร้อมที่จะนำเสนอ ความคิด ที่มีพลัง ในการสร้างเครือข่ายเฮฮาศาสตร์ ให้เจริญก้าวไกล เป็นกำลังสำคัญของสังคมที่ยังต้องการ ความช่วยเหลือจากทุกท่าน หลายๆคนเฝ้ามอง ว่ากระบวนการเฮฮาศาสตร์ นี้จะเป็นอย่างไร มีการพัฒนาการไปในทางทิศไหน และจะสร้างอะไรให้กับสังคมไทยอย่างทุกวันนี้ 

           ดังที่ท่านบางทราย ได้กรุณาแจกแจง จุดเริ่มต้นของกระบวนการนี้ ไปจนถึงผลที่จะเกิดขึ้น มีการคิดอย่างมีระบบ โดยใช้แผนที่ความคิดเข้ามาจัด

 

 ทำให้มองเห็นภาพ ของการรวมกลุ่มในครั้งนี้ 

 

           และการที่ได้ ร่วมศึกษา ความเป็นมาของชุมชนที่ดงหลวงทำให้เห็น วัฒนธรรม ความเป็นอยู่ ยิ่งได้ฟังเหล่าผู้ร่วมพัฒนาชาติไทย เล่าเรื่องราวในอดีต ยิ่งทำให้ สะท้อนความแตกต่างทางด้านความคิด ที่หลากหลาย ที่นำมาสู่ความสูญเสีย มากมาย แต่นั่นก็เป็นอดีต ที่เราคงจดจำไว้เป็นบทเรียนเล่มใหญ่ ที่อ่านยังไงก็คงไม่จบ  และตัวผมเองยิ่งได้รู้จักพี่ที่เคยคลุกคลี อยู่ที่ดงหลวงในอดีต ได้ฟังจากท่านแล้วยิ่งเป็นการตอกย้ำ ความรู้สึกของตนเองเป็นอย่างยิ่ง

           อาหารที่นี่อร่อยมาก พ่อครัว แม่ครัว ทุกท่านทำอาหารได้ยิ่งกว่าโรงแรมสุดหรู รสชาดถูกปาก (ถ้าไม่ถูกปากก็คงไม่อร่อย อิอิ) ทุกท่านแสดงฝีมือกันอย่างเต็มที่ ไม่ว่า จะเป็นผักกาดจอ ของพี่เปลี่ยน ผัดหมี่โคราช  พี่สมนึก หมูย่าง  พ่อครู  ทั้งของหวาน ของไม่หวาน ผลหมาก แต่คงไม่มีรากไม้ มีแต่ สมุนไพร ของคุณเอก ปาย ที่ต้มทั้งวันทั้งคืน กล้วยไข่ กำแพงเพชร พี่ สิงห์ป่าสัก ผมคงได้ทานเป็นหวีสุดท้าย เมื่อเช้าวันที่ 19 พย. นี้เอง นำพริกก็แสนอร่อย ที่จะลืมไม่ได้ก็ แยมกระเจี๊ยบของคุณราณี ที่ แสนจะอร่อย และยังยกให้ทั้งกระปุกเลย ขอบคุณมากๆๆ ครับ

           ที่จะลืมไม่ได้ก็คงเป็นเรื่องของการกอดของชาวเฮฮาศาสตร์ ที่เป็นกอดที่สนิทแนบแน่นด้วยความรัก ความปราถนาดีต่อกันจริงๆ เจอกันเป็นกอด ๆๆๆๆๆๆๆๆๆ จนน้ำท่วมตา ยามที่ต้องลาจากกัน ช่างเป็นเวลาที่ แสนเสียดาย แม้เวลาจะเพียงสั้นๆ แต่มันมากค่าแห่งความประทับใจ ที่จะจดจำไม่มีวันลืมตลอดไป

            แม้วันนี้ต้องลาไม่ขอว่าลาจาก

ไม่พลัดพรากจากจรไม่ห่อนหนี

ไม่ลืมเลือนสัมพันธไมตรี 

แม้วันนี้ต้องจากลาด้วยอาลัย

            หากวันหน้าคงต้องพบกันใหม่

หากวันไหนห่างไกลอย่าลืมฉัน

หากวันนี้เรานั้นต้องพบกัน

หากวันนั้นอย่าลืมฉันนะเออ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

 หมายเลขบันทึก: 148165
 เขียน:  
 ความเห็น: 12  อ่าน: คลิก 
 สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ
 แจ้งลบ
 
 แจ้งลบ

ความเห็น

ขจิต ฝอยทอง
เขียนเมื่อ Wed Nov 21 2007 14:03:31 GMT+0700 (ICT)
  • ชอบโมเดลนี้ครับผม
  • ชอบๆๆๆ
  •  ทำให้มองเห็นภาพ ของการรวมกลุ่ม

แดนไท
เขียนเมื่อ Wed Nov 21 2007 14:23:43 GMT+0700 (ICT)

ดีใจที่ได้เข้าร่วมเฮฮาศาสตร์  ครั้งที่  3  ได้รับความอบอุ่นและเป็นกันเอง  โอกาสหน้าหากมีวาสนาก็อยากเข้าไปหาประสบการณ์ใหม่ ๆ  และความอบอุ่นความเอื้ออาทรเช่นอีก อยากบอกว่า

เป็นความรู้สึกดี ๆ ที่เกิดมิอาจจะลบเลือน

 

