ความเคลื่อนไหว

| อนุทิน ... ๒๖๕๓ |

"คำถาม"

เราเคยคิดตั้งคำถามสักคำถามสำหรับคนที่เราห่วงใยไหมว่า "เหนื่อยไหม"

เหนื่อยไหม ... ที่เขียนบันทึกทุกวัน

เหนื่อยไหม ... ที่เขียนอนุทินทุกวัน

เหนื่อยไหม ... ที่ต้องตอบความคิดเห็นจากบันทึกทุกวัน

เหนื่อยไหม ... ที่ต้องตอบความคิดเห็นจากอนุทินทุกวัน

เหนื่อยไหม ... ที่นั่งหน้าหงิกทุกวันที่มาทำงาน

เหนื่อยไหม ... ที่ขี่รถเบนซ์ แต่ต้องคอยเบียดเบียนคนอื่นเพื่อหาค่าน้ำมันรถ

เหนื่อยไหม ... ที่ต้องไปสะเดาะเคราะห์ทุกครั้งที่อาจารย์ทัก

เหนื่อยไหม ... ที่ต้องวางท่าตามตำแหน่งที่ตนเองได้รับ

เหนื่อยไหม ... ที่คอยสร้างภาพกับคนอื่นมาตัวเองเป็นคนดี มีความสามารถ

เหนื่อยไหม ... ที่ฆ่าน้อง ฟ้องนาย ขายเพื่อน ทุกโครงการ

เหนื่อยไหม ... ที่แวะมาบอกว่า "เหนื่อย"

เหนื่อยไหม ... ที่อุตส่าห์มานั่งคิดหาพฤติกรรมความเหนื่อยนี่แหละ ;)...

| อนุทิน ... ๒๖๕๒ |

"ความเรียงชีวิตของฉัน (นักศึกษา)"

ช่วงบ่ายที่ผ่านมา ประชุมแบบไม่เป็นทางการยาวนาน เพื่อแก้ปัญหาเกี่ยวกับค่ายเด็กฯ และการจัดงานนิทรรศการที่กำลังจะถึงนี้ ซึ่งข้อยุติไม่มีคนชี้ขาด ทำให้การเอาแต่ใจและมาตรฐานของตัวคนเสนอเองเกิดขึ้น อากาศร้อนท่ามกลางแอร์คอนดิชั่น เห็นเพื่อนตัดสินเด็กจากการพบปะไม่กี่ครั้ง แต่จงใจไม่ชอบเด็กบางคนแบบแค้นฝังหุ่น ซึ่งตัวเองรับไม่ได้กับวิธีคิดแบบนี้ จึงเลือกที่จะนั่งนิ่งและคิดในใจ และอาจจะต้องหาเวลาคุยกับรองฯ หัวหน้าโครงการฯ ส่วนตัวดีกว่า

ช่วงค่ำ เหตุจากเด็กที่มีการเลือกความสำเร็จของงานตัวเองมากกว่าการช่วยเหลือเพื่อน ทำให้เลือกนั่งอ่านงานเขียน "ชีวิตของฉัน" ที่คุณแผ่นดินให้เด็กเขียนไว้ก่อนเดินทางกลับ ทำให้เราทราบถึงภูมิหลังที่นำมาซึ่งบุคลิกภาพของเด็กหลายคนในปัจจุับัน

อยากบอกจังว่า ชีวิตของนักศึกษาแต่ละคนยิ่งกว่านิยาย เป็นนิยายที่อยากให้เพื่อนคนนั้นไ้ด้มีโอกาสมานั่งอ่านบ้าง ไม่ทันรู้จักดีแต่กลับเชื่อแบบไร้เหตุผล

บางคนเก่งระดับประเทศ บางคนมีวิธีคิดแบบคนใจแคบ บางคนพ่อแม่ตามใจทุกอย่าง บางคนครอบครัวแตกแยก บางคนสูญเสีย บางคนรู้สึกประหลาดใจที่สอบติดมาได้

