เนปาลี

ฉันหายไปจากโลกแห่งการเรียนรู้ในสังคม G2K นานนับหลายเดือน และหากจะเข้ามาก็เป็นเพียงนานๆ ครั้ง พี่ๆ หลายคนสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้นกับฉัน ฉันจำไม่ได้แล้วว่าได้ตอบใครไปว่าอย่างไรบ้าง เพราะคำตอบหนึ่งใช้ได้แค่ในระยะเวลาหนึ่งๆ เท่านั้นเอง พอเวลาผ่านไป..ในคำถามเดิมๆ ที่พี่ๆ ถามฉันก็จะได้คำตอบใหม่ไม่ซ้ำกัน ...

You and Me : Only once meet เป็นหนังสือทำมือลำดับที่ 4 ที่ฉันได้จัดทำขึ้นมา หนังสือเล่มนี้รวบรวมจากข้อความทางอีเมล์ของฉันกับพี่ที่มีถึงกันในช่วงเวลาหนึ่ง จริงๆ แล้วเราได้เจอกันในเว็บไซต์แห่งหนึ่ง ด้วยข้อความ..ด้วยความสนใจในบางเรื่องราวทำให้เราสองคนได้เริ่มต้นพูดคุยกันในนั้น น่าแปลกใจที่การพูดคุยก...

ฉันเคยเขียนบันทึกเรื่องเล่า-Origami zoo ฝีมือน้องต่อ บันทึกเรื่องเล่า-Origami ของ ดร.บัญชา ทำให้น้องชายฉันเปลี่ยนไป บันทึกเรื่องเล่า-Origami (Modular Star) ฝีมือน้องต่อ อาจารย์ชิวหรือดร.บัญชา ธนบุญสมบัติเจ้าของบล็อกพับกระดาษ...แสนสนุก (Origami)ก็เคยกรุณาขึ้นบันทึกพับกระดาษ : ปลาคาร์ป ฝีมือน้องต่อ...

วันจันทร์ ที่ 17 สิงหาคม 2552 อากาศเย็นเยียบปกคลุมไปทั่วผืนบริเวณ เสียงเม็ดฝนยังคงโปรยสายลงมาตั้งแต่เมื่อวานจนถึงเช้านี้อย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ฉันลืมตาตื่นขึ้นมาแล้วมองไปยังข้างนอกห้อง ความมืดยังโรยตัวอยู่ไม่ไปไหนแต่ก็พอจะรับรู้ได้ว่าเช้าแล้ว นอนขดตัวภายใต้ผ้าห่มอุ่นๆ ได้สักพักก็ลุกขึ้นไปล้าง...

อควา รีสอร์ท..ที่พักสุดฮิป วันเอาทิตย์ ที่ 16 สิงหาคม 2552(ต่อ) แล้วในที่สุดฉันก็พาเพื่อนสาวมาถึง Aqua Resortจนได้ ปรากฏว่ามีห้องว่างแล้วสองห้อง คือห้อง 01 และ 10 ราคาปกติคือหนึ่งพันบาทแต่ลดให้เหลือห้าร้อยบาทต่อคืนเพราะเป็นช่วงหน้าฝน ฉันยังมีหน้าถามพี่เด่นว่า "ลดเหลือสี่ร้อยบาทไม่ได้จริ...

วันเอาทิตย์ ที่ 16 สิงหาคม 2552 พระอาทิตย์ส่องแสงพราวมาปลุกฉันให้ตื่นในยามเช้า ฉันงัวเงียตื่นขึ้นมาก่อนเพื่อนสาว ไม่รู้ว่าเมื่อคืนเธอหลับสบายดีไหม???....เพราะก็เห็นพลิกตัวแทบจะทุกๆ ครั้งที่ฉันรู้สึกตัว เตียงที่นี่อาจจะไม่ได้หนานุ่มอย่างที่เธอเคยสัมผัสนอนทุกคืนวัน แล้วเธอจะนึกด่าฉันในใจบ้างไหมที่พ...

เช้าวันเสาร์ ที่ 15 สิงหาคม 2552 ต่อจากตอนที่แล้ว (คลิกที่ ปาย ตอน ปายฝน..ที่แตกต่าง 1) หลังจากนั่งเกร็งหลังขดหลังแข็งมาร่วมสามชั่วโมงกว่าก็ถึงปายเสียที (มีพักระหว่างทางให้ลงไปเข้าห้องน้ำ และเดินยืดเส้นยืดสายได้สิบนาที) ช่วงที่รถมินิบัสวิ่งลงจากเขาแล้วฉันมองออกไปยังนอกหน้าต่าง ฉันมองเห็นเมืองเล็ก...

นักเขียนนาม "บินหลา สันการาคีรี" เคยบอกว่า "คนเราควรได้ออกเดินทางจริงๆ สักครั้งในชีวิต" ส่วน"ประภาส ชลศรานนท์" ได้แบ่งการท่องเที่ยวออกเป็นสองแบบด้วยกัน นั่นคือ การเดินทางแบบตะกร้า และการเดินทางแบบขนนก อย่างแรกคือการเดินทางไปเที่ยวแล้วซื้อของกันจนล้นตะกร้า อย่างหลังก็คือ นกนั้นเวลาบินไปที่ไหนๆ ก็ม...

ในวันที่ฉันต้องการจะหลีกหนีความวุ่นวายจากการงาน ฉันเลือกวันพฤหัสบดีเป็นฤกษ์งามยามดีนัดเพื่อนสาว แน่ะ..ไม่ได้อู้งานค่ะ ก็บอกแล้วไงว่า “ลา” อย่าลืมสิว่าฉันไม่ได้มีวันหยุดเหมือนคุณๆ หรือใครๆ ส่วนเพื่อนสาวน่ะรึ..พอดีเธอ(หาเรื่อง)ออกมาตรวจไซด์งานข้างนอก ^^ ฉันเข้าไปในเมืองก็เวลาจะสิบเอ็...

เมื่อคืน..หน้าจอมือถือปรากฏชื่อของท่านพี่จ๊ะ (naree suwan) ไม่อยากจะบอกเลยว่าน้ำตาฉันจะไหล เพราะอะไร?....เพราะเธอคนนี้หายไปจากบล็อกเที่ยวคนเดียวไม่เปลี่ยวใจ(ที่มีแฟนคลับติดตามอ่านอย่างเหนียวแน่น) ครั้งสุดท้ายที่ฉันติดต่อเธอได้ก็ช่วงเดือนกุมภาพันธ์ นับนิ้วมือดูสิ..ว่าจวบจนถึงวันนี้ที่ห่างหายไปน่ะค...