อนุทินล่าสุด

| อนุทิน ... ๒๖๕๓ |

"คำถาม"

เราเคยคิดตั้งคำถามสักคำถามสำหรับคนที่เราห่วงใยไหมว่า "เหนื่อยไหม"

เหนื่อยไหม ... ที่เขียนบันทึกทุกวัน

เหนื่อยไหม ... ที่เขียนอนุทินทุกวัน

เหนื่อยไหม ... ที่ต้องตอบความคิดเห็นจากบันทึกทุกวัน

เหนื่อยไหม ... ที่ต้องตอบความคิดเห็นจากอนุทินทุกวัน

เหนื่อยไหม ... ที่นั่งหน้าหงิกทุกวันที่มาทำงาน

เหนื่อยไหม ... ที่ขี่รถเบนซ์ แต่ต้องคอยเบียดเบียนคนอื่นเพื่อหาค่าน้ำมันรถ

เหนื่อยไหม ... ที่ต้องไปสะเดาะเคราะห์ทุกครั้งที่อาจารย์ทัก

เหนื่อยไหม ... ที่ต้องวางท่าตามตำแหน่งที่ตนเองได้รับ

เหนื่อยไหม ... ที่คอยสร้างภาพกับคนอื่นมาตัวเองเป็นคนดี มีความสามารถ

เหนื่อยไหม ... ที่ฆ่าน้อง ฟ้องนาย ขายเพื่อน ทุกโครงการ

เหนื่อยไหม ... ที่แวะมาบอกว่า "เหนื่อย"

เหนื่อยไหม ... ที่อุตส่าห์มานั่งคิดหาพฤติกรรมความเหนื่อยนี่แหละ ;)...

คงไม่ต้องถึงขนาดอยู่บนหิ้ง อยากบอกว่า...จริงๆ ก็ แคร์เหมือนกัน คุณชาย....

| อนุทิน ... ๒๖๕๒ |

"ความเรียงชีวิตของฉัน (นักศึกษา)"

ช่วงบ่ายที่ผ่านมา ประชุมแบบไม่เป็นทางการยาวนาน เพื่อแก้ปัญหาเกี่ยวกับค่ายเด็กฯ และการจัดงานนิทรรศการที่กำลังจะถึงนี้ ซึ่งข้อยุติไม่มีคนชี้ขาด ทำให้การเอาแต่ใจและมาตรฐานของตัวคนเสนอเองเกิดขึ้น อากาศร้อนท่ามกลางแอร์คอนดิชั่น เห็นเพื่อนตัดสินเด็กจากการพบปะไม่กี่ครั้ง แต่จงใจไม่ชอบเด็กบางคนแบบแค้นฝังหุ่น ซึ่งตัวเองรับไม่ได้กับวิธีคิดแบบนี้ จึงเลือกที่จะนั่งนิ่งและคิดในใจ และอาจจะต้องหาเวลาคุยกับรองฯ หัวหน้าโครงการฯ ส่วนตัวดีกว่า

ช่วงค่ำ เหตุจากเด็กที่มีการเลือกความสำเร็จของงานตัวเองมากกว่าการช่วยเหลือเพื่อน ทำให้เลือกนั่งอ่านงานเขียน "ชีวิตของฉัน" ที่คุณแผ่นดินให้เด็กเขียนไว้ก่อนเดินทางกลับ ทำให้เราทราบถึงภูมิหลังที่นำมาซึ่งบุคลิกภาพของเด็กหลายคนในปัจจุับัน

อยากบอกจังว่า ชีวิตของนักศึกษาแต่ละคนยิ่งกว่านิยาย เป็นนิยายที่อยากให้เพื่อนคนนั้นไ้ด้มีโอกาสมานั่งอ่านบ้าง ไม่ทันรู้จักดีแต่กลับเชื่อแบบไร้เหตุผล

บางคนเก่งระดับประเทศ บางคนมีวิธีคิดแบบคนใจแคบ บางคนพ่อแม่ตามใจทุกอย่าง บางคนครอบครัวแตกแยก บางคนสูญเสีย บางคนรู้สึกประหลาดใจที่สอบติดมาได้

"ชีวิตของฉัน" ทำให้ผมคิดหากระบวนการที่ดีที่สุดในการรวมใจเขาในวันพรุ่งนี้ ยามค่ำคืน ผมควรจะทำอย่างไรให้เพื่อนได้รู้จักเพื่อนมากกว่าที่เห็นแต่หน้ากันทุกวัน

โจทย์นี้ยากจัง ... คิดไม่ออกเลย เพราะมันเป็นการใช้ความรู้สึกและอารมณ์มาใช้ในกระบวนการ

วันนี้ไปดูสถานที่เตรียมพร้อมสำหรับ workshop "เสวนาแลกเปลี่ยนประสบการณ์พัฒนาครู Facilitator" ที่หมู่บ้านสัมมากร คลอง ๗ ธัญบุรี เป็นบ้านไม้สักสวยๆของ ผศ.วัชรชัย (อ.นุ) สถานที่สวยงามและเหมาะสำหรับการแลกเปลี่ยนเรียนรู้อย่างยิ่งครับ