"ชีวิตของฉัน" ทำให้ผมคิดหากระบวนการที่ดีที่สุดในการรวมใจเขาในวันพรุ่งนี้ ยามค่ำคืน ผมควรจะทำอย่างไรให้เพื่อนได้รู้จักเพื่อนมากกว่าที่เห็นแต่หน้ากันทุกวัน

โจทย์นี้ยากจัง ... คิดไม่ออกเลย เพราะมันเป็นการใช้ความรู้สึกและอารมณ์มาใช้ในกระบวนการ

| อนุทิน ... ๒๖๕๑ |

"อ่านหนังสือน้อยลง"

ทบทวนตัวเองได้ว่า ช่วงนี้อ่านหนังสือน้อย ทั้ง ๆ ที่มีเวลาแว่บไปซื้อหนังสือมาบ้าง แต่ก็แทบไม่ได้อ่านเลย ผลจากการเดินทางไกล การดูแลนักศึกษา การใช้เวลาคิดงานและการแก้ปัญหาต่าง ๆ ตำแหน่งและความรับผิดชอบก็เป็นครูน้อย แต่พยายามคิดช่วยรองครูใหญ่ มีมิตรสักคนก็หลุดไปเพราะความเชื่อและความงมงายในสิ่งเหนือธรรมชาติ แถมพาน้องอีกคนไปด้วย หรือมีมิตรอีกบางคน ก็หลุดไปเพราะอัตตาตัวเองที่ไม่ค่อยฟังใครและทำตามใจตนเองส่วนใหญ่

อาจจะมีช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อของการตัดสินใจบางอย่างก็ได้ ขนาดที่ทำงานที่กำลังต้องย้ายวิทยาเขตใหม่ ทุบตึกสร้างใหม่ ก็อยู่ในช่วงนี้ทั้งหมด

ลูกศิษย์ก็มาจากต่างสถานที่ต่างโรงเรียนยังต่อกันไม่ติด ต้องทำหน้าที่พยายามเป็นกาวใจให้ประสานกันที่จะไม่ต้องห่วงใยในอนาคตให้ได้

หรือบางทีอาจจะรับปัญหามาไว้กับตัวมากเกินไป ปล่อยวางช้าเกินไป ทำให้ใจมีทุกข์ขึ้นมาได้ ... แย่แล้ว หาใครสักคนมาอยู่ข้าง ๆ ดีกว่า 555

| อนุทิน ... ๒๖๕๐ |

"คำตักเตือนของครู คือของเธอ"

...

คำตักเตือนของครู เธอรู้ได้
ว่าครูหมาย สอนสิ่งใด กับเธอนั้น
ครูดูแล สอนศิษย์ ทุกจิตพลัน
ครูยืนยัน สอนสิ่งดี ให้กับเธอ

อนาคตของเธอว่าที่ครู
สำนึกรู้ ในจิต อย่าคิดเผลอ
ทำสิ่งใด คิดให้ดี มิเผอเรอ
คุณธรรม จักนำเธอ เป็นครูดี

...

| อนุทิน ... ๒๖๔๙ |

"กาสะลองดอกหนึ่ง"

เมื่อเดินทางมาถึงมหาวิทยาลัยราวเที่ยงกว่า ๆ เริ่มค้นหาชื่อและที่อยู่ของใครคนหนึ่ง จดลงในเศษกระดาษแผ่นหนึ่ง เดินออกจากอาคารที่ทำงานไปยังที่ทำการไปรษณีย์ฝั่งตรงข้ามมหาวิทยาลัย มือถือหนังสือเล่มหนึ่งที่ตั้งใจนำส่ง ระหว่างทางเิดินผ่านต้นกาสะลอง (ดอกปี๊บ) กลิ่นหอมของดอกกาสะลองหอมฉุยไปทั่วบริเวณ ผมเหลือบเห็นกาสะลองดอกหนึ่งสภาพสมบูรณ์มาก จึงก้มหยิบถือไปด้วย

ซื้อซองกันกระแทก เขียนชื่อที่อยู่ ใส่หนังสือเข้าไป และไม่ลืม "กาสะลอง" ดอกนั้น เพียงหวังว่า กลิ่นยังคงอบอวลอยู่ภายในซอง ๆ นั้นจนถึงมือของผู้รับ

