งานแต่งงานที่เขมร

             เมื่อปลายปีที่แล้ว ดิฉันได้รับเชิญจากเพื่อนชาวเขมร ให้ไปร่วมงานแต่งงานของหลานสาวและเพื่อนรักของเขา ซึ่งคู่บ่าวสาวคู่นี้ดิฉันก็รู้จักดีเพราะดิฉันเคยไปเที่ยวและพักที่บ้านเจ้าสาว ที่พนมเปญมาแล้ว ส่วนเจ้าบ่าวก็เคยมาเที่ยวเมืองไทยซึ่งดิฉันก็พาทัวร์มาแล้ว เช่นเดียวกัน  เมื่อได้รับเชิญพร้อมๆ กับขอให้ดิฉันกับเพื่อนๆ สาวไทย รวม 5 คน ช่วยจัดดอกไม้ในสไตล์ ไทยผสมกับขแมร์ ในงานนั้น  พวกเรา (ดิฉันและเพื่อน) ก็ตอบตกลงทันที เพราะโอกาสอย่างนี้คงหาได้ไม่ง่ายในชีวิต ที่จะได้ไปเรียนรู้วัฒนธรรมของชาวเขมร ซึ่งมีความน่าสนใจมาก และก็อดไม่ได้ที่จะนำมาถ่ายทอดเป็นตัวอักษรพร้อมภาพประกอบ

      ก่อนวันงาน 1 วัน ตอนบ่ายเจ้าบ่าวมาทำพิธีที่บ้านเจ้าสาว มีการจัดของไหว้เจ้าที่ และมีพราห์ม เป็นผู้ดำเนินการ คล้ายๆ กับการฝากเนื้อฝากตัวเจ้าบ่าวกับเจ้าที่และญาติผู้ใหญ่ของเจ้าสาว และเป็นการสอนเจ้าบ่าวเกี่ยวกับการครองเรือนด้วย

                            ของไหว้เจ้าที่

      หลังจากนั้น เป็นพิธีทางสงฆ์ นิมนต์พระสงฆ์มาสวดที่บ้านเจ้าสาวในตอนเย็น (ที่บ้านเรา พิธีทางสงฆ์ จะเป็นตอนเช้าวันแต่ง)  หลังจากนั้นคู่บ่าวสาว ก็ถ่ายภาพ ซึ่งเป็น Studio เคลื่อนที่ และนี่คือโฉมหน้าชัดๆ ของคู่บ่าวสาว  อ้อ ลืมแนะนำว่าเจ้าบ่าวชื่อ Sambath ส่วนเจ้าสาวชื่อ Malyneth

                     นี่ก็อีกภาพของคู่บ่าวสาว

        ตอนเช้าวันแต่ง  ขบวนขันหมากของเจ้าบ่าวก็มาถึงบ้านเจ้าสาว ที่นี่เขาทำขันหมากจริงๆ สังเกตุพานที่ผู้หญิงชุดเขียวถือ มีหมาก (พ่นสีบอร์นเงิน) จัดวางไว้รอบพาน ส่วนสินสอดทองหมั้น ก็อยู่ในภาชนะเงินที่ที่พ่อแม่เจ้าบ่าวถือ (ยืนขนาบข้างเจ้าบ่าว) ส่วนอื่นๆ ก็คล้ายบ้านเรา มีต้นกล้วย อ้อย ขนมเปี๊ยะ ผลไม้ ฯลฯ

        แล้วเจ้าสาวก็ออกมารับเจ้าบ่าว โดยมีผู้หญิงต้นแบบ (ชื่อนี้คิดเอง) จูงมืออกมา ที่ดิฉันเรียกว่าผู้หญิงต้นแบบ ก็เพราะผู้หญิงคนนี้เป็นผู้ที่มีประวัติการมีชีวิตคู่ที่ดี โดยจะเป็นพี่เลี้ยงที่คอยดูแลและอบรมเจ้าสาวเกี่ยวกับการทำหน้าที่ภรรยาที่ดี ตลอดงาน

        บ่าวสาวคล้องพวงมาลัยให้แก่กัน ก่อนที่เจ้าสาวจะพาเจ้าบ่าวเข้าบ้าน พร้อมขบวนขันหมาก ที่เขมรนี่ไม่กั้นประตูเงิน ประตูทองเพื่อเรียกอั้งเปาจากเจ้าบ่าวค่ะ แต่ทุกคนที่มาพร้อมขบวนขันหมากจะได้รับอั้งเปาจากฝ่ายเจ้าสาว  แปลกนะ!

              ชุดขันหมาก มีอะไรบ้างดูกันเอาเอง

       ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายรับส่งมอบสินสอดทองหมั้น  ค่าสินสอด 30 ล้านรีล หรือ 3 แสนบาท ส่วนทองหนักเท่าไร ลืมถามค่ะ

         คู่บ่าวสาวพร้อมเพื่อนเจ้าบ่าวเจ้าสาวฝ่ายละ 4 คน นั่งประจำที่เตรียมทำพิธีต่อไป ขั้นตอนนี้ น่ารักนะ จะมีตัวตลกชายหญิงออกมา ร้องเพลงแซวบ่าวสาว และดำเนินการตามพิธีต่อไป

      ญาติผู้ใหญ่ จะมาตัดผม (ตัดหลอกๆ) บ่าวสาว แล้วให้บ่าวสาวส่องกระจก ประมาณถามว่าพอใจไม๊ ดิฉันเดาว่าพิธีนี้อาจจะเปรียบว่าการเริ่มต้นใช้ชีวิตคู่ใหม่  หลังจากนั้นผู้หญิงต้นแบบ ก็จะพาเจ้าสาวเข้าห้องหอ เพื่ออบรมเจ้าสาวเกี่ยวกับการครองเรือน