ครูอ้อย แซ่เฮ
เขียนเมื่อ Wed Nov 21 2007 17:40:12 GMT+0700 (ICT)
  • ครูอ้อยต้องขอบคุณครูเสือ และน้ององุ่นมากเลยค่ะ  ที่เป็นธุระ  มารับ  มาส่ง  ครอบครัวของครูอ้อยตลอดเส้นทาง
  • น้ำใจแสนงามของน้องทั้งคู่  ครูอ้อยและครอบครัวจะไม่ลืมเลือนเลยค่ะ
  • วันที่ครูอ้อยจะกลับจากบ้านของน้อง  น้องแตงโม มาเคาะที่กระจก  สวัสดีครูอ้อย..เธอเป็นเด็กที่น่ารักมากนะคะ
  • น้ององุ่น ก็ดีใจ คิดว่า..ครูอ้อยตกรถ  และจะมานอนกับเธอ..อิอิ..งวดหน้าจะแกล้งตกรถค่ะ..เอิ๊กเอิ๊ก
ลุงเอก
เขียนเมื่อ Wed Nov 21 2007 17:45:13 GMT+0700 (ICT)
ฝากความคิดถึงๆ เจ๊องุ่นด้วย  เสน่ห์ปลายจวักอย่างนี้ครูเสือคงไม่หนีไปไหน  แถมน่ารักอีกต่างหาก  ยิ้มได้ทั้งวันทั้งคืนแม้ยามนอนยังยิ้ม  ฮิฮิ
สิงห์ ป่าสัก
เขียนเมื่อ Wed Nov 21 2007 21:12:01 GMT+0700 (ICT)
  • สวัสดีครับครูเสือ
  • ดีใจที่ได้เจอครูเสือและเจ๊องุ่นอีกครั้งที่ดงหลวง
  • ครั้งต่อๆ ไปคงจะได้พูดคุยกันมากกว่านี้นะครับ
คนไกลบ้าน
เขียนเมื่อ Wed Nov 21 2007 21:37:48 GMT+0700 (ICT)

 P สวัสดีค่ะครูเสือ

ขอบคุณครูเสือ-น้ององุ่นอย่างสุดหัวใจ ที่คอยดูแลทุก ๆ คนที่ดงหลวง อยากเอ่ยคำว่า ขอบคุณ ขอบคุณ ไม่รู้จบสิ้น

คนชอบวิ่ง
เขียนเมื่อ Wed Nov 21 2007 21:44:55 GMT+0700 (ICT)

ไม่ต้องมีคำบรรยาย  อิอิ

บางทราย
เขียนเมื่อ Wed Nov 21 2007 22:43:40 GMT+0700 (ICT)
สองคน หิรัญรักษ์ เป็นคนที่น่ารักที่สุด เป็นที่มีน้ำใจเปี่ยม เป็นแบบอย่างของคนทั่วไป เป็นคนมีคุณภาพที่ท่านครูบาต้องเรียกหาบ่อยๆ ช่างทำบุญ สะสมบุญกันดีจังเลยครับน้องทั้งสอง  จะให้ลืมได้อย่างไร..
ออต ญาณพิสิษฐ์
เขียนเมื่อ Thu Nov 22 2007 09:15:28 GMT+0700 (ICT)
  • แผนภาพสุดยอดเลยอ้าย
  • ทำให้มองภาพบนได้ชัดมากขึ้น
  • เยี่ยมอีหลีเด้อ
จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร
เขียนเมื่อ Mon Nov 26 2007 07:23:09 GMT+0700 (ICT)

สวัสดีครับครูเสือ

  • ดีใจที่ได้เจอครูเสือครับ   พี่องุ่นพร้อมด้วยน้องสิงโตด้วย
  • ผมเห็นความน่ารักกลมเกลียวของครอบครัวหิรัญรักษ์
  • เห็นความเอื้ออาทรของทุกท่านผ่านการปฏิบัติที่ง่ายงาม
  • เป็นโอกาสที่ดีครับ...ได้กอดทั้งสองท่าน(ครูเสือ-พี่องุ่น)ก่อนปิดฉากเฮฮาศาสตร์
  • ขอบคุณครับ
จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร
เขียนเมื่อ Mon Nov 26 2007 07:25:33 GMT+0700 (ICT)

สวัสดีครับครูเสือ

  • ดีใจที่ได้เจอครูเสือครับ   พี่องุ่นพร้อมด้วยน้องสิงโตด้วย
  • ผมเห็นความน่ารักกลมเกลียวของครอบครัวหิรัญรักษ์
  • เห็นความเอื้ออาทรของทุกท่านผ่านการปฏิบัติที่ง่ายงาม
  • เป็นโอกาสที่ดีครับ...ได้กอดทั้งสองท่าน(ครูเสือ-พี่องุ่น)ก่อนปิดฉากเฮฮาศาสตร์
  • ขอบคุณครับ
pepra
เขียนเมื่อ Wed Nov 28 2007 17:11:47 GMT+0700 (ICT)
  • สวัสดีค่ะครูเสือ
  • ขอเข้ามาชมโมเดลสวย ๆ เต็มไปด้วยความรู้อีกคนน๊ะค๊ะ
  • มีประโยชน์และเนื้อหาสาระดีมาก วันหลังขออนุญาติยืมไปใช้สอนบ้างน๊ะค๊ะ
 อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
 ไม่อนุญาตให้แสดงความเห็น
{{ kv.current_user.preferred_name }} - เพิ่มความเห็นเพิ่มความเห็น
 ใส่รูปหรือไฟล์
 
บันทึกก่อนนี้
บันทึกใหม่กว่า