เพียงหวังแค่นั้นแหละ ... ทำสิ่งงาม จิตใจปลอดโปร่งโล่งสบาย และงดงามไปด้วย

| อนุทิน ... ๒๖๔๘ |

"มีส่วนร่วม เืมื่อมีผลประโยชน์ร่วม"

เป็นเรื่องที่น่าแปลกใจว่า เืมื่อโครงการเริ่มต้นเมื่อหลายปีก่อนจากคนกลุ่มเล็ก ๆ ในคณะฯ พอจะเริ่มต้นเป็นรูปเป็นร่างจริง ๆ คนที่ไม่เคยที่คิดจะเข้าร่วมมาช่วยเหลือกัน แย่งกันเข้ามามีส่วนร่วมกันใหญ่ คนโน้นจะเอาแบบโน้น คนนี้จะเอาแบบนี้ เรียกว่า การควบคุมกรอบความคิด มันเป็นเรื่องเหนื่อยใจพอสมควร

ใครเลี้ยงลูกตามใจ ก็เป็นอย่างนั้น (ทั้งนั้นที่กลัวเด็กไม่รัก)

ใครเลี้ยงลูกด้วยเหตุผล ก็เป็นอย่างนี้ (แต่มีน้อย)

เราสามารถเรียนรู้การทำงานของแต่ละคนได้ดีว่า ใครคิดและวางแผนเป็นระบบ หรือใครไม่คิดและไม่วางแผนอะไรเลย คิดจะทำอะไรก็ทำ

นักศึกษาเป็นคน ไม่ใช่ สับปะรดกระป๋อง

มันต้องมีศิลปะมากกว่านั้น

| อนุทิน ... ๒๖๔๗ |

"โดดประชุม (ไม่ควรเลียนแบบ)"

วันนี้รองฯ มีประชุมอาจารย์ผู้สอนที่คัดสรรแล้วจากคณะต่าง ๆ เพื่อมาสอนเด็กทุนที่เข้าโครงการครูเป็นเิลิศ ช่วงนี้มีเหนื่อยแล้ว ขอโดดนิดนึง เดี๋ยวจะเข้าไปดูเด็ก ๆ ที่วันนี้เดินทางจากค่ายฯ เข้ามาอบรมในวิทยาเขตหลักในเมือง ๒ วัน

| อนุทิน ... ๒๖๔๖ |

"สวนเล็ก ๆ ของแม่"

๒ - ๓ วันนี้ไป HomePro ตอนค่ำทุกวัน เพื่อซื้อที่ต่อหัวก๊อกน้ำ สายยาง และ Spinger ให้แม่ไว้รดน้ำในสวนเล็ก ๆ หน้าบ้าน แหม เจ๋งจริง ๆ ชอบ ๆ

นี่กำลังรอช่างมาวัดสายทำสาย Springer สายเล็ก ๆ ข้างกำแพงบ้าน แบบฝอย ๆ หน่อย เปิดทีเดียวรดทั้งสองข้างบ้านเลย

ผมจะสร้างป่าให้แม่ ;)...

| อนุทิน ... ๒๖๔๕ |

"รางวัล"

เมื่อลูกเข้ามหาวิทยาลัยได้ พ่อแม่หลายคนใช้วิธีการให้รางวัลลูก เป็นวัตถุนิยมที่ลูกอยากได้ เช่น ซื้อรถยนต์ให้ขับ, ซื้อ iphone ให้ใช้, ซื้อ ipad ให้เล่น ฯลฯ

ลูกตอบสนองความต้องการของพ่อแม่ หรือ พ่อแม่ตอบสนองความต้องการของลูก

เมื่อพ่อแม่ไม่มีชีวิตอยู่ในโลกนี้แล้ว ลูกจะสามารถอยู่ในโลกนี้ได้ด้วยตัวของลูกเอง ???

