การศึกษา เกี่ยวกันอย่างไร กับการพัฒนาประเทศชาติ?

การศึกษาแต่เดิมเป็นการเผยแพร่ความรู้ เช่น acandemia สมัยกรีก ต่อมาเป็นระบบมหาวิทยาลัยตั้งแต่ศตวาาษที่ 11 การศึกษานั้นถูกวางไว้ว่าจะต้องเรียนถึง 30 ปี เพื่อให้รู้ และปฏิบัติได้ หากรู้เป็นเนื้อหา เรียก วิชาการ รู้เพื่อปฏิบัติได้เรียก เทคนิค การสอนถูกวางเป็นระบบซึ่งได้วางตัวเนื้อหาไว้อย่างเชื่อมโยงกับวิชาการอื่นๆ เป็นเครือข่าย ที่ให้เหตุผล หรือพิสูจน์ได้ต่อเนื่องกัน ดังนั้นเมื่อความรู้หนึ่งเชื่อได้ว่าจริง ความรู้อื่นๆ ก็จะต้องเชื่อมไปด้วยกัน ทำให้คนที่เรียนและนักคิดส่วนใหญ่ในโลกคิดเหมือนๆ กัน มีกรอบคิดในแต่ละวิชาไม่กี่แนว ความคิดใหม่ๆ ที่จะนำมาสอนกันต้องใช้เวลาในการพิสูจน์ตัวเองนานกว่าจะได้รับการยอมรับ ดังนั้น การพัฒนาประเทศเป็นการวางแผนในทางปฏิบัติ (pragmatise) ที่ใช้วิชาการและการคาดการณ์อนาคต มาประกอบร่วมกันว่าประเทศจะไปทางไหน ด้านใด อย่างไร แต่ปัญหาและผลของโลกาภิวัตน์มีความแปรปรวนสูง เกินกว่าที่แผนงานใดๆ จะคาดเดาได้ถึง ดังนั้นผลกระทบย่อมไม่อาจแก้ไขได้ง่ายๆ สำหรับอเมริกา ต้องเข้าใจกรอบคิด pragmitism ของชนชาติ และการใช้ระบบเศรษฐกิจ capitalism ซึ่งหลายๆ ประเทศในโลกนี้ใช้กันอยู่ จริงๆ แล้วประเทศไทยก็ใช้ แต่ไม่เต็มรูปแบบ