พบกันวันที่ ๒๙ พ.ค.๕๕ ที่ บ้านเรียนสมดุลชีวิต (Life Balancing Home School)ในหมู่บ้านสัมมากร คลอง ๗ ครับ

มาฟังเพลงเพราะๆก่อนนอนดีกว่า  จะได้หลับฝันดี

| อนุทิน ... ๒๖๕๑ |

"อ่านหนังสือน้อยลง"

ทบทวนตัวเองได้ว่า ช่วงนี้อ่านหนังสือน้อย ทั้ง ๆ ที่มีเวลาแว่บไปซื้อหนังสือมาบ้าง แต่ก็แทบไม่ได้อ่านเลย ผลจากการเดินทางไกล การดูแลนักศึกษา การใช้เวลาคิดงานและการแก้ปัญหาต่าง ๆ ตำแหน่งและความรับผิดชอบก็เป็นครูน้อย แต่พยายามคิดช่วยรองครูใหญ่ มีมิตรสักคนก็หลุดไปเพราะความเชื่อและความงมงายในสิ่งเหนือธรรมชาติ แถมพาน้องอีกคนไปด้วย หรือมีมิตรอีกบางคน ก็หลุดไปเพราะอัตตาตัวเองที่ไม่ค่อยฟังใครและทำตามใจตนเองส่วนใหญ่

อาจจะมีช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อของการตัดสินใจบางอย่างก็ได้ ขนาดที่ทำงานที่กำลังต้องย้ายวิทยาเขตใหม่ ทุบตึกสร้างใหม่ ก็อยู่ในช่วงนี้ทั้งหมด

ลูกศิษย์ก็มาจากต่างสถานที่ต่างโรงเรียนยังต่อกันไม่ติด ต้องทำหน้าที่พยายามเป็นกาวใจให้ประสานกันที่จะไม่ต้องห่วงใยในอนาคตให้ได้

หรือบางทีอาจจะรับปัญหามาไว้กับตัวมากเกินไป ปล่อยวางช้าเกินไป ทำให้ใจมีทุกข์ขึ้นมาได้ ... แย่แล้ว หาใครสักคนมาอยู่ข้าง ๆ ดีกว่า 555

แม้จะรู้ว่า ทุกข์ เกิดจากอะไร

แต่ไฉน จึงไม่ยอมแก้ที่ต้นเหตุแห่งทุกข์ซะทีนะ

ยอมให้ทุกข์มีต่อไปจนถึงไหน 

...หากเศษเสี้ยวหนึ่งของทุกข์ คือ ความสุข

ก็จะขอเก็บไว้ทั้งสองส่วนดีกว่า

ข้อคิดเห็นสั้นๆแต่มีลิงค์ตามมายาว คืออะไรค่ะ ?

รบกวนท่านผู้รู้ช่วยไข ข้อสงสัยด้วยนะคะ #2640586 และ#2636881

เอ่ยปากว่าอยากรวมเล่มงานเขียน(ดูซักตั้งซะที) กับเพื่อนสมัยเรียน เพื่อนรับปากจะเป็นบรรณาธิการหนังสือให้ แลกเหล้าขวดนึง เอาไงดี กลัวต้องรีไรท์ใหม่ทั้งหมด กลัวไม่ได้ซื้อเหล้้าให้ กลัวขายหนังสือไม่ออก...อืมม์!

...ไม่ได้เข้าโกทูโนมาหลายวัน ด้วยความยุ่งงานแต่งหลาน งานตัวเอง เลยเหมือนดูห่างหาย แต่ก็คิดถึงครับ

| อนุทิน ... ๒๖๕๐ |

"คำตักเตือนของครู คือของเธอ"

...

คำตักเตือนของครู เธอรู้ได้
ว่าครูหมาย สอนสิ่งใด กับเธอนั้น
ครูดูแล สอนศิษย์ ทุกจิตพลัน
ครูยืนยัน สอนสิ่งดี ให้กับเธอ

อนาคตของเธอว่าที่ครู
สำนึกรู้ ในจิต อย่าคิดเผลอ
ทำสิ่งใด คิดให้ดี มิเผอเรอ
คุณธรรม จักนำเธอ เป็นครูดี

...

" มุมดี สาระบางเบา  กับ ... มะแมว  "

• อยู่บ้านในเมือง มะแมวคงเหงา
• ไม่มีอะไรให้จับเล่น ไม่มีสนามหญ้า
• มีแต่ เจ้าของแก่ กับ โซฟาเก่า
• เฮ้ย !!!  นอนดีกว่า เรา  

• ฟี้ๆๆๆ
• .........

วันนี้ รายการคดีเด็ด 7 สี mail มา หา อ.หมอชาญศักดิ์ ติดต่อเอาเรื่อง เฮฮาประสาพยาบาล ไป ออกรายการคดีเด็ด 7 สี เพราะอาจารย์ชาญศักดิ์ เอาบทความชลัญไปลงใน thaiclinic.com บังเอิญเขาไปอ่านเจอ อาจารย์หมอชาญศักดิ์ ก็เลยเอา mail มาให้ว่าสนใจมั๊ย ชลัญหัวเราะก๊าก ว๊าย ! ยังไม่อยากดังในทางตลก น่ะอาจารย์ ขอเขียนให้ชาว GTK ฮาเล่นไปก่อนล่ะกัน .......