สิ่งใดได้มาโดยง่าย ย่อมไม่มีคุณค่า

สิ่งใดได้มาอย่างลำบาก ย่อมลึกถึงคุณค่าภายในและพึงติดเป็นนิสัย

| อนุทิน ... ๒๖๔๔ |

"ชโลมใจ"

จริง ๆ วันนี้ค่อนข้างเหน็ดเหนื่อยกับการคิดแก้ไขปัญหาพฤติกรรมอันคุ้นเคยของเด็ก ๆ ในหลาย ๆ เรื่อง อีกทั้งตัวแปรของพฤติกรรมกลับกลายเป็นอาจารย์ที่ส่งไปดูแลหลาย ๆ คนที่ยึดตัวเองเป็นมาตรฐานแล้วนำไปสอนเด็กในเรื่องไม่ถูกต้องหลาย ๆ เรื่อง

แต่พออ่านงานของกัลยาณมิตรท่านหนึ่ง ทำให้เรารู้สึกถึงความบริสุทธิ์ในหัวใจที่มีอย่างจริงใจ เหมือนน้ำใสไหลเย็น ทำให้เราผ่อนคลายความรู้สึกไปได้มาก

บุญรักษา คนดี ๆ นะครับ ;)...

| อนุทิน ... ๒๖๔๓ |

"ความโลภ"

มนุษย์เรามีความอยากติดตัวมาตั้งแต่เกิด แต่หากความอยากของเราทำให้ผู้อื่นเขาเดือดร้อนกาย เดือดร้อนใจ สิ่งนั้น คือ ความโลภ โลภอยากได้โน้น อยากได้นี่ เพียงแค่ตอบสนองความสุขที่ตนเองคิดเองเท่านั้น ซึ่งส่วนใหญ่ก็เพียงวัตถุนอกกายที่ทำให้สังคมยอมรับว่า รวย มั่งมี เหนือกว่า ยิ่งโลภยิ่งกอบโกย ยิ่งโลภยิ่งทำลาย แต่แปลกที่ ยิ่งได้ ก็ ยิ่งหมดเร็วเท่านั้น ต่างจากการให้ที่ยิ่งให้ ยิ่งได้รับ

| อนุทิน ... ๒๖๔๒ |

"ความเชื่อ"

ความจริง "ความเชื่อ" บางอย่างที่เรามี อาจจะทำให้โลกของเราแคบลง หูที่เราใช้การอยู่ทุกวันพิการแบบไม่รู้ตัว เราจะไม่เลือกรับฟังใครที่มาพูดขัดแย้งกับตัวเรา เราจะดูแล "ความเชื่อ" ของเราไว้กับตนเองให้มากที่สุด เราจะดูแลมันดั่งไข่ในหิน ใครจะมากระทบ "ความเชื่อ" นั่นมิได้ เมื่อนั้น เราอาจจะกลายเป็นคนที่น่าสงสารและน่าสมเพชเวทนาในเวลาเดียวกัน และโลกนี้เราจะอยู่เพียงผู้เดียวตลอดไป เพราะเราจะไม่ให้หัวใจใครทั้งนั้น นอกจากตัวของเราคนเดียว

| อนุทิน ... ๒๖๔๑ |

"ภาพถ่ายที่ไม่แต่ง"

บันทึก ... "ภาพถ่าย" ของคน "หัวใจ" ไม่ปรุงแต่ง ...

เล่าเรื่องภาพที่ไม่ชอบตกแต่ง ...

ภาพไม่ต้องสร้าง ทางมีให้เดิน เพียงแค่เผชิญกับความเป็นจริง

โฆษณาว่าดี แต่อาจจะไม่ดีจริง

"ภาพถ่าย" ของคน "หัวใจ" ไม่ปรุงแต่ง ...

| อนุทิน ... ๒๖๔๐ |

"ทัศนศึกษา"