      จากนั้น ก็เป็นพิธีแปลกๆ ที่ดิฉันไม่เคยเห็น คือ จะมีการนำผ้าแพรสีแดงมาปูเป็นทางเดินสำหรับเจ้าบ่าว โดยมีก้อนหินวางไว้ 1 ก้อน เพื่อให้เจ้าบ่าวเดินข้าม แต่ก่อนที่เจ้าบ่าวจะเดินข้าม จะเห็นเพื่อนเจ้าบ่าวเอาพัดมาป้องข้างหูเจ้าบ่าวทั้ง 2 ข้าง  ดิฉันถามเพื่อนชาวเขมรว่าพิธีนี้มีความหมายว่าอย่างไร แล้วก็ผิดหวังเพราะเพื่อนบอกไม่รู้ ดิฉันและเพื่อนชาวไทยก็เลยคิดและบอกเพื่อนเขมรว่า "พัดที่ป้องข้างหูเจ้าบ่าว หมายถึง ไม่ให้เจ้าบ่าวหูเบา ส่วนก้อนหินที่ให้เจ้าบ่าวเดินข้ามนั้น หมายถึงให้เจ้าบ่าวหนักแน่น" ขำๆ

       เจ้าสาวล้างเท้าเจ้าบ่าว ก่อนเดินข้ามก้อนหิน

      แล้วก็ถึงพิธีทำน้ำมนต์ โดยพราห์ม และพ่อแม่บ่าวสาว พร้อมญาติผู้ใหญ่

      จากนั้น ก็เป็นการผูกข้อมือบ่าวสาว พิธีนี้ คล้ายกับนำพิธีรดน้ำสังข์ผสมกับพิธีบายศรีผูกแขนของทางภาคเหนือและอีสานบ้านเรา เพราะหลังจากทำน้ำมนต์แล้ว พราห์มจะนำด้ายแดงวางบนขอบขันน้ำมนต์ ผู้ที่ผูกแขนก็จะนำด้ายแดงจุ่มน้ำมนต์ก่อนแล้วนำไปผูกข้อมือบ่าวสาว ส่วนการจะให้เงินรับไหว้คู่บ่าวสาว ก็จะให้กันตอนนี้ค่ะ หลังจากนั้นเจ้าสาวก็จะพาเจ้าบ่าวเข้าห้องหอ โดยการที่เจ้าบ่าวจับชายสไบเจ้าสาวเข้าห้อง เป็นอันว่าเสร็จสิ้นพิธี

      แขกสาวชาวไทยถ่ายภาพกับคู่บ่าวสาว ที่ศูนย์วัฒนธรรมพนมเปญ สถานที่จัดงานเลี้ยงฉลองงานแต่งงาน ภาคค่ำ

       พอเจ้าสาวไปเปลี่ยนชุด (เปลี่ยนประมาณชุดที่ 10 ตั้งแต่เริ่มงาน) พวกเราก็ถือโอกาสถ่ายภาพกับเจ้าบ่าวพร้อมเพื่อเจ้าบ่าว

       อาหารโต๊ะจีนในงานเลี้ยง เริ่มด้วยออร์เดริฟ 8 อย่าง  และอาหารดีๆ มีคุณภาพอีก 8 อย่าง อาหารโต๊ะจีนที่เขมรมีมาตรฐานดีกว่าเมืองไทยอย่างไม่น่าเชื่อ  ตั้งแต่ผ้าปูโต๊ะ,เก้าอี้ ที่สะอาดดูหรูหรา โต๊ะหมุน ภาชนะทุกชิ้นบรรจุในถุงใสสะอาด และอาหารดีมากๆ

      งานเลี้ยงฉลองที่นี่ เริ่มเวลา 5 โมงเย็น กลับไม่มีพิธีการมากเหมือนบ้านเรา เพียงพิธีกรเชิญบ่าวสาวและพ่อแม่บ่าวสาวขึ้นเวที แล้วเจ้าบ่าวกล่าวขอบคุณแขก จากนั้นก็เปิดฟลอร์โดยคู่บ่าวสาว และเพื่อนเจ้าบ่าวเจ้าสาว เป็นเพลงรำวง จากนั้นก็เป็นสเต็ปสไตล์เขมรที่น่ารักมาก การเต้นรำที่นี่ไม่มีการวาดลวดลายขนาดบ้านเรา แต่จะนิยมรำวง กับเต้นสเต็ปเป็นคู่ ดิฉันก็ไม่รู้ว่าจะเรียกสเต็ปอะไร เพราะเพิ่งเคยเจอครั้งแรกที่นี่ และสาวเขมรก็พาดิฉันไปสอนเต้นด้วย สนุกดีค่ะ พวกเราชาวไทยทุกคนสนุกกับการเต้นรำเพราะที่นี่หนุ่มสาวเต้นรำสุภาพมาก  และงานเลี้ยงก็จบลงในเวลา 3 ทุ่มตรง

           และนี่ก็คืออีกประสบการณ์ดีๆ ที่นำมาฝาก แต่มีข้อมูลเพิ่มเติมว่างานแต่งงานครั้งนี้ ถือว่าเป็นงานระดับไฮโซของที่นี่ ซึ่งบางพิธีการหรือกิจกรรมบางอย่างอาจแตกต่างสำหรับงานแต่งงานของคู่อื่น  และจากการไปงานครั้งนี้ทำให้ดิฉันได้ไปเที่ยวในสถานที่ยังไม่เคยมีคนไทยไปเยือนเลยอีกด้วย แล้วจะนำมาเล่าสู่กันฟังในโอกาสต่อไปค่ะ