นำลูกเนียงที่ขึ้นไว้หลายวันแล้ว...มาหั่นใส่กับมะละกอ ทำแกงส้ม...รสชาด ดีทีเดียว มีความหอมของใบมะกรูด ความเปรี้ยวเผ็ดของรสแกงส้ม  ....และที่สำคัญ เมื่อเคี้ยวโดนลูกเนียงเข้า...ความมัน..ปรากฏอยู่ในรสชาดของแกงส้มถ้วยนี้....อร่อยและแปลกดีจัง!!

"กับคุณหลานเข้าครัวอีกหนึ่งบันทึก"

• เปิดเทอมแล้วหมดเวลาสนุก
• กับการเข้าครัวทำขนมเล่น
• มีผลงานเก่าตกค้างบันทึก 
• วันนี้จึงนำมาบันทึกไว้ ...
• 31.เมื่อสาวน้อยตัวกลมๆเข้าครัวทำขนมบัวลอย

• ปิดเทอมครานี้ ... ได้เรียนทำขนมไป 3 เมนู 
• รอ...วุ่นกันอีกที ปิดเทอมคราวหน้า ค่ะ
• ..........

| อนุทิน ... ๒๖๔๙ |

"กาสะลองดอกหนึ่ง"

เมื่อเดินทางมาถึงมหาวิทยาลัยราวเที่ยงกว่า ๆ เริ่มค้นหาชื่อและที่อยู่ของใครคนหนึ่ง จดลงในเศษกระดาษแผ่นหนึ่ง เดินออกจากอาคารที่ทำงานไปยังที่ทำการไปรษณีย์ฝั่งตรงข้ามมหาวิทยาลัย มือถือหนังสือเล่มหนึ่งที่ตั้งใจนำส่ง ระหว่างทางเิดินผ่านต้นกาสะลอง (ดอกปี๊บ) กลิ่นหอมของดอกกาสะลองหอมฉุยไปทั่วบริเวณ ผมเหลือบเห็นกาสะลองดอกหนึ่งสภาพสมบูรณ์มาก จึงก้มหยิบถือไปด้วย

ซื้อซองกันกระแทก เขียนชื่อที่อยู่ ใส่หนังสือเข้าไป และไม่ลืม "กาสะลอง" ดอกนั้น เพียงหวังว่า กลิ่นยังคงอบอวลอยู่ภายในซอง ๆ นั้นจนถึงมือของผู้รับ

เพียงหวังแค่นั้นแหละ ... ทำสิ่งงาม จิตใจปลอดโปร่งโล่งสบาย และงดงามไปด้วย

| อนุทิน ... ๒๖๔๘ |

"มีส่วนร่วม เืมื่อมีผลประโยชน์ร่วม"

เป็นเรื่องที่น่าแปลกใจว่า เืมื่อโครงการเริ่มต้นเมื่อหลายปีก่อนจากคนกลุ่มเล็ก ๆ ในคณะฯ พอจะเริ่มต้นเป็นรูปเป็นร่างจริง ๆ คนที่ไม่เคยที่คิดจะเข้าร่วมมาช่วยเหลือกัน แย่งกันเข้ามามีส่วนร่วมกันใหญ่ คนโน้นจะเอาแบบโน้น คนนี้จะเอาแบบนี้ เรียกว่า การควบคุมกรอบความคิด มันเป็นเรื่องเหนื่อยใจพอสมควร

ใครเลี้ยงลูกตามใจ ก็เป็นอย่างนั้น (ทั้งนั้นที่กลัวเด็กไม่รัก)

ใครเลี้ยงลูกด้วยเหตุผล ก็เป็นอย่างนี้ (แต่มีน้อย)

เราสามารถเรียนรู้การทำงานของแต่ละคนได้ดีว่า ใครคิดและวางแผนเป็นระบบ หรือใครไม่คิดและไม่วางแผนอะไรเลย คิดจะทำอะไรก็ทำ

นักศึกษาเป็นคน ไม่ใช่ สับปะรดกระป๋อง

มันต้องมีศิลปะมากกว่านั้น

วันนี้ไปประชุมคลินิกไร้พุง( DPAC ) จะหุ่นดีครานี้ล่ะชลัญเอ๊ย 

อวบระยะท้าย อันตรายทีเดียว

เมื่อเช้าไปตลาดที่หมู่บ้าน แม่ค้าแลดูบางตา ถามไปถามมาได้ความว่า แม่ค้าไปเก็บเห็ดโคน  ช่วงนี้เห็ดโคนออกเยอะมากตามป่าในหมู่บ้าน แม่ซื้อกักตุนไว้อย่างเยอะเพื่อเอาไปฝากลูกชายที่ต่างจังหวัด ...