โครงการฯ พาเด็ก ๆ ออกจากวิทยาเขตใหม่ (ป่า) สู่ อำเภอเมือง เชียงใหม่ (เมือง) ตั้งแต่บ่ายโมง มายัง "หอศิลปวัฒนธรรมเมืองเชียงใหม่" เพื่อศึกษาความเป็นไปของเมืองเชียงใหม่ หลังจากนั้นพาไปทำบุญใหญ่ โดยเดินไปยัง "วัดเจดีย์หลวง" ทำบุญขันดอกเสาอินทขิล (เสาหลักเมืองเชียงใหม่) เป็นงานประจำปีซึ่งจะมีถึงวันที่ ๒๓ พฤษภาคม ๒๕๕๕ นี้เท่านั้น เมื่อทำบุญเสร็จก็ปล่อยผีเด็ก ๆ ไปเดินงาน "ถนนคนเดินวันอาทิตย์ ประตูท่าแพ" พักผ่อนและซื้อของกลับค่าย ๑๙.๐๐ น. วันนี้

(ผมเอารถออกจากหอศิลปฯ กลับมหาวิทยาลัยก่อน เดี๋ยวอีกแป๊บจะออกไปส่งเด็กขึ้นรถที่นั่น)

| อนุทิน ... ๒๖๓๙ |

"ครูเป็นเลิศ"

เขียนบันทึก ... "ครูเป็นเลิศ คือเลิศ ในทางธรรม" ... (บทกวีอารมณ์ปั้นครูดี)

...

เธอดีใจใช่ไหม เหนือกว่าเพื่อน
เธอลืมเลือนความลำบากในเดือนกว่า
เธอทำร้ายหัวใจและศรัทธา
เธอจะมาเป็นครู เพื่ออะไร

...

"ครูเป็นเลิศ คือเลิศ ในทางธรรม" ... (บทกวีอารมณ์ปั้นครูดี)

| อนุทิน ... ๒๖๓๘ |

"โลกหมุน หนุนหมอน"

...

โลกนี้ยังคงหมุน
ความอบอุ่นแอบอิงฝัน
เป็นสุขทุกคืนวัน
ของกำนัลคือฝันดี

เมฆน้อยที่ลอยเลื่อน
แวะมาเตือนว่าสุขศรี
นุ่มนิ่มเหมือนสำลี
ตักหนุนนี้น่านอนจัง

...

| อนุทิน ... ๒๖๓๗ |

"เรื่องเล่าชาวค่าย"

เข้าไปอยู่ป่า (วิทยาเขตใหม่) มา ๒ คืน ๓ วัน ข่าวสารบ้านเมืองไม่ค่อยได้ติดตาม แต่รู้สึกดีที่ไม่ได้รับรู้อะไรเสียบ้าง โทรทัศน์ในค่ายฯ ก็รับชัดสุด คือ ช่อง ๕ ที่พอนั่งดูคนอวดผีได้ในวันพุธ ช่อง ๗ พอได้ยินเสียง ส่วนช่องอื่น No Signal เสมอ เด็ก ๆ อยากดูช่องอื่นก็ต้องเข้าไปดูที่ Notebook ผ่านสัญญาณ Wi-Fi เอา จากเว็บดูทีวีออนไลน์เอา

ทีวีไม่ดี แต่ Wi-Fi ดี

การกลับบ้านของเด็ก ๆ จะถูกเลื่อนออกไป เนื่องจากต้องไปร่วมงานปฐมนิเทศนักศึกษาใหม่ของมหาวิทยาลัย และเข้าค่ายคุณธรรมฯ ของคณะ เลื่อนออกไปสัก ๒ วัน เด็กที่กลับบ้านลำบากมาก คือ บ้านไกลที่อยู่แพร่กับน่าน

สภาวะจิตใจที่เข้มแข็งจะทำให้ผ่านอุปสรรคนี้ไปได้ แต่มีหลาย ๆ คนที่ยังต้องฝึกฝนตนเองต่อไป

| อนุทิน ... ๒๖๓๖ |

"แต่งกลอน"

...

แต่งกลอนไปเช่นนั้น
มิหวาดหวั่นใครจะว่า
ด้วยความรักความศรัทธา
เพียงห่วงหาและอาทร

คิดถึงใครสักคน
เพียงพร่ำบ่นเป็นอักษร
เขียนกวีเป็นบทกลอน
เล่าทุกข์ร้อนให้ผ่อนคลาย

...